Gênesis 42

Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Yelmed Yaƹqub in ille éred dɣ Maṣar ; yenna hasn i meddans : « ma tkannem deh, tenimekyadem ?
1 Quando Jacó soube que no Egito havia trigo, disse a seus filhos: "Por que estão aí olhando uns para os outros? "
2 Esleɣ in Maṣar ihet éred. Eglet zenhet id. Wr nere éd nemmet ».
2 Disse ainda: "Ouvi dizer que há trigo no Egito. Desçam até lá e comprem trigo para nós, para que possamos continuar vivos e não morramos de fome".
3 Eglen ayet-mas n Yusef meraw essen, ekken Maṣar éd ds zenhin éred.
3 Assim dez dos irmãos de José desceram ao Egito para comprar trigo.
4 Benyamin wadih, Yaƹqub yeṭṭeft. Yaƹqub wr issegla Benyamin, rurés wa meḍreyen, ǎmeḍray n Yusef, yenna : « Wr ereɣ éd t-yeǧrew a yexlan. »
4 Jacó não deixou que Benjamim, irmão de José, fosse com eles, temendo que algum mal lhe acontecesse.
5 Eweḍen in Dg Yaƹqub Maṣar eddewen d ǎddunet wiyeḍ heḍnén win Kenƹan, édét menna telwa dɣ ǎkal nsn.
5 Os filhos de Israel estavam entre outros que também foram comprar trigo, por causa da fome na terra de Canaã.
6 Yusef enta as amɣar, enta a izazenhen éred. Osen-t in ayet-mas, esseslement, erkeƹen dat-s, udem yeḍas maḍal édét amɣar a yǎmos.
6 José era o governador do Egito e era ele que vendia trigo a todo o povo da terra. Por isso, quando os irmãos de José chegaram, curvaram-se diante dele, rosto em terra.
7 Yezzeyten Yusef, beššan wr hasn yeẓẓel awal, iǧa iman ennét hund wr tn izzey. Yessestenten : « Mis-d tefelem ? » Ennen as : « Ǎkal wan Kenƹan, nera éd nezenh isudar. »
7 José reconheceu os seus irmãos logo que os viu, mas agiu como se não os conhecesse, e lhes falou asperamente: "De onde vocês vêm? " Responderam eles: "Da terra de Canaã, para comprar comida".
8 Yezzey tn Yusef, beššan entenéḍ wr t-ezzeyen.
8 José reconheceu os seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Γor déndɣ yesmekta Yusef tihorǧa ennét. Yenna hasn : « Kawaneḍ dimaɣ temosem kél tinawen (imaɣlayen) ! Teram éd teynim taɣaššimt n ǎkal waɣ ».
9 Lembrou-se então dos sonhos que tivera a respeito deles e lhes disse: "Vocês são espiões! Vieram para ver onde a nossa terra está desprotegida".
10 Ennen as : « kela Sidi, nos-d éd nezenh isudar ɣas.
10 Eles responderam: "Não, meu senhor. Teus servos vieram comprar comida.
11 Nakkeneḍ nemos araten n ales iyyen. Wr nere a yexlan i ǎkal waɣ, wr fol-s neǧmey tinawen.»
11 Todos nós somos filhos do mesmo pai. Teus servos são homens honestos, e não espiões".
12 Yenna Yusef : « Bahu nwn, taɣaššimt n ǎkal a-d tosem éd tt teynim ».
12 Mas José insistiu: "Não! Vocês vieram ver onde a nossa terra está desprotegida".
13 Ennen : « kela, nefal-d ǎkal wan Kenƹan. Nemos maraw aŋŋaten d essin, wa meḍriyen yeqqim ɣor abba nnɣ, iyyen heḍen ebat ».
13 E eles disseram: "Teus servos eram doze irmãos, todos filhos do mesmo pai, na terra de Canaã. O caçula está agora em casa com o pai, e o outro já morreu".
14 Yenna Yusef : « awén-dɣ enneɣ : temosem kél tinawen (imaɣlayen).
14 José tornou a afirmar: "É como lhes falei: Vocês são espiões!
15 Nɣ-tah tametart nwn : Ahaḍeɣ awn fol Ferƹaon éd kud tefelem waɣ ǎkal as kundebat yosed ǎmeḍray nwn wa enḍerren déɣ.
15 Vocês serão postos à prova: Juro pela vida do faraó que vocês não sairão daqui, enquanto o seu irmão caçula não vier para cá.
