Gênesis 29
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs ARA
1 Yessokel Yaƹqub berén ikallen wi ellenén s awas tǧammeḍ tǎfuk.
1 Pôs-se Jacó a caminho e se foi à terra do povo do Oriente.
2 Ahel iyyen yeney anu dɣ ténéré, yellé ɣors éheré yeganen ar keraḍ iméren, édét ɣor anu wéndɣ ad isas éheré. Aẓẓed wa yeharen émi n anu i mǎqqeren.
2 Olhou, e eis um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitados junto dele; porque daquele poço davam de beber aos rebanhos; e havia grande pedra que tapava a boca do poço.
3 As-t yemel éheré yemda, éd yemmukes aẓẓed dɣ émi ezzar éd isu éheré, ḍeffer adih éd yeher animér.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos, os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a colocá-la no seu devido lugar.
4 Yessesten Yaƹqub imeḍinen : « Imidiwen in, mis d tefalem ? » Ennen as : « Nefal-d Haran. »
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam: Somos de Harã.
5 « Tezzayem Laban ag Naḥor ? »- - « Ayoh, nezzayt »
5 Perguntou-lhes: Conheceis a Labão, filho de Naor? Responderam: Conhecemos.
6 « Ma hin iǧa ? »- - « Yǎǧoḍey, yellés Rašél, nɣtén-d teglet enta d éheré ennét. »
6 Ele está bom? Perguntou ainda Jacó. Responderam: Está bom. Raquel, sua filha, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Yenna Yaƹqub : « Ahel heǧret animér, weggéɣ émér n tsedwim éheré, seswet-t ezzar teglim teḍanem animér. »
7 Então, lhes disse: É ainda pleno dia, não é tempo de se recolherem os rebanhos; dai de beber às ovelhas e ide apascentá-las.
8 Ennen as : « Wr neddobet éd nesesew éheré a ekken wr-d osén emdan, déndɣ ad nekkes aẓẓed éd nesesew éheré. »
8 Não o podemos, responderam eles, enquanto não se ajuntarem todos os rebanhos, e seja removida a pedra da boca do poço, e lhes demos de beber.
9 Yemisawal dsn Yaƹqub animér as in tosa Rašél enta d éheré n tis, tǎmǎḍint a tǎmos.
9 Falava-lhes ainda, quando chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porque era pastora.
10 As yeney Yaƹqub Rašél, yellés n Laban, eŋŋas n mas d éheré n Laban, yoheẓ anu, yezzenkeh aẓẓed ezzar yesseswa éheré n xali ennét.
10 Tendo visto Jacó a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, chegou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Yemullet Yaƹqub i Rašél ezzar yeslef.
11 Feito isso, Jacó beijou a Raquel e, erguendo a voz, chorou.
12 Yenna has i Rašél in yoŋŋat d tis, térawt Rébéka. Tohel tennen i tis.
12 Então, contou Jacó a Raquel que ele era parente de seu pai, pois era filho de Rebeca; ela correu e o comunicou a seu pai.
13 As yesla Laban isǎlan n Yaƹqub, ag welt mas, yohel yenked as, yeṭṭeft dɣ ifassen ennét, yemullet as, yezzogeht tǎɣǎhamt. Iǧa Yaƹqub isǎlan emdan i Laban.
13 Tendo Labão ouvido as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou para casa. E contou Jacó a Labão os acontecimentos de sua viagem.
14 Yenna Laban : « Key yemmukken as in éɣesanin. » Yessokey Yaƹqub tallit temda ɣor Laban.
14 Disse-lhe Labão: De fato, és meu osso e minha carne. E Jacó, pelo espaço de um mês, permaneceu com ele.
15 Ahel iyyen yenna Laban i Yaƹqub : « Key in addunetin, beššan weǧǧén fol awéndɣ as éd txaddemed bennan ɣori. En ahi menekét teréd éd key raẓẓemeɣ. »
15 Depois, disse Labão a Jacó: Acaso, por seres meu parente, irás servir-me de graça? Dize-me, qual será o teu salário?
16 Ila Laban senatet tarrawén. Ta mǎqqeret isem ennét Léya, ta meḍriyet isem ennét Rašél.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: Lia, a mais velha, e Raquel, a mais moça.
17 Teṭṭawén tin Léya ǎhoseynet beššan Rašél tekna tihusay hullan.
17 Lia tinha os olhos baços, porém Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 Yaƹqub yera Rašél, yenna i Laban : « Éd hak exdemeɣ essa iwetyan baš éd awyeɣ Rašél, ta meḍriyet dɣ tarrawén ennek. »
18 Jacó amava a Raquel e disse: Sete anos te servirei por tua filha mais moça, Raquel.
19 Yerḍa Laban : « Ǎssofeɣ ekféɣ ak tt key ula i ales iyyen heḍen. Γǎyem ɣori. »
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu ta dê, em vez de dá-la a outro homem; fica, pois, comigo.
