Gênesis 25
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs NTLH
1 Yéwey Ibrahim tǎmǎṭ iyyet heḍet isem ennét Qetura.
1 Abraão casou com outra mulher, que se chamava Quetura,
2 yekreh ds arrawen : Zimran, Yoksan, Medan, Madian, Išbak, Šuwwa.
2 e ela lhe deu os seguintes filhos: Zinrã, Jocsã, Medã, Midiã, Isbaque e Sua.
3 Yoksan yérew Saba d Dédan. Meddans n Dédan ǎmosen Ašuriten, Letušiten d Leyumiten.
3 Jocsã foi o pai de Seba e de Dedã. Os descendentes de Dedã foram os assureus, os letuseus e os leumeus.
4 Meddans n Madian ǎmosen Efa, Efer, Hénok, Abida d Elda. Wiɣ emdan téraw tn Qetura.
4 Os filhos de Midiã foram Efa, Éfer, Enoque, Abida e Elda. Todos esses foram descendentes de Quetura.
5 Yekfa Ibrahim tela ennét temda i Isḥaq.
5 Abraão deixou tudo o que tinha para Isaque,
6 A yekka yeddar yekfa a yeǧǧén i arrawen n téḍéḍén ennét ti heḍnén ezzar yesséwey tn s ikallen oggegnén fol Isḥaq, berén ikallen wis d tǧammeḍ tǎfuk.
6 mas deu presentes para os filhos das suas concubinas . E, antes de morrer, separou-os de Isaque e mandou que fossem morar na terra do Oriente.
7 Awaɣ tezzeǧret n tǎmeddort n Ibrahim, yedder téméḍé n ǎwetay d essahet temerwén d semmos.
7 Abraão viveu cento e setenta e cinco anos.
8 Ezzar eba Ibrahim, yemmut dɣ tewehré tǎhoseyet, weššar yeyyiwen tǎmeddort, ad yéweḍ édeg ennét ɣor innét.
8 Ele morreu bem velho e foi reunir-se com os seus antepassados no mundo dos mortos .
9 Enbelent meddans Isḥaq d Ismaƹil dɣ elkǎwri wan Makfela illan dɣ amaḍal n Efron ag Sohar, wan Ḥethit yenimehalen d Mamré.
9 Os seus filhos Isaque e Ismael o sepultaram na caverna de Macpela, que fica a leste de Manre, no campo de Efrom, que era filho de Zoar, o heteu.
10 Yezzenha Ibrahim elkǎwri wéndɣ fol Ḥethiten. Déndɣ ad enbelen Ibrahim d hennis Sara.
10 Este era o campo que Abraão havia comprado dos heteus; Abraão e Sara foram sepultados ali.
11 Ḍeffer iba n Ibrahim, iǧa Yaḷḷah elbaraka i Isḥaq. Yezzaɣ Isḥaq ɣor anu wan Lahay-Roy.
11 Depois da morte de Abraão, Deus abençoou Isaque, o filho dele, que morava perto do “Poço Daquele que Vive e Me Vê”.
12 Awah iheyawen n Ismaƹil ag Ibrahim wa térew telmeṣrit Hajar, taklit tan Sara.
12 Ismael, o filho de Abraão e de Agar, a escrava egípcia de Sara, foi pai dos seguintes filhos,
13 Awah ismawen n dg Ismaƹil s émér n tiwit nsn, mn wa yezzaren dɣ dg Ismaƹil, Nebayoṭ, elkamen as Qedar, Adabel, Mibsam,
13 por ordem de nascimento: Nebaiote, o filho mais velho, e em seguida Quedar, Abdeel, Mibsão,
14 Mišema, Duma, Masa,
14 Misma, Dumá, Massá,
15 Hadad, Téma, Yetur, Nafiš, Qedma.
15 Hadade, Tema, Jetur, Nafis e Quedemá.
16 Nɣwih meddans win meraw d essin n Ismaƹil. Ak iyyen yǎmos amɣar n tawsit, ekfen ismawen nsn i ihenan nsn d tiɣermén ti ezzeɣen. Meraw imenokalen d essin ak iyyen d tawsit ennét.
16 São esses os doze filhos de Ismael; as suas terras e os seus acampamentos receberam os nomes deles. Cada um era chefe da sua própria tribo.
17 Awaɣ tezzeǧret n tǎmeddort n Ismaƹil, yedder téméḍé n ǎwetay d keraḍet temerwén d essa. Yéweḍ édeg ennét ɣor innét.
17 Ismael tinha cento e trinta e sete anos quando morreu, indo reunir-se assim com os seus antepassados no mundo dos mortos .
18 Dg Ismaƹil ezzaɣen dɣ ǎmǎḍal wa yekken mn Hawila ar Šur. Šur yenimehal d Maṣar berén Ašur. Yezzeɣ Ismaƹil édés n ayet-mas emdan.
18 Os descendentes de Ismael viveram na região que fica entre Havilá e Sur, a leste do Egito, ao longo da estrada que vai para a Assíria. Eles viviam separados dos outros descendentes de Abraão.
19 Awah iheyawen n Isḥaq ag Ibrahim. Ibrahim yérew Isḥaq.
19 Esta é a história de Isaque, filho de Abraão.
20 As yekreh Isḥaq ekkoẓet temerwén n ǎwetay yéwey Rébéka, welt mas n Laban wan Arami, yéraw tt Betuwel, wan Arami n Fadan-Aram.
