Gênesis 24

Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Weššar Ibrahim, yekna tewehré hullan. Iǧas Amaɣlol elbaraka fol ak heret.
1 Era Abraão já idoso, bem avançado em anos; e o Senhor em tudo o havia abençoado.
2 Ahel iyyen yenna Ibrahim i wa yezzaren dɣ éklan ennét, wa yǎmosen amɣar nsn : « Eǧ ǎfus ennek dag taɣmahin.
2 Disse Abraão ao seu mais antigo servo da casa, que governava tudo o que possuía: Põe a mão por baixo da minha coxa,
3 Éd key zehḍeɣ s Amaɣlol, Yaḷḷah n aǧenna d ǎmǎḍal, in wr éd teǧmeyed i ruré tǎmǎṭ n ǎkal waɣ n Kenƹan, ǎkal waɣ dɣ ezzaɣeɣ.
3 para que eu te faça jurar pelo Senhor , Deus do céu e da terra, que não tomarás esposa para meu filho das filhas dos cananeus, entre os quais habito;
4 Beššan éd tekked ǎkalin wan tidet ɣor ǎddunetin ezzar éd hi teǧmeyed tǎmǎṭ i ruré, Isḥaq. »
4 mas irás à minha parentela e daí tomarás esposa para Isaque, meu filho.
5 Yenna has akli : « Tiǧenén tǎmǎṭ éd tugay éd hi telkem dɣ ǎkal waɣ. Éd awyeɣ dédih rurék s ǎkal wa tefeled ? »
5 Disse-lhe o servo: Talvez não queira a mulher seguir-me para esta terra; nesse caso, levarei teu filho à terra donde saíste?
6 Yenna Ibrahim : « Kela. Hékey éd tawyed ruré séndɣ.
6 Respondeu-lhe Abraão: Cautela! Não faças voltar para lá meu filho.
7 Amaɣlol, Yaḷḷah n aǧenna, wa hi yesfelen tǎɣǎhamt n abbahin d ǎkal wan ǎddunetin, yesséwel ahi yeheḍ ahi in éd yekf ǎkal waɣ i iheyawenin. Enta a hé isiwyin ǎngelos ennét datk baš éd-d tawyed tǎmǎṭ i ruré.
7 O Senhor , Deus do céu, que me tirou da casa de meu pai e de minha terra natal, e que me falou, e jurou, dizendo: À tua descendência darei esta terra, ele enviará o seu anjo, que te há de preceder, e tomarás de lá esposa para meu filho.
8 Beššan kud wr teré tǎmǎṭ éd hak telkem, dédih éd key yefel éhéḍ wa teǧéd beššan wr teweyed ruré sendɣ fo ! »
8 Caso a mulher não queira seguir-te, ficarás desobrigado do teu juramento; entretanto, não levarás para lá meu filho.
9 Yeǧa akli ǎfus ennét dag taɣma n messis Ibrahim ezzar yeheḍ as in éd yeǧ awa has yenna.
9 Com isso, pôs o servo a mão por baixo da coxa de Abraão, seu senhor, e jurou fazer segundo o resolvido.
10 Yéwey meraw imnas dɣ imnas win messis. Yéwey hereten wi tn unfenén dɣ win messis. Yegla yekka ǎkal wan Aram-Ennahreyn dɣ aɣrem wan Naḥor.
10 Tomou o servo dez dos camelos do seu senhor e, levando consigo de todos os bens dele, levantou-se e partiu, rumo da Mesopotâmia, para a cidade de Naor.
11 As yéweḍ ɣor anu wa yoheẓen aɣrem, yesgen imnas ɣor anu. Awén iẓelluwaẓ émér wad harreǧnet téḍéḍén aman.
11 Fora da cidade, fez ajoelhar os camelos junto a um poço de água, à tarde, hora em que as moças saem a tirar água.
12 Yenna : « É Amaɣlol, Messineɣ n messi Ibrahim, ahi yellilen éd yeǧ amhiyyu ahel waɣ. Seken ahi sémɣar ennek i Ibrahim.
12 E disse consigo: Ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, rogo-te que me acudas hoje e uses de bondade para com o meu senhor Abraão!