20 Baš éd yawiy Rašél yexdem Yaƹqub essa iwetyan i Laban. Beššan iwetyan windɣ ǎmosen as hund iheḍan édét yera Rašél.
20 Assim, por amor a Raquel, serviu Jacó sete anos; e estes lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Yenna Yaƹqub i Laban : « Okeyen iwetyan. Ekfi tǎmǎṭin éd tt awyeɣ. »
21 Disse Jacó a Labão: Dá-me minha mulher, pois já venceu o prazo, para que me case com ela.
22 Yeɣra Laban ǎddunet emdan win ǎkal i amensu n éhen.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar e deu um banquete.
23 Beššan as yeǧa éheḍ yéwey Laban tarrawt ennét Léya s Yaƹqub, yessokey éheḍ enta d nét.
23 À noite, conduziu a Lia, sua filha, e a entregou a Jacó. E coabitaram.
24 Yekfa Laban taklit ennét Zilfa éd tumas taklit tan Léya.
24 (Para serva de Lia, sua filha, deu Labão Zilpa, sua serva.)
25 As yeffo, teǧrew Yaƹqub tekunt, ma ihanney deh, Léya i illan dats. Yenna i Laban : « Ma hi teǧéd deh ? Weǧǧén elxedmet ta eǧéɣ ɣork, eǧéɣ tt baš éd awyeɣ Rašél ? Mafol teɣdered ahi ? »
25 Ao amanhecer, viu que era Lia. Por isso, disse Jacó a Labão: Que é isso que me fizeste? Não te servi eu por amor a Raquel? Por que, pois, me enganaste?
26 Yenna Laban : « Weǧǧén dɣ iǧiten nnɣ in éd tidaw ta meḍriyet tezzar i ta mǎqqeret.
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra, dar-se a mais nova antes da primogênita.
27 Semdu essa iheḍan key d ta mǎqqeret. Éd key nekf ta meḍriyet kud texdemed essa iwetyan arweh ɣori. »
27 Decorrida a semana desta, dar-te-emos também a outra, pelo trabalho de mais sete anos que ainda me servirás.
28 Yeǧa Yaƹqub awén, yessemda essa iheḍan enta d Léya ezzar yekfé Laban Rašél.
28 Concordou Jacó, e se passou a semana desta; então, Labão lhe deu por mulher Raquel, sua filha.
29 Yekfa Laban taklit ennét Bilha éd tumas taklit tan Rašél.
29 (Para serva de Raquel, sua filha, deu Labão a sua serva Bila.)
30 Yessokey Yaƹqub éheḍ enta d Rašél, yeɣhel tt denneg Léya. Yexdem ɣor Laban essa iwetyan heḍnén.
30 E coabitaram. Mas Jacó amava mais a Raquel do que a Lia; e continuou servindo a Labão por outros sete anos.
31 As yeney Amaɣlol in Léya wr tt wera, yekfét ǎdabu n térwa beššan Rašél yerrét tǎmeǧǧaǧrut.
31 Vendo o Senhor que Lia era desprezada, fê-la fecunda; ao passo que Raquel era estéril.
32 Tessimrew Léya, tekreh arraw s teǧa isem Ruben (elmeƹna ennét enyet éy). Tenna : « Amaɣlol yeney tǎɣaššimtin, dimaɣ alesin éd hi yeɣhel. »
32 Concebeu, pois, Lia e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben, pois disse: O Senhor atendeu à minha aflição. Por isso, agora me amará meu marido.
33 Tessimrew arweh, tekreh arraw iyyen heḍen. Tenna : « Amaɣlol isal as wr etwereɣ ezzar yekf ahi arraw iyyen heḍen. » Teǧas isem Šimƹun (elmeƹna ennét isal).
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho, e disse: Soube o Senhor que era preterida e me deu mais este; chamou-lhe, pois, Simeão.
34 Tessimrew arweh tekreh arraw iyyen heḍen. Tenna : « Dimaɣ alesin éd hi yesemɣer édét ekféɣt keraḍ éyyan. » Teǧa isem i arraw Léwi (elmeƹna ennét yessimɣer).
34 Outra vez concebeu Lia, e deu à luz um filho, e disse: Agora, desta vez, se unirá mais a mim meu marido, porque lhe dei à luz três filhos; por isso, lhe chamou Levi.
35 Tessimrew arweh tekreh arraw iyyen heḍen. Tenna : « Dimaɣ éd exmedeɣ Amaɣlol. » Teǧas isem Yehuda (elmeƹna ennét éd yexmed). Ezzar ǎbas tkarreh arrawen.
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; então, disse: Esta vez louvarei o Senhor . E por isso lhe chamou Judá; e cessou de dar à luz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.