Gênesis 8

Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ezzar yesmekta Yaḷḷah Noḥ d ǎxxuten emdan wi ds eddéwnén dɣ essendoq. Yesheḍ aḍu fol ǎmǎḍal ezzar eglen aman sollan sollan.
1 Lembrou-se Deus de Noé e de todos os animais selváticos e de todos os animais domésticos que com ele estavam na arca; Deus fez soprar um vento sobre a terra, e baixaram as águas.
2 Aman wid efalnén édér n ǎmǎḍal d win aǧenna ergelen. Aǧenna yessosem.
2 Fecharam-se as fontes do abismo e também as comportas dos céus, e a copiosa chuva dos céus se deteve.
3 Eglen aman sollan sollan fol ǎmǎḍal. Eresen aman ḍeffer téméḍé n ahel d semmoset temerwén.
3 As águas iam-se escoando continuamente de sobre a terra e minguaram ao cabo de cento e cinquenta dias.
4 Ahel wan meraw d essa dɣ tallit tan essahet, yeres essendoq fol tidreɣén tin Araraṭ.
4 No dia dezessete do sétimo mês, a arca repousou sobre as montanhas de Ararate.
5 Eqqimen aman errasen arweh ar tallit tan merawet. Ahel wa yezzaren dɣ tallit taɣ, ǎmunnet tidreɣén.
5 E as águas foram minguando até ao décimo mês, em cujo primeiro dia apareceram os cimos dos montes.
6 As okeyen ekkoẓet temerwén n ahel yora Noḥ eṭṭaga ta yekna fol essendoq.
6 Ao cabo de quarenta dias, abriu Noé a janela que fizera na arca
7 Yessegla ǎɣaleǧ. Igal itaqqel-d a ekken aman toɣaren fol ǎmǎḍal.
7 e soltou um corvo, o qual, tendo saído, ia e voltava, até que se secaram as águas de sobre a terra.
8 Ezzar yessegla Noḥ tedǎbért baš éd yessen aman eresen fol ǎmǎḍal méɣ animér.
8 Depois, soltou uma pomba para ver se as águas teriam já minguado da superfície da terra;
9 Beššan wr tosé id tejjen édét aman ellant arweh, teqqel-d essendoq ɣor Noḥ. Yeẓẓel ǎfus yermes tt, yezzogeh tt ɣors dɣ essendoq.
9 mas a pomba, não achando onde pousar o pé, tornou a ele para a arca; porque as águas cobriam ainda a terra. Noé, estendendo a mão, tomou-a e a recolheu consigo na arca.
10 Okeyen essa iheḍan ezzar yesseglet arweh.
10 Esperou ainda outros sete dias e de novo soltou a pomba fora da arca.
11 Teqqel-d tedǎbért s iẓelluwaẓ teṭṭaf dɣ émi ennét afraw n ezzeytun. Yelmed Noḥ as aman eresen.
11 À tarde, ela voltou a ele; trazia no bico uma folha nova de oliveira; assim entendeu Noé que as águas tinham minguado de sobre a terra.
12 Yessokey essa iheḍan arweh, ezzar yessegla tedǎbért beššan wr-d teqqél.
12 Então, esperou ainda mais sete dias e soltou a pomba; ela, porém, já não tornou a ele.
13 Ahel wa yezzaren dɣ seḍiset temaḍ d iyyen dɣ iwetyan n Noḥ ad yeswa ǎmǎḍal aman. Yora Noḥ asfel n essendoq, yekyed dɣ ténéré, ma ihanney deh ? Ihanney ǎmǎḍal yeqqoren, ǎbas-t ellen aman.
13 Sucedeu que, no primeiro dia do primeiro mês, do ano seiscentos e um, as águas se secaram de sobre a terra. Então, Noé removeu a cobertura da arca e olhou, e eis que o solo estava enxuto.
14 Ahel wan senatet temerwén d essa dɣ tallit tan senatet ǎmǎḍal yeqqor.
14 E, aos vinte e sete dias do segundo mês, a terra estava seca.
15 Yesséwel Yaḷḷah i Noḥ, yenna has :
15 Então, disse Deus a Noé:
16 « Egmeḍ essendoq, key d hennik d meddank d tiḍulén ennek.
16 Sai da arca, e, contigo, tua mulher, e teus filhos, e as mulheres de teus filhos.
17 Segmeḍ ǎxxuten wi dk eddéwnén emdan : éheré, iweɣsan d ǎxxuten wi ǎhimemmeretnén d igḍaḍ. Éd ewnekneken, éd ilwin fol ǎmǎḍal.
17 Os animais que estão contigo, de toda carne, tanto aves como gado, e todo réptil que rasteja sobre a terra, faze sair a todos, para que povoem a terra, sejam fecundos e nela se multipliquem.
18 Yegmeḍ Noḥ essendoq enta d hennis d meddans d tiḍulén ennét.
18 Saiu, pois, Noé, com seus filhos, sua mulher e as mulheres de seus filhos.
19 Egmeḍen ǎxxuten emdan ak iyyen d ennoƹ ennét : éheré, iweɣsan d ǎxxuten wi ǎhimemmeretnén d igḍaḍ, wiyeḍ ḍeffer wiyeḍ.
19 E também saíram da arca todos os animais, todos os répteis, todas as aves e tudo o que se move sobre a terra, segundo as suas famílias.
20 Yekna Noḥ ǎsǎɣres i Amaɣlol. Yeŋɣa iyyen dɣ ak ǎxxu xelalen d ak egǎḍéḍ xelalen yeket tn i Yaḷḷah eqqaden fol témsé.
20 Levantou Noé um altar ao Senhor e, tomando de animais limpos e de aves limpas, ofereceu holocaustos sobre o altar.
21 Yesreɣ Amaɣlol aḍu wah yeẓéden, yegreẓ as, yeɣbelt ezzar yenna dɣ iman ennét : « Mn dimaɣ ǎbas taggeɣ tilɣant fol ǎmǎḍal dɣ érét n ǎddunet. Tidet as wa fol meḍriyen exlan ulawen nsn. Beššan ǎbas naqqeɣ a yedderen hund awa egeɣ dimaɣ.
21 E o Senhor aspirou o suave cheiro e disse consigo mesmo: Não tornarei a amaldiçoar a terra por causa do homem, porque é mau o desígnio íntimo do homem desde a sua mocidade; nem tornarei a ferir todo vivente, como fiz.
22 A yekka illé ǎmǎḍal,
22 Enquanto durar a terra, não deixará de haver sementeira e ceifa, frio e calor, verão e inverno, dia e noite.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.