Gênesis 24
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs ARIB
1 Weššar Ibrahim, yekna tewehré hullan. Iǧas Amaɣlol elbaraka fol ak heret.
1 Ora, Abraão era já velho e de idade avançada; e em tudo o Senhor o havia abençoado.
2 Ahel iyyen yenna Ibrahim i wa yezzaren dɣ éklan ennét, wa yǎmosen amɣar nsn : « Eǧ ǎfus ennek dag taɣmahin.
2 E disse Abraão ao seu servo, o mais antigo da casa, que tinha o governo sobre tudo o que possuía: Põe a tua mão debaixo da minha coxa,
3 Éd key zehḍeɣ s Amaɣlol, Yaḷḷah n aǧenna d ǎmǎḍal, in wr éd teǧmeyed i ruré tǎmǎṭ n ǎkal waɣ n Kenƹan, ǎkal waɣ dɣ ezzaɣeɣ.
3 para que eu te faça jurar pelo Senhor, Deus do céu e da terra, que não tomarás para meu filho mulher dentre as filhas dos cananeus, no meio dos quais eu habito;
4 Beššan éd tekked ǎkalin wan tidet ɣor ǎddunetin ezzar éd hi teǧmeyed tǎmǎṭ i ruré, Isḥaq. »
4 mas que irás à minha terra e à minha parentela, e dali tomarás mulher para meu filho Isaque.
5 Yenna has akli : « Tiǧenén tǎmǎṭ éd tugay éd hi telkem dɣ ǎkal waɣ. Éd awyeɣ dédih rurék s ǎkal wa tefeled ? »
5 Perguntou-lhe o servo: Se porventura a mulher não quiser seguir-me a esta terra, farei, então, tornar teu filho à terra donde saíste?
6 Yenna Ibrahim : « Kela. Hékey éd tawyed ruré séndɣ.
6 Respondeu-lhe Abraão: Guarda-te de fazeres tornar para lá meu filho.
7 Amaɣlol, Yaḷḷah n aǧenna, wa hi yesfelen tǎɣǎhamt n abbahin d ǎkal wan ǎddunetin, yesséwel ahi yeheḍ ahi in éd yekf ǎkal waɣ i iheyawenin. Enta a hé isiwyin ǎngelos ennét datk baš éd-d tawyed tǎmǎṭ i ruré.
7 O Senhor, Deus do céu, que me tirou da casa de meu pai e da terra da minha parentela, e que me falou, e que me jurou, dizendo: À tua o semente darei esta terra; ele enviará o seu anjo diante de si, para que tomes de lá mulher para meu filho.
8 Beššan kud wr teré tǎmǎṭ éd hak telkem, dédih éd key yefel éhéḍ wa teǧéd beššan wr teweyed ruré sendɣ fo ! »
8 Se a mulher, porém, não quiser seguir-te, serás livre deste meu juramento; somente não farás meu filho tornar para lá.
9 Yeǧa akli ǎfus ennét dag taɣma n messis Ibrahim ezzar yeheḍ as in éd yeǧ awa has yenna.
9 Então pôs o servo a sua mão debaixo da coxa de Abraão seu senhor, e jurou-lhe sobre este negócio.
10 Yéwey meraw imnas dɣ imnas win messis. Yéwey hereten wi tn unfenén dɣ win messis. Yegla yekka ǎkal wan Aram-Ennahreyn dɣ aɣrem wan Naḥor.
10 Tomou, pois, o servo dez dos camelos do seu senhor, porquanto todos os bens de seu senhor estavam em sua mão; e, partindo, foi para a Mesopotâmia, à cidade de Naor.
11 As yéweḍ ɣor anu wa yoheẓen aɣrem, yesgen imnas ɣor anu. Awén iẓelluwaẓ émér wad harreǧnet téḍéḍén aman.
11 Fez ajoelhar os camelos fora da cidade, junto ao poço de água, pela tarde, à hora em que as mulheres saíam a tirar água.
12 Yenna : « É Amaɣlol, Messineɣ n messi Ibrahim, ahi yellilen éd yeǧ amhiyyu ahel waɣ. Seken ahi sémɣar ennek i Ibrahim.
12 E disse: Ó Senhor, Deus de meu senhor Abraão, dá-me hoje, peço-te, bom êxito, e usa de benevolência para com o meu senhor Abraão.
