Gênesis 45
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs VC
1 Ǎbas yeddobet Yusef éd yeffer iman ennét dat ǎddunet emdan, yesɣeret asn, yenna hasn éd eǧmeḍen. Yera éd eǧmeḍen baš yeqqayem ɣas-ennét enta d aŋŋaten ennét émér wad tn éd yezozey iman-ennét.
1 Então José, já não se podendo conter diante de todos os assistentes, exclamou: "Fazei sair todo o mundo." Desse modo, ninguém ficou com ele, quando se deu a conhecer aos seus irmãos.
2 Beššan yeslef tǎseloft teknan tuksé, ad has eslen Elmesriten, eqqimen ǧannen tn, ad éweḍen isǎlan ɣor Ferƹaon.
2 Pôs-se a chorar tão alto que os egípcios da casa do faraó o ouviram.
3 Yenna Yusef i ayet-mas : « Awaɣ nk Yusef ! Abba hin yeddar animér méɣ ? » Ayet mas ǎbas essanen ad ihen folsn, wr ennen ula.
3 E disse aos seus irmãos: "Eu sou José! Meu pai vive ainda?" Mas não lhe puderam responder, porque estavam pasmados de se encontrar diante dele.
4 « Ahẓet id » yenna hasn. Oheẓent in. Yenna Yusef : « Nk awah Yusef, ǎmeḍray nwn, wa hin tezzenhem s Maṣar.
4 "Aproximai-vos", disse-lhes ele; e eles aproximaram-se. E ele disse-lhes: "Eu sou José, vosso irmão, que vendestes para o Egito.
5 Dimaɣ wr kewen itaǧǧehet elhem n ininnin tezzenhem ahi, ula enḍerren. Awén Messineɣ a hi yesseweyen s Maṣar, baš éd hawen ekkeseɣ tǎmettant dɣ émér n menna.
5 Mas agora não vos entristeçais, nem tenhais remorsos de me ter vendido para ser conduzido aqui. É para vos conservar a vida que Deus me enviou adiante de vós.
6 Okeyen essin iwetyan n menna beššan eqqimen semmos arweh, semmos iwetyan wiɣ wr tn thé elxedmet, wr tn ihe afaras, wrt illé a dsn iknen.
6 Porque eis já dois anos que a fome assola a terra, e haverá ainda cinco anos sem amanho nem colheita.
7 Yesséweyen a hid Messineɣ dɣ ǎkal waɣ baš éd ds tekrehem arrawen, éd ds tezzeɣem. Hund awéndɣ yeddobet éd kewen yennej, ǎnejji mǎqqeren.
7 Deus enviou-me adiante de vós para que subsista um resto de vossa raça na terra, e para vos conservar a vida por uma grande libertação.
8 Hanneyem as weǧǧén kewenéḍ a hid yesseweyen déɣ, awén isweǧǧan win Messineɣ. Enta a dɣi yeknen elwezér n Ferƹaon, amɣar n éhen ennét d Maṣar imda.
8 Não sois vós, pois, que me haveis mandado para aqui, mas Deus mesmo. Ele tornou-me como o pai do faraó, chefe de toda a sua casa e governador de todo o Egito.
9 Dimaɣ, eǧlet hik, siwḍet ǎmahal i abba-hin, ennét as : “Awaɣ Yusef yehulkey-d, yenna : Messineɣ yekna dɣi amɣar wan Maṣar. As ahid dimaɣ hik, wr tehléd.
9 Apressai-vos em voltar para junto de meu pai e dizei-lhe: Eis o que diz o teu filho José: Deus elevou-me ao cargo de chefe de todo o Egito. Vem para junto de mim sem demora.
10 As-d éd tezzeɣed ǎkal was itahawal Jasen key d meddank d iheyawen ennek d éheré ennek wa ǧezzulen d wa heǧren d errezɣen ennek emdan. Éd hid tahẓed.
10 Habitarás na terra de Gessém, bem perto de mim, com teus filhos, teus netos, tuas ovelhas, teus bois e tudo o que te pertence.
11 Déɣ, ula-s éd tafriyem, ula hawen éd yasrin, édét eglan-d semmos iwetyan n menna.” »
11 Eu te sustentarei, pois haverá ainda cinco anos de fome; e assim não cairás na miséria, nem tu, nem tua casa, nem nada do que te pertence.
