Gênesis 29
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs NAA
1 Yessokel Yaƹqub berén ikallen wi ellenén s awas tǧammeḍ tǎfuk.
1 Jacó se pôs a caminho e foi à terra do povo do Oriente.
2 Ahel iyyen yeney anu dɣ ténéré, yellé ɣors éheré yeganen ar keraḍ iméren, édét ɣor anu wéndɣ ad isas éheré. Aẓẓed wa yeharen émi n anu i mǎqqeren.
2 Olhou, e eis um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitados junto dele, porque daquele poço davam de beber aos rebanhos. E havia uma grande pedra que tapava a boca do poço.
3 As-t yemel éheré yemda, éd yemmukes aẓẓed dɣ émi ezzar éd isu éheré, ḍeffer adih éd yeher animér.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos, os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a colocá-la no seu devido lugar.
4 Yessesten Yaƹqub imeḍinen : « Imidiwen in, mis d tefalem ? » Ennen as : « Nefal-d Haran. »
4 Jacó perguntou aos pastores: — De onde são vocês, meus irmãos? Responderam: — Somos de Harã.
5 « Tezzayem Laban ag Naḥor ? »- - « Ayoh, nezzayt »
5 Perguntou-lhes: — Vocês conhecem Labão, filho de Naor? Responderam: — Conhecemos.
6 « Ma hin iǧa ? »- - « Yǎǧoḍey, yellés Rašél, nɣtén-d teglet enta d éheré ennét. »
6 Jacó perguntou ainda: — Ele vai bem? Eles responderam: — Sim, vai bem. Olhe! Raquel, a filha dele, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Yenna Yaƹqub : « Ahel heǧret animér, weggéɣ émér n tsedwim éheré, seswet-t ezzar teglim teḍanem animér. »
7 Então Jacó disse: — É ainda pleno dia, não é tempo de recolher os rebanhos. Deem de beber às ovelhas e vão apascentá-las.
8 Ennen as : « Wr neddobet éd nesesew éheré a ekken wr-d osén emdan, déndɣ ad nekkes aẓẓed éd nesesew éheré. »
8 Mas eles responderam: — Não podemos, enquanto não se ajuntarem todos os rebanhos, seja removida a pedra da boca do poço e demos de beber às ovelhas.
9 Yemisawal dsn Yaƹqub animér as in tosa Rašél enta d éheré n tis, tǎmǎḍint a tǎmos.
9 Enquanto Jacó ainda falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai, porque era pastora.
10 As yeney Yaƹqub Rašél, yellés n Laban, eŋŋas n mas d éheré n Laban, yoheẓ anu, yezzenkeh aẓẓed ezzar yesseswa éheré n xali ennét.
10 Quando Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, aproximou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Yemullet Yaƹqub i Rašél ezzar yeslef.
11 Feito isso, Jacó beijou Raquel e, erguendo a voz, chorou.
12 Yenna has i Rašél in yoŋŋat d tis, térawt Rébéka. Tohel tennen i tis.
12 Então Jacó contou a Raquel que ele era parente de seu pai, pois era filho de Rebeca. Ela correu e o comunicou a seu pai.
13 As yesla Laban isǎlan n Yaƹqub, ag welt mas, yohel yenked as, yeṭṭeft dɣ ifassen ennét, yemullet as, yezzogeht tǎɣǎhamt. Iǧa Yaƹqub isǎlan emdan i Laban.
13 Quando Labão ouviu as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu ao encontro dele, abraçou-o, beijou-o e o levou para casa. E Jacó contou a Labão tudo o que havia acontecido.
14 Yenna Laban : « Key yemmukken as in éɣesanin. » Yessokey Yaƹqub tallit temda ɣor Laban.
14 Então Labão disse: — De fato, você é meu osso e minha carne. Jacó ficou na casa de Labão durante um mês.
15 Ahel iyyen yenna Laban i Yaƹqub : « Key in addunetin, beššan weǧǧén fol awéndɣ as éd txaddemed bennan ɣori. En ahi menekét teréd éd key raẓẓemeɣ. »
15 Depois, Labão disse a Jacó: — Será que você vai trabalhar de graça, só por ser meu parente? Diga-me qual deve ser o seu salário.
16 Ila Laban senatet tarrawén. Ta mǎqqeret isem ennét Léya, ta meḍriyet isem ennét Rašél.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: Lia, a mais velha, e Raquel, a mais nova.
17 Teṭṭawén tin Léya ǎhoseynet beššan Rašél tekna tihusay hullan.
17 Lia tinha uns olhos sem brilho, porém Raquel era bonita e formosa.
18 Yaƹqub yera Rašél, yenna i Laban : « Éd hak exdemeɣ essa iwetyan baš éd awyeɣ Rašél, ta meḍriyet dɣ tarrawén ennek. »
18 Como Jacó amava Raquel, disse a Labão: — Trabalharei para o senhor durante sete anos para poder casar com Raquel, sua filha mais nova.
