Gênesis 45

Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ǎbas yeddobet Yusef éd yeffer iman ennét dat ǎddunet emdan, yesɣeret asn, yenna hasn éd eǧmeḍen. Yera éd eǧmeḍen baš yeqqayem ɣas-ennét enta d aŋŋaten ennét émér wad tn éd yezozey iman-ennét.
1 A essa altura, José já não podia mais conter-se diante de todos os que ali estavam, e gritou: "Façam sair a todos! " Assim, ninguém mais estava presente quando José se revelou a seus irmãos.
2 Beššan yeslef tǎseloft teknan tuksé, ad has eslen Elmesriten, eqqimen ǧannen tn, ad éweḍen isǎlan ɣor Ferƹaon.
2 E ele se pôs a chorar tão alto que os egípcios o ouviram, e a notícia chegou ao palácio do faraó.
3 Yenna Yusef i ayet-mas : « Awaɣ nk Yusef ! Abba hin yeddar animér méɣ ? » Ayet mas ǎbas essanen ad ihen folsn, wr ennen ula.
3 Então disse José a seus irmãos: "Eu sou José! Meu pai ainda está vivo? " Mas os seus irmãos ficaram tão pasmados diante dele que não conseguiam responder-lhe.
4 « Ahẓet id » yenna hasn. Oheẓent in. Yenna Yusef : « Nk awah Yusef, ǎmeḍray nwn, wa hin tezzenhem s Maṣar.
4 "Cheguem mais perto", disse José a seus irmãos. Quando eles se aproximaram, disse-lhes: "Eu sou José, seu irmão, aquele que vocês venderam ao Egito!
5 Dimaɣ wr kewen itaǧǧehet elhem n ininnin tezzenhem ahi, ula enḍerren. Awén Messineɣ a hi yesseweyen s Maṣar, baš éd hawen ekkeseɣ tǎmettant dɣ émér n menna.
5 Agora, não se aflijam nem se recriminem por terem me vendido para cá, pois foi para salvar vidas que Deus me enviou adiante de vocês.
6 Okeyen essin iwetyan n menna beššan eqqimen semmos arweh, semmos iwetyan wiɣ wr tn thé elxedmet, wr tn ihe afaras, wrt illé a dsn iknen.
6 Já houve dois anos de fome na terra, e nos próximos cinco anos não haverá cultivo nem colheita.
7 Yesséweyen a hid Messineɣ dɣ ǎkal waɣ baš éd ds tekrehem arrawen, éd ds tezzeɣem. Hund awéndɣ yeddobet éd kewen yennej, ǎnejji mǎqqeren.
7 Mas Deus me enviou à frente de vocês para lhes preservar um remanescente nesta terra e para salvar-lhes as vidas com grande livramento.
8 Hanneyem as weǧǧén kewenéḍ a hid yesseweyen déɣ, awén isweǧǧan win Messineɣ. Enta a dɣi yeknen elwezér n Ferƹaon, amɣar n éhen ennét d Maṣar imda.
8 "Assim, não foram vocês que me mandaram para cá, mas sim o próprio Deus. Ele me tornou ministro do faraó, e me fez administrador de todo o palácio e governador de todo o Egito.
9 Dimaɣ, eǧlet hik, siwḍet ǎmahal i abba-hin, ennét as : “Awaɣ Yusef yehulkey-d, yenna : Messineɣ yekna dɣi amɣar wan Maṣar. As ahid dimaɣ hik, wr tehléd.
9 Voltem depressa a meu pai e digam-lhe: Assim diz o seu filho José: Deus me fez senhor de todo o Egito. Vem para cá, não te demores.
10 As-d éd tezzeɣed ǎkal was itahawal Jasen key d meddank d iheyawen ennek d éheré ennek wa ǧezzulen d wa heǧren d errezɣen ennek emdan. Éd hid tahẓed.
10 Tu viverás na região de Gósen e ficarás perto de mim — tu, os teus filhos, os teus netos, as tuas ovelhas, os teus bois e todos os teus bens.
11 Déɣ, ula-s éd tafriyem, ula hawen éd yasrin, édét eglan-d semmos iwetyan n menna.” »
11 Eu te sustentarei ali, porque ainda haverá cinco anos de fome. Do contrário, tu, a tua família e todos os teus rebanhos acabarão na miséria.
12 Yenna Yusef arweh : « Tessanem as nk a-hawen yesséwelen, aked eŋŋa Benyamin issan awén.
12 "Vocês estão vendo com os seus próprios olhos, e meu irmão Benjamim também, que realmente sou eu que estou falando com vocês.
13 Eglet aset abba-nnɣ, leɣtet as innin ǎmoseɣ ales mǎqqeren dɣ Maṣar, leɣtet as awa teneyem imda. Teqqelim-d déɣ teddewem ds hik. »
13 Contem a meu pai quanta honra me prestam no Egito e tudo o que vocês mesmos testemunharam. E tragam meu pai para cá depressa".
