Gênesis 32

Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs BKJ

Sair da comparação
1 Déndɣ-d yeffo, yenker Laban, yemmullet i tarrawén ennét d iheyawen ennét, yeǧasn elbaraka. Ezzar yegla yeqqel ǎkal ennét.
1 E Jacó foi no seu caminho, e os anjos de Deus o encontraram.
2 Yaƹqub, wadih yokey ǎbǎreqqa ennét, osent-in ǎngelosen n Yaḷḷah.
2 E quando Jacó os viu, ele disse: Este é o exército de Deus. E ele chamou o nome do lugar Maanaim.
3 As tn yeney, yenna : « Awah ǎmezzaɣ n Yaḷḷah ! » Yeǧa isem i édeg wéndɣ Maḥanayim (elmeƹna ennét essin imezzaɣen).
3 E Jacó enviou mensageiros adiante dele a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, região de Edom.
4 Yesséwey Yaƹqub inemmahalen dats i eŋŋas Esayu dɣ Seƹir ihan ǎkal n Edom.
4 E ele lhes ordenou, dizendo: Assim falareis a meu senhor Esaú: Teu servo Jacó diz assim: Eu habitei como peregrino com Labão, e fiquei lá até agora.
5 Yenna hasn awah : « Siwlet i messi Esayu hund awah : "Nɣwah awa hak iganna akli ennek Yaƹqub : 'ezzeɣeɣ ɣor Laban, ǎmoseɣ ǎɣǎrib, ehléɣin ar dimaɣ.
5 E eu tenho bois, e jumentos, rebanhos, e servos, e servas. E eu enviei para dizer a meu senhor para que eu encontre graça aos seus olhos.
6 Ekreheɣ éswan d ihéḍan d éheré d éklan d tiklatén. Esséweyeɣ ǎmahal i messi, baš éd ekreheɣ udem dats'". »
6 E os mensageiros retornaram a Jacó, dizendo: Nós chegamos ao teu irmão Esaú, e ele também vem para te encontrar, e quatrocentos homens com ele.
7 Eqqelen-d inemmahalen ɣor Yaƹqub ennen as : « Nosa eŋŋak Esayu. Yeglad, yenkad ak yeddéw d ekkoẓet temaḍ n ǎwadem. »
7 Então Jacó ficou muito amedrontado e angustiado, e ele dividiu em dois bandos o povo que estava com ele, e os rebanhos, e o gado, e os camelos,
8 Yermeɣ Yaƹqub hullan, yeksoḍ. Yezmezzey s essin henddegen ǎddunet wi ds eddéwnén d éheré wa ǧezzulen d wa heǧrén d imnas.
8 e ele disse: Se Esaú vier a um bando e o ferir, então o outro bando que sobrar escapará.
9 Yenna dɣ iman ennét : « Kud Esayu yerjem iyyen dɣ ihenan, wa heḍen éd yennej. »
9 E Jacó disse: Ó Deus de meu pai Abraão, e Deus de meu pai Isaque, o SENHOR que disse a mim: Torna à tua terra, à tua parentela, e eu te tratarei bem.
10 Yenna Yaƹqub : « Messineɣ n ti Ibrahim d Messineɣ n ti Isḥaq, é Amaɣlol wa hi yennen : "Ǎqqel ǎkal ennek ɣor ǎddunet ennek, éd hak egeɣ a yolaɣen !"
10 Eu não sou digno da menor de todas as misericórdias, e de toda a verdade, que tu tens mostrado ao teu servo, porque com meu cajado passei este Jordão, e agora eu me tornei dois bandos.
11 Wr ogdéɣ d ellemana d tǎhanint tihi tessekned i nk, wan akli ennét. Wr eléɣ ar taboritin baš éd ejjereɣ aman n ǎɣǎher wan Elurdun, nɣtah, dimaɣ ǎqqeleɣ-d eddéweɣ d ǎddunet ogdanén d essin imezzaɣen.
11 Livra-me, rogo-te, da mão de meu irmão, da mão de Esaú, porque eu o temo, para que ele não venha e me fira, e a mãe com os filhos.
12 Inhod ahi tennejjed fol eŋŋa, nejjahi fol Esayu ! Édét eksoḍeɣ éd-d yas éd hi yeŋɣ, éd yeŋɣ anna d arrawen.
12 E tu disseste: Eu certamente te farei bem, e farei tua semente como a areia do mar, que não pode ser enumerada por ser uma multidão.
13 Beššan key a yennen : "Itbat as éd hak eǧeɣ a yolaɣen, éd key ekfeɣ iheyawen ogdanén d takesselt ta ɣor ǧeréw, ad ǎbas neddobet ǎseḍen nsn s ǎǧut nsn". »
13 E ele pernoitou ali aquela mesma noite, e tomou do que veio à sua mão por presente para Esaú, seu irmão:
14 Yessokey Yaƹqub éheḍ dɣ édeg wéndɣ. Dɣ awa ila, yeǧmey a yekfa i eŋŋas Esayu :
14 duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 senatet temaḍ n téɣsé d senatet temerwén n eholaɣ, senatet temaḍ n téhelé d senatet temerwén n ékrer,
15 trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez novilhos, vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 keraḍet temerwén n teḷḷemen sankasnén entenetéḍ d meddansnet, ekkoẓet temerwén n tésut d meraw éswan, senatet temerwén n teyhéṭ d meraw ihéḍan.
