Gênesis 42
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs ARC
1 Yelmed Yaƹqub in ille éred dɣ Maṣar ; yenna hasn i meddans : « ma tkannem deh, tenimekyadem ?
1 Vendo, então, Jacó que havia mantimento no Egito, disse Jacó a seus filhos: Por que estais olhando uns para os outros?
2 Esleɣ in Maṣar ihet éred. Eglet zenhet id. Wr nere éd nemmet ».
2 Disse mais: Eis que tenho ouvido que há mantimento no Egito; descei até lá e comprai-nos trigo, para que vivamos e não morramos.
3 Eglen ayet-mas n Yusef meraw essen, ekken Maṣar éd ds zenhin éred.
3 Então, desceram os dez irmãos de José, para comprarem trigo no Egito.
4 Benyamin wadih, Yaƹqub yeṭṭeft. Yaƹqub wr issegla Benyamin, rurés wa meḍreyen, ǎmeḍray n Yusef, yenna : « Wr ereɣ éd t-yeǧrew a yexlan. »
4 A Benjamim, porém, irmão de José, não enviou Jacó com os seus irmãos, porque dizia: Para que lhe não suceda, porventura, algum desastre.
5 Eweḍen in Dg Yaƹqub Maṣar eddewen d ǎddunet wiyeḍ heḍnén win Kenƹan, édét menna telwa dɣ ǎkal nsn.
5 Assim, vieram os filhos de Israel para comprar, entre os que vinham lá; porque havia fome na terra de Canaã.
6 Yusef enta as amɣar, enta a izazenhen éred. Osen-t in ayet-mas, esseslement, erkeƹen dat-s, udem yeḍas maḍal édét amɣar a yǎmos.
6 José, pois, era o governador daquela terra; ele vendia a todo o povo da terra; e os irmãos de José vieram e inclinaram-se ante ele com a face na terra.
7 Yezzeyten Yusef, beššan wr hasn yeẓẓel awal, iǧa iman ennét hund wr tn izzey. Yessestenten : « Mis-d tefelem ? » Ennen as : « Ǎkal wan Kenƹan, nera éd nezenh isudar. »
7 E José, vendo os seus irmãos, conheceu-os; porém mostrou-se estranho para com eles, e falou com eles asperamente, e disse-lhes: Donde vindes? E eles disseram: Da terra de Canaã, para comprarmos mantimento.
8 Yezzey tn Yusef, beššan entenéḍ wr t-ezzeyen.
8 José, pois, conheceu os seus irmãos; mas eles não o conheceram.
9 Γor déndɣ yesmekta Yusef tihorǧa ennét. Yenna hasn : « Kawaneḍ dimaɣ temosem kél tinawen (imaɣlayen) ! Teram éd teynim taɣaššimt n ǎkal waɣ ».
9 Então, José lembrou-se dos sonhos que havia sonhado deles e disse-lhes: Vós sois espias e viestes para ver a nudez da terra.
10 Ennen as : « kela Sidi, nos-d éd nezenh isudar ɣas.
10 E eles lhe disseram: Não, senhor meu; mas teus servos vieram a comprar mantimento.
11 Nakkeneḍ nemos araten n ales iyyen. Wr nere a yexlan i ǎkal waɣ, wr fol-s neǧmey tinawen.»
11 Todos nós somos filhos de um varão; somos homens de retidão; os teus servos não são espias.
12 Yenna Yusef : « Bahu nwn, taɣaššimt n ǎkal a-d tosem éd tt teynim ».
12 E ele lhes disse: Não; antes, viestes para ver a nudez da terra.
13 Ennen : « kela, nefal-d ǎkal wan Kenƹan. Nemos maraw aŋŋaten d essin, wa meḍriyen yeqqim ɣor abba nnɣ, iyyen heḍen ebat ».
13 E eles disseram: Nós, teus servos, somos doze irmãos, filhos de um varão da terra de Canaã; e eis que o mais novo está com nosso pai, hoje; mas um já não existe.