13 Elléɣ ɣor téṭ, tarrawén ti ezzeɣnén aɣrem éd-d asinet ehraǧnet.
13 Eis que estou ao pé da fonte de água, e as filhas dos homens desta cidade saem para tirar água;
14 Éd egmeyeɣ dɣ iyyet éd hi tekf aman baš éd esweɣ. Kud tenna : "Esu, éd ekfeɣ aman aked i imnas ennek", éd elmedeɣ dédih as enta a teréd éd tt yawi Isḥaq. Éd elmedeɣ adih as tessimɣered messi. »
14 dá-me, pois, que a moça a quem eu disser: inclina o cântaro para que eu beba; e ela me responder: Bebe, e darei ainda de beber aos teus camelos, seja a que designaste para o teu servo Isaque; e nisso verei que usaste de bondade para com o meu senhor.
15 Animér wr yesmenda awa iganna as in tosa Rébéka welt Betuwel, wa érewen Milka d Naḥor, eŋŋas n Ibrahim. Teway elgeḷḷa ennét fol éẓér.
15 Considerava ele ainda, quando saiu Rebeca, filha de Betuel, filho de Milca, mulher de Naor, irmão de Abraão, trazendo um cântaro ao ombro.
16 Tǎmos tǎmawaṭ tǎhoseyet, atewa wr tezzéy médden. Teres s téṭ, teṭker elgeḷḷa ennét ezzar téwen.
16 A moça era mui formosa de aparência, virgem, a quem nenhum homem havia possuído; ela desceu à fonte, encheu o seu cântaro e subiu.
17 Yohelin srs akli n Ibrahim yenna has : « Inhod, seswahi dɣ aman n elgeḷḷa ennem. »
17 Então, o servo saiu-lhe ao encontro e disse: Dá-me de beber um pouco da água do teu cântaro.
18 Tenna has : « Esu, Sidi ! » Tesres-in elgeḷḷa ennét hik tekfé aman.
18 Ela respondeu: Bebe, meu senhor. E, prontamente, baixando o cântaro para a mão, lhe deu de beber.
19 As tesmenda tenna has : « Éd ehreǧeɣ aman i imnas ennek baš éd eknin tésesé aked entenéḍ. »
19 Acabando ela de dar a beber, disse: Tirarei água também para os teus camelos, até que todos bebam.
20 Termeḍ tesseŋɣel aman dɣ édeg wa dɣ sassen imnas ezzar tohel tehreǧ animér. Tesseswa imnas emdan.
20 E, apressando-se em despejar o cântaro no bebedouro, correu outra vez ao poço para tirar mais água; tirou-a e deu-a a todos os camelos.
21 Yekyad tt ales, yessossem, itaxemmam in Amaɣlol yellil as méɣ dɣ asikel ennét.
21 O homem a observava, em silêncio, atentamente, para saber se teria o Senhor levado a bom termo a sua jornada ou não.
22 As esmenden imnas tésesé, yekfa ales i tǎmawaṭ tiǧemt n oreɣ yogdan d aɣil n erriyal d essin ihebgan n oreɣ ogdanén d meraw erriyalen.
22 Tendo os camelos acabado de beber, tomou o homem um pendente de ouro de meio siclo de peso e duas pulseiras para as mãos dela, do peso de dez siclos de ouro;
23 Yessesten tt : « Inhod leɣtahi mi kem yérewen ? D leɣted ahi kud illé édeg ɣor tim baš éd enseɣ éheḍ waɣ nk d wi dɣi eddéwnén ? »
23 e lhe perguntou: De quem és filha? Peço-te que me digas. Haverá em casa de teu pai lugar em que eu fique, e a comitiva?
24 tenna has : « Nk welt Betuwel ag Milka d Naḥor.
24 Ela respondeu: Sou filha de Betuel, filho de Milca, o qual ela deu à luz a Naor.
25 Γornɣ illé édeg wa dɣ éd tensim d iškan d ǎrummu s ǎǧut. »
25 E acrescentou: Temos palha, e muito pasto, e lugar para passar a noite.
26 Yeneh ales, yerkeƹ dat Amaɣlol.
26 Então, se inclinou o homem e adorou ao Senhor .
27 Yenna : « Ǎborekeɣ Amaɣlol, Messineɣ wan messi Ibrahim, wa yogaẓen ellemana d sémɣar ennét i Ibrahim. Yeznehel ahi ɣor ǎddunet n messi déndɣ yezzaren. »
27 E disse: Bendito seja o Senhor , Deus de meu senhor Abraão, que não retirou a sua benignidade e a sua verdade de meu senhor; quanto a mim, estando no caminho, o Senhor me guiou à casa dos parentes de meu senhor.