13 Elléɣ ɣor téṭ, tarrawén ti ezzeɣnén aɣrem éd-d asinet ehraǧnet.
13 Eis que eu estou em pé junto à fonte, e as filhas dos homens desta cidade vêm saindo para tirar água;
14 Éd egmeyeɣ dɣ iyyet éd hi tekf aman baš éd esweɣ. Kud tenna : "Esu, éd ekfeɣ aman aked i imnas ennek", éd elmedeɣ dédih as enta a teréd éd tt yawi Isḥaq. Éd elmedeɣ adih as tessimɣered messi. »
14 faze, pois, que a donzela a quem eu disser: Abaixa o teu cântaro, peço-te, para que eu beba; e ela responder: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos; seja aquela que designaste para o teu servo Isaque. Assim conhecerei que usaste de benevolência para com o meu senhor.
15 Animér wr yesmenda awa iganna as in tosa Rébéka welt Betuwel, wa érewen Milka d Naḥor, eŋŋas n Ibrahim. Teway elgeḷḷa ennét fol éẓér.
15 Antes que ele acabasse de falar, eis que Rebeca, filha de Betuel, filho de Milca, mulher de Naor, irmão de Abraão, saía com o seu cântaro sobre o ombro.
16 Tǎmos tǎmawaṭ tǎhoseyet, atewa wr tezzéy médden. Teres s téṭ, teṭker elgeḷḷa ennét ezzar téwen.
16 A donzela era muito formosa à vista, virgem, a quem varão não havia conhecido; ela desceu à fonte, encheu o seu cântaro e subiu.
17 Yohelin srs akli n Ibrahim yenna has : « Inhod, seswahi dɣ aman n elgeḷḷa ennem. »
17 Então o servo correu-lhe ao encontro, e disse: Deixa-me beber, peço-te, um pouco de água do teu cântaro.
18 Tenna has : « Esu, Sidi ! » Tesres-in elgeḷḷa ennét hik tekfé aman.
18 Respondeu ela: Bebe, meu senhor. Então com presteza abaixou o seu cântaro sobre a mão e deu-lhe de beber.
19 As tesmenda tenna has : « Éd ehreǧeɣ aman i imnas ennek baš éd eknin tésesé aked entenéḍ. »
19 E quando acabou de lhe dar de beber, disse: Tirarei também água para os teus camelos, até que acabem de beber.
20 Termeḍ tesseŋɣel aman dɣ édeg wa dɣ sassen imnas ezzar tohel tehreǧ animér. Tesseswa imnas emdan.
20 Também com presteza despejou o seu cântaro no bebedouro e, correndo outra vez ao poço, tirou água para todos os camelos dele.
21 Yekyad tt ales, yessossem, itaxemmam in Amaɣlol yellil as méɣ dɣ asikel ennét.
21 E o homem a contemplava atentamente, em silêncio, para saber se o Senhor havia tornado próspera a sua jornada, ou não.
22 As esmenden imnas tésesé, yekfa ales i tǎmawaṭ tiǧemt n oreɣ yogdan d aɣil n erriyal d essin ihebgan n oreɣ ogdanén d meraw erriyalen.
22 Depois que os camelos acabaram de beber, tomou o homem um pendente de ouro, de meio siclo de peso, e duas pulseiras para as mãos dela, do peso de dez siclos de ouro;
23 Yessesten tt : « Inhod leɣtahi mi kem yérewen ? D leɣted ahi kud illé édeg ɣor tim baš éd enseɣ éheḍ waɣ nk d wi dɣi eddéwnén ? »
23 e perguntou: De quem és filha? dize-mo, peço-te. Há lugar em casa de teu pai para nós pousarmos?
24 tenna has : « Nk welt Betuwel ag Milka d Naḥor.
24 Ela lhe respondeu: Eu sou filha de Betuel, filho de Milca, o qual ela deu a Naor.
25 Γornɣ illé édeg wa dɣ éd tensim d iškan d ǎrummu s ǎǧut. »
25 Disse-lhe mais: Temos palha e forragem bastante, e lugar para pousar.
26 Yeneh ales, yerkeƹ dat Amaɣlol.
26 Então inclinou-se o homem e adorou ao Senhor;
27 Yenna : « Ǎborekeɣ Amaɣlol, Messineɣ wan messi Ibrahim, wa yogaẓen ellemana d sémɣar ennét i Ibrahim. Yeznehel ahi ɣor ǎddunet n messi déndɣ yezzaren. »
27 e disse: Bendito seja o Senhor Deus de meu senhor Abraão, que não retirou do meu senhor a sua benevolência e a sua verdade; quanto a mim, o Senhor me guiou no caminho à casa dos irmãos de meu senhor.