14 Yenna Yusef : « awén-dɣ enneɣ : temosem kél tinawen (imaɣlayen).
14 Então, lhes disse José: Isso é o que vos tenho dito, dizendo que sois espias.
15 Nɣ-tah tametart nwn : Ahaḍeɣ awn fol Ferƹaon éd kud tefelem waɣ ǎkal as kundebat yosed ǎmeḍray nwn wa enḍerren déɣ.
15 Nisto sereis provados: pela vida de Faraó, não saireis daqui senão quando vosso irmão mais novo vier aqui.
16 Seglet iyyen dewen éd t-id yawi, wi heḍnén éd eqqeymin déɣ dɣ tǎkormut a-d yeqqel. Éd esseneɣ ǧannem ahi tidet méɣ kala, méɣ ahaḍeɣ awn fol Ferƹaon ar imaɣlayen a temosem ».
16 Enviai um dentre vós, que traga vosso irmão; mas vós ficareis presos, e vossas palavras serão provadas, se há verdade convosco; e, se não, pela vida de Faraó, vós sois espias.
17 Yeǧen Yusef emdan dɣ tǎkormut, as okeyen keraḍ iheḍan yesseǧmeḍ tn.
17 E pô-los juntos em guarda três dias.
18 Ahel wan keraḍ yenna hasn : « a-wah a hé tegim, baš éd teqqeymim teddarem, édét eksoḍeɣ Messineɣ.
18 E, ao terceiro dia, disse-lhes José: Fazei isso e vivereis, porque eu temo a Deus.
19 Kud tidet a ǧannem, iyyen dewen éd yeqqayem dɣ tǎkormut taɣ. Wi heḍnén, éd eqqelen ǎkal nsn, éd awyin éred d isudar i ǎddunet nsn édét manna a igan.
19 Se sois homens de retidão, que fique um de vossos irmãos preso na casa de vossa prisão; e, vós, ide, levai trigo para a fome de vossa casa.
20 Éd hi-d tawyim ǎmeḍray nwn. Éd elmedɣ dédih as tidet a ǧannem. Éd teqqeymim teddarem ». Eɣbelen awén.
20 E trazei-me o vosso irmão mais novo, e serão verificadas vossas palavras, e não morrereis. E eles assim fizeram.
21 Beššan ǧér-essen ennen : « Ah ! Teweḍ aneɣ addeɣwet n ǎmeḍray nnɣ, wr has nesged as deneɣ iǧmey tinaheɣén émér wa-t noya, dimaɣ iǧarrew-aneɣ awa-t iǧrewen. »
21 Então, disseram uns aos outros: Na verdade, somos culpados acerca de nosso irmão, pois vimos a angústia de sua alma, quando nos rogava; nós, porém, não ouvimos; por isso, vem sobre nós esta angústia.
22 Yenna Ruben : « Ennéɣ awn tn innin wr teŋɣem Yusef. Beššan wr hi tesgedem, adiš dimaɣ éd nerẓem tǎmettant ennét ! »
22 E Rúben respondeu-lhes, dizendo: Não vo-lo dizia eu, dizendo: Não pequeis contra o moço? Mas não ouvistes; e, vedes aqui, o seu sangue também é requerido.
23 Wr eɣelen in Yusef yefham tn, édét as yekka yesséwel asn, yelle muṭerjem.
23 E eles não sabiam que José os entendia, porque havia intérprete entre eles.
24 Dédih, yefel tn Yusef, yegla yeslef. As-d yeqqel, yenna hasn éd yeṭṭef Šimƹun, igas tihebeǧiwen dat-sen.
24 E retirou-se deles e chorou. Depois, tornou a eles, falou-lhes, tomou a Simeão dentre eles e amarrou-o perante os seus olhos.
25 Yenna Yusef i elxeddamen ennét éd hasn eṭkeren ibelbaḍ nsn allon, éd hasn errin aẓref nsn dɣ ibelbaḍ nsn, éd tn ekfin ezzad i asikel nsn, eǧen awén.
25 E ordenou José que enchessem os seus sacos de trigo, e que lhes restituíssem o seu dinheiro, a cada um no seu saco, e lhes dessem comida para o caminho; e fizeram-lhes assim.
26 Aǧuǧǧen iheḍan nsn, ezzar eglen.
26 E carregaram o seu trigo sobre os seus jumentos e partiram dali.
27 As tn iǧa éheḍ esseɣseren, yora iyyen dsn ǎbelboḍ ennét baš éd izekš eyhéḍ ennét, ma yeney deh ? Aẓref wanǧam dɣ émi n abelboḍ.
27 E, abrindo um deles o seu saco, para dar pasto ao seu jumento na venda, viu o seu dinheiro; porque eis que estava na boca do seu saco.
