Gênesis 24

Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Weššar Ibrahim, yekna tewehré hullan. Iǧas Amaɣlol elbaraka fol ak heret.
1 Abraão já era velho, de idade bem avançada, e o Senhor o havia abençoado em tudo.
2 Ahel iyyen yenna Ibrahim i wa yezzaren dɣ éklan ennét, wa yǎmosen amɣar nsn : « Eǧ ǎfus ennek dag taɣmahin.
2 Abraão disse ao mais antigo servo da sua casa, que governava tudo o que possuía: — Ponha a sua mão por baixo da minha coxa,
3 Éd key zehḍeɣ s Amaɣlol, Yaḷḷah n aǧenna d ǎmǎḍal, in wr éd teǧmeyed i ruré tǎmǎṭ n ǎkal waɣ n Kenƹan, ǎkal waɣ dɣ ezzaɣeɣ.
3 para que eu faça com que você jure pelo Senhor , Deus do céu e da terra, que você não buscará uma esposa para o meu filho entre as filhas dos cananeus, no meio dos quais estou morando,
4 Beššan éd tekked ǎkalin wan tidet ɣor ǎddunetin ezzar éd hi teǧmeyed tǎmǎṭ i ruré, Isḥaq. »
4 mas que você irá à minha parentela e ali buscará uma esposa para Isaque, meu filho.
5 Yenna has akli : « Tiǧenén tǎmǎṭ éd tugay éd hi telkem dɣ ǎkal waɣ. Éd awyeɣ dédih rurék s ǎkal wa tefeled ? »
5 Então o servo disse: — Talvez a mulher não queira vir comigo para esta terra. Nesse caso, devo levar o seu filho à terra de onde o senhor veio?
6 Yenna Ibrahim : « Kela. Hékey éd tawyed ruré séndɣ.
6 Abraão respondeu: — Cuidado! Não faça o meu filho voltar para lá.
7 Amaɣlol, Yaḷḷah n aǧenna, wa hi yesfelen tǎɣǎhamt n abbahin d ǎkal wan ǎddunetin, yesséwel ahi yeheḍ ahi in éd yekf ǎkal waɣ i iheyawenin. Enta a hé isiwyin ǎngelos ennét datk baš éd-d tawyed tǎmǎṭ i ruré.
7 O Senhor , Deus do céu, que me tirou da casa de meu pai e da terra dos meus parentes, e que me falou, e jurou, dizendo: “À sua descendência darei esta terra”, ele enviará o seu anjo adiante de você, para que lá você encontre uma esposa para o meu filho.
8 Beššan kud wr teré tǎmǎṭ éd hak telkem, dédih éd key yefel éhéḍ wa teǧéd beššan wr teweyed ruré sendɣ fo ! »
8 Caso a mulher não queira vir, você ficará desobrigado do seu juramento; entretanto, não leve o meu filho para lá.
9 Yeǧa akli ǎfus ennét dag taɣma n messis Ibrahim ezzar yeheḍ as in éd yeǧ awa has yenna.
9 Com isso, o servo pôs a sua mão por baixo da coxa de Abraão, seu senhor, e jurou fazer segundo o resolvido.
10 Yéwey meraw imnas dɣ imnas win messis. Yéwey hereten wi tn unfenén dɣ win messis. Yegla yekka ǎkal wan Aram-Ennahreyn dɣ aɣrem wan Naḥor.
10 O servo pegou dez dos camelos do seu senhor e, levando consigo uma parte dos bens dele, levantou-se e partiu para a Mesopotâmia, para a cidade onde Naor havia morado.
11 As yéweḍ ɣor anu wa yoheẓen aɣrem, yesgen imnas ɣor anu. Awén iẓelluwaẓ émér wad harreǧnet téḍéḍén aman.
11 Fora da cidade, fez os camelos se ajoelharem junto a um poço de água. Era de tardinha, a hora em que as moças saem para tirar água.
12 Yenna : « É Amaɣlol, Messineɣ n messi Ibrahim, ahi yellilen éd yeǧ amhiyyu ahel waɣ. Seken ahi sémɣar ennek i Ibrahim.
