Gênesis 45

Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ǎbas yeddobet Yusef éd yeffer iman ennét dat ǎddunet emdan, yesɣeret asn, yenna hasn éd eǧmeḍen. Yera éd eǧmeḍen baš yeqqayem ɣas-ennét enta d aŋŋaten ennét émér wad tn éd yezozey iman-ennét.
1 Então José não se podia conter diante de todos os que estavam com ele; e clamou: Fazei a todos sair da minha presença; e ninguém ficou com ele, quando se deu a conhecer a seus irmãos.
2 Beššan yeslef tǎseloft teknan tuksé, ad has eslen Elmesriten, eqqimen ǧannen tn, ad éweḍen isǎlan ɣor Ferƹaon.
2 E levantou a voz em choro, de maneira que os egípcios o ouviram, bem como a casa de Faraó.
3 Yenna Yusef i ayet-mas : « Awaɣ nk Yusef ! Abba hin yeddar animér méɣ ? » Ayet mas ǎbas essanen ad ihen folsn, wr ennen ula.
3 Disse, então, José a seus irmãos: Eu sou José; vive ainda meu pai? E seus irmãos não lhe puderam responder, pois estavam pasmados diante dele.
4 « Ahẓet id » yenna hasn. Oheẓent in. Yenna Yusef : « Nk awah Yusef, ǎmeḍray nwn, wa hin tezzenhem s Maṣar.
4 José disse mais a seus irmãos: Chegai-vos a mim, peço-vos. E eles se chegaram. Então ele prosseguiu: Eu sou José, vosso irmão, a quem vendestes para o Egito.
5 Dimaɣ wr kewen itaǧǧehet elhem n ininnin tezzenhem ahi, ula enḍerren. Awén Messineɣ a hi yesseweyen s Maṣar, baš éd hawen ekkeseɣ tǎmettant dɣ émér n menna.
5 Agora, pois, não vos entristeçais, nem vos aborreçais por me haverdes vendido para cá; porque para preservar vida é que Deus me enviou adiante de vós.
6 Okeyen essin iwetyan n menna beššan eqqimen semmos arweh, semmos iwetyan wiɣ wr tn thé elxedmet, wr tn ihe afaras, wrt illé a dsn iknen.
6 Porque já houve dois anos de fome na terra, e ainda restam cinco anos em que não haverá lavoura nem sega.
7 Yesséweyen a hid Messineɣ dɣ ǎkal waɣ baš éd ds tekrehem arrawen, éd ds tezzeɣem. Hund awéndɣ yeddobet éd kewen yennej, ǎnejji mǎqqeren.
7 Deus enviou-me adiante de vós, para conservar-vos descendência na terra, e para guardar-vos em vida por um grande livramento.
8 Hanneyem as weǧǧén kewenéḍ a hid yesseweyen déɣ, awén isweǧǧan win Messineɣ. Enta a dɣi yeknen elwezér n Ferƹaon, amɣar n éhen ennét d Maṣar imda.
8 Assim não fostes vós que me enviastes para cá, senão Deus, que me tem posto por pai de Faraó, e por senhor de toda a sua casa, e como governador sobre toda a terra do Egito.
9 Dimaɣ, eǧlet hik, siwḍet ǎmahal i abba-hin, ennét as : “Awaɣ Yusef yehulkey-d, yenna : Messineɣ yekna dɣi amɣar wan Maṣar. As ahid dimaɣ hik, wr tehléd.
9 Apressai-vos, subi a meu pai, e dizei-lhe: Assim disse teu filho José: Deus me tem posto por senhor de toda a terra do Egito; desce a mim, e não te demores;
10 As-d éd tezzeɣed ǎkal was itahawal Jasen key d meddank d iheyawen ennek d éheré ennek wa ǧezzulen d wa heǧren d errezɣen ennek emdan. Éd hid tahẓed.
10 habitarás na terra de Gósem e estarás perto de mim, tu e os teus filhos e os filhos de teus filhos, e os teus rebanhos, o teu gado e tudo quanto tens;
11 Déɣ, ula-s éd tafriyem, ula hawen éd yasrin, édét eglan-d semmos iwetyan n menna.” »
11 ali te sustentarei, porque ainda haverá cinco anos de fome, para que não sejas reduzido à pobreza, tu e tua casa, e tudo o que tens.
12 Yenna Yusef arweh : « Tessanem as nk a-hawen yesséwelen, aked eŋŋa Benyamin issan awén.
12 Eis que os vossos olhos, e os de meu irmão Benjamim, vêem que é minha boca que vos fala.
13 Eglet aset abba-nnɣ, leɣtet as innin ǎmoseɣ ales mǎqqeren dɣ Maṣar, leɣtet as awa teneyem imda. Teqqelim-d déɣ teddewem ds hik. »
13 Fareis, pois, saber a meu pai toda a minha glória no Egito; e tudo o que tendes visto; e apressar-vos-eis a fazer descer meu pai para cá.
