Gênesis 42
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs ARIB
1 Yelmed Yaƹqub in ille éred dɣ Maṣar ; yenna hasn i meddans : « ma tkannem deh, tenimekyadem ?
1 Ora, Jacó soube que havia trigo no Egito, e disse a seus filhos: Por que estais olhando uns para os outros?
2 Esleɣ in Maṣar ihet éred. Eglet zenhet id. Wr nere éd nemmet ».
2 Disse mais: Tenho ouvido que há trigo no Egito; descei até lá, e de lá comprai-o para nós, a fim de que vivamos e não morramos.
3 Eglen ayet-mas n Yusef meraw essen, ekken Maṣar éd ds zenhin éred.
3 Então desceram os dez irmãos de José, para comprarem trigo no Egito.
4 Benyamin wadih, Yaƹqub yeṭṭeft. Yaƹqub wr issegla Benyamin, rurés wa meḍreyen, ǎmeḍray n Yusef, yenna : « Wr ereɣ éd t-yeǧrew a yexlan. »
4 Mas a Benjamim, irmão de José, não enviou Jacó com os seus irmãos, pois disse: Para que, porventura, não lhe suceda algum desastre.
5 Eweḍen in Dg Yaƹqub Maṣar eddewen d ǎddunet wiyeḍ heḍnén win Kenƹan, édét menna telwa dɣ ǎkal nsn.
5 Assim entre os que iam lá, foram os filhos de Israel para comprar, porque havia fome na terra de Canaã.
6 Yusef enta as amɣar, enta a izazenhen éred. Osen-t in ayet-mas, esseslement, erkeƹen dat-s, udem yeḍas maḍal édét amɣar a yǎmos.
6 José era o governador da terra; era ele quem vendia a todo o povo da terra; e vindo os irmãos de José, prostraram-se diante dele com o rosto em terra.
7 Yezzeyten Yusef, beššan wr hasn yeẓẓel awal, iǧa iman ennét hund wr tn izzey. Yessestenten : « Mis-d tefelem ? » Ennen as : « Ǎkal wan Kenƹan, nera éd nezenh isudar. »
7 José, vendo seus irmãos, reconheceu-os; mas portou-se como estranho para com eles, falou-lhes asperamente e perguntou-lhes: Donde vindes? Responderam eles: Da terra de Canaã, para comprarmos mantimento.
8 Yezzey tn Yusef, beššan entenéḍ wr t-ezzeyen.
8 José, pois, reconheceu seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Γor déndɣ yesmekta Yusef tihorǧa ennét. Yenna hasn : « Kawaneḍ dimaɣ temosem kél tinawen (imaɣlayen) ! Teram éd teynim taɣaššimt n ǎkal waɣ ».
9 Lembrou-se então José dos sonhos que tivera a respeito deles, e disse-lhes: Vós sois espias, e viestes para ver a nudez da terra.
10 Ennen as : « kela Sidi, nos-d éd nezenh isudar ɣas.
10 Responderam-lhe eles: Não, senhor meu; mas teus servos vieram comprar mantimento.
11 Nakkeneḍ nemos araten n ales iyyen. Wr nere a yexlan i ǎkal waɣ, wr fol-s neǧmey tinawen.»
11 Nós somos todos filhos de um mesmo homem; somos homens de retidão; os teus servos não são espias.
12 Yenna Yusef : « Bahu nwn, taɣaššimt n ǎkal a-d tosem éd tt teynim ».
12 Replicou-lhes: Não; antes viestes para ver a nudez da terra.
13 Ennen : « kela, nefal-d ǎkal wan Kenƹan. Nemos maraw aŋŋaten d essin, wa meḍriyen yeqqim ɣor abba nnɣ, iyyen heḍen ebat ».
13 Mas eles disseram: Nós, teus servos, somos doze irmãos, filhos de um homem da terra de Canaã; o mais novo está hoje com nosso pai, e outro já não existe.
