Gênesis 22
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs NTLH
1 Ḍeffer awén, yorem Yaḷḷah Ibrahim. Yeɣré : «Ibrahim key. », yenna Ibrahim : « Nk deh. »
1 Algum tempo depois Deus pôs Abraão à prova. Deus o chamou pelo nome, e ele respondeu: — Estou aqui.
2 Yenna Yaḷḷah : « Adih dimaɣ awiy Isḥaq, rurék wan iyyen, essaneɣ as teknéd as tera, ek ǎkal n Morya fol tadreq tas ak éd enneɣ ezzar, eket ahit takuté teqqadet.
2 Então Deus disse: — Pegue agora Isaque, o seu filho, o seu único filho, a quem você tanto ama, e vá até a terra de Moriá. Ali, na montanha que eu lhe mostrar, queime o seu filho como
3 Ahel wa heḍen yenker Ibrahim déndɣ-d yeffo. Yeǧa ǎrukku fol eyhéḍ ennét, yéwey essin dɣ éklan ennét d rurés Isḥaq. Yerẓa iseɣéren win takuté teqqadet ezzar yekka édeg was as yenna Yaḷḷah.
3 No dia seguinte Abraão se levantou de madrugada, arreou o seu jumento, cortou lenha para o sacrifício e saiu para o lugar que Deus havia indicado. Isaque e dois empregados foram junto com ele.
4 Ahel wan keraḍ, yeṭkel ǎsǎwaḍ ennét, yeney édeg dɣ iǧeǧ.
4 No terceiro dia, Abraão viu o lugar, de longe.
5 Yenna i éklan ennét : « Γeymet déɣ kewenéḍ d eyhéḍ. Nk d arrawin éd nek afella éd neƹbed Messineɣ ezzar éd kewen-d neqqel. »
5 Então disse aos empregados: — Fiquem aqui com o jumento. Eu e o menino vamos ali adiante para adorar a Deus. Daqui a pouco nós voltamos.
6 Yeswer Ibrahim arraw ennét Isḥaq iseɣéren win tikutawén. Enta yéwey témsé d elmosi. Eglen eddéwen.
6 Abraão pegou a lenha para o sacrifício e pôs nos ombros de Isaque. Pegou uma faca e fogo, e os dois foram andando juntos.
7 Yenna Isḥaq i tis : « Abba ! » Yenna has Ibrahim : « Nk deh, arrawin. » Yenna Isḥaq : « Nela témsé d iseɣéren beššan ǎkerwat wan takuté ma iǧa ? »
7 Daí a pouco o menino disse: — Pai! Abraão respondeu: — Que foi, meu filho? Isaque perguntou: — Nós temos a lenha e o fogo, mas onde está o carneirinho para o sacrifício?
8 Yenna has Ibrahim : « Arrawin, Yaḷḷah iman ennét éd yeḍḍebber ǎkerwat wan takuté. » Eglen eddéwen.
8 Abraão respondeu: — Deus dará o que for preciso; ele vai arranjar um carneirinho para o sacrifício, meu filho. E continuaram a caminhar juntos.
9 As éweḍen édeg was yenna Yaḷḷah, yekna Ibrahim ǎsǎɣres wa fol yessensa iseɣéren. Yekred rurés Isḥaq ezzar yessensé fol ǎseɣres denneg iseɣéren.
9 Quando chegaram ao lugar que Deus havia indicado, Abraão fez um altar e arrumou a lenha em cima dele. Depois amarrou Isaque e o colocou sobre o altar, em cima da lenha.
