Gênesis 31

Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Yelmed Yaƹqub as dg Laban ǧannén : « Yaƹqub yéwey a ila abbannɣ, awéndɣ as yekreh tela ennét temda. »
1 Então ouvia as palavras dos filhos de Labão, que diziam: Jacó tem tomado tudo o que era de nosso pai, e do que era de nosso pai fez ele toda esta glória.
2 Yeney as Laban ǎbas ds yeǧa amhihi wan enǧom.
2 Viu também Jacó o rosto de Labão, e eis que não era para com ele como anteriormente.
3 Dédih yenna Amaɣlol i Yaƹqub : « Eqqel ǎkal n abbaten ennek, ɣor ǎddunet ennek. Éd dk idaweɣ. »
3 E disse o Senhor a Jacó: Torna-te à terra dos teus pais, e à tua parentela, e eu serei contigo.
4 Yesosin Yaƹqub Rašél d Léya dɣ édeg wa iha éheré ennét,
4 Então mandou Jacó chamar a Raquel e a Lia ao campo, para junto do seu rebanho,
5 yenna hasnt : « Hanneyeɣ as tikmet ǎbas dɣi yemhaha hund enǧom, beššan Messineɣ n abba hin yeddéw dɣi.
5 E disse-lhes: Vejo que o rosto de vosso pai não é para comigo como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo;
6 Kemetéḍ iman-nkmt, tessanmet as exdemeɣ i tikmet s eṣṣahetin temda ;
6 E vós mesmas sabeis que com todo o meu esforço tenho servido a vosso pai;
7 beššan yeɣder ahi édét yebbeddel erreẓamin meraw iméren. Beššan Yaḷḷah wrt yoyyé éd hi yeǧ a yexlan.
7 Mas vosso pai me enganou e mudou o salário dez vezes; porém Deus não lhe permitiu que me fizesse mal.
8 Kud tikmet iganna : "Iɣefawen wi elenen titbeqqa ti enḍuknen ǎmosen erreẓam ennek", tuntawén emdanet karrehnet arrawen n titbeqqa enḍuknén. Id yenna : "Iɣefawen wi elenén iẓelelan ǎmosen erreẓam ennek", tuntawén emdanet karrehnet arrawen n iẓelelan.
8 Quando ele dizia assim: Os salpicados serão o teu salário; então todos os rebanhos davam salpicados. E quando ele dizia assim: Os listrados serão o teu salário, então todos os rebanhos davam listrados.
9 Awén Yaḷḷah a yekkessen éheré wan tikmet, ikfahit.
9 Assim Deus tirou o gado de vosso pai, e deu-o a mim.
10 Émér wad tibukumen iɣefawen, eneyeɣ dɣ teharǧit : éyyan wi toɣarnén tihattén méɣ ulli elan iẓelelan, méɣ titbeqqa meḍreynén méɣ ganén ellunen.
10 E sucedeu que, ao tempo em que o rebanho concebia, eu levantei os meus olhos e vi em sonhos, e eis que os bodes, que cobriam as ovelhas, eram listrados, salpicados e malhados.
11 Dɣ teharǧit tah ǎngelos n Yaḷḷah yeɣra hi : "Yaƹqub !" Enneɣ as : "Nk deh."
11 E disse-me o anjo de Deus em sonhos: Jacó! E eu disse: Eis-me aqui.
12 Yenna hi : "Eṭkel ǎsewaḍ ennek, eniy : Eyyan emdan wi toɣarnén tihatten méɣ ulli elan iẓelelan méɣ titbeqqa d titbeqqa n ellunen. Awén, nɣwéndɣ, édét hanneyeɣ awa hak itaǧ Laban.
12 E disse ele: Levanta agora os teus olhos e vê todos os bodes que cobrem o rebanho, que são listrados, salpicados e malhados; porque tenho visto tudo o que Labão te fez.
13 Nk Yaḷḷah wa hak isseknen iman ennét dɣ Beytel, dɣ édeg wa dɣ tessensed aẓẓed wan ǎmesenner, teǧéd fols ǎhatim, édeg wa dɣ tesmeḍrened. Dimaɣ egel, efel ǎkal waɣ, eqqel ǎkal ennek." »
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tens ungido uma coluna, onde me fizeste um voto; levanta-te agora, sai-te desta terra e torna-te à terra da tua parentela.
14 Ennenet Rašél d Léya i Yaƹqub : « Waš ǎbas nela heret tǎkasit ɣor amɣar-nnɣ ?
14 Então responderam Raquel e Lia e disseram-lhe: Há ainda para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Weǧǧén yekna dnɣ hund weǧǧén tin déɣ, édét yezzenhaneɣ ezzar yekša aẓref-nnɣ ?