12 Então o servo orou: — Ó
13 Elléɣ ɣor téṭ, tarrawén ti ezzeɣnén aɣrem éd-d asinet ehraǧnet.
13 Eis que estou ao pé da fonte de água, e as filhas dos homens desta cidade saem para tirar água.
14 Éd egmeyeɣ dɣ iyyet éd hi tekf aman baš éd esweɣ. Kud tenna : "Esu, éd ekfeɣ aman aked i imnas ennek", éd elmedeɣ dédih as enta a teréd éd tt yawi Isḥaq. Éd elmedeɣ adih as tessimɣered messi. »
14 Concede, pois, que a moça a quem eu disser: “Incline o cântaro para que eu beba”; e ela me responder: “Beba, e darei ainda de beber aos seus camelos”, seja a que designaste para o teu servo Isaque; e nisso verei que foste bondoso para com o meu senhor.
15 Animér wr yesmenda awa iganna as in tosa Rébéka welt Betuwel, wa érewen Milka d Naḥor, eŋŋas n Ibrahim. Teway elgeḷḷa ennét fol éẓér.
15 Antes que ele acabasse de orar, eis que surgiu Rebeca, filha de Betuel, filho de Milca, mulher de Naor, irmão de Abraão, trazendo um cântaro sobre o ombro.
16 Tǎmos tǎmawaṭ tǎhoseyet, atewa wr tezzéy médden. Teres s téṭ, teṭker elgeḷḷa ennét ezzar téwen.
16 A moça era muito bonita, virgem, a quem nenhum homem havia possuído. Ela desceu até a fonte, encheu o seu cântaro e subiu.
17 Yohelin srs akli n Ibrahim yenna has : « Inhod, seswahi dɣ aman n elgeḷḷa ennem. »
17 Então o servo correu ao encontro dela e disse: — Peço que me deixe beber um pouco da água do seu cântaro.
18 Tenna has : « Esu, Sidi ! » Tesres-in elgeḷḷa ennét hik tekfé aman.
18 Ela respondeu: — Beba, meu senhor. E prontamente, baixando o cântaro para a mão, deu-lhe de beber.
19 As tesmenda tenna has : « Éd ehreǧeɣ aman i imnas ennek baš éd eknin tésesé aked entenéḍ. »
19 Depois de lhe dar de beber, disse: — Vou tirar água também para os seus camelos, até que todos bebam.
20 Termeḍ tesseŋɣel aman dɣ édeg wa dɣ sassen imnas ezzar tohel tehreǧ animér. Tesseswa imnas emdan.
20 E, apressando-se em despejar o cântaro no bebedouro, correu outra vez ao poço para tirar mais água; ela tirou água para todos os camelos.
21 Yekyad tt ales, yessossem, itaxemmam in Amaɣlol yellil as méɣ dɣ asikel ennét.
21 O homem a observava, em silêncio, atentamente, para saber se o Senhor teria levado a bom termo a sua jornada ou não.
22 As esmenden imnas tésesé, yekfa ales i tǎmawaṭ tiǧemt n oreɣ yogdan d aɣil n erriyal d essin ihebgan n oreɣ ogdanén d meraw erriyalen.
22 Quando os camelos acabaram de beber, o homem pegou um pendente de ouro pesando seis gramas e duas pulseiras para as mãos dela, pesando cento e vinte gramas de ouro.
23 Yessesten tt : « Inhod leɣtahi mi kem yérewen ? D leɣted ahi kud illé édeg ɣor tim baš éd enseɣ éheḍ waɣ nk d wi dɣi eddéwnén ? »
23 Em seguida perguntou: — Diga-me: De quem você é filha? Será que na casa de seu pai haveria lugar para eu e os que estão comigo passarmos a noite?
24 tenna has : « Nk welt Betuwel ag Milka d Naḥor.
24 Ela respondeu: — Sou filha de Betuel, que é filho de Milca e de Naor.
25 Γornɣ illé édeg wa dɣ éd tensim d iškan d ǎrummu s ǎǧut. »
25 E acrescentou: — Temos palha, muito pasto e lugar para passar a noite.
26 Yeneh ales, yerkeƹ dat Amaɣlol.
26 Então o homem se inclinou e adorou o Senhor .
27 Yenna : « Ǎborekeɣ Amaɣlol, Messineɣ wan messi Ibrahim, wa yogaẓen ellemana d sémɣar ennét i Ibrahim. Yeznehel ahi ɣor ǎddunet n messi déndɣ yezzaren. »
27 E disse: — Bendito seja o
28 Tohel tǎmawaṭ s tǎɣǎhamt n mas éd teǧ isǎlan.
28 E a moça correu e contou tudo aos da casa de sua mãe.
29 Rébéka tela eŋŋas igan isem Laban. Yegmeḍ Laban hik yosa ales ɣor teṭ.
29 Ora, Rebeca tinha um irmão, chamado Labão. Este correu ao encontro do homem junto à fonte.
30 Édét yenay tiǧemt d ihebgan dɣ ǎfus n welt mas, yeslâ i isǎlan wi yeǧa ales i Rébéka, yosa ales enta d imnas ennét ɣor téṭ.