14 Dédih yermes dɣ ifassen ennét Yusef ǎmeḍray ennét Benyamin, eslefen issenen ésn.
14 Então se lançou ao pescoço de Benjamim seu irmão, e chorou; e Benjamim chorou também ao pescoço dele.
15 Yennermes d ayet-mas aked wi heḍnén, yemmullet asn emdan yesilef. Ɣor déndɣ ɣas a-ds esdewennén.
15 E José beijou a todos os seus irmãos, chorando sobre eles; depois seus irmãos falaram com ele.
16 Dɣ éhen wan ǎmǎnokal, elmeden ǎddunet s innin Yusef osent id ayet-mas. Iǧreẓ awén i Ferƹaon d inaɣlafen-ennét.
16 Esta nova se fez ouvir na casa de Faraó: São vindos os irmãos de José; o que agradou a Faraó e a seus servos.
17 Yenna has i Yusef : « En-asn i ayet-mak éd eǧaǧǧin ihéḍan nsn, d eqqelnet ǎkal nsn,
17 Ordenou Faraó a José: Dize a teus irmãos: Fazei isto: carregai os vossos animais e parti, tornai à terra de Canaã;
18 éd-d awyin tisn d ǎddunet-nsn. Éd tn egeɣ dɣ ǎkal wa t-n yufen dɣ Maṣar, édeg wa hen hereten wi tn ufenen dɣ ǎkal.
18 tomai o vosso pai e as vossas famílias e vinde a mim; e eu vos darei o melhor da terra do Egito, e comereis da fartura da terra.
19 En-asn i ayet-mak éd d-awyin elkerwiletén ti dɣ-d éd awyin téḍéḍén nsn, d arrawen nsn, d tisn.
19 A ti, pois, é ordenado dizer-lhes: Fazei isto: levai vós da terra do Egito carros para vossos meninos e para vossas mulheres; trazei vosso pai, e vinde.
20 Wr i tn zemhelhilet awa hin éd eyyin, édét tiẓudawen n Maṣar éd umasnet tinasen.
20 E não vos pese coisa alguma das vossas alfaias; porque o melhor de toda a terra do Egito será vosso.
21 Eǧen meddans n Yaƹqub awa hasn yehewelen. Yekfen Yusef elkerwiletén, hund awa yenna Ferƹaon, yekfén aked ezzad wan ǎbǎreqqa.
21 Assim fizeram os filhos de Israel. José lhes deu carros, conforme o mandado de Faraó, e deu-lhes também provisão para o caminho.
22 Ak iyyen dsn yekfé ǎreswey yehoseyen s ibbeddel. Benyamin yekfé semmos iresweyen, yessétas keraḍet temaḍ n aẓref.
22 A todos eles deu, a cada um, mudas de roupa; mas a Benjamim deu trezentas peças de prata, e cinco mudas de roupa.
23 Yessewey i tis meraw ihéḍan, eǧuǧǧenén awa tn yufen dɣ ǎkal n Maṣar. Yesséwey as arwah merawet tihéḍén eǧuǧǧenén éred, tagella d imekšan ǎǧǧotnén. Yekfén aked ezzad wan ǎbǎreqqa.
23 E a seu pai enviou o seguinte: dez jumentos carregados do melhor do Egito, e dez jumentas carregadas de trigo, pão e provisão para seu pai, para o caminho.
24 Yenna hasn i ayet-mas : « Héwet wr teknésem dɣ ǎbǎreqqa, ezzayeɣ-kewen », ezzar yoyyen éd eǧlin.
24 Assim despediu seus irmãos e, ao partirem eles, disse-lhes: Não contendais pelo caminho.
25 Efelen Maṣar, éweḍen ǎkal n Kenƹan ɣor tisn.
25 Então subiram do Egito, vieram à terra de Canaã, a Jacó seu pai,
26 Ennen as : « Yusef yeddar animér ! Enta as amɣar n Maṣar. » Yendar i Yaƹqub éd yefles awén, wr tn yefles.
26 e lhe anunciaram, dizendo: José ainda vive, e é governador de toda a terra do Egito. E o seu coração desmaiou, porque não os acreditava.
27 Ennen as awa hasn yenna Yusef imda, esseknent awa has-d yessewey Yusef imda. Ɣor déndɣ yenker-d Yaƹqub dɣ eḍes ennét, yeddewet.
27 Quando, porém, eles lhe contaram todas as palavras que José lhes falara, e vendo Jacó, seu pai, os carros que José enviara para levá-lo, reanimou-se-lhe o espírito;
28 Yenna : « Xlas ! Dimaɣ eddobeɣ édt efleseɣ ! Arrawin Yusef ikna tǎmeddort ! Endawtet ! Ereɣ éd eyneɣ teṭṭawén-ennét arwah wr emmuteɣ ! »
28 e disse Israel: Basta; ainda vive meu filho José; eu irei e o verei antes que morra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.