14 Yenna Yusef : « awén-dɣ enneɣ : temosem kél tinawen (imaɣlayen).
14 Respondeu-lhe José: É assim como vos disse; sois espias.
15 Nɣ-tah tametart nwn : Ahaḍeɣ awn fol Ferƹaon éd kud tefelem waɣ ǎkal as kundebat yosed ǎmeḍray nwn wa enḍerren déɣ.
15 Nisto sereis provados: Pela vida de Faraó, não saireis daqui, a menos que venha para cá vosso irmão mais novo.
16 Seglet iyyen dewen éd t-id yawi, wi heḍnén éd eqqeymin déɣ dɣ tǎkormut a-d yeqqel. Éd esseneɣ ǧannem ahi tidet méɣ kala, méɣ ahaḍeɣ awn fol Ferƹaon ar imaɣlayen a temosem ».
16 Enviai um dentre vós, que traga vosso irmão, mas vós ficareis presos, a fim de serem provadas as vossas palavras, se há verdade convosco; e se não, pela vida de Faraó, vós sois espias.
17 Yeǧen Yusef emdan dɣ tǎkormut, as okeyen keraḍ iheḍan yesseǧmeḍ tn.
17 E meteu-os juntos na prisão por três dias.
18 Ahel wan keraḍ yenna hasn : « a-wah a hé tegim, baš éd teqqeymim teddarem, édét eksoḍeɣ Messineɣ.
18 Ao terceiro dia disse-lhes José: Fazei isso, e vivereis; porque eu temo a Deus.
19 Kud tidet a ǧannem, iyyen dewen éd yeqqayem dɣ tǎkormut taɣ. Wi heḍnén, éd eqqelen ǎkal nsn, éd awyin éred d isudar i ǎddunet nsn édét manna a igan.
19 Se sois homens de retidão, que fique um dos irmãos preso na casa da vossa prisão; mas ide vós, levai trigo para a fome de vossas casas,
20 Éd hi-d tawyim ǎmeḍray nwn. Éd elmedɣ dédih as tidet a ǧannem. Éd teqqeymim teddarem ». Eɣbelen awén.
20 e trazei-me o vosso irmão mais novo; assim serão verificadas vossas palavras, e não morrereis. E eles assim fizeram.
21 Beššan ǧér-essen ennen : « Ah ! Teweḍ aneɣ addeɣwet n ǎmeḍray nnɣ, wr has nesged as deneɣ iǧmey tinaheɣén émér wa-t noya, dimaɣ iǧarrew-aneɣ awa-t iǧrewen. »
21 Então disseram uns aos outros: Nós, na verdade, somos culpados no tocante a nosso irmão, porquanto vimos a angústia da sua alma, quando nos rogava, e não o quisemos atender; é por isso que vem sobre nós esta angústia.
22 Yenna Ruben : « Ennéɣ awn tn innin wr teŋɣem Yusef. Beššan wr hi tesgedem, adiš dimaɣ éd nerẓem tǎmettant ennét ! »
22 Respondeu-lhes Rúben: Não vos dizia eu: Não pequeis contra o menino; Mas não quisestes ouvir; por isso agora é requerido de nós o seu sangue.
23 Wr eɣelen in Yusef yefham tn, édét as yekka yesséwel asn, yelle muṭerjem.
23 E eles não sabiam que José os entendia, porque havia intérprete entre eles.
24 Dédih, yefel tn Yusef, yegla yeslef. As-d yeqqel, yenna hasn éd yeṭṭef Šimƹun, igas tihebeǧiwen dat-sen.
24 Nisto José se retirou deles e chorou. Depois tornou a eles, falou-lhes, e tomou a Simeão dentre eles, e o amarrou perante os seus olhos.
25 Yenna Yusef i elxeddamen ennét éd hasn eṭkeren ibelbaḍ nsn allon, éd hasn errin aẓref nsn dɣ ibelbaḍ nsn, éd tn ekfin ezzad i asikel nsn, eǧen awén.
25 Então ordenou José que lhes enchessem de trigo os sacos, que lhes restituíssem o dinheiro a cada um no seu saco, e lhes dessem provisões para o caminho. E assim lhes foi feito.
26 Aǧuǧǧen iheḍan nsn, ezzar eglen.
26 Eles, pois, carregaram o trigo sobre os seus jumentos, e partiram dali.
27 As tn iǧa éheḍ esseɣseren, yora iyyen dsn ǎbelboḍ ennét baš éd izekš eyhéḍ ennét, ma yeney deh ? Aẓref wanǧam dɣ émi n abelboḍ.
27 Quando um deles abriu o saco, para dar forragem ao seu jumento na estalagem, viu o seu dinheiro, pois estava na boca do saco.