30 Acontece que Labão tinha visto o pendente e as pulseiras nas mãos de sua irmã e ouvido as palavras de Rebeca, sua irmã, que dizia: “Ele me falou assim e assim.” Por isso foi até onde ele estava e o encontrou em pé junto aos camelos, ao lado da fonte.
31 Yenna has : « As-d ɣori, key wa ilen elbaraka n Amaɣlol. Mafol teqqimed dɣ ténéré ? Ezwejjedeɣ tǎɣǎhamt, imanin, eknéɣ édeg i imnas. »
31 E Labão disse: — Entre, bendito do
32 Yekka ales ɣor Laban. Yesseɣser Laban imnas, egrewen iškan d ǎrummu. Egrewen enta d ǎddunet wi ds eddéwnén aman éd serdin éḍaren nsn.
32 Então o homem entrou na casa. Descarregaram os camelos e lhes deram forragem e pasto. Também trouxeram água para que ele e os homens que estavam com ele lavassem os pés.
33 Yeǧrew imekšan beššan yenna : « Wr tetteɣ ar eskundebat ennéɣ awas eréɣ éd tn enneɣ. » Yenna has Laban : « Siwel adih ! »
33 Puseram comida diante dele. Porém ele disse: — Não vou comer enquanto não disser o que tenho para dizer. Labão respondeu: — Diga.
34 Yenna ales : « Nk, akli n Ibrahim.
34 Então ele disse: — Sou servo de Abraão.
35 Amaɣlol iǧa elbaraka mǎqqeret i Ibrahim, wan messi, yeɣmer, yeqqel ales mǎqqeren édét yekfé Yaḷḷah éheré wa ǧezzulen d wa heǧrén d aẓref d oreɣ, éklan d téklatén, imnas d iheḍan.
35 O Senhor tem abençoado muito o meu senhor, e ele se tornou um grande homem. O Senhor lhe deu ovelhas e bois, prata e ouro, servos e servas, camelos e jumentos.
36 Hennis Sara, dɣ tewehré ennét, tekfa arraw i messi, yekfé tela ennét temda.
36 Sara, mulher do meu senhor, já era idosa quando lhe deu à luz um filho, a quem o meu senhor deu tudo o que tem.
37 Yezheḍi messi Ibrahim, yenna : "Wr tǧemmiyed tǎmǎṭ i ruré dɣ šét Kenƹaniten, dɣ ǎkal waɣ ezzaɣeɣ.
37 E meu senhor me fez jurar, dizendo: “Não busque uma esposa para o meu filho entre as mulheres dos cananeus, em cuja terra estou morando.
38 Yuf tekkéd ǎddunet n ti, dɣ tawsitin baš éd tawyed tǎmǎṭ i ruré".
38 Pelo contrário, vá à casa de meu pai e à minha família e ali busque uma esposa para o meu filho.”
39 Ezzar essestenneɣt : "Kud tuǧey tǎmǎṭ éd dɣi tidaw ?"
39 Respondi ao meu senhor: “Talvez a mulher não queira me acompanhar.”
40 Adih yenna hi : "Amaɣlol, was dat erriǧeheɣ abedǎh, éd yesiwiy ǎngelos ennét, yeddéw dk, éd hak yilal dɣ ǎsikel ennek baš éd tawyed tǎmǎṭ i arrawin ɣor ǎddunet n ti.
40 Ele me disse: “O Senhor , em cuja presença eu ando, enviará o seu Anjo com você e levará a bom termo a sua jornada, para que, da minha família e da casa de meu pai, você traga uma esposa para o meu filho.
41 Beššan kud tekkéd ɣor ǎddunet n tawsitin, kud uǧeyen ak éd key ekfin tǎmawaṭ, dédih yefal key éhéḍ wa hi teǧéd".
41 Você estará desobrigado do seu juramento, caso você for até a minha família e eles não quiserem dar a moça a você; neste caso, você estará desobrigado do juramento.”