15 Não nos considera ele como estranhas? Pois vendeu-nos, e comeu de todo o nosso dinheiro.
16 Dédih, hereten wi yekkes Yaḷḷah dɣ abba-nnɣ eqqalen ineneɣ nekkenetéḍ d arrawen- nnɣ. Eg awas ak yenna Yaḷḷah. »
16 Porque toda a riqueza, que Deus tirou de nosso pai, é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faze tudo o que Deus te mandou.
17 Yenker Yaƹqub yessoɣer meddans d téḍéḍén ennét fol imnas.
17 Então se levantou Jacó, pondo os seus filhos e as suas mulheres sobre os camelos;
18 Yelwey éheré imda d tela ennét temda ta yekreh dɣ ǎkal n Fadan-Aram, baš éd yeqqel ɣor tis Isḥaq, dɣ ǎkal n Kenƹan.
18 E levou todo o seu gado, e todos os seus bens, que havia adquirido, o gado que possuía, que alcançara em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Laban wadih, a yekka éd yales tihattén ennét, toker Rašél eleṣnam n tis.
19 E havendo Labão ido a tosquiar as suas ovelhas, furtou Raquel os ídolos que seu pai tinha.
20 Yaƹqub wadih, yeɣder Laban wan Arami édét yerwel wr has tn yenné.
20 E Jacó logrou a Labão, o arameu, porque não lhe fez saber que fugia.
21 Yeṭkel iman ennét enta d awa ila imda, yejjer eɣǎher wan Elferat ezzar yennehel tidreɣén tin Jelƹad.
21 E fugiu ele com tudo o que tinha, e levantou-se e passou o rio; e se dirigiu para a montanha de Gileade.
22 Ahel wan keraḍ, yehéwel i Laban in Yaƹqub yerwel.
22 E no terceiro dia foi anunciado a Labão que Jacó tinha fugido.
23 Yéwey Laban ǎddunet n tǎɣǎhamt ennét ezzar yesteɣ Yaƹqub ad iǧa essa iheḍan, yéweḍt dɣ tidreɣén tin Jelƹad.
23 Então tomou consigo os seus irmãos, e atrás dele seguiu o seu caminho por sete dias; e alcançou-o na montanha de Gileade.
24 Beššan dɣ éheḍ, yemun Yaḷḷah i Laban wan Arami dɣ teharǧit, yenna has : « Hékey éd tenned a yexlan i Yaƹqub ! »
24 Veio, porém, Deus a Labão, o arameu, em sonhos, de noite, e disse-lhe: Guarda-te, que não fales com Jacó nem bem nem mal.
25 As yéweḍ Laban Yaƹqub, waɣ yekras éhen ennét dɣ tidreɣén n Jelƹad. Ǎddunet win Laban ekresen ihenan nsn aked entenéḍ.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó, e armara Jacó a sua tenda naquela montanha; armou também Labão com os seus irmãos a sua, na montanha de Gileade.
26 Yeɣra Laban Yaƹqub : « Ma teǧéd deh ? Teɣdered ahi, téweyed tarrawenin hund a termased dɣ enmeŋɣi.
26 Então disse Labão a Jacó: Que fizeste, que me lograste e levaste as minhas filhas como cativas pela espada?
27 Mafol terweled teffared foli, teɣdared ahi ? Kud tenned ahi tn, éd key sufḍɣ s isuhaɣ ǎhoseynén d gengaten d imẓad.
27 Por que fugiste ocultamente, e lograste-me, e não me fizeste saber, para que eu te enviasse com alegria, e com cânticos, e com tamboril e com harpa?
28 Beššan key wr hi toyyéd aked éd emmulluɣ i tarrawénin d iheyawenin. Tegléd hund éré wrn ilé tayetté.
28 Também não me permitiste beijar os meus filhos e as minhas filhas. Loucamente agiste, agora, fazendo assim.
29 Eddobéɣ éd hak eǧeɣ taxellawt beššan Messineɣ wan tik yenna hi enḍéhed : « Hékey éd tenned a yexlan i Yaƹqub ! »
29 Poder havia em minha mão para vos fazer mal, mas o Deus de vosso pai me falou ontem à noite, dizendo: Guarda-te, que não fales com Jacó nem bem nem mal.
