Gênesis 22

Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ḍeffer awén, yorem Yaḷḷah Ibrahim. Yeɣré : «Ibrahim key. », yenna Ibrahim : « Nk deh. »
1 E aconteceu, depois destas coisas, que tentou Deus a Abraão e disse-lhe: Abraão! E ele disse: Eis-me aqui.
2 Yenna Yaḷḷah : « Adih dimaɣ awiy Isḥaq, rurék wan iyyen, essaneɣ as teknéd as tera, ek ǎkal n Morya fol tadreq tas ak éd enneɣ ezzar, eket ahit takuté teqqadet.
2 E disse: Toma agora o teu filho, o teu único filho, Isaque, a quem amas, e vai-te à terra de Moriá; e oferece-o ali em holocausto sobre uma das montanhas, que eu te direi.
3 Ahel wa heḍen yenker Ibrahim déndɣ-d yeffo. Yeǧa ǎrukku fol eyhéḍ ennét, yéwey essin dɣ éklan ennét d rurés Isḥaq. Yerẓa iseɣéren win takuté teqqadet ezzar yekka édeg was as yenna Yaḷḷah.
3 Então, se levantou Abraão pela manhã, de madrugada, e albardou o seu jumento, e tomou consigo dois de seus moços e Isaque, seu filho; e fendeu lenha para o holocausto, e levantou-se, e foi ao lugar que Deus lhe dissera.
4 Ahel wan keraḍ, yeṭkel ǎsǎwaḍ ennét, yeney édeg dɣ iǧeǧ.
4 Ao terceiro dia, levantou Abraão os seus olhos e viu o lugar de longe.
5 Yenna i éklan ennét : « Γeymet déɣ kewenéḍ d eyhéḍ. Nk d arrawin éd nek afella éd neƹbed Messineɣ ezzar éd kewen-d neqqel. »
5 E disse Abraão a seus moços: Ficai-vos aqui com o jumento, e eu e o moço iremos até ali; e, havendo adorado, tornaremos a vós.
6 Yeswer Ibrahim arraw ennét Isḥaq iseɣéren win tikutawén. Enta yéwey témsé d elmosi. Eglen eddéwen.
6 E tomou Abraão a lenha do holocausto e pô-la sobre Isaque, seu filho; e ele tomou o fogo e o cutelo na sua mão. E foram ambos juntos.
7 Yenna Isḥaq i tis : « Abba ! » Yenna has Ibrahim : « Nk deh, arrawin. » Yenna Isḥaq : « Nela témsé d iseɣéren beššan ǎkerwat wan takuté ma iǧa ? »
7 Então, falou Isaque a Abraão, seu pai, e disse: Meu pai! E ele disse: Eis-me aqui, meu filho! E ele disse: Eis aqui o fogo e a lenha, mas onde está o cordeiro para o holocausto?
8 Yenna has Ibrahim : « Arrawin, Yaḷḷah iman ennét éd yeḍḍebber ǎkerwat wan takuté. » Eglen eddéwen.
8 E disse Abraão: Deus proverá para si o cordeiro para o holocausto, meu filho. Assim, caminharam ambos juntos.
9 As éweḍen édeg was yenna Yaḷḷah, yekna Ibrahim ǎsǎɣres wa fol yessensa iseɣéren. Yekred rurés Isḥaq ezzar yessensé fol ǎseɣres denneg iseɣéren.
9 E vieram ao lugar que Deus lhes dissera, e edificou Abraão ali um altar, e pôs em ordem a lenha, e amarrou a Isaque, seu filho, e deitou-o sobre o altar em cima da lenha.
10 Yeẓẓel ǎfus, yeṭkel elmosi baš éd yeɣres i rurés.
10 E estendeu Abraão a sua mão e tomou o cutelo para imolar o seu filho.
11 Beššan ǎngelos n Amaɣlol yeɣré dɣ iǧennawen : « Ibrahim, Ibrahim ! » Yenna Ibrahim : « Nk deh. »
11 Mas o Anjo do Senhor lhe bradou desde os céus e disse: Abraão, Abraão! E ele disse: Eis-me aqui.
12 Yenna has ǎngelos : « Wr teḍésed arraw. Wr has teɣhéded ula. Essaneɣ dimaɣ as teksoḍed Yaḷḷah édét wr hi tenkéẓed rurék, rurék wan iyyen. »
12 Então, disse: Não estendas a tua mão sobre o moço e não lhe faças nada; porquanto agora sei que temes a Deus e não me negaste o teu filho, o teu único.
