Gênesis 33
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs ARIB
1 Yeṭkel Yaƹqub ǎsewaḍ, ma ihanney deh ? Ihanney Esayu yeddéw d ekkoẓet temaḍ n ales. Yeẓun arrawen ǧér Léya d Rašél d téklatén senatet.
1 Levantou Jacó os olhos, e olhou, e eis que vinha Esaú, e quatrocentos homens com ele. Então repartiu os filhos entre Léia, e Raquel, e as duas servas.
2 Yeǧa dɣ éɣef téklatén d arrawen nsnt, ḍeffersnt Léya d arrawen ennét, ḍeffer s arweh yeǧa Rašél d Yusef.
2 Pôs as servas e seus filhos na frente, Léia e seus filhos atrás destes, e Raquel e José por últimos.
3 Enta Yemel dɣ éɣef datsn emdan. Yerkeƹ ar essa iméren a yekka itaweḍin ɣor eŋŋas.
3 Mas ele mesmo passou adiante deles, e inclinou-se em terra sete vezes, até chegar perto de seu irmão.
4 Yohel ss Esayu, yenḍew iman ennét dɣ éri ennét, yeṭṭeft dɣ ifassen ennét, yemmullet as. Eslefen issenen ésn.
4 Então Esaú correu-lhe ao encontro, abraçou-o, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou; e eles choraram.
5 Yeṭkel Esayu ǎsǎwaḍ, yeney téḍéḍén d arrawen, yessesten : « Ma ǎmosen ǎddunet wih dk eddéwnen ? » Yenna Yaƹqub : « Awén arrawen wi yekfa Yaḷḷah dɣ tǎhanint ennét i akli ennek. »
5 E levantando Esaú os olhos, viu as mulheres e os meninos, e perguntou: Quem são estes contigo? Respondeu-lhe Jacó: Os filhos que Deus bondosamente tem dado a teu servo.
6 Oheẓnet téklatén entenetéḍ d meddansnet, erkeƹen.
6 Então chegaram-se as servas, elas e seus filhos, e inclinaram-se.
7 Ḍeffer sn oheẓen in Léya d meddans, erkeƹen aked entenéḍ, elkamen asn Yusef d Rašél erkeƹen aked entenéḍ.
7 Chegaram-se também Léia e seus filhos, e inclinaram-se; depois chegaram-se José e Raquel e se inclinaram.
8 Yessesten Esayu : « Mas teboked éd teǧed s ǎmezzaɣ imda wad emheyyeɣ ? » Yenna has Yaƹqub : « Egmayeɣ éd ekreheɣ udem datk, sidi. »
8 Perguntou Esaú: Que queres dizer com todo este bando que tenho encontrado? Respondeu Jacó: Para achar graça aos olhos de meu senhor.
9 Yenna Esayu : « Eléɣ tela hi tegdahet, ageẓ awa teléd, eŋŋa. »
9 Mas Esaú disse: Tenho bastante, meu irmão; seja teu o que tens.
10 Yenna Yaƹqub : « Kela, inhod. Kud eǧraweɣ udem datk, awi awa key ekféɣ. Amhiyyu hin dk yola d amhiyyu d Yaḷḷah, édét terrexeb ahi.
10 Replicou-lhe Jacó: Não, mas se agora tenho achado graça aos teus olhos, aceita o presente da minha mão; porquanto tenho visto o teu rosto, como se tivesse visto o rosto de Deus, e tu te agradaste de mim.
11 Inhod ad téweyed awa hak d eweyeɣ édét Yaḷḷah dɣ tǎhanint ennét, yekfahi a yeǧǧén, eléɣ awa eréɣ imda. » Yoded ad yeɣbel Esayu awa yeǧrew.
11 Aceita, peço-te, o meu presente, que eu te trouxe; porque Deus tem sido bondoso para comigo, e porque tenho de tudo. E insistiu com ele, e ele o aceitou.
12 Yenna Esayu : « Endawet ! Éd hak izareɣ. »
12 Então Esaú disse: Ponhamo-nos a caminho e vamos; eu irei adiante de ti.
13 Beššan yenna Yaƹqub : « Tessaned as arrawen wr eṣṣohén, ilzam ahi aked éd emhihiɣ d tihattén d ulli d tisista ti sankasnén : kud oẓernet ahel iyyen, éheré imda éd yemmet.
13 Respondeu-lhe Jacó: Meu senhor sabe que estes filhos são tenros, e que tenho comigo ovelhas e vacas de leite; se forem obrigadas a caminhar demais por um só dia, todo o rebanho morrerá.
14 Egel tezzared, eɲɲa, izarahi, nk wan akli ennek, éd egleɣ sollan eddéweɣ d éheré was elkameɣ d arrawen a hin awḍeɣ ɣork dɣ ǎkal n Seƹir. »
14 Passe o meu senhor adiante de seu servo; e eu seguirei, conduzindo-os calmamente, conforme o passo do gado que está diante de mim, e conforme o passo dos meninos, até que chegue a meu senhor em Seir.
15 Yenna Esayu : « Éd hak eyyeɣ ǎddunet wiyyeḍ éd key sufḍin ! » Beššan yenna has Yaƹqub : « Mafol awén ? Inhod, sidi, ekreheɣét udem datk ɣas ! »
15 Ao que disse Esaú: Permite ao menos que eu deixe contigo alguns da minha gente. Replicou Jacó: Para que? Basta que eu ache graça aos olhos de meu senhor.
16 Yegla Esayu ahel héndɣ yekka Seƹir.
16 Assim tornou Esaú aquele dia pelo seu caminho em direção a Seir.
17 Beššan Yaƹqub wadih, yekka Sukut, yekna tǎɣǎhamt i iman ennét d ikebran ǎmosnén ibakken i éheré ennét, fol awéndɣ as iǧa édeg wéndɣ isem Sukut (elmeƹna ennét ikebran).
17 Jacó, porém, partiu para Sucote, e edificou para si uma casa, e fez barracas para o seu gado; por isso o lugar se chama Sucote.
18 As-d yefel Fadan-Aram, yéweḍ Yaƹqub, yeddar yeslam, aɣrem wan Šakim dɣ ǎkal n Kenƹan, yekres ihenan ennét ɣor aɣrem.
18 Depois chegou Jacó em paz à cidade de Siquém, que está na terra de Canaã, quando veio de Padã-Arã; e armou a sua tenda diante da cidade.
19 Yezzenha s téméḍé n erriyalen n aẓref, i dg Ḥamor, tis n Šakim, édeg iyyen dɣ yekres éhen ennét.
19 E comprou a parte do campo, em que estendera a sua tenda, dos filhos de Hamor, pai de Siquém, por cem peças de dinheiro.
20 Yekna ǎsǎɣres iyyen s iǧa isem El-Ilaha-Israyil (elmeƹna ennét Yaḷḷah enta Messineɣ n Israyil).
20 Então levantou ali um altar, e chamou-lhe o El-Eloé-Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.