28 Tohel tǎmawaṭ s tǎɣǎhamt n mas éd teǧ isǎlan.
28 A donzela correu, e relatou estas coisas aos da casa de sua mãe.
29 Rébéka tela eŋŋas igan isem Laban. Yegmeḍ Laban hik yosa ales ɣor teṭ.
29 Ora, Rebeca tinha um irmão, cujo nome era Labão, o qual saiu correndo ao encontro daquele homem até a fonte;
30 Édét yenay tiǧemt d ihebgan dɣ ǎfus n welt mas, yeslâ i isǎlan wi yeǧa ales i Rébéka, yosa ales enta d imnas ennét ɣor téṭ.
30 porquanto tinha visto o pendente, e as pulseiras sobre as mãos de sua irmã, e ouvido as palavras de sua irmã Rebeca, que dizia: Assim me falou aquele homem; e foi ter com o homem, que estava em pé junto aos camelos ao lado da fonte.
31 Yenna has : « As-d ɣori, key wa ilen elbaraka n Amaɣlol. Mafol teqqimed dɣ ténéré ? Ezwejjedeɣ tǎɣǎhamt, imanin, eknéɣ édeg i imnas. »
31 E disse: Entra, bendito do Senhor; por que estás aqui fora? pois eu já preparei a casa, e lugar para os camelos.
32 Yekka ales ɣor Laban. Yesseɣser Laban imnas, egrewen iškan d ǎrummu. Egrewen enta d ǎddunet wi ds eddéwnén aman éd serdin éḍaren nsn.
32 Então veio o homem à casa, e desarreou os camelos; deram palha e forragem para os camelos e água para lavar os pés dele e dos homens que estavam com ele.
33 Yeǧrew imekšan beššan yenna : « Wr tetteɣ ar eskundebat ennéɣ awas eréɣ éd tn enneɣ. » Yenna has Laban : « Siwel adih ! »
33 Depois puseram comida diante dele. Ele, porém, disse: Não comerei, até que tenha exposto a minha incumbência. Respondeu-lhe Labão: Fala.
34 Yenna ales : « Nk, akli n Ibrahim.
34 Então disse: Eu sou o servo de Abraão.
35 Amaɣlol iǧa elbaraka mǎqqeret i Ibrahim, wan messi, yeɣmer, yeqqel ales mǎqqeren édét yekfé Yaḷḷah éheré wa ǧezzulen d wa heǧrén d aẓref d oreɣ, éklan d téklatén, imnas d iheḍan.
35 O Senhor tem abençoado muito ao meu senhor, o qual se tem engrandecido; deu-lhe rebanhos e gado, prata e ouro, escravos e escravas, camelos e jumentos.
36 Hennis Sara, dɣ tewehré ennét, tekfa arraw i messi, yekfé tela ennét temda.
36 E Sara, a mulher do meu senhor, mesmo depois, de velha deu um filho a meu senhor; e o pai lhe deu todos os seus bens.
37 Yezheḍi messi Ibrahim, yenna : "Wr tǧemmiyed tǎmǎṭ i ruré dɣ šét Kenƹaniten, dɣ ǎkal waɣ ezzaɣeɣ.
37 Ora, o meu senhor me fez jurar, dizendo: Não tomarás mulher para meu filho das filhas dos cananeus, em cuja terra habito;
38 Yuf tekkéd ǎddunet n ti, dɣ tawsitin baš éd tawyed tǎmǎṭ i ruré".
38 irás, porém, à casa de meu pai, e à minha parentela, e tomarás mulher para meu filho.
39 Ezzar essestenneɣt : "Kud tuǧey tǎmǎṭ éd dɣi tidaw ?"
39 Então respondi ao meu senhor: Porventura não me seguirá a mulher.
40 Adih yenna hi : "Amaɣlol, was dat erriǧeheɣ abedǎh, éd yesiwiy ǎngelos ennét, yeddéw dk, éd hak yilal dɣ ǎsikel ennek baš éd tawyed tǎmǎṭ i arrawin ɣor ǎddunet n ti.
40 Ao que ele me disse: O Senhor, em cuja presença tenho andado, enviará o seu anjo contigo, e prosperará o teu caminho; e da minha parentela e da casa de meu pai tomarás mulher para meu filho;
41 Beššan kud tekkéd ɣor ǎddunet n tawsitin, kud uǧeyen ak éd key ekfin tǎmawaṭ, dédih yefal key éhéḍ wa hi teǧéd".
41 então serás livre do meu juramento, quando chegares à minha parentela; e se não te derem, livre serás do meu juramento.
