Gênesis 33

Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yeṭkel Yaƹqub ǎsewaḍ, ma ihanney deh ? Ihanney Esayu yeddéw d ekkoẓet temaḍ n ales. Yeẓun arrawen ǧér Léya d Rašél d téklatén senatet.
1 Levantando Jacó os olhos, viu que Esaú se aproximava, e com ele quatrocentos homens. Então, passou os filhos a Lia, a Raquel e às duas servas.
2 Yeǧa dɣ éɣef téklatén d arrawen nsnt, ḍeffersnt Léya d arrawen ennét, ḍeffer s arweh yeǧa Rašél d Yusef.
2 Pôs as servas e seus filhos à frente, Lia e seus filhos atrás deles e Raquel e José por últimos.
3 Enta Yemel dɣ éɣef datsn emdan. Yerkeƹ ar essa iméren a yekka itaweḍin ɣor eŋŋas.
3 E ele mesmo, adiantando-se, prostrou-se à terra sete vezes, até aproximar-se de seu irmão.
4 Yohel ss Esayu, yenḍew iman ennét dɣ éri ennét, yeṭṭeft dɣ ifassen ennét, yemmullet as. Eslefen issenen ésn.
4 Então, Esaú correu-lhe ao encontro e o abraçou; arrojou-se-lhe ao pescoço e o beijou; e choraram.
5 Yeṭkel Esayu ǎsǎwaḍ, yeney téḍéḍén d arrawen, yessesten : « Ma ǎmosen ǎddunet wih dk eddéwnen ? » Yenna Yaƹqub : « Awén arrawen wi yekfa Yaḷḷah dɣ tǎhanint ennét i akli ennek. »
5 Daí, levantando os olhos, viu as mulheres e os meninos e disse: Quem são estes contigo? Respondeu-lhe Jacó: Os filhos com que Deus agraciou a teu servo.
6 Oheẓnet téklatén entenetéḍ d meddansnet, erkeƹen.
6 Então, se aproximaram as servas, elas e seus filhos, e se prostraram.
7 Ḍeffer sn oheẓen in Léya d meddans, erkeƹen aked entenéḍ, elkamen asn Yusef d Rašél erkeƹen aked entenéḍ.
7 Chegaram também Lia e seus filhos e se prostraram; por último chegaram José e Raquel e se prostraram.
8 Yessesten Esayu : « Mas teboked éd teǧed s ǎmezzaɣ imda wad emheyyeɣ ? » Yenna has Yaƹqub : « Egmayeɣ éd ekreheɣ udem datk, sidi. »
8 Perguntou Esaú: Qual é o teu propósito com todos esses bandos que encontrei? Respondeu Jacó: Para lograr mercê na presença de meu senhor.
9 Yenna Esayu : « Eléɣ tela hi tegdahet, ageẓ awa teléd, eŋŋa. »
9 Então, disse Esaú: Eu tenho muitos bens, meu irmão; guarda o que tens.
10 Yenna Yaƹqub : « Kela, inhod. Kud eǧraweɣ udem datk, awi awa key ekféɣ. Amhiyyu hin dk yola d amhiyyu d Yaḷḷah, édét terrexeb ahi.
10 Mas Jacó insistiu: Não recuses; se logrei mercê diante de ti, peço-te que aceites o meu presente, porquanto vi o teu rosto como se tivesse contemplado o semblante de Deus; e te agradaste de mim.
11 Inhod ad téweyed awa hak d eweyeɣ édét Yaḷḷah dɣ tǎhanint ennét, yekfahi a yeǧǧén, eléɣ awa eréɣ imda. » Yoded ad yeɣbel Esayu awa yeǧrew.
11 Peço-te, pois, recebe o meu presente, que eu te trouxe; porque Deus tem sido generoso para comigo, e tenho fartura. E instou com ele, até que o aceitou.
12 Yenna Esayu : « Endawet ! Éd hak izareɣ. »
12 Disse Esaú: Partamos e caminhemos; eu seguirei junto de ti.
13 Beššan yenna Yaƹqub : « Tessaned as arrawen wr eṣṣohén, ilzam ahi aked éd emhihiɣ d tihattén d ulli d tisista ti sankasnén : kud oẓernet ahel iyyen, éheré imda éd yemmet.
13 Porém Jacó lhe disse: Meu senhor sabe que estes meninos são tenros, e tenho comigo ovelhas e vacas de leite; se forçadas a caminhar demais um só dia, morrerão todos os rebanhos.
14 Egel tezzared, eɲɲa, izarahi, nk wan akli ennek, éd egleɣ sollan eddéweɣ d éheré was elkameɣ d arrawen a hin awḍeɣ ɣork dɣ ǎkal n Seƹir. »
14 Passe meu senhor adiante de seu servo; eu seguirei guiando-as pouco a pouco, no passo do gado que me vai à frente e no passo dos meninos, até chegar a meu senhor, em Seir.
15 Yenna Esayu : « Éd hak eyyeɣ ǎddunet wiyyeḍ éd key sufḍin ! » Beššan yenna has Yaƹqub : « Mafol awén ? Inhod, sidi, ekreheɣét udem datk ɣas ! »
15 Respondeu Esaú: Então, permite que eu deixe contigo da gente que está comigo. Disse Jacó: Para quê? Basta que eu alcance mercê aos olhos de meu senhor.
16 Yegla Esayu ahel héndɣ yekka Seƹir.
16 Assim, voltou Esaú aquele dia a Seir, pelo caminho por onde viera.
17 Beššan Yaƹqub wadih, yekka Sukut, yekna tǎɣǎhamt i iman ennét d ikebran ǎmosnén ibakken i éheré ennét, fol awéndɣ as iǧa édeg wéndɣ isem Sukut (elmeƹna ennét ikebran).
17 E Jacó partiu para Sucote, e edificou para si uma casa, e fez palhoças para o seu gado; por isso, o lugar se chamou Sucote.
18 As-d yefel Fadan-Aram, yéweḍ Yaƹqub, yeddar yeslam, aɣrem wan Šakim dɣ ǎkal n Kenƹan, yekres ihenan ennét ɣor aɣrem.
18 Voltando de Padã-Arã, chegou Jacó são e salvo à cidade de Siquém, que está na terra de Canaã; e armou a sua tenda junto da cidade.
19 Yezzenha s téméḍé n erriyalen n aẓref, i dg Ḥamor, tis n Šakim, édeg iyyen dɣ yekres éhen ennét.
19 A parte do campo, onde armara a sua tenda, ele a comprou dos filhos de Hamor, pai de Siquém, por cem peças de dinheiro.
20 Yekna ǎsǎɣres iyyen s iǧa isem El-Ilaha-Israyil (elmeƹna ennét Yaḷḷah enta Messineɣ n Israyil).
20 E levantou ali um altar e lhe chamou Deus, o Deus de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.