28 Tohel tǎmawaṭ s tǎɣǎhamt n mas éd teǧ isǎlan.
28 E a moça correu e contou aos da casa de sua mãe todas essas coisas.
29 Rébéka tela eŋŋas igan isem Laban. Yegmeḍ Laban hik yosa ales ɣor teṭ.
29 Ora, Rebeca tinha um irmão, chamado Labão; este correu ao encontro do homem junto à fonte.
30 Édét yenay tiǧemt d ihebgan dɣ ǎfus n welt mas, yeslâ i isǎlan wi yeǧa ales i Rébéka, yosa ales enta d imnas ennét ɣor téṭ.
30 Pois, quando viu o pendente e as pulseiras nas mãos de sua irmã, tendo ouvido as palavras de Rebeca, sua irmã, que dizia: Assim me falou o homem, foi Labão ter com ele, o qual estava em pé junto aos camelos, junto à fonte.
31 Yenna has : « As-d ɣori, key wa ilen elbaraka n Amaɣlol. Mafol teqqimed dɣ ténéré ? Ezwejjedeɣ tǎɣǎhamt, imanin, eknéɣ édeg i imnas. »
31 E lhe disse: Entra, bendito do Senhor , por que estás aí fora? Pois já preparei a casa e o lugar para os camelos.
32 Yekka ales ɣor Laban. Yesseɣser Laban imnas, egrewen iškan d ǎrummu. Egrewen enta d ǎddunet wi ds eddéwnén aman éd serdin éḍaren nsn.
32 Então, fez entrar o homem; descarregaram-lhe os camelos e lhes deram forragem e pasto; deu-se-lhe água para lavar os pés e também aos homens que estavam com ele.
33 Yeǧrew imekšan beššan yenna : « Wr tetteɣ ar eskundebat ennéɣ awas eréɣ éd tn enneɣ. » Yenna has Laban : « Siwel adih ! »
33 Diante dele puseram comida; porém ele disse: Não comerei enquanto não expuser o propósito a que venho. Labão respondeu-lhe: Dize.
34 Yenna ales : « Nk, akli n Ibrahim.
34 Então, disse: Sou servo de Abraão.
35 Amaɣlol iǧa elbaraka mǎqqeret i Ibrahim, wan messi, yeɣmer, yeqqel ales mǎqqeren édét yekfé Yaḷḷah éheré wa ǧezzulen d wa heǧrén d aẓref d oreɣ, éklan d téklatén, imnas d iheḍan.
35 O Senhor tem abençoado muito ao meu senhor, e ele se tornou grande; deu-lhe ovelhas e bois, e prata e ouro, e servos e servas, e camelos e jumentos.
36 Hennis Sara, dɣ tewehré ennét, tekfa arraw i messi, yekfé tela ennét temda.
36 Sara, mulher do meu senhor, era já idosa quando lhe deu à luz um filho; a este deu ele tudo quanto tem.
37 Yezheḍi messi Ibrahim, yenna : "Wr tǧemmiyed tǎmǎṭ i ruré dɣ šét Kenƹaniten, dɣ ǎkal waɣ ezzaɣeɣ.
37 E meu senhor me fez jurar, dizendo: Não tomarás esposa para meu filho das mulheres dos cananeus, em cuja terra habito;
38 Yuf tekkéd ǎddunet n ti, dɣ tawsitin baš éd tawyed tǎmǎṭ i ruré".
38 porém irás à casa de meu pai e à minha família e tomarás esposa para meu filho.
39 Ezzar essestenneɣt : "Kud tuǧey tǎmǎṭ éd dɣi tidaw ?"
39 Respondi ao meu senhor: Talvez não queira a mulher seguir-me.
40 Adih yenna hi : "Amaɣlol, was dat erriǧeheɣ abedǎh, éd yesiwiy ǎngelos ennét, yeddéw dk, éd hak yilal dɣ ǎsikel ennek baš éd tawyed tǎmǎṭ i arrawin ɣor ǎddunet n ti.
40 Ele me disse: O Senhor , em cuja presença eu ando, enviará contigo o seu Anjo e levará a bom termo a tua jornada, para que, da minha família e da casa de meu pai, tomes esposa para meu filho.
41 Beššan kud tekkéd ɣor ǎddunet n tawsitin, kud uǧeyen ak éd key ekfin tǎmawaṭ, dédih yefal key éhéḍ wa hi teǧéd".
41 Então, serás desobrigado do meu juramento, quando fores à minha família; se não ta derem, desobrigado estarás do meu juramento.