14 Dédih yermes dɣ ifassen ennét Yusef ǎmeḍray ennét Benyamin, eslefen issenen ésn.
14 Então ele se lançou chorando sobre o seu irmão Benjamim e o abraçou, e Benjamim também o abraçou, chorando.
15 Yennermes d ayet-mas aked wi heḍnén, yemmullet asn emdan yesilef. Ɣor déndɣ ɣas a-ds esdewennén.
15 Em seguida beijou todos os seus irmãos e chorou com eles. E só depois os seus irmãos conseguiram conversar com ele.
16 Dɣ éhen wan ǎmǎnokal, elmeden ǎddunet s innin Yusef osent id ayet-mas. Iǧreẓ awén i Ferƹaon d inaɣlafen-ennét.
16 Quando se ouviu no palácio do faraó que os irmãos de José haviam chegado, o faraó e todos os seus conselheiros se alegraram.
17 Yenna has i Yusef : « En-asn i ayet-mak éd eǧaǧǧin ihéḍan nsn, d eqqelnet ǎkal nsn,
17 Disse então o faraó a José: "Diga a seus irmãos que ponham as cargas nos seus animais, voltem para a terra de Canaã
18 éd-d awyin tisn d ǎddunet-nsn. Éd tn egeɣ dɣ ǎkal wa t-n yufen dɣ Maṣar, édeg wa hen hereten wi tn ufenen dɣ ǎkal.
18 e retornem para cá, trazendo seu pai e suas famílias. Eu lhes darei o melhor da terra do Egito e vocês poderão desfrutar a fartura desta terra.
19 En-asn i ayet-mak éd d-awyin elkerwiletén ti dɣ-d éd awyin téḍéḍén nsn, d arrawen nsn, d tisn.
19 "Mande-os também levar carruagens do Egito para trazerem as suas mulheres, os seus filhos e seu pai.
20 Wr i tn zemhelhilet awa hin éd eyyin, édét tiẓudawen n Maṣar éd umasnet tinasen.
20 Não se preocupem com os seus bens, pois o melhor de todo o Egito será de vocês".
21 Eǧen meddans n Yaƹqub awa hasn yehewelen. Yekfen Yusef elkerwiletén, hund awa yenna Ferƹaon, yekfén aked ezzad wan ǎbǎreqqa.
21 Assim fizeram os filhos de Israel. José lhes providenciou carruagens, como o faraó tinha ordenado, e também mantimentos para a viagem.
22 Ak iyyen dsn yekfé ǎreswey yehoseyen s ibbeddel. Benyamin yekfé semmos iresweyen, yessétas keraḍet temaḍ n aẓref.
22 A cada um deu uma muda de roupa nova, mas a Benjamim deu trezentas peças de prata e cinco mudas de roupa nova.
23 Yessewey i tis meraw ihéḍan, eǧuǧǧenén awa tn yufen dɣ ǎkal n Maṣar. Yesséwey as arwah merawet tihéḍén eǧuǧǧenén éred, tagella d imekšan ǎǧǧotnén. Yekfén aked ezzad wan ǎbǎreqqa.
23 E a seu pai enviou dez jumentos carregados com o melhor do que havia no Egito e dez jumentas carregadas de trigo, pão e outras provisões para a viagem.
24 Yenna hasn i ayet-mas : « Héwet wr teknésem dɣ ǎbǎreqqa, ezzayeɣ-kewen », ezzar yoyyen éd eǧlin.
24 Depois despediu-se dos seus irmãos e, ao partirem, disse-lhes: "Não briguem pelo caminho! "
25 Efelen Maṣar, éweḍen ǎkal n Kenƹan ɣor tisn.
25 Assim partiram do Egito e voltaram a seu pai Jacó, na terra de Canaã,
26 Ennen as : « Yusef yeddar animér ! Enta as amɣar n Maṣar. » Yendar i Yaƹqub éd yefles awén, wr tn yefles.
26 e lhe deram a notícia: "José ainda está vivo! Na verdade ele é o governador de todo o Egito". O coração de Jacó quase parou! Não podia acreditar neles.
27 Ennen as awa hasn yenna Yusef imda, esseknent awa has-d yessewey Yusef imda. Ɣor déndɣ yenker-d Yaƹqub dɣ eḍes ennét, yeddewet.
27 Mas, quando lhe relataram tudo o que José lhes dissera, e vendo Jacó, seu pai, as carruagens que José enviara para buscá-lo, seu espírito reviveu.
28 Yenna : « Xlas ! Dimaɣ eddobeɣ édt efleseɣ ! Arrawin Yusef ikna tǎmeddort ! Endawtet ! Ereɣ éd eyneɣ teṭṭawén-ennét arwah wr emmuteɣ ! »
28 E Israel disse: "Basta! Meu filho José ainda está vivo. Irei vê-lo antes que eu morra".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.