13 Yeṭkel Ibrahim ǎsǎwaḍ ennét, yeney ékrer yetiwermas s iskawen dɣ elweška iyyet. Yéweyt, yeŋɣé, yekna ss takuté teqqadet dɣ édeg n rurés.
13 Então, levantou Abraão os seus olhos e olhou, e eis um carneiro detrás dele, travado pelas suas pontas num mato; e foi Abraão, e tomou o carneiro, e ofereceu-o em holocausto, em lugar de seu filho.
14 Yeǧa Ibrahim isem i édeg wéndɣ Yahwé-Yiré (elmeƹna ennét yeḍḍebber Amaɣlol). Fol awéndɣ as itahawal dimaɣ : fol tadreq tan Amaɣlol, éd yeḍḍebber.
14 E chamou Abraão o nome daquele lugar o Senhor proverá; donde se diz até ao dia de hoje: No monte do Senhor se proverá.
15 Yeɣra ǎngelos n Amaɣlol dɣ iǧennawen Ibrahim animér.
15 Então, o Anjo do Senhor bradou a Abraão pela segunda vez desde os céus
16 Yenna has : « Awaɣ tanaṭ tan Amaɣlol : édét teǧéd awén, édét wr tenkéẓed rurék wan iyyen, ehaḍeɣ ak s imanin
16 e disse: Por mim mesmo, jurei, diz o Senhor , porquanto fizeste esta ação e não me negaste o teu filho, o teu único,
17 as éd hak eḍmeneɣ elbaraka hin s ǎǧut , éd silwiɣ iheyawen ennek hullan hund itran dɣ aǧenna méɣ ǎmǎḍal ɣor ǧeréw. Iheyawen ennek éd awyin iɣermen n ihenǧa nsn.
17 que deveras te abençoarei e grandissimamente multiplicarei a tua semente como as estrelas dos céus e como a areia que está na praia do mar; e a tua semente possuirá a porta dos seus inimigos.
18 Éd ekfeɣ elbaraka hin i ellametén tin ǎmǎḍal imdan, s térwa ennek, édét tesgeded i awalin.
18 E em tua semente serão benditas todas as nações da terra, porquanto obedeceste à minha voz.
19 Yeqqel Ibrahim ɣor éklan ennét, ebdeden eqqelen Beršéba eddéwen, awad yezzeɣ Ibrahim.
19 Então, Abraão tornou aos seus moços, e levantaram-se e foram juntos para Berseba; e Abraão habitou em Berseba.
20 Ḍeffer awén, yehéwel i Ibrahim in Milka térew aked enta arrawen i eŋŋas Naḥor :
20 E sucedeu, depois destas coisas, que anunciaram a Abraão, dizendo: Eis que também Milca deu filhos a Naor, teu irmão:
21 Uṣ wa mǎqqeren, ǎmeḍray ennét Buz, Qemuwel tis n Aram,
21 Uz, o seu primogênito, e Buz, seu irmão, e Quemuel, pai de Arã,
22 Kesed, Hazon, Fildaš, Yidlaf d Betuwel.
22 e Quésede, e Hazo, e Pildas, e Jidlafe, e Betuel.
23 Betuwel a yérawen Rébéka. Awén meddans win ettam wi térew Milka i Naḥor, eŋŋas n Ibrahim.
23 E Betuel gerou Rebeca. Estes oito deu Milca a Naor, irmão de Abraão.
24 Naḥor ila tǎmǎṭ iyyet heḍet isem ennét Reyuma tekrahet arrawen : Teba d Gaham d Tahaš d Maƹka.
24 E a sua concubina, cujo nome era Reumá, lhe deu também Teba, e Gaã, e Taás, e Maaca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.