16 E ele os entregou na mão de seus servos, cada rebanho à parte, e disse a seus servos: Passai adiante de mim, e deixai espaço entre rebanho e rebanho.
17 Yekfén i éklan ennét, ak éheré ɣas ennét ezzar yenna i éklan ennét : « Akyet dati, eyyet édeg feroren ǧér ak éheré. »
17 E ele ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar e te perguntar, dizendo: De quem és tu? E para onde vais? E de quem são estes diante de ti?
18 Wa yezzaren yenna has : « As dk yemheyyet eɲɲa Esayu yessesten key : "Mi key ilen ? Mis tekked ? Mi ilen éheré wa datk ?"
18 Então tu dirás: Eles são de teu servo Jacó. É um presente enviado ao meu senhor Esaú; e eis que ele também está atrás de nós.
19 En as : "Awaɣ yesséweyt id akli ennek Yaƹqub i messis Esayu, enta yelkam anɣ-d". »
19 E assim ele ordenou ao segundo, e ao terceiro, e a todos os que seguiram os rebanhos, dizendo: Desta maneira falareis a Esaú, quando o encontrardes.
20 Yenna awén aked i wan essin dɣ éklan ennét, d wan keraḍ d emdan wi hasn elkamnén eḍanen éheré. Yenna hasn : « Nɣwah awa hé tennim i Esayu as ds temheyyém,
20 E dizei além disso: Eis que teu servo Jacó está atrás de nós. Porque ele disse: Eu vou apaziguá-lo com o presente que vai adiante de mim, e depois eu verei a sua face, porventura ele me aceitará.
21 éd tennim : "Adih, aked Yaƹqub, akli ennek, yelkam anɣ-d". » Yenna dɣ iman ennét : « Édt ethennuɣ s awadt éd ekfeɣ yezzar ahi, ezzar édt-in aseɣ, tiǧenén dédih éd hi yerrexeb. »
21 Assim foi o presente antes dele, e ele mesmo pernoitou aquela noite no acampamento.
22 Yegla éheré waɣ yezzar, éheḍ héndɣ enta yeqqim dɣ ihenan.
22 E ele levantou-se naquela noite, e tomou suas duas mulheres, e suas duas servas, e seus onze filhos, e passou o vau de Jaboque.
23 Éheḍ héndɣ yenker, yéwey téḍéḍén ennét senatet, téklatén ennét senatet d arrawen ennét meraw d iyyen, yokey dɣ édeg wa dɣ wr élwén aman dɣ téǧert tan Yaboq.
23 E ele os tomou, e os enviou a passar o ribeiro, e enviou o que ele tinha.
24 Yessokey tn aman, yessokey tela ennét temda.
24 E Jacó foi deixado só. E ali lutou com ele um homem até o romper do dia.
25 Yeqqim Yaƹqub ɣas ennét. Yebbillen ds iyyen ar ihokhaken.
25 E quando este viu que não prevalecia contra ele, tocou a junta de sua coxa. E se desconjuntou a junta de sua coxa, enquanto lutava com ele.
26 Ihanney in wrt éd yernu, yewet adih ɣor ǎɣezzug, ǎɣezzug wan Yaƹqub yemmezzey.
26 E ele disse: Deixa-me ir, pois o dia já rompe. E ele disse: Eu não te deixarei ir, a não ser que me abençoes.
27 Yenna : « Ey ahi édét ihokhaken éweḍen. » Beššan yenna has Yaƹqub : « Wr key éd eyyeɣ a tekked wr hi teǧéd elbaraka. »
27 E ele lhe disse: Qual é o teu nome? E ele disse: Jacó.
28 Yessestent : « Isem ennek ? » Yenna : « Yaƹqub. »
28 E disse-lhe: Teu nome não será mais chamado Jacó, mas Israel, porque como um príncipe tu tens poder com Deus e com homens, e prevaleceste.
29 Yenna daɣ : « Ǎbas ak itahawal Yaƹqub, dimaɣ éd hak itahawal Israyil (elmeƹna ennét yebbillen d Yaḷḷah) édét tebbillened d Yaḷḷah d médden, ternéd. »
29 E Jacó lhe perguntou, e disse: Dize-me, rogo-te, teu nome. E ele disse: Por que é que tu perguntas o meu nome? E ele o abençoou ali.
30 Yenna Yaƹqub : « Inhod ahi tennéd isem ennek. », beššan yenna has : « Mafol sastaned ahi d isemin ? » Déndɣ a has yeǧa elbaraka.
30 E Jacó chamou o nome do lugar Peniel, pois eu tenho visto a Deus face a face, e a minha vida foi preservada.
31 Yeǧa Yaƹqub isem i édeg wéndɣ Fanyel (elmeƹna ennét udem n Messineɣ), yenna : « Édét eneyeɣ Yaḷḷah udem d udem, beššan eqqimeɣ eddareɣ. »
31 E quando ele passou por Peniel, o sol se levantou sobre ele, e ele manquejava da sua coxa.
32 As yeffo, yokey Fanyel yesiketew dɣ érét n ǎɣezzug.
32 Por isso os filhos de Israel não comem, até o dia de hoje, do nervo que está sobre a juntura da coxa, porque ele tocou a juntura da coxa de Jacó no tendão que se encolheu.
33 Fol awéndɣ as Israyliten wr tettin ar dimaɣ aẓar d isan wi illenén ɣor ǎɣezzug, édét yewet Yaƹqub déndɣ fol aẓar.
33 — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.