Gênesis 21

Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yesres Amaɣlol elxér fol Sara s emmek was iǧa awal ennét, yeǧas Amaɣlol i Sara awas as yenna.
1 De acordo com a sua promessa, o Senhor Deus abençoou Sara.
2 Tessimrew Sara, Ibrahim weššar hullan émér héndɣ, térew arraw i Ibrahim émér was as yenna Yaḷḷah.
2 Ela ficou grávida e, na velhice de Abraão, lhe deu um filho. O menino nasceu no tempo que Deus havia marcado,
3 Iǧa Ibrahim isem i arraw wa yekreh, wa has térew Sara Isḥaq (elmeƹna ennét taḍeẓẓa).
3 e Abraão pôs nele o nome de Isaque.
4 Yezzeyen Ibrahim arraw ennét Isḥaq as yekreh ettam iheḍan hund awa has yenna Yaḷḷah.
4 Quando Isaque tinha oito dias, Abraão o circuncidou , como Deus havia mandado.
5 Ibrahim ila téméḍé n ǎwetay as yewa rurés Isḥaq.
5 Quando Isaque nasceu, Abraão tinha cem anos.
6 Tenna Sara : « Yesseṭsahi Yaḷḷah s tǎdewit. Emdan wi hé eslinén i tiwit n Isḥaq éd hi eṭsin. »
6 Então Sara disse: — Deus me deu motivo para rir . E todos os que ouvirem essa história vão rir comigo.
7 Tenna arweh : « Mi yeddobén éd yen i Ibrahim, in ahel iyyen Sara éd tsenkes arrawen ? Beššan ekfeɣt arraw dɣ tewehré ennét ! »
7 E disse também: — Quem diria a Abraão que Sara daria de mamar? No entanto, apesar de ele estar velho, eu lhe dei um filho.
8 Yedwel arraw, yogel. As yogel Isḥaq iǧa Ibrahim teramman mǎqqeret.
8 O menino cresceu e foi desmamado. E, no dia em que o menino foi desmamado, Abraão deu uma grande festa.
9 Teney Sara Ismaƹil arraw wan Ibrahim wa térew Hajar telmeṣrit, iḍazzen.
9 Certo dia Ismael, o filho de Abraão e da egípcia Agar, estava brincando com Isaque, o filho de Sara.
10 Ezzar tenna i Ibrahim : « Esteɣ taklit tah enta d rurés. Wr eréɣ éd yaher tǎkasit d arrawin Isḥaq. »
10 Quando Sara viu isso, disse a Abraão: — Mande embora essa escrava e o filho dela, pois o filho dessa escrava não será herdeiro junto com Isaque, o meu filho.
11 Awal waɣ yessexzen Ibrahim hullan édét Ismaƹil rurés a yǎmos aked enta.
11 Abraão ficou muito preocupado com isso, pois Ismael também era seu filho.
12 Beššan yenna has Yaḷḷah : « Wr texzéned fol taklit ennek d rurés. Seged i awa hak tenna Sara. Édét s Isḥaq as éd tekrehed iheyawen ennek. Iheyawen ennek wi hé eǧinén isem ennek éd tn tekrehed s Isḥaq.
12 Mas Deus disse: — Abraão, não se preocupe com o menino, nem com a sua escrava. Faça tudo o que Sara disser, pois você terá descendentes por meio de Isaque.
13 Rurés n taklit aked enta éd yekreh iheyawen éd ds ekneɣ ellamet édét rurék a yǎmos. »
13 O filho da escrava é seu filho também, e por isso farei com que os descendentes dele sejam uma grande nação.
14 Déndɣ-d yeffo ahel wa heḍen, yéwey Ibrahim tagella d ǎbeyoɣ yeṭkaren aman, yekfén i Hajar, yeǧas tn fol éẓér, yekfét aked arraw, ezzar yesseglét. Tegla tehoreǧ dɣ ténéré tan Beršéba.
14 No dia seguinte Abraão se levantou de madrugada e deu para Agar comida e um odre cheio de água. Pôs o menino nos ombros dela e mandou que fosse embora. E Agar foi embora, andando sem direção pelo deserto de Berseba.
15 As as emmenden aman toyya arraw dag ašek iyyen,
15 Quando acabou a água do odre, ela deixou o menino debaixo de uma arvorezinha
16 ezzar tegla teqqim illehasin, tenna : « Wr eréɣ éd eyneɣ arrawin itammet. » Teqqim illehasin teslef.
16 e foi sentar-se a uns cem metros dali. Ela estava pensando: “Não suporto ver o meu filho morrer.” Ela ficou ali sentada, e o menino começou a chorar.
17 Yesla Yaḷḷah i ǎmesli n arraw, yeɣra ǎngelos n Yaḷḷah Hajar dɣ aǧenna, yenna : « Ma kem yegrawen Hajar ? Wr tekṣoḍed. Yaḷḷah yesla i ǎmesli n rurém dén.