10 Yeẓẓel ǎfus, yeṭkel elmosi baš éd yeɣres i rurés.
10 Em seguida pegou a faca para matá-lo.
11 Beššan ǎngelos n Amaɣlol yeɣré dɣ iǧennawen : « Ibrahim, Ibrahim ! » Yenna Ibrahim : « Nk deh. »
11 Mas nesse instante, lá do céu, o Anjo do Senhor o chamou, dizendo: — Abraão! Abraão! — Estou aqui — respondeu ele.
12 Yenna has ǎngelos : « Wr teḍésed arraw. Wr has teɣhéded ula. Essaneɣ dimaɣ as teksoḍed Yaḷḷah édét wr hi tenkéẓed rurék, rurék wan iyyen. »
12 O Anjo disse: — Não machuque o menino e não lhe faça nenhum mal. Agora sei que você
13 Yeṭkel Ibrahim ǎsǎwaḍ ennét, yeney ékrer yetiwermas s iskawen dɣ elweška iyyet. Yéweyt, yeŋɣé, yekna ss takuté teqqadet dɣ édeg n rurés.
13 Abraão olhou em volta e viu um carneiro preso pelos chifres, no meio de uma moita. Abraão foi, pegou o carneiro e o ofereceu como sacrifício em lugar do seu filho.
14 Yeǧa Ibrahim isem i édeg wéndɣ Yahwé-Yiré (elmeƹna ennét yeḍḍebber Amaɣlol). Fol awéndɣ as itahawal dimaɣ : fol tadreq tan Amaɣlol, éd yeḍḍebber.
14 Abraão pôs naquele lugar o nome de “O Senhor Deus dará o que for preciso.” É por isso que até hoje o povo diz: “Na sua montanha o Senhor Deus dá o que é preciso.”
15 Yeɣra ǎngelos n Amaɣlol dɣ iǧennawen Ibrahim animér.
15 Mais uma vez o Anjo do Senhor , lá do céu, chamou Abraão
16 Yenna has : « Awaɣ tanaṭ tan Amaɣlol : édét teǧéd awén, édét wr tenkéẓed rurék wan iyyen, ehaḍeɣ ak s imanin
16 e disse: — Porque você fez isso e não me negou o seu filho, o seu único filho, eu juro pelo meu próprio nome — diz Deus, o
17 as éd hak eḍmeneɣ elbaraka hin s ǎǧut , éd silwiɣ iheyawen ennek hullan hund itran dɣ aǧenna méɣ ǎmǎḍal ɣor ǧeréw. Iheyawen ennek éd awyin iɣermen n ihenǧa nsn.
17 Farei com que os seus descendentes sejam tão numerosos como as estrelas do céu ou os grãos de areia da praia do mar; e eles vencerão os inimigos.
18 Éd ekfeɣ elbaraka hin i ellametén tin ǎmǎḍal imdan, s térwa ennek, édét tesgeded i awalin.
18 Por meio dos seus descendentes eu abençoarei todas as nações do mundo, pois você fez o que eu mandei.
19 Yeqqel Ibrahim ɣor éklan ennét, ebdeden eqqelen Beršéba eddéwen, awad yezzeɣ Ibrahim.
19 Abraão voltou para o lugar onde estavam os seus empregados, e foram todos juntos para Berseba, onde Abraão ficou morando.
20 Ḍeffer awén, yehéwel i Ibrahim in Milka térew aked enta arrawen i eŋŋas Naḥor :
20 Algum tempo depois Abraão recebeu a notícia de que Naor, o seu irmão, tinha oito filhos, nascidos de Milca, a sua mulher.
21 Uṣ wa mǎqqeren, ǎmeḍray ennét Buz, Qemuwel tis n Aram,
21 O primeiro que nasceu foi Uz; depois vieram os seus irmãos Buz e Quemuel, que foi o pai de Arã;
22 Kesed, Hazon, Fildaš, Yidlaf d Betuwel.
22 depois nasceram Quesede, Hazo, Pildas, Jidlafe e Betuel.
23 Betuwel a yérawen Rébéka. Awén meddans win ettam wi térew Milka i Naḥor, eŋŋas n Ibrahim.
23 Este Betuel foi o pai de Rebeca. São esses os oito filhos que Milca deu a Naor, o irmão de Abraão.
24 Naḥor ila tǎmǎṭ iyyet heḍet isem ennét Reyuma tekrahet arrawen : Teba d Gaham d Tahaš d Maƹka.
24 Reúma, a concubina de Naor, lhe deu os seguintes filhos: Teba, Gaã, Taás e Maacá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.