Gênesis 39
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs NVT
1 Eweyen Ismaƹiliten Yusef s Maṣar, ezzenhen-t in i elmasri iyyen igan isem Fotifar. Fotifar yexdam ɣor Ferƹaon, yǎmos ales mǎqqeren ɣor Feraƹon, ales n anaɣlaf. Yǎmos amɣar n wi tageẓnen Feraƹon.
1 Quando José foi levado para o Egito pelos negociantes ismaelitas, eles o venderam a Potifar, um oficial egípcio. Potifar era capitão da guarda do faraó, o rei do Egito.
2 Yusef yezzaɣ ɣor Fotifar dɣ éhen ennét. Yellil as Amaɣlol. A yekna Yusef iǧǧah-t elxér, ikna emuken.
2 O S enhor estava com José, por isso ele era bem-sucedido em tudo que fazia no serviço da casa de seu senhor egípcio.
3 Ihanney Fotifar as Amaɣlol yellil i Yusef.
3 Potifar percebeu que o S enhor estava com José e lhe dava sucesso em tudo que ele fazia.
4 Yegreż Yusef i Fotifar hullan, yekfe tanaṭ n tǎɣǎhamt ennét temda.Yekfa ds taflest n tidet.
4 Satisfeito com isso, nomeou José seu assistente pessoal e o encarregou de toda a sua casa e de todos os seus bens.
5 Men ahel wéndɣ, teǧǧeh elbaraka tǎɣǎhamt tan elmasri. Awén, dɣ ak heret, kud yera dɣ tǎɣǎhamt ula dɣ iferǧan.
5 A partir do dia em que José foi encarregado de toda a casa e de todas as propriedades de Potifar, o S enhor começou a abençoar a casa do egípcio por causa de José. Tudo corria bem na casa, e as plantações e os animais prosperavam.
6 Dédih, yenna Fotifar i Yusef éd iken ak haret. Ebas yemhaha d ula enḍerren ar-d téteté ennét. Tinaḍen emdanet yeǧenet dɣ ifassen n Yusef.
6 Assim, Potifar entregou tudo que possuía aos cuidados de José e, tendo-o como administrador, não se preocupava com nada, exceto com o que iria comer. José era um rapaz muito bonito, de bela aparência,
7 Ahel iyyen, teneyt tǎmǎṭ tan Fotifar, tenna has : « as a-hid, éd nenmensi ! »
7 e logo a esposa de Potifar começou a olhar para ele com desejo. “Venha e deite-se comigo”, ordenou ela.
8 Yuǧey Yusef, yenna has : « messi a ila dɣ errezɣen d a ila dɣ tanaṭ d a-dɣ inniheḍ iǧa hi-t dɣ ifassen, nk ahel waɣ manek awa hé egeɣ éd enkereɣ éd eɣdereɣ fol-s éd egeɣ iǧi yogdan d waɣ, wrn eẓẓel
8 José recusou e disse: “Meu senhor me confiou todos os bens de sua casa e não precisa se preocupar com nada.
9 Ikfi tanaṭ n a-dɣ inniheḍ dɣ tǎɣǎhamt taɣ, ar kem ɣas, wr eleɣ ettesrex n éd kem eḍseɣ, édét tǎmosed hannis. Manek awa hé aǧeɣ nekkunan fol tiǧawt n ǎbekkaḍ yogdan d déɣ ǧér-i d Messineɣ, ma-d ekkeɣ imanin ɣor Amaɣlol fol iǧi yogdan d waɣ ».
9 Ninguém aqui tem mais autoridade que eu. Ele não me negou coisa alguma, exceto a senhora, pois é mulher dele. Como poderia eu cometer tamanha maldade? Estaria pecando contra Deus!”.
10 Ak ahel tasehin, tegan as éd enmensin, beššan enta asǧed wr has esǧed, yuǧay éd ds yidaw, éd ds inmensi, .
10 A mulher continuava a assediar José diariamente, mas ele se recusava a deitar-se com ela.
11 Ahel iyyen, yeǧǧeh Yusef tǎɣǎhamt éd iken eššeɣlen ennét, ahel hen-dɣ inaxdamen wrt ellen.
11 Certo dia, porém, quando José entrou para fazer seu trabalho, não havia mais ninguém na casa.
12 Termes-t tǎmǎṭ n Fotifar s aselso, tenna has : « endawet nemensi dɣ-i ! » Yusef yerwel, yoyya-s aselso déndɣ.
12 Ela se aproximou, agarrou-o pelo manto e exigiu: “Venha, deite-se comigo!”. José se desvencilhou e fugiu da casa, mas o manto ficou na mão da mulher.
13 As yegla, teney aselso dɣ ifassen ennét,
13 Quando ela viu que José tinha fugido, mas que o manto havia ficado na mão dela,
14 tesɣeret a td yerren, tenna i inaxdamen : « Enyet ƹibrani waɣ haneɣ-d yelwey ales in yeǧmey éd nenmensi, beššan esɣereɣ a hi-d yerren.
14 chamou seus servos. “Vejam!”, disse ela. “Meu marido trouxe esse escravo hebreu para nos fazer de bobos! Ele entrou no meu quarto para me violentar, mas eu gritei.
15 As i yesla asiɣreɣ, yerwel, yoyya aselso ennét ɣor-i ».
15 Quando ele me ouviu gritar, saiu correndo e escapou, mas largou seu manto comigo.”
16 Togaż areswey wanǧam ɣor-s a-d yosa ales ennét.
16 Ela guardou o manto até o marido voltar para casa.
17 Tenna has awa tenna i inaxdamen : « akli ƹibrani wa haneɣ-d tewey-d, nɣ-wah awa iǧa, yeǧmey éd nenmensi.
17 Então, contou-lhe sua versão da história. “O escravo hebreu que você trouxe para nossa casa tentou aproveitar-se de mim”, disse ela.
18 As asɣereɣ yerwel, yoyya aselso ennét ɣor-i. »
18 “Mas, quando eu gritei, ele saiu correndo e largou seu manto comigo!”
19 As yesla messis n Yusef i isǎlan wiɣ, yewwešen.
19 Ao ouvir a mulher contar como José a havia tratado, Potifar se enfureceu.
20 Yesseǧmey Yusef, yeǧe dɣ tǎkormut tan ǎmǎnokal.
20 Pegou José e o lançou na prisão onde ficavam os prisioneiros do rei, e ali José permaneceu.
21 beššan dɣ tamayt ennét, Amaɣlol iǧa i Yusef elbaraka. Yesmadew-t d amɣar n tǎkormut.
21 Mas o S enhor estava com ele na prisão e o tratou com bondade. Fez José conquistar a simpatia do carcereiro, que,
22 Amɣar waɣ yekfa i Yusef tanaṭ n éd yenneheḍ dɣ imidiwen ennét win tǎkormut. Enta a yeqqelen yenniheḍ dɣ awa itaweknen imda dɣ tǎkormut.
22 em pouco tempo, encarregou José de todos os outros presos e de todas as tarefas da prisão.
23 Amɣar ebas itimhihi d ula enḍerren, édét ihanney elxér wa yekfa Amaɣlol i Yusef.
23 O carcereiro não precisava mais se preocupar com nada, pois José cuidava de tudo. O S enhor estava com ele e lhe dava sucesso em tudo que ele fazia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.