28 Yenna hasn i ayet-mas : « arahwet, nekkunan erren ahi-d aẓref in ! Yella deh, dɣ ǎbelboḍ in ! » Enmekyeden, ermeɣen, ehtebben ulawen nsn, ennen : « ma d ihen fol-nɣ ? Ma haneɣ iǧa Messineɣ deh ? »
28 E disse a seus irmãos: Meu dinheiro foi-me devolvido; ei-lo aqui no saco. Então lhes desfaleceu o coração e, tremendo, viravam-se uns para os outros, dizendo: Que é isto que Deus nos tem feito?
29 As eweḍen Kenƹan ɣor tisn, ennen as awa iǧen imda :
29 Depois vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã, e contaram-lhe tudo o que lhes acontecera, dizendo:
30 « Ales wa yǎmosen amɣar n ǎkal, yesséwel aneɣ s tǎxellawt, iǧa-nɣ erk awal. Ikna deneɣ imaɣlayen.
30 O homem, o senhor da terra, falou-nos asperamente, e tratou-nos como espias da terra;
31 Nekkenéḍ nelleɣet as in wr nexle, wr nemos imaɣlayen.
31 mas dissemos-lhe: Somos homens de retidão; não somos espias;
32 Nemos meraw aŋŋaten d essin, iyyen deneɣ ebat, wa enḍerren yeqqim ɣor abba-nnɣ dɣ Kenƹan.
32 somos doze irmãos, filhos de nosso pai; um já não existe e o mais novo está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 Yenna haneɣ yera éd yelmed in enǧanna tidet méɣ bahu. Yenna : « Eyyet iyyen dewen déɣ, eglet awyet tanafek i ǎddunet nwn.
33 Respondeu-nos o homem, o senhor da terra: Nisto conhecerei que vós sois homens de retidão: Deixai comigo um de vossos irmãos, levai trigo para a fome de vossas casas, e parti,
34 Awyet ahi-d ǎmeḍray nwn wa yehreyen. Éd elmedɣ in gannem tidet méɣ. Éd hawen erreɣ ǎmeḍray nwn Šimƹun, ɣor déndɣ éd kewen eyyeɣ dédih tessokelem dɣ ǎkal imda. »
34 e trazei-me vosso irmão mais novo; assim saberei que não sois espias, mas homens de retidão; então vos entregarei o vosso irmão e negociareis na terra.
35 Esseɣseren kayaten nsn, i hé yarin ǎbelboḍ ennét éd yas aẓref ennét ihe. As eneyen aẓref wah, ermeɣen, ehtebben ulawen nsn, aked ul wan tisn yehtebbet.
35 E aconteceu que, despejando eles os sacos, eis que o pacote de dinheiro de cada um estava no seu saco; quando eles e seu pai viram os seus pacotes de dinheiro, tiveram medo.
36 Yenna hasn Yaƹqub : « teram éd ǎbas leɣ meddani : ǎbas leɣ Yusef ula Šimƹun, dimaɣ teram éd dɣ-i tekkesem aked Benyamin ! Ma eɣhedɣ ar déndɣ ? Ma eɣhedɣ a-d eǧǧeheɣ erk emmek waɣ ? »
36 Então Jacó, seu pai, disse-lhes: Tendes-me desfilhado; José já não existe, e não existe Simeão, e haveis de levar Benjamim! Todas estas coisas vieram sobre mim.
37 Yenna has Ruben : « Kud wr hak d erreɣ Benyamin, eŋɣ arrawen in essin essen. Eyyahi-t, éd hak id erreɣ ».
37 Mas Rúben falou a seu pai, dizendo: Mata os meus dois filhos, se eu to não tornar a trazer; entrega-o em minha mão, e to tornarei a trazer.
38 Yenna has Yaƹqub : « Kela, arrawin wr dewn éd yidaw. Eŋas yemmut, wr hi yeqqim ar enta. Kud yeǧrewt heret iyyen dɣ esikel, s tewehre hin éd emmeteɣ dɣ érét nwn. »
38 Ele porém disse: Não descerá meu filho convosco; porquanto o seu irmão é morto, e só ele ficou. Se lhe suceder algum desastre pelo caminho em que fordes, fareis descer minhas cãs com tristeza ao Seol.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.