Gênesis 19
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs VC
1 Iẓelluwaẓ as éweḍen ǎngelosen winǧam essin Sodoma. Yeqqim Loṭ dɣ émi n aɣrem, édeg wa dɣ timheyyin ǎddunet. As tn yeney, yenker, yerkeƹ datsn ar ǎmǎḍal, udem yewer ǎmǎḍal.
1 Pela tarde chegaram os dois anjos a Sodoma. Lot, que estava assentado à porta da cidade, ao vê-los, levantou-se e foi-lhes ao encontro e prostrou-se com o rosto por terra.
2 Yenna : « Inhodet, Siditenin, emmeret tǎɣǎhamtin. Teddobém éd tsérdim éḍaren nwn d tensim, awén ɣor akli nwn. Tufat s tufat éd takyim ǎbǎreqqa nwn. » Ennen : « Kela, éd neṭṭes dɣ ǧéréǧéré n aɣrem. »
2 "Meus Senhores, disse-lhes ele, vinde, peço-vos, para a casa de vosso servo, e passai nela a noite; lavareis os pés, e amanhã cedo continuareis vosso caminho." "Não, responderam eles, passaremos a noite na praça."
3 Beššan yeẓey tn Loṭ ad eɣbelen éd emmeren ɣors. Yekna sn amensu mǎqqeren, yesseŋŋa sn tiǧelwén wr thé elxemméra ezzar ekšen.
3 Mas Lot insistiu tanto com eles que acederam e entraram em sua casa. Lot preparou-lhes um banquete, mandou cozer pães sem fermento e eles comeram.
4 Wr ensén animér as in osen médden win aɣrem, médden win Sodoma eɣleyen i tǎɣǎhamt, wi meḍruynén hund wi weššarnén, emdan osen in.
4 Mas, antes que se tivessem deitado, eis que os homens da cidade, os homens de Sodoma, se agruparam em torno da casa, desde os jovens até os velhos, toda a população.
5 Eɣren Loṭ ennen as : « Ma eǧen médden wi key-d osenén éheḍ waɣ ? Segmeḍ tn-d. Nera éd tn nk. »
5 E chamaram Lot: "Onde estão, disseram-lhe, os homens que entraram esta noite em tua casa? Conduze-os a nós para que os conheçamos."
6 Yegmeḍ Loṭ dat émi, yergel taflut ḍeffers,
6 Saiu Lot a ter com eles no limiar da casa, fechou a porta atrás de si
7 yenna : « Inhodet imidiwenin wr tegem elmenker.
7 e disse-lhes: "Suplico-vos, meus irmãos, não cometais este crime.
8 Ekidet, eléɣ senatet tarrawén awenet wr ezzéynet médden, éd hawen tnt-in awyeɣ eǧet awa teram srsnt. Beššan wr teǧém heret i imeǧarenin édét ellan daw ihenanin. »
8 Ouvi: tenho duas filhas que são ainda virgens, eu vo-las trarei, e fazei delas o que quiserdes. Mas não façais nada a estes homens, porque se acolheram à sombra do meu teto."
9 Ennen as : « Efel datnɣ ! Wah wr yǎmos ar ǎɣerib, yosed yera éd yeǧ elxekuma ɣornɣ. Adih éd hak neǧ a yernan awa hasn éd neǧ ! » Ezzenkehen Loṭ s eṣṣahet ezzar eɣhelen éd erẓin taflut.
9 Eles responderam: "Retira-te daí! - e acrescentaram: Eis um indivíduo que não passa de um estrangeiro no meio de nós e se arvora em juiz! Pois bem, verás como te havemos de tratar pior do que a eles." E, empurrando Lot com violência, avançaram para quebrar a porta.
10 Oren médden win essin taflut, eẓẓelen ifassen nsn, ermesen Loṭ, ezzogehent ezzar ergelen taflut.
10 Mas os dois {viajantes} estenderam a mão e, tomando Lot para dentro de casa, fecharam de novo a porta.
11 Ǎddunet wi ellenén dat émi, ekfen tn teddǎrɣelt emdan wi meḍruynén hund wi mǎqqornén ad hasn tender tisit n taflut.
11 E feriram de cegueira os homens que estavam fora, jovens e velhos, que se esforçavam em vão por reencontrar a porta.
12 Ennen médden win essin i Loṭ : « Teléd ǎddunet ennek arweh ? Iḍulan, arrawen, tarrawén d ǎddunet emdan. Seǧmeḍ wi tléd emdan aɣrem.
