Gênesis 31
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs ARIB
1 Yelmed Yaƹqub as dg Laban ǧannén : « Yaƹqub yéwey a ila abbannɣ, awéndɣ as yekreh tela ennét temda. »
1 Jacó, entretanto, ouviu as palavras dos filhos de Labão, que diziam: Jacó tem levado tudo o que era de nosso pai, e do que era de nosso pai adquiriu ele todas estas, riquezas.
2 Yeney as Laban ǎbas ds yeǧa amhihi wan enǧom.
2 Viu também Jacó o rosto de Labão, e eis que não era para com ele como dantes.
3 Dédih yenna Amaɣlol i Yaƹqub : « Eqqel ǎkal n abbaten ennek, ɣor ǎddunet ennek. Éd dk idaweɣ. »
3 Disse o Senhor, então, a Jacó: Volta para a terra de teus pais e para a tua parentela; e eu serei contigo.
4 Yesosin Yaƹqub Rašél d Léya dɣ édeg wa iha éheré ennét,
4 Pelo que Jacó mandou chamar a Raquel e a Léia ao campo, onde estava o seu rebanho,
5 yenna hasnt : « Hanneyeɣ as tikmet ǎbas dɣi yemhaha hund enǧom, beššan Messineɣ n abba hin yeddéw dɣi.
5 e lhes disse: vejo que o rosto de vosso pai para comigo não é como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Kemetéḍ iman-nkmt, tessanmet as exdemeɣ i tikmet s eṣṣahetin temda ;
6 Ora, vós mesmas sabeis que com todas as minhas forças tenho servido a vosso pai.
7 beššan yeɣder ahi édét yebbeddel erreẓamin meraw iméren. Beššan Yaḷḷah wrt yoyyé éd hi yeǧ a yexlan.
7 Mas vosso pai me tem enganado, e dez vezes mudou o meu salário; Deus, porém, não lhe permitiu que me fizesse mal.
8 Kud tikmet iganna : "Iɣefawen wi elenen titbeqqa ti enḍuknen ǎmosen erreẓam ennek", tuntawén emdanet karrehnet arrawen n titbeqqa enḍuknén. Id yenna : "Iɣefawen wi elenén iẓelelan ǎmosen erreẓam ennek", tuntawén emdanet karrehnet arrawen n iẓelelan.
8 Quando ele dizia assim: Os salpicados serão o teu salário; então todo o rebanho dava salpicados. E quando ele dizia assim: Os listrados serão o teu salário, então todo o rebanho dava listrados.
9 Awén Yaḷḷah a yekkessen éheré wan tikmet, ikfahit.
9 De modo que Deus tem tirado o gado de vosso pai, e mo tem dado a mim.
10 Émér wad tibukumen iɣefawen, eneyeɣ dɣ teharǧit : éyyan wi toɣarnén tihattén méɣ ulli elan iẓelelan, méɣ titbeqqa meḍreynén méɣ ganén ellunen.
10 Pois sucedeu que, ao tempo em que o rebanho concebia, levantei os olhos e num sonho vi que os bodes que cobriam o rebanho eram listrados, salpicados e malhados.
11 Dɣ teharǧit tah ǎngelos n Yaḷḷah yeɣra hi : "Yaƹqub !" Enneɣ as : "Nk deh."
11 Disse-me o anjo de Deus no sonho: Jacó! Eu respondi: Eis-me aqui.
12 Yenna hi : "Eṭkel ǎsewaḍ ennek, eniy : Eyyan emdan wi toɣarnén tihatten méɣ ulli elan iẓelelan méɣ titbeqqa d titbeqqa n ellunen. Awén, nɣwéndɣ, édét hanneyeɣ awa hak itaǧ Laban.
12 Prosseguiu o anjo: Levanta os teus olhos e vê que todos os bodes que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados; porque tenho visto tudo o que Labão te vem fazendo.
13 Nk Yaḷḷah wa hak isseknen iman ennét dɣ Beytel, dɣ édeg wa dɣ tessensed aẓẓed wan ǎmesenner, teǧéd fols ǎhatim, édeg wa dɣ tesmeḍrened. Dimaɣ egel, efel ǎkal waɣ, eqqel ǎkal ennek." »
13 Eu sou o Deus de Betel, onde ungiste uma coluna, onde me fizeste um voto; levanta-te, pois, sai-te desta terra e volta para a terra da tua parentela.