30 Eywah, dimaɣ-d tegléd édét teroreded éd teqqeled ɣor tik. Beššan mafol tokered ahi messineɣenin ? »
30 E agora se querias ir embora, porquanto tinhas saudades de voltar à casa de teu pai, por que furtaste os meus deuses?
31 Yenna Yaƹqub i Laban : « Ermeɣeɣ ennéɣ dɣ imanin : "Wr eréɣ éd dɣi yekkes eššéš".
31 Então respondeu Jacó, e disse a Labão: Porque temia; pois que dizia comigo, se porventura não me arrebatarias as tuas filhas.
32 Dimaɣ kud toséd messineɣen ennek ɣor iyyen dɣ addunetin, wéndɣ wr éd yedder. Dat aɲɲaten-nnɣ, egmey awa illen ɣori d tawyed awa tléd. » Yaƹqub wr yeɣél Rašél téway elaṣnam n ǎddunet ennét.
32 Com quem achares os teus deuses, esse não viva; reconhece diante de nossos irmãos o que é teu do que está comigo, e toma-o para ti. Pois Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Yegmey Laban dɣ ihenan n Yaƹqub, n Léya d téklatén senatet beššan ula yosa. As-d yeǧmeḍ éhen n Léya, yeǧǧeh dɣ wan Rašél.
33 Então entrou Labão na tenda de Jacó, e na tenda de Lia, e na tenda de ambas as servas, e não os achou; e saindo da tenda de Lia, entrou na tenda de Raquel.
34 Rašél a yéwayen eleṣnam, teǧén dag tebeyut ezzar teqqim folsn. Yeǧmey Laban dɣ éhen imda ula yosa.
34 Mas tinha tomado Raquel os ídolos e os tinha posto na albarda de um camelo, e assentara-se sobre eles; e apalpou Labão toda a tenda, e não os achou.
35 Tenna Rašél i tis : « Wr tewweššened, abbahin, kud wr nekkereɣ datk, nk tosa hid ta-d taset téḍéḍén. » Yegmey Laban beššan wr yosé eleṣnam.
35 E ela disse a seu pai: Não se acenda a ira aos olhos de meu senhor, que não posso levantar-me diante da tua face; porquanto tenho o costume das mulheres. E ele procurou, mas não achou os ídolos.
36 Yewweššen Yaƹqub ezzar yenna i Laban : « Ma eɣhadɣ ? Ma yǎmos ǎbekkaḍin as i testaɣed ?
36 Então irou-se Jacó e contendeu com Labão; e respondeu Jacó, e disse a Labão: Qual é a minha transgressão? Qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Teǧmeyed dɣ kayatenin emdan. Toséd ad yefalen ɣork ? Sekent i ayet ma d ayet-mak éd tt efrun ǧérénɣ.
37 Havendo apalpado todos os meus móveis, que achaste de todos os móveis de tua casa? Põe-no aqui diante dos meus irmãos e de teus irmãos; e que julguem entre nós ambos.
38 Essokeyeɣ senatet temerwén n ǎwetay ɣork, wr esserteknet tihattén ennek ula ulli ennek, awéɣ wr ekšéɣ ékrer dɣ éheré ennek.
38 Estes vinte anos eu estive contigo; as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca abortaram, e não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Awéɣ wr hak d éweyeɣ éɣef ekšan iweɣsan, imanin a hak d itarren awa hak yemmekšen. Teǧmayed dɣi iɣefawen wi ǎmékernén dɣ ahel méɣ wi ǎmékernén dɣ éheḍ.
39 Não te trouxe eu o despedaçado; eu o pagava; o furtado de dia e o furtado de noite da minha mão o requerias.
40 Tekšahi tuksé s ahel, yekšahi esǎméḍ s éheḍ, éḍes yefel téṭṭawenin.
40 Estava eu assim: De dia me consumia o calor, e de noite a geada; e o meu sono fugiu dos meus olhos.
41 Aɣbeleɣ éd sukyeɣ senatet temerwén n ǎwetay ɣork : exdemeɣ ɣork meraw iwetyan d ekkoẓ baš éd awyeɣ tarrawén ennek senatet d seḍis iwetyan baš éd ekreheɣ éheré beššan key tebbedeled erreẓamin meraw iméren.
41 Tenho estado agora vinte anos na tua casa; catorze anos te servi por tuas duas filhas, e seis anos por teu rebanho; mas o meu salário tens mudado dez vezes.
