Gênesis 22
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs NVT
1 Ḍeffer awén, yorem Yaḷḷah Ibrahim. Yeɣré : «Ibrahim key. », yenna Ibrahim : « Nk deh. »
1 Algum tempo depois, Deus pôs Abraão à prova. “Abraão!”, Deus chamou. “Sim”, respondeu Abraão. “Aqui estou!”
2 Yenna Yaḷḷah : « Adih dimaɣ awiy Isḥaq, rurék wan iyyen, essaneɣ as teknéd as tera, ek ǎkal n Morya fol tadreq tas ak éd enneɣ ezzar, eket ahit takuté teqqadet.
2 Deus disse: “Tome seu filho, seu único filho, Isaque, a quem você tanto ama, e vá à terra de Moriá. Lá, em um dos montes que eu lhe mostrarei, ofereça-o como holocausto”.
3 Ahel wa heḍen yenker Ibrahim déndɣ-d yeffo. Yeǧa ǎrukku fol eyhéḍ ennét, yéwey essin dɣ éklan ennét d rurés Isḥaq. Yerẓa iseɣéren win takuté teqqadet ezzar yekka édeg was as yenna Yaḷḷah.
3 Na manhã seguinte, Abraão se levantou cedo e preparou seu jumento. Levou consigo dois de seus servos e seu filho Isaque. Cortou lenha para o fogo do holocausto e partiu para o lugar que Deus tinha indicado.
4 Ahel wan keraḍ, yeṭkel ǎsǎwaḍ ennét, yeney édeg dɣ iǧeǧ.
4 No terceiro dia da viagem, Abraão levantou os olhos e viu o lugar de longe.
5 Yenna i éklan ennét : « Γeymet déɣ kewenéḍ d eyhéḍ. Nk d arrawin éd nek afella éd neƹbed Messineɣ ezzar éd kewen-d neqqel. »
5 “Fiquem aqui com o jumento”, disse ele aos servos. “O rapaz e eu iremos mais adiante. Vamos adorar e depois voltaremos.”
6 Yeswer Ibrahim arraw ennét Isḥaq iseɣéren win tikutawén. Enta yéwey témsé d elmosi. Eglen eddéwen.
6 Abraão pôs a lenha para o holocausto nos ombros de Isaque, e ele próprio levou o fogo e a faca. Enquanto os dois caminhavam juntos,
7 Yenna Isḥaq i tis : « Abba ! » Yenna has Ibrahim : « Nk deh, arrawin. » Yenna Isḥaq : « Nela témsé d iseɣéren beššan ǎkerwat wan takuté ma iǧa ? »
7 Isaque se virou para Abraão e disse: “Pai?”. “Sim, meu filho”, respondeu Abraão. “Temos fogo e lenha”, disse Isaque. “Mas onde está o cordeiro para o holocausto?”
8 Yenna has Ibrahim : « Arrawin, Yaḷḷah iman ennét éd yeḍḍebber ǎkerwat wan takuté. » Eglen eddéwen.
8 “Deus providenciará o cordeiro para o holocausto, meu filho”, respondeu Abraão. E continuaram a caminhar juntos.
9 As éweḍen édeg was yenna Yaḷḷah, yekna Ibrahim ǎsǎɣres wa fol yessensa iseɣéren. Yekred rurés Isḥaq ezzar yessensé fol ǎseɣres denneg iseɣéren.
9 Quando chegaram ao lugar que Deus havia indicado, Abraão construiu um altar e arrumou a lenha sobre ele. Em seguida, amarrou seu filho Isaque e o colocou no altar, sobre a lenha.
10 Yeẓẓel ǎfus, yeṭkel elmosi baš éd yeɣres i rurés.
10 Então, pegou a faca para sacrificar o filho.
11 Beššan ǎngelos n Amaɣlol yeɣré dɣ iǧennawen : « Ibrahim, Ibrahim ! » Yenna Ibrahim : « Nk deh. »
11 Nesse momento, o anjo do S enhor o chamou do céu: “Abraão! Abraão!”. “Aqui estou!”, respondeu Abraão.
12 Yenna has ǎngelos : « Wr teḍésed arraw. Wr has teɣhéded ula. Essaneɣ dimaɣ as teksoḍed Yaḷḷah édét wr hi tenkéẓed rurék, rurék wan iyyen. »
12 “Não toque no rapaz”, disse o anjo. “Não lhe faça mal algum. Agora sei que você teme a Deus de fato. Não me negou nem mesmo seu filho, seu único filho!”