28 Yenna hasn i ayet-mas : « arahwet, nekkunan erren ahi-d aẓref in ! Yella deh, dɣ ǎbelboḍ in ! » Enmekyeden, ermeɣen, ehtebben ulawen nsn, ennen : « ma d ihen fol-nɣ ? Ma haneɣ iǧa Messineɣ deh ? »
28 E disse a seus irmãos: Devolveram o meu dinheiro, e ei-lo mesmo aqui no meu saco. Então, lhes desfaleceu o coração, e pasmavam, dizendo um ao outro: Que é isto que Deus nos tem feito?
29 As eweḍen Kenƹan ɣor tisn, ennen as awa iǧen imda :
29 E vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã; e contaram-lhe tudo o que lhes aconteceu, dizendo:
30 « Ales wa yǎmosen amɣar n ǎkal, yesséwel aneɣ s tǎxellawt, iǧa-nɣ erk awal. Ikna deneɣ imaɣlayen.
30 O varão, o senhor da terra, falou conosco asperamente e tratou-nos como espias da terra.
31 Nekkenéḍ nelleɣet as in wr nexle, wr nemos imaɣlayen.
31 Mas dissemos-lhe: Somos homens de retidão; não somos espias;
32 Nemos meraw aŋŋaten d essin, iyyen deneɣ ebat, wa enḍerren yeqqim ɣor abba-nnɣ dɣ Kenƹan.
32 somos doze irmãos, filhos de nosso pai; um não é mais, e o mais novo está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 Yenna haneɣ yera éd yelmed in enǧanna tidet méɣ bahu. Yenna : « Eyyet iyyen dewen déɣ, eglet awyet tanafek i ǎddunet nwn.
33 E aquele varão, o senhor da terra, nos disse: Nisto conhecerei que vós sois homens de retidão: deixai comigo um de vossos irmãos, e tomai para a fome de vossas casas, e parti;
34 Awyet ahi-d ǎmeḍray nwn wa yehreyen. Éd elmedɣ in gannem tidet méɣ. Éd hawen erreɣ ǎmeḍray nwn Šimƹun, ɣor déndɣ éd kewen eyyeɣ dédih tessokelem dɣ ǎkal imda. »
34 e trazei-me vosso irmão mais novo; assim, saberei que não sois espias, mas homens de retidão; então, vos darei o vosso irmão, e negociareis na terra.
35 Esseɣseren kayaten nsn, i hé yarin ǎbelboḍ ennét éd yas aẓref ennét ihe. As eneyen aẓref wah, ermeɣen, ehtebben ulawen nsn, aked ul wan tisn yehtebbet.
35 E aconteceu que, despejando eles os seus sacos, eis que cada um tinha a trouxinha com seu dinheiro no seu saco; e viram as trouxinhas com seu dinheiro, eles e seu pai, e temeram.
36 Yenna hasn Yaƹqub : « teram éd ǎbas leɣ meddani : ǎbas leɣ Yusef ula Šimƹun, dimaɣ teram éd dɣ-i tekkesem aked Benyamin ! Ma eɣhedɣ ar déndɣ ? Ma eɣhedɣ a-d eǧǧeheɣ erk emmek waɣ ? »
36 Então, Jacó, seu pai, disse-lhes: Tendes-me desfilhado: José já não existe, e Simeão não está aqui, e, agora, levareis a Benjamim! Todas estas coisas vieram sobre mim.
37 Yenna has Ruben : « Kud wr hak d erreɣ Benyamin, eŋɣ arrawen in essin essen. Eyyahi-t, éd hak id erreɣ ».
37 Mas Rúben falou a seu pai, dizendo: Mata os meus dois filhos, se to não tornar a trazer; dá-mo em minha mão, e to tornarei a trazer.
38 Yenna has Yaƹqub : « Kela, arrawin wr dewn éd yidaw. Eŋas yemmut, wr hi yeqqim ar enta. Kud yeǧrewt heret iyyen dɣ esikel, s tewehre hin éd emmeteɣ dɣ érét nwn. »
38 Ele, porém, disse: Não descerá meu filho convosco, porquanto o seu irmão é morto, e só ele ficou. Se lhe sucede algum desastre no caminho por onde fordes, fareis descer minhas cãs com tristeza à sepultura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.