Gênesis 29

Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yessokel Yaƹqub berén ikallen wi ellenén s awas tǧammeḍ tǎfuk.
1 Jacó seguiu viagem e, por fim, chegou à terra do leste.
2 Ahel iyyen yeney anu dɣ ténéré, yellé ɣors éheré yeganen ar keraḍ iméren, édét ɣor anu wéndɣ ad isas éheré. Aẓẓed wa yeharen émi n anu i mǎqqeren.
2 Viu um poço ao longe e, junto ao poço, no campo, três rebanhos de ovelhas, à espera de que lhes dessem água. Uma pedra pesada cobria a boca do poço.
3 As-t yemel éheré yemda, éd yemmukes aẓẓed dɣ émi ezzar éd isu éheré, ḍeffer adih éd yeher animér.
3 Era costume naquele lugar esperar que todos os rebanhos chegassem para, então, remover a pedra e dar água aos animais. Depois, a pedra era recolocada na boca do poço.
4 Yessesten Yaƹqub imeḍinen : « Imidiwen in, mis d tefalem ? » Ennen as : « Nefal-d Haran. »
4 Jacó se aproximou dos pastores e perguntou: “De onde vocês são, amigos?”. “Somos de Harã”, disseram eles.
5 « Tezzayem Laban ag Naḥor ? »- - « Ayoh, nezzayt »
5 “Conhecem um homem chamado Labão, neto de Naor?”, perguntou Jacó. “Sim, conhecemos”, responderam eles.
6 « Ma hin iǧa ? »- - « Yǎǧoḍey, yellés Rašél, nɣtén-d teglet enta d éheré ennét. »
6 “Ele vai bem?”, perguntou Jacó. “Sim, vai bem”, disseram. “Olhe, ali vem Raquel, filha dele, com o rebanho.”
7 Yenna Yaƹqub : « Ahel heǧret animér, weggéɣ émér n tsedwim éheré, seswet-t ezzar teglim teḍanem animér. »
7 Jacó disse: “Ainda é dia claro, cedo demais para recolher os animais. Por que vocês não dão de beber às ovelhas, para que elas possam voltar a pastar?”.
8 Ennen as : « Wr neddobet éd nesesew éheré a ekken wr-d osén emdan, déndɣ ad nekkes aẓẓed éd nesesew éheré. »
8 “Não podemos dar de beber aos animais enquanto não chegarem todos os rebanhos”, responderam. “Só então os pastores removem a pedra da boca do poço e damos de beber a todas as ovelhas.”
9 Yemisawal dsn Yaƹqub animér as in tosa Rašél enta d éheré n tis, tǎmǎḍint a tǎmos.
9 Jacó ainda conversava com eles quando Raquel chegou com o rebanho de seu pai, pois era pastora.
10 As yeney Yaƹqub Rašél, yellés n Laban, eŋŋas n mas d éheré n Laban, yoheẓ anu, yezzenkeh aẓẓed ezzar yesseswa éheré n xali ennét.
10 Uma vez que Raquel era sua prima, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas pertenciam a seu tio Labão, Jacó foi até o poço, removeu a pedra que o cobria e deu de beber ao rebanho de seu tio.
11 Yemullet Yaƹqub i Rašél ezzar yeslef.
11 Então Jacó beijou Raquel e chorou em alta voz.
12 Yenna has i Rašél in yoŋŋat d tis, térawt Rébéka. Tohel tennen i tis.
12 Explicou para Raquel que era seu primo por parte do pai dela e filho de Rebeca, tia dela. Raquel foi correndo contar a seu pai, Labão.
13 As yesla Laban isǎlan n Yaƹqub, ag welt mas, yohel yenked as, yeṭṭeft dɣ ifassen ennét, yemullet as, yezzogeht tǎɣǎhamt. Iǧa Yaƹqub isǎlan emdan i Laban.
13 Assim que Labão soube que seu sobrinho Jacó havia chegado, correu ao seu encontro. Ele o abraçou, o beijou e o levou para casa. Depois que Jacó lhe contou sua história,
14 Yenna Laban : « Key yemmukken as in éɣesanin. » Yessokey Yaƹqub tallit temda ɣor Laban.
14 Labão exclamou: “Você é, de fato, sangue do meu sangue!”. Quando Jacó estava na casa de Labão havia cerca de um mês,
15 Ahel iyyen yenna Laban i Yaƹqub : « Key in addunetin, beššan weǧǧén fol awéndɣ as éd txaddemed bennan ɣori. En ahi menekét teréd éd key raẓẓemeɣ. »
15 Labão lhe disse: “Você não deve trabalhar de graça para mim só porque somos parentes. Diga-me qual deve ser o seu salário”.
16 Ila Laban senatet tarrawén. Ta mǎqqeret isem ennét Léya, ta meḍriyet isem ennét Rašél.
16 Labão tinha duas filhas. A mais velha se chamava Lia, e a mais nova, Raquel.
17 Teṭṭawén tin Léya ǎhoseynet beššan Rašél tekna tihusay hullan.
17 Os olhos de Lia eram sem brilho, mas Raquel tinha bela aparência e rosto atraente.
18 Yaƹqub yera Rašél, yenna i Laban : « Éd hak exdemeɣ essa iwetyan baš éd awyeɣ Rašél, ta meḍriyet dɣ tarrawén ennek. »
18 Visto que Jacó estava apaixonado por Raquel, disse a Labão: “Trabalharei para o senhor por sete anos se me der Raquel, sua filha mais nova, para ser minha esposa”.