14 Ennenet Rašél d Léya i Yaƹqub : « Waš ǎbas nela heret tǎkasit ɣor amɣar-nnɣ ?
14 Então lhe responderam Raquel e Léia: Temos nós ainda parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Weǧǧén yekna dnɣ hund weǧǧén tin déɣ, édét yezzenhaneɣ ezzar yekša aẓref-nnɣ ?
15 Não somos tidas por ele como estrangeiras? pois nos vendeu, e consumiu todo o nosso preço.
16 Dédih, hereten wi yekkes Yaḷḷah dɣ abba-nnɣ eqqalen ineneɣ nekkenetéḍ d arrawen- nnɣ. Eg awas ak yenna Yaḷḷah. »
16 Toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; portanto, faze tudo o que Deus te mandou.
17 Yenker Yaƹqub yessoɣer meddans d téḍéḍén ennét fol imnas.
17 Levantou-se, pois, Jacó e fez montar seus filhos e suas mulheres sobre os camelos;
18 Yelwey éheré imda d tela ennét temda ta yekreh dɣ ǎkal n Fadan-Aram, baš éd yeqqel ɣor tis Isḥaq, dɣ ǎkal n Kenƹan.
18 e levou todo o seu gado, e toda a sua fazenda, que havia adquirido, o gado que possuía, que havia adquirido em Padã-Arã, a fim de ir ter com Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Laban wadih, a yekka éd yales tihattén ennét, toker Rašél eleṣnam n tis.
19 Ora, tendo Labão ido tosquiar as suas ovelhas, Raquel furtou os ídolos que pertenciam a seu pai.
20 Yaƹqub wadih, yeɣder Laban wan Arami édét yerwel wr has tn yenné.
20 Jacó iludiu a Labão, o arameu, não lhe fazendo saber que fugia;
21 Yeṭkel iman ennét enta d awa ila imda, yejjer eɣǎher wan Elferat ezzar yennehel tidreɣén tin Jelƹad.
21 e fugiu com tudo o que era seu; e, levantando-se, passou o Rio, e foi em direção à montanha de Gileade.
22 Ahel wan keraḍ, yehéwel i Laban in Yaƹqub yerwel.
22 Ao terceiro dia foi Labão avisado de que Jacó havia fugido.
23 Yéwey Laban ǎddunet n tǎɣǎhamt ennét ezzar yesteɣ Yaƹqub ad iǧa essa iheḍan, yéweḍt dɣ tidreɣén tin Jelƹad.
23 Então, tomando consigo seus irmãos, seguiu atrás de Jacó jornada de sete dias; e alcançou-o na montanha de Gileade.
24 Beššan dɣ éheḍ, yemun Yaḷḷah i Laban wan Arami dɣ teharǧit, yenna has : « Hékey éd tenned a yexlan i Yaƹqub ! »
24 Mas Deus apareceu de noite em sonho a Labão, o arameu, e disse-lhe: Guardate, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 As yéweḍ Laban Yaƹqub, waɣ yekras éhen ennét dɣ tidreɣén n Jelƹad. Ǎddunet win Laban ekresen ihenan nsn aked entenéḍ.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó. Ora, Jacó tinha armado a sua tenda na montanha; armou também Labão com os seus irmãos a sua tenda na montanha de Gileade.
26 Yeɣra Laban Yaƹqub : « Ma teǧéd deh ? Teɣdered ahi, téweyed tarrawenin hund a termased dɣ enmeŋɣi.
26 Então disse Labão a Jacó: Que fizeste, que me iludiste e levaste minhas filhas como cativas da espada?
27 Mafol terweled teffared foli, teɣdared ahi ? Kud tenned ahi tn, éd key sufḍɣ s isuhaɣ ǎhoseynén d gengaten d imẓad.
27 Por que fizeste ocultamente, e me iludiste e não mo fizeste saber, para que eu te enviasse com alegria e com cânticos, ao som de tambores e de harpas;
28 Beššan key wr hi toyyéd aked éd emmulluɣ i tarrawénin d iheyawenin. Tegléd hund éré wrn ilé tayetté.
28 Por que não me permitiste beijar meus filhos e minhas filhas? Ora, assim procedeste nesciamente.
29 Eddobéɣ éd hak eǧeɣ taxellawt beššan Messineɣ wan tik yenna hi enḍéhed : « Hékey éd tenned a yexlan i Yaƹqub ! »
29 Está no poder da minha mão fazer-vos o mal, mas o Deus de vosso pai falou-me ontem à noite, dizendo: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Eywah, dimaɣ-d tegléd édét teroreded éd teqqeled ɣor tik. Beššan mafol tokered ahi messineɣenin ? »