19 Yerḍa Laban : « Ǎssofeɣ ekféɣ ak tt key ula i ales iyyen heḍen. Γǎyem ɣori. »
19 Labão respondeu: — É melhor dá-la a você do que a outro homem. Fique aqui comigo.
20 Baš éd yawiy Rašél yexdem Yaƹqub essa iwetyan i Laban. Beššan iwetyan windɣ ǎmosen as hund iheḍan édét yera Rašél.
20 Assim, por amor a Raquel, Jacó trabalhou durante sete anos. E esses anos lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Yenna Yaƹqub i Laban : « Okeyen iwetyan. Ekfi tǎmǎṭin éd tt awyeɣ. »
21 Então ele disse a Labão: — Dê-me a minha mulher, pois já venceu o prazo, para que eu me case com ela.
22 Yeɣra Laban ǎddunet emdan win ǎkal i amensu n éhen.
22 Assim, Labão reuniu todos os homens do lugar e deu um banquete.
23 Beššan as yeǧa éheḍ yéwey Laban tarrawt ennét Léya s Yaƹqub, yessokey éheḍ enta d nét.
23 À noite, ele trouxe Lia, sua filha, e a entregou a Jacó. E eles tiveram relações.
24 Yekfa Laban taklit ennét Zilfa éd tumas taklit tan Léya.
24 (Labão tinha dado sua serva Zilpa para que fosse serva de Lia, sua filha.)
25 As yeffo, teǧrew Yaƹqub tekunt, ma ihanney deh, Léya i illan dats. Yenna i Laban : « Ma hi teǧéd deh ? Weǧǧén elxedmet ta eǧéɣ ɣork, eǧéɣ tt baš éd awyeɣ Rašél ? Mafol teɣdered ahi ? »
25 Ao amanhecer, Jacó viu que era Lia. Por isso, disse a Labão: — O que é isso que o senhor fez comigo? Não é verdade que eu trabalhei por amor a Raquel? Por que, então, o senhor me enganou?
26 Yenna Laban : « Weǧǧén dɣ iǧiten nnɣ in éd tidaw ta meḍriyet tezzar i ta mǎqqeret.
26 Labão respondeu: — Em nossa terra não se costuma dar em casamento a mais nova antes da primogênita.
27 Semdu essa iheḍan key d ta mǎqqeret. Éd key nekf ta meḍriyet kud texdemed essa iwetyan arweh ɣori. »
27 Complete a semana de festa de casamento da primogênita. Depois, daremos a você também a outra, pelo trabalho de mais sete anos que você ainda me servirá.
28 Yeǧa Yaƹqub awén, yessemda essa iheḍan enta d Léya ezzar yekfé Laban Rašél.
28 Jacó fez o que Labão pediu e completou a semana de festa da primogênita. Depois, Labão lhe deu por mulher a sua filha Raquel.
29 Yekfa Laban taklit ennét Bilha éd tumas taklit tan Rašél.
29 (Labão tinha dado sua serva Bila para que fosse serva de Raquel, sua filha.)
30 Yessokey Yaƹqub éheḍ enta d Rašél, yeɣhel tt denneg Léya. Yexdem ɣor Laban essa iwetyan heḍnén.
30 E Jacó teve relações também com Raquel. Ele amava Raquel mais do que amava Lia. E continuou trabalhando para Labão durante mais sete anos.
31 As yeney Amaɣlol in Léya wr tt wera, yekfét ǎdabu n térwa beššan Rašél yerrét tǎmeǧǧaǧrut.
31 Quando o Senhor viu que Lia era desprezada, fez com que ela fosse fecunda, ao passo que Raquel era estéril.
32 Tessimrew Léya, tekreh arraw s teǧa isem Ruben (elmeƹna ennét enyet éy). Tenna : « Amaɣlol yeney tǎɣaššimtin, dimaɣ alesin éd hi yeɣhel. »
32 Assim, Lia ficou grávida e deu à luz um filho, a quem deu o nome de Rúben, pois disse: — O
33 Tessimrew arweh, tekreh arraw iyyen heḍen. Tenna : « Amaɣlol isal as wr etwereɣ ezzar yekf ahi arraw iyyen heḍen. » Teǧas isem Šimƹun (elmeƹna ennét isal).
33 Ela ficou grávida outra vez e deu à luz um filho. E disse: — O E deu-lhe o nome de Simeão.
34 Tessimrew arweh tekreh arraw iyyen heḍen. Tenna : « Dimaɣ alesin éd hi yesemɣer édét ekféɣt keraḍ éyyan. » Teǧa isem i arraw Léwi (elmeƹna ennét yessimɣer).
34 Lia ficou grávida ainda outra vez e deu à luz um filho. E disse: — Agora, desta vez, o meu marido se unirá mais a mim, porque lhe dei à luz três filhos. Por isso lhe deu o nome de Levi.
35 Tessimrew arweh tekreh arraw iyyen heḍen. Tenna : « Dimaɣ éd exmedeɣ Amaɣlol. » Teǧas isem Yehuda (elmeƹna ennét éd yexmed). Ezzar ǎbas tkarreh arrawen.
35 Mais uma vez ela ficou grávida e deu à luz um filho. Então disse: — Desta vez louvarei o E por isso lhe deu o nome de Judá. E depois disso não teve mais filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.