42 As-d éweḍeɣ ahel waɣ ɣor téṭ ennéɣ : "Amaɣlol, Messineɣ n messi Ibrahim, inhod a hi telliled dɣ ǎsikelin.
42 Hoje, pois, cheguei à fonte e disse comigo: ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, se me levas a bom termo a jornada em que sigo,
43 Adih nk deh elléɣ deh ebdadeɣ dat téṭ taɣ, dédih as-d teǧmeḍ tǎmawaṭ, tehraǧet, éd has enneɣ : ”Inhod ahi tekféd heret n aman n elgeḷḷa ennem'.
43 eis-me agora junto à fonte de água; a moça que sair para tirar água, a quem eu disser: dá-me um pouco de água do teu cântaro,
44 Adih, kud tenna hi : “Esu key, éd sesweɣ aked imnas ennek', éd elmedeɣ as enta, tǎmǎṭ ta yesinefren Amaɣlol i rurés n messi.
44 e ela me responder: Bebe, e também tirarei água para os teus camelos, seja essa a mulher que o Senhor designou para o filho de meu senhor.
45 Arweh wr esmendeɣ awal dɣ imanin, Rébéka nɣtah, tosed, tǎsiwer elgeḷḷa éẓér, teras s téṭ, tehraǧ aman. Ennéɣ as : "Inhod ahi tekféd aman".
45 Considerava ainda eu assim, no meu íntimo, quando saiu Rebeca trazendo o seu cântaro ao ombro, desceu à fonte e tirou água. E eu lhe disse: peço-te que me dês de beber.
46 Tesres-d elgeḷḷa ennét ta téway hik, tenna hi : "Esu key, ezzar éd sesweɣ imnas ennek." Eswéɣ ezzar tesseswa imnas.
46 Ela se apressou e, baixando o cântaro do ombro, disse: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos. Bebi, e ela deu de beber aos camelos.
47 As tt essesteneɣ mi tt yérewen, tenna : “Nk welt Betuwel ag Naḥor d Milka. » Eǧéɣ as tiǧemt dɣ tinhar d ihebgan dɣ ifassen.
47 Daí lhe perguntei: de quem és filha? Ela respondeu: Filha de Betuel, filho de Naor e Milca. Então, lhe pus o pendente no nariz e as pulseiras nas mãos.
48 Eneheɣ, erkeƹeɣ dat Amaɣlol, Messineɣ n messi Ibrahim, emmoyéɣ as, édét yesséwey ahi dɣ ǎbǎreqqa wan ellemana, yesséwey ahi s tǎheyawt n eŋŋas n Ibrahim. Ǎddobéɣ éd tt awyeɣ i rurés n Ibrahim.
48 E, prostrando-me, adorei ao Senhor e bendisse ao Senhor , Deus do meu senhor Abraão, que me havia conduzido por um caminho direito, a fim de tomar para o filho do meu senhor uma filha do seu parente.
49 Dimaɣ, kud teknam sémɣar i messi, teǧam ds ellemana, ennét ahi tn, kud kela, ennet ahi tn. Nk éd semmelelleyeɣ a iǧen. »
49 Agora, pois, se haveis de usar de benevolência e de verdade para com o meu senhor, fazei-mo saber; se não, declarai-mo, para que eu vá, ou para a direita ou para a esquerda.
50 Nɣwah awa has ennen Betuwel d Laban : « Amaɣlol, iman ennét, a yesiweggen awén. Wr nelé a hé nen, ula a yehoseyen ula a yexlan.
50 Então, responderam Labão e Betuel: Isto procede do Senhor , nada temos a dizer fora da sua verdade.
51 Rébéka nɣtah, datk. Awi tt. Éd tumas hennis n rurés n messik, hund awa yenna Amaɣlol. »
51 Eis Rebeca na tua presença; toma-a e vai-te; seja ela a mulher do filho do teu senhor, segundo a palavra do Senhor .
52 As yesla akli n Ibrahim awén, yerkeƹ ar ǎmǎḍal dat Amaɣlol.
52 Tendo ouvido o servo de Abraão tais palavras, prostrou-se em terra diante do Senhor ;
53 Yekkes-d dɣ kaya ennét oɣnen n aẓref d oɣnen n oreɣ d iselsa, yekfén i Rébéka. Eǧrewen eŋŋas d mas n tǎmawaṭ hereten eknanén tihusay aked entenéḍ.