30 Mas ainda que quiseste ir embora, porquanto tinhas saudades da casa de teu pai, por que furtaste os meus deuses?
31 Yenna Yaƹqub i Laban : « Ermeɣeɣ ennéɣ dɣ imanin : "Wr eréɣ éd dɣi yekkes eššéš".
31 Respondeu-lhe Jacó: Porque tive medo; pois dizia comigo que tu me arrebatarias as tuas filhas.
32 Dimaɣ kud toséd messineɣen ennek ɣor iyyen dɣ addunetin, wéndɣ wr éd yedder. Dat aɲɲaten-nnɣ, egmey awa illen ɣori d tawyed awa tléd. » Yaƹqub wr yeɣél Rašél téway elaṣnam n ǎddunet ennét.
32 Com quem achares os teus deuses, porém, esse não viverá; diante de nossos irmãos descobre o que é teu do que está comigo, e leva-o contigo. Pois Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Yegmey Laban dɣ ihenan n Yaƹqub, n Léya d téklatén senatet beššan ula yosa. As-d yeǧmeḍ éhen n Léya, yeǧǧeh dɣ wan Rašél.
33 Entrou, pois, Labão na tenda de Jacó, na tenda de Léia e na tenda das duas servas, e não os achou; e, saindo da tenda de Léia, entrou na tenda de Raquel.
34 Rašél a yéwayen eleṣnam, teǧén dag tebeyut ezzar teqqim folsn. Yeǧmey Laban dɣ éhen imda ula yosa.
34 Ora, Raquel havia tomado os ídolos e os havia metido na albarda do camelo, e se assentara em cima deles. Labão apalpou toda a tenda, mas não os achou.
35 Tenna Rašél i tis : « Wr tewweššened, abbahin, kud wr nekkereɣ datk, nk tosa hid ta-d taset téḍéḍén. » Yegmey Laban beššan wr yosé eleṣnam.
35 E ela disse a seu pai: Não se acenda a ira nos olhos de meu senhor, por eu não me poder levantar na tua presença, pois estou com o incômodo das mulheres. Assim ele procurou, mas não achou os ídolos.
36 Yewweššen Yaƹqub ezzar yenna i Laban : « Ma eɣhadɣ ? Ma yǎmos ǎbekkaḍin as i testaɣed ?
36 Então irou-se Jacó e contendeu com Labão, dizendo: Qual é a minha transgressão? qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Teǧmeyed dɣ kayatenin emdan. Toséd ad yefalen ɣork ? Sekent i ayet ma d ayet-mak éd tt efrun ǧérénɣ.
37 Depois de teres apalpado todos os meus móveis, que achaste de todos os móveis da tua casar. Põe-no aqui diante de meus irmãos e de teus irmãos, para que eles julguem entre nós ambos.
38 Essokeyeɣ senatet temerwén n ǎwetay ɣork, wr esserteknet tihattén ennek ula ulli ennek, awéɣ wr ekšéɣ ékrer dɣ éheré ennek.
38 Estes vinte anos estive eu contigo; as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca abortaram, e não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Awéɣ wr hak d éweyeɣ éɣef ekšan iweɣsan, imanin a hak d itarren awa hak yemmekšen. Teǧmayed dɣi iɣefawen wi ǎmékernén dɣ ahel méɣ wi ǎmékernén dɣ éheḍ.
39 Não te trouxe eu o despedaçado; eu sofri o dano; da minha mão requerias tanto o furtado de dia como o furtado de noite.
40 Tekšahi tuksé s ahel, yekšahi esǎméḍ s éheḍ, éḍes yefel téṭṭawenin.
40 Assim andava eu; de dia me consumia o calor, e de noite a geada; e o sono me fugia dos olhos.
41 Aɣbeleɣ éd sukyeɣ senatet temerwén n ǎwetay ɣork : exdemeɣ ɣork meraw iwetyan d ekkoẓ baš éd awyeɣ tarrawén ennek senatet d seḍis iwetyan baš éd ekreheɣ éheré beššan key tebbedeled erreẓamin meraw iméren.
41 Estive vinte anos em tua casa; catorze anos te servi por tuas duas filhas, e seis anos por teu rebanho; dez vezes mudaste o meu salário.
