Gênesis 25
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs NVT
1 Yéwey Ibrahim tǎmǎṭ iyyet heḍet isem ennét Qetura.
1 Abraão se casou outra vez, com uma mulher chamada Quetura.
2 yekreh ds arrawen : Zimran, Yoksan, Medan, Madian, Išbak, Šuwwa.
2 Ela deu à luz Zinrã, Jocsã, Medã, Midiã, Isbaque e Suá.
3 Yoksan yérew Saba d Dédan. Meddans n Dédan ǎmosen Ašuriten, Letušiten d Leyumiten.
3 Jocsã gerou Sabá e Dedã. Os descendentes de Dedã foram os assuritas, os letusitas e os leumitas.
4 Meddans n Madian ǎmosen Efa, Efer, Hénok, Abida d Elda. Wiɣ emdan téraw tn Qetura.
4 Os filhos de Midiã foram Efá, Éfer, Enoque, Abida e Elda. Todos eles foram descendentes de Abraão por meio de Quetura.
5 Yekfa Ibrahim tela ennét temda i Isḥaq.
5 Abraão deu tudo que possuía a seu filho Isaque.
6 A yekka yeddar yekfa a yeǧǧén i arrawen n téḍéḍén ennét ti heḍnén ezzar yesséwey tn s ikallen oggegnén fol Isḥaq, berén ikallen wis d tǧammeḍ tǎfuk.
6 Antes de morrer, porém, deu presentes aos filhos de suas concubinas e os separou de Isaque, enviando-os para as terras do leste.
7 Awaɣ tezzeǧret n tǎmeddort n Ibrahim, yedder téméḍé n ǎwetay d essahet temerwén d semmos.
7 Abraão viveu 175 anos
8 Ezzar eba Ibrahim, yemmut dɣ tewehré tǎhoseyet, weššar yeyyiwen tǎmeddort, ad yéweḍ édeg ennét ɣor innét.
8 e morreu em boa velhice, depois de uma vida longa e feliz. Deu o último suspiro e, ao morrer, reuniu-se a seus antepassados.
9 Enbelent meddans Isḥaq d Ismaƹil dɣ elkǎwri wan Makfela illan dɣ amaḍal n Efron ag Sohar, wan Ḥethit yenimehalen d Mamré.
9 Seus filhos Isaque e Ismael o sepultaram na caverna de Macpela, perto de Manre, no campo de Efrom, filho de Zoar, o hitita.
10 Yezzenha Ibrahim elkǎwri wéndɣ fol Ḥethiten. Déndɣ ad enbelen Ibrahim d hennis Sara.
10 Esse era o campo que Abraão havia comprado dos hititas e onde havia sepultado Sara, sua mulher.
11 Ḍeffer iba n Ibrahim, iǧa Yaḷḷah elbaraka i Isḥaq. Yezzaɣ Isḥaq ɣor anu wan Lahay-Roy.
11 Depois da morte de Abraão, Deus abençoou Isaque, e ele se estabeleceu perto de Beer-Laai-Roi, no Neguebe.
12 Awah iheyawen n Ismaƹil ag Ibrahim wa térew telmeṣrit Hajar, taklit tan Sara.
12 Este é o relato da família de Ismael, filho de Abraão com Hagar, serva egípcia de Sara.
13 Awah ismawen n dg Ismaƹil s émér n tiwit nsn, mn wa yezzaren dɣ dg Ismaƹil, Nebayoṭ, elkamen as Qedar, Adabel, Mibsam,
13 São estes os descendentes de Ismael por nome e clã: Nebaiote, o mais velho, seguido de Quedar, Adbeel, Misbão,
14 Mišema, Duma, Masa,
14 Misma, Dumá, Massá,
15 Hadad, Téma, Yetur, Nafiš, Qedma.
15 Hadade, Temá, Jetur, Nafis e Quedemá.
16 Nɣwih meddans win meraw d essin n Ismaƹil. Ak iyyen yǎmos amɣar n tawsit, ekfen ismawen nsn i ihenan nsn d tiɣermén ti ezzeɣen. Meraw imenokalen d essin ak iyyen d tawsit ennét.
16 Esses doze filhos de Ismael deram origem a doze tribos, cada uma com o nome de seu fundador, relacionadas de acordo com o lugar onde se estabeleceram e acamparam.
17 Awaɣ tezzeǧret n tǎmeddort n Ismaƹil, yedder téméḍé n ǎwetay d keraḍet temerwén d essa. Yéweḍ édeg ennét ɣor innét.
17 Ismael viveu 137 anos. Deu o último suspiro e, ao morrer, reuniu-se a seus antepassados.
18 Dg Ismaƹil ezzaɣen dɣ ǎmǎḍal wa yekken mn Hawila ar Šur. Šur yenimehal d Maṣar berén Ašur. Yezzeɣ Ismaƹil édés n ayet-mas emdan.
18 Os descendentes de Ismael ocuparam a região que vai de Havilá a Sur, a leste do Egito, na direção de Assur. Ali, viveram em franca oposição a todos os seus parentes.
19 Awah iheyawen n Isḥaq ag Ibrahim. Ibrahim yérew Isḥaq.
19 Este é o relato da família de Isaque, filho de Abraão.
20 As yekreh Isḥaq ekkoẓet temerwén n ǎwetay yéwey Rébéka, welt mas n Laban wan Arami, yéraw tt Betuwel, wan Arami n Fadan-Aram.
