Gênesis 33
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs NAA
1 Yeṭkel Yaƹqub ǎsewaḍ, ma ihanney deh ? Ihanney Esayu yeddéw d ekkoẓet temaḍ n ales. Yeẓun arrawen ǧér Léya d Rašél d téklatén senatet.
1 Quando Jacó ergueu os olhos, viu que Esaú se aproximava, e com ele quatrocentos homens. Então repartiu os filhos entre Lia, Raquel e as duas servas.
2 Yeǧa dɣ éɣef téklatén d arrawen nsnt, ḍeffersnt Léya d arrawen ennét, ḍeffer s arweh yeǧa Rašél d Yusef.
2 Pôs as servas e seus filhos à frente, Lia e seus filhos atrás deles e Raquel e José por último.
3 Enta Yemel dɣ éɣef datsn emdan. Yerkeƹ ar essa iméren a yekka itaweḍin ɣor eŋŋas.
3 E ele mesmo, adiantando-se, prostrou-se em terra sete vezes, até aproximar-se de seu irmão.
4 Yohel ss Esayu, yenḍew iman ennét dɣ éri ennét, yeṭṭeft dɣ ifassen ennét, yemmullet as. Eslefen issenen ésn.
4 Então Esaú correu ao encontro dele e o abraçou; pôs os braços em volta do pescoço dele e o beijou; e choraram.
5 Yeṭkel Esayu ǎsǎwaḍ, yeney téḍéḍén d arrawen, yessesten : « Ma ǎmosen ǎddunet wih dk eddéwnen ? » Yenna Yaƹqub : « Awén arrawen wi yekfa Yaḷḷah dɣ tǎhanint ennét i akli ennek. »
5 Daí, levantando os olhos, Esaú viu as mulheres e os meninos e disse: — Quem são estes que estão com você? Jacó respondeu: — Os filhos com que Deus agraciou este seu servo.
6 Oheẓnet téklatén entenetéḍ d meddansnet, erkeƹen.
6 Então se aproximaram as servas, elas e seus filhos, e se prostraram.
7 Ḍeffer sn oheẓen in Léya d meddans, erkeƹen aked entenéḍ, elkamen asn Yusef d Rašél erkeƹen aked entenéḍ.
7 Chegaram também Lia e seus filhos e se prostraram. Por último chegaram José e Raquel e se prostraram.
8 Yessesten Esayu : « Mas teboked éd teǧed s ǎmezzaɣ imda wad emheyyeɣ ? » Yenna has Yaƹqub : « Egmayeɣ éd ekreheɣ udem datk, sidi. »
8 Esaú perguntou: — Qual é o seu propósito com todos esses grupos que encontrei? Jacó respondeu: — É para obter favor na presença de meu senhor.
9 Yenna Esayu : « Eléɣ tela hi tegdahet, ageẓ awa teléd, eŋŋa. »
9 Então Esaú disse: — Eu tenho muitos bens, meu irmão; guarde o que você tem.
10 Yenna Yaƹqub : « Kela, inhod. Kud eǧraweɣ udem datk, awi awa key ekféɣ. Amhiyyu hin dk yola d amhiyyu d Yaḷḷah, édét terrexeb ahi.
10 Mas Jacó insistiu: — Não recuse. Se alcancei favor na sua presença, peço que aceite o meu presente, porque ver o seu rosto é como contemplar o semblante de Deus; e você me acolheu tão bem.
11 Inhod ad téweyed awa hak d eweyeɣ édét Yaḷḷah dɣ tǎhanint ennét, yekfahi a yeǧǧén, eléɣ awa eréɣ imda. » Yoded ad yeɣbel Esayu awa yeǧrew.
11 Portanto, aceite o meu presente, que eu lhe trouxe. Porque Deus tem sido generoso para comigo, e tenho fartura. E insistiu com ele, até que o aceitou.
12 Yenna Esayu : « Endawet ! Éd hak izareɣ. »
12 Então Esaú disse: — Vamos partir e seguir viagem. Eu irei à sua frente.
13 Beššan yenna Yaƹqub : « Tessaned as arrawen wr eṣṣohén, ilzam ahi aked éd emhihiɣ d tihattén d ulli d tisista ti sankasnén : kud oẓernet ahel iyyen, éheré imda éd yemmet.
13 Porém Jacó lhe disse: — Meu senhor sabe que estes meninos são fracos, e tenho comigo ovelhas e vacas de leite. Se forçados a caminhar demais um só dia, morrerão todos os rebanhos.
14 Egel tezzared, eɲɲa, izarahi, nk wan akli ennek, éd egleɣ sollan eddéweɣ d éheré was elkameɣ d arrawen a hin awḍeɣ ɣork dɣ ǎkal n Seƹir. »
14 Passe meu senhor adiante de seu servo; eu seguirei aos poucos, no passo do gado que me vai à frente e no passo dos meninos, até chegar a meu senhor, em Seir.
15 Yenna Esayu : « Éd hak eyyeɣ ǎddunet wiyyeḍ éd key sufḍin ! » Beššan yenna has Yaƹqub : « Mafol awén ? Inhod, sidi, ekreheɣét udem datk ɣas ! »
15 Esaú respondeu: — Então permita que eu deixe com você alguns dessa gente que está comigo. Jacó respondeu: — Para quê? Basta que eu alcance favor aos olhos de meu senhor.
16 Yegla Esayu ahel héndɣ yekka Seƹir.
16 Assim, naquele dia Esaú voltou para Seir, pelo caminho por onde tinha vindo.
17 Beššan Yaƹqub wadih, yekka Sukut, yekna tǎɣǎhamt i iman ennét d ikebran ǎmosnén ibakken i éheré ennét, fol awéndɣ as iǧa édeg wéndɣ isem Sukut (elmeƹna ennét ikebran).
17 E Jacó foi para Sucote, e edificou para si uma casa, e fez cabanas para o seu gado. Por isso, o lugar se chamou Sucote.
18 As-d yefel Fadan-Aram, yéweḍ Yaƹqub, yeddar yeslam, aɣrem wan Šakim dɣ ǎkal n Kenƹan, yekres ihenan ennét ɣor aɣrem.
18 Voltando de Padã-Arã, Jacó chegou são e salvo à cidade de Siquém, que está na terra de Canaã, e armou a sua tenda junto da cidade.
19 Yezzenha s téméḍé n erriyalen n aẓref, i dg Ḥamor, tis n Šakim, édeg iyyen dɣ yekres éhen ennét.
19 A parte do campo, onde tinha armado a sua tenda, ele a comprou dos filhos de Hamor, pai de Siquém, por cem peças de dinheiro.
20 Yekna ǎsǎɣres iyyen s iǧa isem El-Ilaha-Israyil (elmeƹna ennét Yaḷḷah enta Messineɣ n Israyil).
20 E levantou ali um altar e lhe deu o nome de “Deus, o Deus de Israel”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.