16 Seglet iyyen dewen éd t-id yawi, wi heḍnén éd eqqeymin déɣ dɣ tǎkormut a-d yeqqel. Éd esseneɣ ǧannem ahi tidet méɣ kala, méɣ ahaḍeɣ awn fol Ferƹaon ar imaɣlayen a temosem ».
16 Mandem algum de vocês buscar o seu irmão enquanto os demais aguardam presos. Assim ficará provado se as suas palavras são verdadeiras ou não. Se não forem, juro pela vida do faraó que ficará confirmado que vocês são espiões! "
17 Yeǧen Yusef emdan dɣ tǎkormut, as okeyen keraḍ iheḍan yesseǧmeḍ tn.
17 E os deixou presos três dias.
18 Ahel wan keraḍ yenna hasn : « a-wah a hé tegim, baš éd teqqeymim teddarem, édét eksoḍeɣ Messineɣ.
18 No terceiro dia, José lhes disse: "Eu tenho temor de Deus. Se querem salvar suas vidas, façam o seguinte:
19 Kud tidet a ǧannem, iyyen dewen éd yeqqayem dɣ tǎkormut taɣ. Wi heḍnén, éd eqqelen ǎkal nsn, éd awyin éred d isudar i ǎddunet nsn édét manna a igan.
19 Se vocês são homens honestos, deixem um dos seus irmãos aqui na prisão, enquanto os demais voltam, levando trigo para matar a fome das suas famílias.
20 Éd hi-d tawyim ǎmeḍray nwn. Éd elmedɣ dédih as tidet a ǧannem. Éd teqqeymim teddarem ». Eɣbelen awén.
20 Tragam-me, porém, o seu irmão caçula, para que se comprovem as suas palavras e vocês não tenham que morrer".
21 Beššan ǧér-essen ennen : « Ah ! Teweḍ aneɣ addeɣwet n ǎmeḍray nnɣ, wr has nesged as deneɣ iǧmey tinaheɣén émér wa-t noya, dimaɣ iǧarrew-aneɣ awa-t iǧrewen. »
21 Eles se prontificaram a fazer isso e disseram uns aos outros: "Certamente estamos sendo punidos pelo que fizemos a nosso irmão. Vimos como ele estava angustiado, quando nos implorava por sua vida, mas não lhe demos ouvidos; por isso nos sobreveio esta angústia".
22 Yenna Ruben : « Ennéɣ awn tn innin wr teŋɣem Yusef. Beššan wr hi tesgedem, adiš dimaɣ éd nerẓem tǎmettant ennét ! »
22 Rúben respondeu: "Eu não lhes disse que não maltratassem o menino? Mas vocês não quiseram me ouvir! Agora teremos que prestar contas do seu sangue".
23 Wr eɣelen in Yusef yefham tn, édét as yekka yesséwel asn, yelle muṭerjem.
23 Eles, porém, não sabiam que José podia compreendê-los, pois ele lhes falava por meio de um intérprete.
24 Dédih, yefel tn Yusef, yegla yeslef. As-d yeqqel, yenna hasn éd yeṭṭef Šimƹun, igas tihebeǧiwen dat-sen.
24 Nisso José retirou-se e começou a chorar, mas logo depois voltou e conversou de novo com eles. Então escolheu Simeão e mandou acorrentá-lo diante deles.
25 Yenna Yusef i elxeddamen ennét éd hasn eṭkeren ibelbaḍ nsn allon, éd hasn errin aẓref nsn dɣ ibelbaḍ nsn, éd tn ekfin ezzad i asikel nsn, eǧen awén.
25 Em seguida, José deu ordem para que enchessem de trigo suas bagagens, devolvessem a prata de cada um deles, colocando-a nas bagagens, e lhes dessem mantimentos para a viagem. E assim foi feito.
26 Aǧuǧǧen iheḍan nsn, ezzar eglen.
26 Eles puseram a carga de trigo sobre os seus jumentos e partiram.
27 As tn iǧa éheḍ esseɣseren, yora iyyen dsn ǎbelboḍ ennét baš éd izekš eyhéḍ ennét, ma yeney deh ? Aẓref wanǧam dɣ émi n abelboḍ.
27 No lugar onde pararam para pernoitar, um deles abriu a bagagem para pegar forragem para o seu jumento e viu a prata na boca da bagagem.