42 Messineɣ n abbahin, Messineɣ n Ibrahim, Messineɣ wa yessérmeɣen abbahin Isḥaq, kud wr hi yellil éd hi tsegled sl ula enḍerren. Beššan Messineɣ ihanney tǎɣaššimtin d elxedmet ta teṣṣohet eǧéɣ, enḍéhed yessekna as eẓẓaleɣ. »
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque não fora por mim, certamente hoje me mandarias embora vazio. Mas Deus tem visto a minha aflição e o trabalho das minhas mãos, e repreendeu-te ontem à noite.
43 Yenna Laban i Yaƹqub : « Tarrawén tiɣ tihin, arrawen nsnt innu, éheré innu d awa thanneyed imda innu. Beššan ma hé egeɣ ahel waɣ i tarrawénin d arrawen nsnt ?
43 Respondeu-lhe Labão: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e este rebanho é meu rebanho, e tudo o que vês é meu; e que farei hoje a estas minhas filhas, ou aos filhos que elas tiveram?
44 Dimaɣ neǧét téséq ǧérénɣ, nk d key, tešhadet ǧéri dk. »
44 Agora pois vem, e façamos um pacto, eu e tu; e sirva ele de testemunha entre mim e ti.
45 Yessebded Yaƹqub aẓẓed, yǎmosen ǎmesenner.
45 Então tomou Jacó uma pedra, e a erigiu como coluna.
46 Ezzar yenna i ǎddunet ennét éd ekkemun éẓẓeden. Ekkemen tn ezzar eknen ssn tǎdebbont. Ezzar ekšen emdan fol tǎdebbont taɣ.
46 E disse a seus irmãos: Ajuntai pedras. Tomaram, pois, pedras e fizeram um montão, e ali junto ao montão comeram.
47 Iǧa Laban isem i édeg waɣ Yejer Sahduta, Yaƹqub wadih iǧas isem Jelƹid.
47 Labão lhe chamou Jegar-Saaduta, e Jacó chamou-lhe Galeede.
48 Yenna Laban : « Tǎdebbont taɣ tešhad ǧérénɣ. » Awéndɣ as teǧa isem Jelƹid (elmeƹna ennét tǎdebbont tan ǎmašhad).
48 Disse, pois, Labão: Este montão é hoje testemunha entre mim e ti. Por isso foi chamado Galeede;
49 Teǧa aked isem Miṣfa (elmeƹna ennét édeg wan wa isweḍen). Édét yenna Laban : « Amaɣlol a folnɣ yeswaḍen nk d key, émér wad ǎbas nenimenay. »
49 e também Mizpá, porquanto disse: Vigie o Senhor entre mim e ti, quando estivermos apartados um do outro.
50 Kud teǧéd a yexlan i tarrawénin, kud téweyed téḍéḍén tiyyeḍ heḍnén, uksaḍ ɣas, weggéɣ ales ɣas a yešhaden, awén Yaḷḷah iman ennét a yešhaden ǧérénɣ. »
50 Se afligires as minhas filhas, e se tomares outras mulheres além das minhas filhas, embora ninguém esteja conosco, lembra-te de que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Ezzar yenna Laban i Yaƹqub : « Ekid tǎdebbont n éẓẓeden, ǎmesenner wa eǧéɣ ǧérénɣ.
51 Disse ainda Labão a Jacó: Eis aqui este montão, e eis aqui a coluna que levantei entre mim e ti.
52 Tǎdebbont n éẓẓeden taɣ tǎmos ǧérénɣ ǎmašhad : wr tt éd akyeɣ berén ennek eléɣ erk ettexmam, aked key wr tt éd takyed berén in teléd erk ettexmam, tǎdebbont taɣ, ǎmesenner waɣ.
52 Seja este montão testemunha, e seja esta coluna testemunha de que, para mal, nem passarei eu deste montão a ti, nem passarás tu deste montão e desta coluna a mim.
53 Messineɣ wan Ibrahim, Messineɣ wan Naḥor, Messineɣ n abba nsn yǎmos elqadi ǧérénɣ. » Ezzar yeheḍ Yaƹqub s wa yessérmeɣen tis Isḥaq.
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós. E jurou Jacó pelo Temor de seu pai Isaque.
54 Yeǧa Yaƹqub takuté fol tadreq ezzar yeɣra ayet-mas éd ekšin tagella. Ekšen, ensen fol tadreq.
54 Então Jacó ofereceu um sacrifício na montanha, e convidou seus irmãos para comerem pão; e, tendo comido, passaram a noite na montanha.
55 — ausente —
55 Levantou-se Labão de manhã cedo, beijou seus filhos e suas filhas e os abençoou; e, partindo, voltou para o seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.