17 Deus ouviu o choro do menino; e, lá do céu, o Anjo de Deus chamou Agar e disse: — Por que é que você está preocupada, Agar? Não tenha medo, pois Deus ouviu o choro do menino aí onde ele está.
18 Ebded ! Awiy arraw ennem d teṭefedt s ǎfus, édét éd ekneɣ ds ellamet mǎqqeret. »
18 Vamos! Levante o menino e pegue-o pela mão. Eu farei dos seus descendentes uma grande nação.
19 Yora Yaḷḷah téṭṭawén tin Hajar ezzar teney anu. Tekké, teṭker ds ǎbeyoɣ ennét, tesseswa arraw.
19 Então Deus abriu os olhos de Agar, e ela viu um poço. Ela foi, encheu o odre de água e deu para Ismael beber.
20 Yeɣlef Yaḷḷah fol arraw, yedwel. Yezzaɣ ténéré, yeqqel ǎmagdal s taɣǎyé.
20 Protegido por Deus, o menino cresceu. Ismael ficou morando no deserto de Parã e se tornou um bom atirador de flechas.
21 Yeqqim dɣ ténéré n Faran, mas tesnefren as tǎmǎṭ dɣ ǎkal n Maṣar.
21 E a sua mãe arranjou uma mulher egípcia para ele.
22 Émer héndɣ Abimelek d Fikol, amɣar wan jonditen ennét, ennen i Ibrahim : « Yaḷḷah yeddéw dk dɣ a teǧéd.
22 Por esse tempo Abimeleque foi conversar com Abraão. Ficol, comandante do seu exército, foi com ele. Abimeleque disse a Abraão: — Deus está com você em tudo o que você faz.
23 Dimaɣ ǎheḍ ahi déɣ s Yaḷḷah, in wr hi éd teɣdered nk ula wihin, win dimaɣ d wi elkemnén. Hund awa hak eǧéɣ dɣ ǎkal waɣ, eǧ elxér aked key i ǎddunet d ǎkal waɣ dɣ tezzeɣed. »
23 Portanto, aqui neste lugar, jure por Deus que não vai enganar nem a mim, nem aos meus filhos, nem aos meus descendentes. Eu tenho sido sincero com você; por isso prometa que será sincero comigo e fiel a esta terra em que está morando.
24 Yenna Ibrahim : « Ayoh, ǎhaḍeɣ ak ! »
24 — Eu juro — disse Abraão.
25 Yesséwel Ibrahim i Abimelek fol anu iyyen oheɣen ǎddunet win Abimelek.
25 Abraão fez uma reclamação a Abimeleque por causa de um poço que os empregados de Abimeleque haviam tomado à força.
26 Yenna has Abimelek : « Wr esséneɣ mi iǧen awah. Wr hi tn tennéd. Ar ahel waɣ a has esléɣ. »
26 Abimeleque explicou: — Não sei quem fez isso. Você nunca me falou nada, e esta é a primeira vez que estou ouvindo falar desse assunto.
27 Adih yéwey Ibrahim éheré wa ǧezzulen d wa heǧrén yekfén i Abimelek eǧén téséq ǧérésn.
27 Aí Abraão pegou algumas ovelhas e alguns bois e deu a Abimeleque, e os dois fizeram um trato.
28 Yeẓmeẓley Ibrahim essahet tikerwatén dɣ éheré ennét.
28 Abraão separou sete ovelhinhas do seu rebanho,
29 Yessestent Abimelek : « Mafol teẓmeẓleyed essahet tikerwaten tih ? »
29 e Abimeleque perguntou: — Por que você separou estas sete ovelhinhas?
30 Yenna has Ibrahim : « Awi tnt baš éd tkuttud as nk a yeɣehen anu waɣ. »
30 Abraão respondeu: — Elas são um presente para você. Ao receber estas sete ovelhinhas, você estará concordando que fui eu quem cavou este poço.
31 Fol awéndɣ as iǧa édeg isem wan Beršéba (elmeƹna ennét Anu wan Elɣahed méɣ Anu wan Essa), édét déndɣ ad eǧen elɣahed.
31 Por isso aquele lugar ficou sendo chamado de Berseba , pois ali os dois fizeram um juramento.
32 Eǧen téséq nsn dɣ Beršéba. Ezzar yegla Abimelek yeddéw d Fikol, amɣar n jonditen ennét, eqqelen ǎkal wan Filistiniten.
32 Depois de fazerem esse trato em Berseba, Abimeleque e Ficol voltaram para a Filisteia.
33 Yeẓẓa Ibrahim tǎberekkat dɣ Beršéba, yemohed fol Yaḷḷah, yeɣré s Amaɣlol wan iddaren abedǎh.
33 Abraão plantou uma árvore em Berseba e ali adorou o Senhor , o Deus Eterno.
34 Yezzeɣ Ibrahim a yeggén dɣ ǎkal n Filistiniten.
34 E Abraão ficou morando muito tempo na Filisteia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.