53 e tirou joias de ouro e de prata e vestidos e os deu a Rebeca; também deu ricos presentes a seu irmão e a sua mãe.
54 Ḍeffer awén, ekšen, eswen, enta d ǎddunet wi ds eddéwnén ezzar ekken éḍes. As yeffo, enkeren, yenna akli n Ibrahim : « Eyyet ahi éd eqqeleɣ ɣor messi. »
54 Depois, comeram, e beberam, ele e os homens que estavam com ele, e passaram a noite. De madrugada, quando se levantaram, disse o servo: Permiti que eu volte ao meu senhor.
55 Ennen as : « Tǎqqeymét tǎmawaṭ ɣornɣ iheḍan wiyyeḍ, meraw iheḍan arweh ezzar teglét. »
55 Mas o irmão e a mãe da moça disseram: Fique ela ainda conosco alguns dias, pelo menos dez; e depois irá.
56 Yenna akli : « Wr hi téwéɣem, dimaɣ-d hi yellil Amaɣlol dɣ ǎsikelin, eyyet ahi éd eqqeleɣ ɣor messi. »
56 Ele, porém, lhes disse: Não me detenhais, pois o Senhor me tem levado a bom termo na jornada; permiti que eu volte ao meu senhor.
57 Adih ennen : « Neɣrét tǎmawaṭ éd tt nesesten enta »
57 Disseram: Chamemos a moça e ouçamo-la pessoalmente.
58 Eɣren Rébéka essestenen tt : « Teréd éd tegled teddéwed d ales waɣ ? » Tenna : « Éwalla. »
58 Chamaram, pois, a Rebeca e lhe perguntaram: Queres ir com este homem? Ela respondeu: Irei.
59 Eɣbelen éd eyyin Rébéka éd tegel teddéw d ta tt tessedwelet. Eglenet eddéwnet d akli n Ibrahim d ǎddunet wi ds eddéwnén.
59 Então, despediram a Rebeca, sua irmã, e a sua ama, e ao servo de Abraão, e a seus homens.
60 Émér wan téklé, eǧen i Rébéka elbaraka nsn ennen as : « Kem, tǎmeḍrayt nnɣ umas mas n iǧiman d iǧiman n ǎddunet. Iheyawen ennem awyin iɣermen n ihenǧa ennem ! »
60 Abençoaram a Rebeca e lhe disseram: És nossa irmã; sê tu a mãe de milhares de milhares, e que a tua descendência possua a porta dos seus inimigos.
61 Enkernet Rébéka d téklatén ennét, oɣarnet imnas, eǧlenet elkamnet i ales. Yéwey akli Rébéka, yegla.
61 Então, se levantou Rebeca com suas moças e, montando os camelos, seguiram o homem. O servo tomou a Rebeca e partiu.
62 Émér héndɣ, yefel-d Isḥaq anu wan Lahay-Roy, yezzaɣ ǎkal n Negeb.
62 Ora, Isaque vinha de caminho de Beer-Laai-Roi, porque habitava na terra do Neguebe.
63 Ahel iyyen d igmaḍ s iẓelluwaẓ, yerriǧeh fol iman ennét, yeṭkel éɣef, yemheyyet ǎsewaḍ ennét d imnas wi hin eglenén.
63 Saíra Isaque a meditar no campo, ao cair da tarde; erguendo os olhos, viu, e eis que vinham camelos.
64 Teṭkel Rébéka ǎsewaḍ ennét aked enta, teney Isḥaq, teres amis
64 Também Rebeca levantou os olhos, e, vendo a Isaque, apeou do camelo,
65 tessesten akli : « Ma yǎmos ales wén haneɣ-d inkaden dɣ ténéré ? » Yenna : « Awén messi. » Teswer afer udem ennét.
65 e perguntou ao servo: Quem é aquele homem que vem pelo campo ao nosso encontro? É o meu senhor, respondeu. Então, tomou ela o véu e se cobriu.
66 Yenna akli i Isḥaq awa iǧen imda.
66 O servo contou a Isaque todas as coisas que havia feito.
67 Yessofeḍ Isḥaq Rébéka s éhen n mas, Sara, yéwey tt, teqqel hennis, yeɣhel tt. Tera taɣ has iǧa, tellil as fol iba n mas.
67 Isaque conduziu-a até à tenda de Sara, mãe dele, e tomou a Rebeca, e esta lhe foi por mulher. Ele a amou; assim, foi Isaque consolado depois da morte de sua mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.