20 Quando Isaque tinha 40 anos, casou-se com Rebeca, filha de Betuel, o arameu de Padã-Arã, e irmã de Labão, o arameu.
21 Rébéka tǎmeǧǧaǧrut, yegmey Isḥaq dɣ Amaɣlol telilt i hennis baš éd tekreh arrawen. Yesged as Amaɣlol ezzar tessimrew hennis Rébéka.
21 Isaque orou ao S enhor em favor de sua mulher, pois ela não podia ter filhos. O S enhor ouviu a oração de Isaque, e Rebeca ficou grávida de gêmeos.
22 Kannesen arrawen dɣ tesa. Tenna : « Kud nɣwaɣ, mafol hi iǧarrew awah ? » Tekka éd tsesten Amaɣlol.
22 Os dois bebês lutavam um com o outro no ventre da mãe, de modo que ela consultou o S enhor a esse respeito. “Por que isso está acontecendo comigo?”, perguntou ela.
23 Yenna has Amaɣlol : « Ellanet senatet ellametén dɣ tesa ennem, senatet tawsitén hé emezynén as km-d eǧmeḍnet. Iyyet terna ta heḍet, wa mǎqqeren édt yernu wa meḍreyen. »
23 O S enhor respondeu: “Os filhos em seu ventre se tornarão duas nações. Desde o começo, elas serão rivais. Uma nação será mais forte que a outra, e seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
24 Yéweḍ émér n térwa, yemun-d as Rébéka tela éknéwen dɣ tesa ennét.
24 Quando chegou a hora de dar à luz, Rebeca descobriu que, de fato, eram gêmeos.
25 Wa yezzaren ila imẓaden heggaɣnén. Yeṭkar imẓaden fol élem hund ǎbernuh. Iǧa isem Esayu (elmeƹna ennét wan ihǎfélen).
25 O primeiro a nascer era ruivo e coberto de pelos; por isso o chamaram de Esaú.
26 Ilkam as eŋŋas. Ǎfus ennét yeṭṭaf azreh n Esayu, iǧa isem Yaƹqub (elmeƹna ennét tefal-d isem wan 'azreh'). Γor tiwit n meddans ila Isḥaq seḍiset temerwén n ǎwetay.
26 Depois, nasceu o outro gêmeo, com a mão agarrada ao calcanhar de Esaú; por isso o chamaram de Jacó. Isaque tinha 60 anos quando os gêmeos nasceram.
27 Edwelen. Yǎmos Esayu ǎmagdal mǎqqeren, yegraẓ as ǎɣǎlay dɣ tinariwén. Yaƹqub wadih ales n imnay, yessof tǎɣimit dɣ ihenan.
27 Os meninos cresceram. Esaú se tornou um caçador habilidoso que vivia ao ar livre, enquanto Jacó era mais pacato e preferia ficar em casa.
28 Isḥaq yessof Esayu édét yegraẓ as awad irammes, beššan Rébéka, tadih, tessof Yaƹqub.
28 Isaque amava Esaú porque gostava de comer a carne de caça que ele trazia, mas Rebeca amava Jacó.
29 Ahel iyyen ikan Yaƹqub ǎliwa iyyen, yefeld Esayu tinariwén yeḍḍah,
29 Certo dia, quando Jacó preparava um ensopado, Esaú chegou do deserto, exausto e faminto.
30 yenna has i Yaƹqub : « Eḍḍaheɣ. Elluyyeɣeɣ. Zekš ahid. Waydɣ heggeɣen, ekf ahid dɣ ǎliwa waydɣ heggeɣen. » Fol awéndɣ as iǧa isem Edom (elmeƹna ennét Wa-Heggeɣen).
30 “Estou faminto!”, disse ele a Jacó. “Dê-me um pouco desse ensopado vermelho!” (Por isso Esaú também ficou conhecido como Edom. )
31 Yenna has Yaƹqub : « Zenh ahi tumast n ǎmahwar ahel waɣ. »
31 “Está bem”, respondeu Jacó. “Mas, em troca, dê-me seus direitos de filho mais velho.”
32 Yenna Esayu : « Dimaɣ ad éd emmeteɣ, mas i tenfa tumast n ǎmahwar ? »
32 “Estou morrendo de fome!”, disse Esaú. “De que me servem meus direitos de filho mais velho?”
33 Yenna Yaƹqub : « Ǎheḍ ahidt ezzar. » Yeheḍ Esayu, yezzenhas tumast n ǎmahwar,
33 Mas Jacó disse: “Primeiro, jure que seus direitos de filho mais velho agora são meus”. Esaú fez um juramento e, desse modo, vendeu todos os seus direitos de filho mais velho a seu irmão, Jacó.
34 dédih yekfé Yaƹqub tagella d ǎliwa n elɣedes. Yekša Esayu, yeswa ezzar yenker, yegla. Hund awéndɣ as yelka tumast n ǎmahwar.
34 Então Jacó deu a Esaú um pedaço de pão e o ensopado de lentilhas. Esaú comeu, levantou-se e foi embora. Assim, ele desprezou seu direito de filho mais velho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.