42 As-d éweḍeɣ ahel waɣ ɣor téṭ ennéɣ : "Amaɣlol, Messineɣ n messi Ibrahim, inhod a hi telliled dɣ ǎsikelin.
42 E hoje cheguei à fonte, e disse: Senhor, Deus de meu senhor Abraão, se é que agora prosperas o meu caminho, o qual venho seguindo,
43 Adih nk deh elléɣ deh ebdadeɣ dat téṭ taɣ, dédih as-d teǧmeḍ tǎmawaṭ, tehraǧet, éd has enneɣ : ”Inhod ahi tekféd heret n aman n elgeḷḷa ennem'.
43 eis que estou junto à fonte; faze, pois, que a donzela que sair para tirar água, a quem eu disser: Dá-me, peço-te, de beber um pouco de água do teu cântaro,
44 Adih, kud tenna hi : “Esu key, éd sesweɣ aked imnas ennek', éd elmedeɣ as enta, tǎmǎṭ ta yesinefren Amaɣlol i rurés n messi.
44 e ela me responder: Bebe tu, e também tirarei água para os teus camelos; seja a mulher que o Senhor designou para o filho de meu senhor.
45 Arweh wr esmendeɣ awal dɣ imanin, Rébéka nɣtah, tosed, tǎsiwer elgeḷḷa éẓér, teras s téṭ, tehraǧ aman. Ennéɣ as : "Inhod ahi tekféd aman".
45 Ora, antes que eu acabasse de falar no meu coração, eis que Rebeca saía com o seu cântaro sobre o ombro, desceu à fonte e tirou água; e eu lhe disse: Dá-me de beber, peço-te.
46 Tesres-d elgeḷḷa ennét ta téway hik, tenna hi : "Esu key, ezzar éd sesweɣ imnas ennek." Eswéɣ ezzar tesseswa imnas.
46 E ela, com presteza, abaixou o seu cântaro do ombro, e disse: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos; assim bebi, e ela deu também de beber aos camelos.
47 As tt essesteneɣ mi tt yérewen, tenna : “Nk welt Betuwel ag Naḥor d Milka. » Eǧéɣ as tiǧemt dɣ tinhar d ihebgan dɣ ifassen.
47 Então lhe perguntei: De quem és filha? E ela disse: Filha de Betuel, filho de Naor, que Milca lhe deu. Então eu lhe pus o pendente no nariz e as pulseiras sobre as mãos;
48 Eneheɣ, erkeƹeɣ dat Amaɣlol, Messineɣ n messi Ibrahim, emmoyéɣ as, édét yesséwey ahi dɣ ǎbǎreqqa wan ellemana, yesséwey ahi s tǎheyawt n eŋŋas n Ibrahim. Ǎddobéɣ éd tt awyeɣ i rurés n Ibrahim.
48 e, inclinando-me, adorei e bendisse ao Senhor, Deus do meu senhor Abraão, que me havia conduzido pelo caminho direito para tomar para seu filho a filha do irmão do meu senhor.
49 Dimaɣ, kud teknam sémɣar i messi, teǧam ds ellemana, ennét ahi tn, kud kela, ennet ahi tn. Nk éd semmelelleyeɣ a iǧen. »
49 Agora, pois, se vós haveis de usar de benevolência e de verdade para com o meu senhor, declarai-mo; e se não, também mo declarai, para que eu vá ou para a direita ou para a esquerda.
50 Nɣwah awa has ennen Betuwel d Laban : « Amaɣlol, iman ennét, a yesiweggen awén. Wr nelé a hé nen, ula a yehoseyen ula a yexlan.
50 Então responderam Labão e Betuel: Do Senhor procede este negócio; nós não podemos falar-te mal ou bem.
51 Rébéka nɣtah, datk. Awi tt. Éd tumas hennis n rurés n messik, hund awa yenna Amaɣlol. »
51 Eis que Rebeca está diante de ti, toma-a e vai-te; seja ela a mulher do filho de teu senhor, como tem dito o Senhor.
52 As yesla akli n Ibrahim awén, yerkeƹ ar ǎmǎḍal dat Amaɣlol.
52 Quando o servo de Abraão ouviu as palavras deles, prostrou-se em terra diante do Senhor:
53 Yekkes-d dɣ kaya ennét oɣnen n aẓref d oɣnen n oreɣ d iselsa, yekfén i Rébéka. Eǧrewen eŋŋas d mas n tǎmawaṭ hereten eknanén tihusay aked entenéḍ.