12 Yenna Yusef arweh : « Tessanem as nk a-hawen yesséwelen, aked eŋŋa Benyamin issan awén.
12 Vereis com vossos olhos, e meu irmão Benjamim também, que sou bem eu quem vos fala.
13 Eglet aset abba-nnɣ, leɣtet as innin ǎmoseɣ ales mǎqqeren dɣ Maṣar, leɣtet as awa teneyem imda. Teqqelim-d déɣ teddewem ds hik. »
13 Contai ao meu pai as honras que recebo no Egito, e tudo o que vistes, e depois apressai-o para que venha para cá."
14 Dédih yermes dɣ ifassen ennét Yusef ǎmeḍray ennét Benyamin, eslefen issenen ésn.
14 Então ele jogou-se ao pescoço de seu irmão Benjamim e pôs-se a chorar; Benjamim também chorou sobre os seus ombros.
15 Yennermes d ayet-mas aked wi heḍnén, yemmullet asn emdan yesilef. Ɣor déndɣ ɣas a-ds esdewennén.
15 Beijou em seguida a todos os seus irmãos, chorando sobre eles, e puseram-se todos a conversar com ele.
16 Dɣ éhen wan ǎmǎnokal, elmeden ǎddunet s innin Yusef osent id ayet-mas. Iǧreẓ awén i Ferƹaon d inaɣlafen-ennét.
16 A notícia da chegada dos irmãos de José espalhou-se logo na casa do faraó, e foi bem acolhida pelo faraó e por todo o seu pessoal.
17 Yenna has i Yusef : « En-asn i ayet-mak éd eǧaǧǧin ihéḍan nsn, d eqqelnet ǎkal nsn,
17 Ele disse a José: "Dize a teus irmãos: Eis o que ides fazer: carregai vossos animais e voltai à terra de Canaã.
18 éd-d awyin tisn d ǎddunet-nsn. Éd tn egeɣ dɣ ǎkal wa t-n yufen dɣ Maṣar, édeg wa hen hereten wi tn ufenen dɣ ǎkal.
18 Tomai vosso pai e vossas famílias e vinde para junto de mim. Dar-vos-ei o que há de melhor no Egito e vos alimentarei com a gordura da terra.
19 En-asn i ayet-mak éd d-awyin elkerwiletén ti dɣ-d éd awyin téḍéḍén nsn, d arrawen nsn, d tisn.
19 Encarrego-te de dizer-lhes: Eis o que ides fazer: Tomai carros no Egito para vossos filhos e vossas mulheres, trazei vosso pai e vinde!
20 Wr i tn zemhelhilet awa hin éd eyyin, édét tiẓudawen n Maṣar éd umasnet tinasen.
20 Não façais caso do que tereis de deixar, porque o que há de melhor em todo o Egito é vosso."
21 Eǧen meddans n Yaƹqub awa hasn yehewelen. Yekfen Yusef elkerwiletén, hund awa yenna Ferƹaon, yekfén aked ezzad wan ǎbǎreqqa.
21 Assim fizeram os filhos de Israel. Seguindo a ordem do faraó, José deu-lhes carros e provisões para o caminho.
22 Ak iyyen dsn yekfé ǎreswey yehoseyen s ibbeddel. Benyamin yekfé semmos iresweyen, yessétas keraḍet temaḍ n aẓref.
22 Deu-lhes também a todos mudas de roupas; a Benjamim, porém, deu trezentas moedas de prata e cinco mudas de roupas.
23 Yessewey i tis meraw ihéḍan, eǧuǧǧenén awa tn yufen dɣ ǎkal n Maṣar. Yesséwey as arwah merawet tihéḍén eǧuǧǧenén éred, tagella d imekšan ǎǧǧotnén. Yekfén aked ezzad wan ǎbǎreqqa.
23 Mandou, igualmente, ao seu pai dez jumentos carregados dos melhores produtos do Egito e dez jumentas carregadas de trigo, pão e provisões para sua viagem.
24 Yenna hasn i ayet-mas : « Héwet wr teknésem dɣ ǎbǎreqqa, ezzayeɣ-kewen », ezzar yoyyen éd eǧlin.
24 E, despedindo seus irmãos que partiam, disse-lhes: "Não alterqueis pelo caminho."
25 Efelen Maṣar, éweḍen ǎkal n Kenƹan ɣor tisn.
25 Partiram do Egito e chegaram junto de Jacó, seu pai, na terra de Canaã.
26 Ennen as : « Yusef yeddar animér ! Enta as amɣar n Maṣar. » Yendar i Yaƹqub éd yefles awén, wr tn yefles.
26 E anunciaram-lhe a boa nova: "José vive ainda, disseram-lhe eles; e é mesmo ele quem governa todo o Egito." Mas o coração de Jacó permaneceu frio, porque não acreditava no que ouvia.
27 Ennen as awa hasn yenna Yusef imda, esseknent awa has-d yessewey Yusef imda. Ɣor déndɣ yenker-d Yaƹqub dɣ eḍes ennét, yeddewet.
27 Entretanto, quando lhe disseram todas as palavras que José lhes havia dito, e viu os carros que José tinha enviado para o transportar, seu espírito se reanimou.
28 Yenna : « Xlas ! Dimaɣ eddobeɣ édt efleseɣ ! Arrawin Yusef ikna tǎmeddort ! Endawtet ! Ereɣ éd eyneɣ teṭṭawén-ennét arwah wr emmuteɣ ! »
28 "Basta! disse ele; José, meu filho, vive ainda. Irei e o verei antes de morrer."
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.