20 Isaque tinha quarenta anos quando casou com Rebeca, filha de Betuel e irmã de Labão. Eles eram arameus e moravam na Mesopotâmia.
21 Rébéka tǎmeǧǧaǧrut, yegmey Isḥaq dɣ Amaɣlol telilt i hennis baš éd tekreh arrawen. Yesged as Amaɣlol ezzar tessimrew hennis Rébéka.
21 Rebeca não podia ter filhos, e por isso Isaque orou a Deus, o Senhor , em favor dela. O Senhor ouviu a oração dele, e Rebeca ficou grávida.
22 Kannesen arrawen dɣ tesa. Tenna : « Kud nɣwaɣ, mafol hi iǧarrew awah ? » Tekka éd tsesten Amaɣlol.
22 Na barriga dela havia gêmeos, e eles lutavam um com o outro. Ela pensou assim: “Por que está me acontecendo uma coisa dessas?” Então foi perguntar a Deus, o Senhor ,
23 Yenna has Amaɣlol : « Ellanet senatet ellametén dɣ tesa ennem, senatet tawsitén hé emezynén as km-d eǧmeḍnet. Iyyet terna ta heḍet, wa mǎqqeren édt yernu wa meḍreyen. »
23 e ele respondeu: “No seu ventre há duas nações; você dará à luz dois povos inimigos. Um será mais forte do que o outro, e o mais velho será dominado pelo mais moço.”
24 Yéweḍ émér n térwa, yemun-d as Rébéka tela éknéwen dɣ tesa ennét.
24 Chegou o tempo de Rebeca dar à luz, e ela teve dois meninos.
25 Wa yezzaren ila imẓaden heggaɣnén. Yeṭkar imẓaden fol élem hund ǎbernuh. Iǧa isem Esayu (elmeƹna ennét wan ihǎfélen).
25 O que nasceu primeiro era vermelho e peludo como um casaco de pele; por isso lhe deram o nome de Esaú .
26 Ilkam as eŋŋas. Ǎfus ennét yeṭṭaf azreh n Esayu, iǧa isem Yaƹqub (elmeƹna ennét tefal-d isem wan 'azreh'). Γor tiwit n meddans ila Isḥaq seḍiset temerwén n ǎwetay.
26 O segundo nasceu agarrando o calcanhar de Esaú com uma das mãos, e por isso lhe deram o nome de Jacó . Isaque tinha sessenta anos quando Rebeca teve os gêmeos.
27 Edwelen. Yǎmos Esayu ǎmagdal mǎqqeren, yegraẓ as ǎɣǎlay dɣ tinariwén. Yaƹqub wadih ales n imnay, yessof tǎɣimit dɣ ihenan.
27 Os meninos cresceram. Esaú gostava de viver no campo e se tornou um bom caçador. Jacó, pelo contrário, era um homem sossegado, que gostava de ficar em casa.
28 Isḥaq yessof Esayu édét yegraẓ as awad irammes, beššan Rébéka, tadih, tessof Yaƹqub.
28 Isaque amava mais Esaú porque gostava de comer da carne dos animais que ele caçava. Rebeca, por sua vez, preferia Jacó.
29 Ahel iyyen ikan Yaƹqub ǎliwa iyyen, yefeld Esayu tinariwén yeḍḍah,
29 Um dia, quando Jacó estava cozinhando um ensopado, Esaú chegou do campo, muito cansado,
30 yenna has i Yaƹqub : « Eḍḍaheɣ. Elluyyeɣeɣ. Zekš ahid. Waydɣ heggeɣen, ekf ahid dɣ ǎliwa waydɣ heggeɣen. » Fol awéndɣ as iǧa isem Edom (elmeƹna ennét Wa-Heggeɣen).
30 e foi dizendo: — Estou morrendo de fome. Por favor, me deixe comer dessa coisa vermelha aí (Por isso puseram em Esaú o nome de Edom .).
31 Yenna has Yaƹqub : « Zenh ahi tumast n ǎmahwar ahel waɣ. »
31 Jacó respondeu: — Sim, eu deixo; mas só se você passar para mim os seus direitos de filho mais velho .
32 Yenna Esayu : « Dimaɣ ad éd emmeteɣ, mas i tenfa tumast n ǎmahwar ? »
32 Esaú disse: — Está bem. Eu estou quase morrendo; que valor têm para mim esses direitos de filho mais velho?
33 Yenna Yaƹqub : « Ǎheḍ ahidt ezzar. » Yeheḍ Esayu, yezzenhas tumast n ǎmahwar,
33 — Então jure primeiro — disse Jacó. Esaú fez um juramento e assim passou a Jacó os seus direitos de filho mais velho.
34 dédih yekfé Yaƹqub tagella d ǎliwa n elɣedes. Yekša Esayu, yeswa ezzar yenker, yegla. Hund awéndɣ as yelka tumast n ǎmahwar.
34 Aí Jacó lhe deu pão e o ensopado. Quando Esaú acabou de comer e de beber, levantou-se e foi embora. Foi assim que ele desprezou os seus direitos de filho mais velho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.