28 Yenna hasn i ayet-mas : « arahwet, nekkunan erren ahi-d aẓref in ! Yella deh, dɣ ǎbelboḍ in ! » Enmekyeden, ermeɣen, ehtebben ulawen nsn, ennen : « ma d ihen fol-nɣ ? Ma haneɣ iǧa Messineɣ deh ? »
28 E disse a seus irmãos: "Devolveram a minha prata. Está aqui em minha bagagem". Seus corações se encheram de pavor e, tremendo, disseram uns aos outros: "Que é isto que Deus fez conosco? "
29 As eweḍen Kenƹan ɣor tisn, ennen as awa iǧen imda :
29 Ao chegarem à casa de seu pai Jacó, na terra de Canaã, relataram-lhe tudo o que lhes acontecera, dizendo:
30 « Ales wa yǎmosen amɣar n ǎkal, yesséwel aneɣ s tǎxellawt, iǧa-nɣ erk awal. Ikna deneɣ imaɣlayen.
30 "O homem que governa aquele país falou asperamente conosco e nos tratou como espiões da terra.
31 Nekkenéḍ nelleɣet as in wr nexle, wr nemos imaɣlayen.
31 Mas nós lhe asseguramos que somos homens honestos e não espiões.
32 Nemos meraw aŋŋaten d essin, iyyen deneɣ ebat, wa enḍerren yeqqim ɣor abba-nnɣ dɣ Kenƹan.
32 Dissemos também que éramos doze irmãos, filhos do mesmo pai, e que um já havia morrido e que o caçula estava com o nosso pai, em Canaã.
33 Yenna haneɣ yera éd yelmed in enǧanna tidet méɣ bahu. Yenna : « Eyyet iyyen dewen déɣ, eglet awyet tanafek i ǎddunet nwn.
33 "Então o homem que governa aquele país nos disse: ‘Vejamos se vocês são honestos: um dos seus irmãos ficará aqui comigo, e os outros poderão voltar e levar mantimentos para matar a fome das suas famílias.
34 Awyet ahi-d ǎmeḍray nwn wa yehreyen. Éd elmedɣ in gannem tidet méɣ. Éd hawen erreɣ ǎmeḍray nwn Šimƹun, ɣor déndɣ éd kewen eyyeɣ dédih tessokelem dɣ ǎkal imda. »
34 Tragam-me, porém, o seu irmão caçula, para que eu comprove que vocês não são espiões, mas sim, homens honestos. Então lhes devolverei o irmão e os autorizarei a fazer negócios nesta terra’ ".
35 Esseɣseren kayaten nsn, i hé yarin ǎbelboḍ ennét éd yas aẓref ennét ihe. As eneyen aẓref wah, ermeɣen, ehtebben ulawen nsn, aked ul wan tisn yehtebbet.
35 Ao esvaziarem as bagagens, dentro da bagagem de cada um estava a sua bolsa cheia de prata. Quando eles e seu pai viram as bolsas cheias de prata, ficaram com medo.
36 Yenna hasn Yaƹqub : « teram éd ǎbas leɣ meddani : ǎbas leɣ Yusef ula Šimƹun, dimaɣ teram éd dɣ-i tekkesem aked Benyamin ! Ma eɣhedɣ ar déndɣ ? Ma eɣhedɣ a-d eǧǧeheɣ erk emmek waɣ ? »
36 E disse-lhes seu pai Jacó: "Vocês estão tirando meus filhos de mim! Já fiquei sem José, agora sem Simeão e ainda querem levar Benjamim. Tudo está contra mim! "
37 Yenna has Ruben : « Kud wr hak d erreɣ Benyamin, eŋɣ arrawen in essin essen. Eyyahi-t, éd hak id erreɣ ».
37 Então Rúben disse ao pai: "Podes matar meus dois filhos se eu não o trouxer de volta. Deixa-o aos meus cuidados, e eu o trarei".
38 Yenna has Yaƹqub : « Kela, arrawin wr dewn éd yidaw. Eŋas yemmut, wr hi yeqqim ar enta. Kud yeǧrewt heret iyyen dɣ esikel, s tewehre hin éd emmeteɣ dɣ érét nwn. »
38 Mas o pai respondeu: "Meu filho não descerá com vocês; seu irmão está morto, e ele é o único que resta. Se qualquer mal lhe acontecer na viagem que estão por fazer, vocês farão estes meus cabelos brancos descerem à sepultura com tristeza".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.