53 e tirou o servo jóias de prata, e jóias de ouro, e vestidos, e deu-os a Rebeca; também deu coisas preciosas a seu irmão e a sua mãe.
54 Ḍeffer awén, ekšen, eswen, enta d ǎddunet wi ds eddéwnén ezzar ekken éḍes. As yeffo, enkeren, yenna akli n Ibrahim : « Eyyet ahi éd eqqeleɣ ɣor messi. »
54 Então comeram e beberam, ele e os homens que com ele estavam, e passaram a noite. Quando se levantaram de manhã, disse o servo: Deixai-me ir a meu senhor.
55 Ennen as : « Tǎqqeymét tǎmawaṭ ɣornɣ iheḍan wiyyeḍ, meraw iheḍan arweh ezzar teglét. »
55 Disseram o irmão e a mãe da donzela: Fique ela conosco alguns dias, pelo menos dez dias; e depois irá.
56 Yenna akli : « Wr hi téwéɣem, dimaɣ-d hi yellil Amaɣlol dɣ ǎsikelin, eyyet ahi éd eqqeleɣ ɣor messi. »
56 Ele, porém, lhes respondeu: Não me detenhas, visto que o Senhor me tem prosperado o caminho; deixai-me partir, para que eu volte a meu senhor.
57 Adih ennen : « Neɣrét tǎmawaṭ éd tt nesesten enta »
57 Disseram-lhe: chamaremos a donzela, e perguntaremos a ela mesma.
58 Eɣren Rébéka essestenen tt : « Teréd éd tegled teddéwed d ales waɣ ? » Tenna : « Éwalla. »
58 Chamaram, pois, a Rebeca, e lhe perguntaram: Irás tu com este homem; Respondeu ela: Irei.
59 Eɣbelen éd eyyin Rébéka éd tegel teddéw d ta tt tessedwelet. Eglenet eddéwnet d akli n Ibrahim d ǎddunet wi ds eddéwnén.
59 Então despediram a Rebeca, sua irmã, e à sua ama e ao servo de Abraão e a seus homens;
60 Émér wan téklé, eǧen i Rébéka elbaraka nsn ennen as : « Kem, tǎmeḍrayt nnɣ umas mas n iǧiman d iǧiman n ǎddunet. Iheyawen ennem awyin iɣermen n ihenǧa ennem ! »
60 e abençoaram a Rebeca, e disseram-lhe: Irmã nossa, sê tu a mãe de milhares de miríades, e possua a tua descendência a porta de seus aborrecedores!
61 Enkernet Rébéka d téklatén ennét, oɣarnet imnas, eǧlenet elkamnet i ales. Yéwey akli Rébéka, yegla.
61 Assim Rebeca se levantou com as suas moças e, montando nos camelos, seguiram o homem; e o servo, tomando a Rebeca, partiu.
62 Émér héndɣ, yefel-d Isḥaq anu wan Lahay-Roy, yezzaɣ ǎkal n Negeb.
62 Ora, Isaque tinha vindo do caminho de Beer-Laai-Rói; pois habitava na terra do Negebe.
63 Ahel iyyen d igmaḍ s iẓelluwaẓ, yerriǧeh fol iman ennét, yeṭkel éɣef, yemheyyet ǎsewaḍ ennét d imnas wi hin eglenén.
63 Saíra Isaque ao campo à tarde, para meditar; e levantando os olhos, viu, e eis que vinham camelos.
64 Teṭkel Rébéka ǎsewaḍ ennét aked enta, teney Isḥaq, teres amis
64 Rebeca também levantou os olhos e, vendo a Isaque, saltou do camelo
65 tessesten akli : « Ma yǎmos ales wén haneɣ-d inkaden dɣ ténéré ? » Yenna : « Awén messi. » Teswer afer udem ennét.
65 e perguntou ao servo: Quem é aquele homem que vem pelo campo ao nosso encontro? respondeu o servo: É meu senhor. Então ela tomou o véu e se cobriu.
66 Yenna akli i Isḥaq awa iǧen imda.
66 Depois o servo contou a Isaque tudo o que fizera.
67 Yessofeḍ Isḥaq Rébéka s éhen n mas, Sara, yéwey tt, teqqel hennis, yeɣhel tt. Tera taɣ has iǧa, tellil as fol iba n mas.
67 Isaque, pois, trouxe Rebeca para a tenda de Sara, sua mãe; tomou-a e ela lhe foi por mulher; e ele a amou. Assim Isaque foi consolado depois da morte de sua mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.