13 Yeṭkel Ibrahim ǎsǎwaḍ ennét, yeney ékrer yetiwermas s iskawen dɣ elweška iyyet. Yéweyt, yeŋɣé, yekna ss takuté teqqadet dɣ édeg n rurés.
13 Então Abraão levantou os olhos e viu um carneiro preso pelos chifres num arbusto. Pegou o carneiro e o ofereceu como holocausto em lugar do filho.
14 Yeǧa Ibrahim isem i édeg wéndɣ Yahwé-Yiré (elmeƹna ennét yeḍḍebber Amaɣlol). Fol awéndɣ as itahawal dimaɣ : fol tadreq tan Amaɣlol, éd yeḍḍebber.
14 Abraão chamou aquele lugar de Javé-Jiré. Até hoje, as pessoas usam esse nome como provérbio: “No monte do S enhor se providenciará”.
15 Yeɣra ǎngelos n Amaɣlol dɣ iǧennawen Ibrahim animér.
15 Então o anjo do S enhor chamou Abraão novamente do céu:
16 Yenna has : « Awaɣ tanaṭ tan Amaɣlol : édét teǧéd awén, édét wr tenkéẓed rurék wan iyyen, ehaḍeɣ ak s imanin
16 “Assim diz o S enhor : Uma vez que você me obedeceu e não me negou nem mesmo seu filho, seu único filho, juro pelo meu nome que
17 as éd hak eḍmeneɣ elbaraka hin s ǎǧut , éd silwiɣ iheyawen ennek hullan hund itran dɣ aǧenna méɣ ǎmǎḍal ɣor ǧeréw. Iheyawen ennek éd awyin iɣermen n ihenǧa nsn.
17 certamente o abençoarei. Multiplicarei grandemente seus descendentes, e eles serão como as estrelas no céu e a areia na beira do mar. Seus descendentes conquistarão as cidades de seus inimigos
18 Éd ekfeɣ elbaraka hin i ellametén tin ǎmǎḍal imdan, s térwa ennek, édét tesgeded i awalin.
18 e, por meio deles, todas as nações da terra serão abençoadas. Tudo isso porque você me obedeceu”.
19 Yeqqel Ibrahim ɣor éklan ennét, ebdeden eqqelen Beršéba eddéwen, awad yezzeɣ Ibrahim.
19 Então voltaram até onde estavam os servos e partiram para Berseba, onde Abraão continuou a morar.
20 Ḍeffer awén, yehéwel i Ibrahim in Milka térew aked enta arrawen i eŋŋas Naḥor :
20 Pouco tempo depois, Abraão ficou sabendo que Milca, mulher de Naor, irmão dele, lhe tinha dado filhos.
21 Uṣ wa mǎqqeren, ǎmeḍray ennét Buz, Qemuwel tis n Aram,
21 O mais velho recebeu o nome de Uz, o segundo mais velho, Buz, seguido de Quemuel (antepassado dos arameus),
22 Kesed, Hazon, Fildaš, Yidlaf d Betuwel.
22 Quésede, Hazo, Pildás, Jidlafe e Betuel
23 Betuwel a yérawen Rébéka. Awén meddans win ettam wi térew Milka i Naḥor, eŋŋas n Ibrahim.
23 (que foi o pai de Rebeca). Esses foram os oito filhos que Milca deu a Naor, irmão de Abraão.
24 Naḥor ila tǎmǎṭ iyyet heḍet isem ennét Reyuma tekrahet arrawen : Teba d Gaham d Tahaš d Maƹka.
24 Além desses, Reumá, sua concubina, lhe deu quatro filhos: Tebá, Gaã, Taás e Maaca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.