42 As-d éweḍeɣ ahel waɣ ɣor téṭ ennéɣ : "Amaɣlol, Messineɣ n messi Ibrahim, inhod a hi telliled dɣ ǎsikelin.
42 — Hoje, pois, quando cheguei à fonte, eu disse: “Ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, leva a bom termo a jornada em que sigo.
43 Adih nk deh elléɣ deh ebdadeɣ dat téṭ taɣ, dédih as-d teǧmeḍ tǎmawaṭ, tehraǧet, éd has enneɣ : ”Inhod ahi tekféd heret n aman n elgeḷḷa ennem'.
43 Eis-me agora junto à fonte de água. A moça que sair para tirar água, a quem eu disser: ‘Dê-me um pouco de água do seu cântaro’,
44 Adih, kud tenna hi : “Esu key, éd sesweɣ aked imnas ennek', éd elmedeɣ as enta, tǎmǎṭ ta yesinefren Amaɣlol i rurés n messi.
44 e ela me responder: ‘Beba, e também tirarei água para os seus camelos’, seja essa a mulher que o Senhor designou para o filho de meu senhor.”
45 Arweh wr esmendeɣ awal dɣ imanin, Rébéka nɣtah, tosed, tǎsiwer elgeḷḷa éẓér, teras s téṭ, tehraǧ aman. Ennéɣ as : "Inhod ahi tekféd aman".
45 — Antes que eu acabasse de orar em meu íntimo, eis que veio Rebeca trazendo o seu cântaro sobre o ombro. Ela desceu à fonte e tirou água. E eu lhe disse: “Peço que me dê de beber.”
46 Tesres-d elgeḷḷa ennét ta téway hik, tenna hi : "Esu key, ezzar éd sesweɣ imnas ennek." Eswéɣ ezzar tesseswa imnas.
46 Ela prontamente baixou o cântaro do ombro e disse: “Beba, e também darei de beber aos seus camelos.” Bebi, e ela deu de beber aos camelos.
47 As tt essesteneɣ mi tt yérewen, tenna : “Nk welt Betuwel ag Naḥor d Milka. » Eǧéɣ as tiǧemt dɣ tinhar d ihebgan dɣ ifassen.
47 Daí lhe perguntei: “De quem você é filha?” Ela respondeu: “Filha de Betuel, que é filho de Naor e Milca.” Então lhe pus o pendente no nariz e as pulseiras nas mãos.
48 Eneheɣ, erkeƹeɣ dat Amaɣlol, Messineɣ n messi Ibrahim, emmoyéɣ as, édét yesséwey ahi dɣ ǎbǎreqqa wan ellemana, yesséwey ahi s tǎheyawt n eŋŋas n Ibrahim. Ǎddobéɣ éd tt awyeɣ i rurés n Ibrahim.
48 E, prostrando-me, adorei o Senhor e louvei o Senhor , Deus do meu senhor Abraão, que me havia conduzido por um caminho direito, a fim de encontrar para o filho do meu senhor uma filha do seu parente.
49 Dimaɣ, kud teknam sémɣar i messi, teǧam ds ellemana, ennét ahi tn, kud kela, ennet ahi tn. Nk éd semmelelleyeɣ a iǧen. »
49 Agora, pois, se estiverem dispostos a usar de bondade e de fidelidade para com o meu senhor, digam; do contrário, digam também, para que eu siga o meu caminho, para a direita ou para a esquerda.
50 Nɣwah awa has ennen Betuwel d Laban : « Amaɣlol, iman ennét, a yesiweggen awén. Wr nelé a hé nen, ula a yehoseyen ula a yexlan.
50 Labão e Betuel responderam: — Isto procede do
51 Rébéka nɣtah, datk. Awi tt. Éd tumas hennis n rurés n messik, hund awa yenna Amaɣlol. »
51 Aqui está Rebeca; leve-a com você e que ela seja a mulher do filho do seu senhor, segundo a palavra do Senhor Deus.
52 As yesla akli n Ibrahim awén, yerkeƹ ar ǎmǎḍal dat Amaɣlol.
52 Quando o servo de Abraão ouviu tais palavras, prostrou-se em terra diante do Senhor .
53 Yekkes-d dɣ kaya ennét oɣnen n aẓref d oɣnen n oreɣ d iselsa, yekfén i Rébéka. Eǧrewen eŋŋas d mas n tǎmawaṭ hereten eknanén tihusay aked entenéḍ.