42 Messineɣ n abbahin, Messineɣ n Ibrahim, Messineɣ wa yessérmeɣen abbahin Isḥaq, kud wr hi yellil éd hi tsegled sl ula enḍerren. Beššan Messineɣ ihanney tǎɣaššimtin d elxedmet ta teṣṣohet eǧéɣ, enḍéhed yessekna as eẓẓaleɣ. »
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o temor de Isaque não fora comigo, por certo me despedirias agora vazio. Deus atendeu à minha aflição, e ao trabalho das minhas mãos, e repreendeu-te ontem à noite.
43 Yenna Laban i Yaƹqub : « Tarrawén tiɣ tihin, arrawen nsnt innu, éheré innu d awa thanneyed imda innu. Beššan ma hé egeɣ ahel waɣ i tarrawénin d arrawen nsnt ?
43 Então respondeu Labão, e disse a Jacó: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e este rebanho é o meu rebanho, e tudo o que vês, é meu; e que farei hoje a estas minhas filhas, ou a seus filhos, que deram à luz?
44 Dimaɣ neǧét téséq ǧérénɣ, nk d key, tešhadet ǧéri dk. »
44 Agora pois vem, e façamos aliança eu e tu, que seja por testemunho entre mim e ti.
45 Yessebded Yaƹqub aẓẓed, yǎmosen ǎmesenner.
45 Então tomou Jacó uma pedra, e erigiu-a por coluna.
46 Ezzar yenna i ǎddunet ennét éd ekkemun éẓẓeden. Ekkemen tn ezzar eknen ssn tǎdebbont. Ezzar ekšen emdan fol tǎdebbont taɣ.
46 E disse Jacó a seus irmãos: Ajuntai pedras. E tomaram pedras, e fizeram um montão, e comeram ali sobre aquele montão.
47 Iǧa Laban isem i édeg waɣ Yejer Sahduta, Yaƹqub wadih iǧas isem Jelƹid.
47 E chamou-o Labão Jegar-Saaduta; porém Jacó chamou-o Galeede.
48 Yenna Laban : « Tǎdebbont taɣ tešhad ǧérénɣ. » Awéndɣ as teǧa isem Jelƹid (elmeƹna ennét tǎdebbont tan ǎmašhad).
48 Então disse Labão: Este montão seja hoje por testemunha entre mim e ti. Por isso se lhe chamou Galeede,
49 Teǧa aked isem Miṣfa (elmeƹna ennét édeg wan wa isweḍen). Édét yenna Laban : « Amaɣlol a folnɣ yeswaḍen nk d key, émér wad ǎbas nenimenay. »
49 E Mispá, porquanto disse: Atente o Senhor entre mim e ti, quando nós estivermos apartados um do outro.
50 Kud teǧéd a yexlan i tarrawénin, kud téweyed téḍéḍén tiyyeḍ heḍnén, uksaḍ ɣas, weggéɣ ales ɣas a yešhaden, awén Yaḷḷah iman ennét a yešhaden ǧérénɣ. »
50 Se afligires as minhas filhas, e se tomares mulheres além das minhas filhas, ninguém está conosco; atenta que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Ezzar yenna Laban i Yaƹqub : « Ekid tǎdebbont n éẓẓeden, ǎmesenner wa eǧéɣ ǧérénɣ.
51 Disse mais Labão a Jacó: Eis aqui este mesmo montão, e eis aqui essa coluna que levantei entre mim e ti.
52 Tǎdebbont n éẓẓeden taɣ tǎmos ǧérénɣ ǎmašhad : wr tt éd akyeɣ berén ennek eléɣ erk ettexmam, aked key wr tt éd takyed berén in teléd erk ettexmam, tǎdebbont taɣ, ǎmesenner waɣ.
52 Este montão seja testemunha, e esta coluna seja testemunha, que eu não passarei este montão a ti, e que tu não passarás este montão e esta coluna a mim, para mal.
53 Messineɣ wan Ibrahim, Messineɣ wan Naḥor, Messineɣ n abba nsn yǎmos elqadi ǧérénɣ. » Ezzar yeheḍ Yaƹqub s wa yessérmeɣen tis Isḥaq.
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus de seu pai, julgue entre nós. E jurou Jacó pelo temor de seu pai Isaque.
54 Yeǧa Yaƹqub takuté fol tadreq ezzar yeɣra ayet-mas éd ekšin tagella. Ekšen, ensen fol tadreq.
54 E ofereceu Jacó um sacrifício na montanha, e convidou seus irmãos, para comer pão; e comeram pão e passaram a noite na montanha.
55 — ausente —
55 E levantou-se Labão pela manhã de madrugada, e beijou seus filhos e suas filhas e abençoou-os e partiu; e voltou Labão ao seu lugar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.