19 Yerḍa Laban : « Ǎssofeɣ ekféɣ ak tt key ula i ales iyyen heḍen. Γǎyem ɣori. »
19 “Melhor entregá-la a você do que a qualquer outro”, respondeu Labão. “Fique aqui e trabalhe comigo.”
20 Baš éd yawiy Rašél yexdem Yaƹqub essa iwetyan i Laban. Beššan iwetyan windɣ ǎmosen as hund iheḍan édét yera Rašél.
20 Então Jacó trabalhou sete anos por Raquel. Ele a amava tanto que lhe pareceram apenas alguns dias.
21 Yenna Yaƹqub i Laban : « Okeyen iwetyan. Ekfi tǎmǎṭin éd tt awyeɣ. »
21 Chegada a hora, Jacó disse a Labão. “Cumpri minha parte do acordo. Agora, dê-me minha esposa, para que eu me deite com ela.”
22 Yeɣra Laban ǎddunet emdan win ǎkal i amensu n éhen.
22 Labão convidou toda a vizinhança e preparou uma grande festa de casamento.
23 Beššan as yeǧa éheḍ yéwey Laban tarrawt ennét Léya s Yaƹqub, yessokey éheḍ enta d nét.
23 À noite, porém, quando estava escuro, Labão tomou Lia e a entregou a Jacó, e Jacó se deitou com ela.
24 Yekfa Laban taklit ennét Zilfa éd tumas taklit tan Léya.
24 (Labão deu sua serva Zilpa a Lia para servi-la.)
25 As yeffo, teǧrew Yaƹqub tekunt, ma ihanney deh, Léya i illan dats. Yenna i Laban : « Ma hi teǧéd deh ? Weǧǧén elxedmet ta eǧéɣ ɣork, eǧéɣ tt baš éd awyeɣ Rašél ? Mafol teɣdered ahi ? »
25 Na manhã seguinte, quando Jacó acordou, viu que era Lia. Então Jacó perguntou a Labão: “O que o senhor fez comigo? Trabalhei sete anos por Raquel! Por que o senhor me enganou?”.
26 Yenna Laban : « Weǧǧén dɣ iǧiten nnɣ in éd tidaw ta meḍriyet tezzar i ta mǎqqeret.
26 Labão respondeu: “Aqui não é costume casar a filha mais nova antes da mais velha.
27 Semdu essa iheḍan key d ta mǎqqeret. Éd key nekf ta meḍriyet kud texdemed essa iwetyan arweh ɣori. »
27 Espere, contudo, até terminar a semana de núpcias, e eu também lhe entregarei Raquel, desde que você prometa trabalhar mais sete anos para mim”.
28 Yeǧa Yaƹqub awén, yessemda essa iheḍan enta d Léya ezzar yekfé Laban Rašél.
28 Jacó concordou em trabalhar mais sete anos. Uma semana depois de Jacó ter se casado com Lia, Labão lhe entregou Raquel.
29 Yekfa Laban taklit ennét Bilha éd tumas taklit tan Rašél.
29 (Labão deu sua serva Bila a Raquel para servi-la.)
30 Yessokey Yaƹqub éheḍ enta d Rašél, yeɣhel tt denneg Léya. Yexdem ɣor Laban essa iwetyan heḍnén.
30 Jacó se deitou também com Raquel, a quem ele amava muito mais que a Lia. Então permaneceu ali e trabalhou mais sete anos para Labão.
31 As yeney Amaɣlol in Léya wr tt wera, yekfét ǎdabu n térwa beššan Rašél yerrét tǎmeǧǧaǧrut.
31 Quando o S enhor viu que Lia não era amada, permitiu que ela tivesse filhos; Raquel, porém, era estéril.
32 Tessimrew Léya, tekreh arraw s teǧa isem Ruben (elmeƹna ennét enyet éy). Tenna : « Amaɣlol yeney tǎɣaššimtin, dimaɣ alesin éd hi yeɣhel. »
32 Lia engravidou e deu à luz um filho. Chamou-o de Rúben, pois disse: “O S enhor viu minha infelicidade, e agora meu marido me amará”.
33 Tessimrew arweh, tekreh arraw iyyen heḍen. Tenna : « Amaɣlol isal as wr etwereɣ ezzar yekf ahi arraw iyyen heḍen. » Teǧas isem Šimƹun (elmeƹna ennét isal).
33 Pouco tempo depois, Lia engravidou novamente e deu à luz outro filho. Chamou-o de Simeão, pois disse: “O S enhor ouviu que eu não era amada e me deu outro filho”.
34 Tessimrew arweh tekreh arraw iyyen heḍen. Tenna : « Dimaɣ alesin éd hi yesemɣer édét ekféɣt keraḍ éyyan. » Teǧa isem i arraw Léwi (elmeƹna ennét yessimɣer).
34 Lia engravidou pela terceira vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Levi, pois disse: “Certamente, desta vez meu marido terá afeição por mim, pois lhe dei três filhos!”.
35 Tessimrew arweh tekreh arraw iyyen heḍen. Tenna : « Dimaɣ éd exmedeɣ Amaɣlol. » Teǧas isem Yehuda (elmeƹna ennét éd yexmed). Ezzar ǎbas tkarreh arrawen.
35 Lia engravidou mais uma vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Judá, pois disse: “Agora louvarei ao S enhor !”. Então, parou de ter filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.