53 Tirou joias de ouro e de prata e vestidos e os deu a Rebeca. Também deu ricos presentes ao irmão e à mãe dela.
54 Ḍeffer awén, ekšen, eswen, enta d ǎddunet wi ds eddéwnén ezzar ekken éḍes. As yeffo, enkeren, yenna akli n Ibrahim : « Eyyet ahi éd eqqeleɣ ɣor messi. »
54 Depois, comeram e beberam, ele e os homens que estavam com ele, e passaram a noite. De madrugada, quando se levantaram, o servo disse: — Permitam que eu volte ao meu senhor.
55 Ennen as : « Tǎqqeymét tǎmawaṭ ɣornɣ iheḍan wiyyeḍ, meraw iheḍan arweh ezzar teglét. »
55 Mas o irmão e a mãe da moça disseram: — Deixe que ela fique conosco mais alguns dias, pelo menos dez; e depois poderá ir.
56 Yenna akli : « Wr hi téwéɣem, dimaɣ-d hi yellil Amaɣlol dɣ ǎsikelin, eyyet ahi éd eqqeleɣ ɣor messi. »
56 Ele, porém, lhes disse: — Não me detenham, pois o
57 Adih ennen : « Neɣrét tǎmawaṭ éd tt nesesten enta »
57 Disseram: — Vamos chamar a moça para ver o que ela diz.
58 Eɣren Rébéka essestenen tt : « Teréd éd tegled teddéwed d ales waɣ ? » Tenna : « Éwalla. »
58 Chamaram, pois, Rebeca e lhe perguntaram: — Você quer ir com este homem? Ela respondeu: — Sim, quero.
59 Eɣbelen éd eyyin Rébéka éd tegel teddéw d ta tt tessedwelet. Eglenet eddéwnet d akli n Ibrahim d ǎddunet wi ds eddéwnén.
59 Então deixaram que Rebeca, a irmã deles, partisse, junto com a sua ama, com o servo de Abraão e os homens que estavam com ele.
60 Émér wan téklé, eǧen i Rébéka elbaraka nsn ennen as : « Kem, tǎmeḍrayt nnɣ umas mas n iǧiman d iǧiman n ǎddunet. Iheyawen ennem awyin iɣermen n ihenǧa ennem ! »
60 Abençoaram Rebeca e lhe disseram: — Que você, nossa irmã, seja a mãe de milhares de milhares, e que a sua descendência tome posse das cidades dos seus inimigos.
61 Enkernet Rébéka d téklatén ennét, oɣarnet imnas, eǧlenet elkamnet i ales. Yéwey akli Rébéka, yegla.
61 Então Rebeca se levantou com as suas servas e, montando os camelos, seguiram o homem. O servo de Abraão tomou Rebeca e partiu.
62 Émér héndɣ, yefel-d Isḥaq anu wan Lahay-Roy, yezzaɣ ǎkal n Negeb.
62 Ora, Isaque veio de Beer-Laai-Roi, porque morava na terra do Neguebe.
63 Ahel iyyen d igmaḍ s iẓelluwaẓ, yerriǧeh fol iman ennét, yeṭkel éɣef, yemheyyet ǎsewaḍ ennét d imnas wi hin eglenén.
63 Ao cair da tarde, Isaque saiu para meditar no campo. Erguendo os olhos, viu, e eis que vinham camelos.
64 Teṭkel Rébéka ǎsewaḍ ennét aked enta, teney Isḥaq, teres amis
64 Também Rebeca levantou os olhos e, vendo Isaque, desceu do camelo,
65 tessesten akli : « Ma yǎmos ales wén haneɣ-d inkaden dɣ ténéré ? » Yenna : « Awén messi. » Teswer afer udem ennét.
65 e perguntou ao servo: — Quem é aquele homem que vem pelo campo ao nosso encontro? O servo respondeu: — É o meu senhor. Então ela pegou o véu e se cobriu.
66 Yenna akli i Isḥaq awa iǧen imda.
66 O servo contou a Isaque todas as coisas que havia feito.
67 Yessofeḍ Isḥaq Rébéka s éhen n mas, Sara, yéwey tt, teqqel hennis, yeɣhel tt. Tera taɣ has iǧa, tellil as fol iba n mas.
67 Isaque a conduziu até a tenda de Sara, mãe dele. Ele tomou Rebeca, e esta se tornou a mulher dele. Ele a amou; e assim Isaque foi consolado depois da morte de sua mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.