12 Os dois homens disseram a Lot: "Tens ainda aqui alguns dos teus? Genros, ou filhos, ou filhas, todos os que são teus parentes na cidade, faze-os sair deste lugar,
13 Édét éd nehheddem aɣrem, édét Amaɣlol yesla i tǎɣerit mǎqqeret ta taǧǧet fol ǎddunet win déɣ. Yesséwey anɣ-d éd nehhedem aɣrem waɣ. »
13 porque vamos destruir este lugar, visto que o clamor que se eleva dos seus habitantes é enorme diante do Senhor, o qual nos enviou para exterminá-los."
14 Yosa Loṭ médden wi hé awinén eššéš, yenna hasn : « Hik ! Téklé, Amaɣlol yera ǎheddem n aɣrem waɣ. » Beššan eɣélen tǎhǎnḍezzit.
14 Saiu Lot, pois, para falar a seus genros, que tinham desposado suas filhas: "Levantai-vos, disse-lhes, saí daqui, porque o Senhor vai destruir a cidade." Mas seus genros julgaram que ele gracejava.
15 S ihokhaken, ennen ǎngelosen i Loṭ éd yermaḍ : « Téklé, téklé, ebded, awi hennik d tarrawén ennek tih senatet baš wr éd tehheddemem dɣ érét n ibekkaḍen n aɣrem. »
15 Ao amanhecer, os anjos instavam com Lot, dizendo: "Levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas que estão em tua casa, para que não pereças também no castigo da cidade."
16 Beššan yeǧa imehlan, ermesen médden Loṭ s ǎfus enta d hennis s ǎfus d eššeš s ǎfus, essegmeḍen tn aɣrem édét Amaɣlol yera éd tn yennej.
16 E, como ele demorasse, aqueles homens tomaram pela mão a ele, a sua mulher e as suas duas filhas, porque o Senhor queria salvá-los, e o levaram para fora da cidade.
17 A yekka isaǧmaḍ tn aɣrem yenna iyyen dɣ médden i Loṭ : « Erwel baš éd teddered, wr tekyeded ḍefferk, wr tebdeded dɣ ǎbǎreqqa dɣ ǎǧuras imda, ek tadreq baš éd teddered. »
17 Quando já estavam fora, um dos anjos disse-lhe: "Salva-te, se queres conservar tua vida. Não olhes para trás, e não te detenhas em parte alguma da planície; mas foge para a montanha senão perecerás."
18 Yenna Loṭ : « Kela, inhod é Émeli, awah wr yemmuken.
18 Lot disse-lhes: "Oh, não, Senhor!
19 Tidet as teǧéd i akli ennét a yehoseyen, tessikned ahi tamella édét togaẓed ahi tǎmeddort. Beššan wr ǎddobéɣ d erweleɣ s tadreq arweh wr yehheddem aɣrem, éd emmeteɣ.
19 Já que vosso servo encontrou graça diante de vós, e usastes comigo de grande bondade, conservando-me a vida, vede, eu não me posso salvar na montanha, porque o flagelo me atingiria antes, e eu morreria.
20 Inhod, hanneyed taɣremt tén toheẓet ? Tohaẓ, ey ahi éd ahleɣ a tt awḍeɣ. Inhod, meḍriy taɣremt téndɣ, ey ahi éd ss erweleɣ baš éd ennejjeɣ imanin. »
20 Eis uma cidade bem perto onde posso abrigar-me. É uma cidade pequena e eu poderei refugiar-me nela. Permiti que o faça - ela é pequena - e terei a vida salva."
21 Yenna has : « Egel, eɣbaleɣ ak éd eyyeɣ taɣremt tas tgannéd wr tehheddem.
21 Ele disse-lhe: "Concedo-te ainda esta graça: não destruirei a cidade a favor da qual me pedes.
22 As ét hik erwel ss édét wr eddobéɣ a eǧéɣ arweh wr tt-in téweḍed. » Fol awéndɣ as taɣremt téndɣ teǧa isem Soɣar, (elmeƹna ennét ta meḍriyet).
22 Apressa-te e refugia-te lá porque nada posso fazer antes que lá tenhas chegado." Por isso, puseram àquela cidade o nome de Segor.
23 Déndɣ éd tenker tǎfuk ad yéweḍ Loṭ Soɣar.
23 O sol levantava-se sobre a terra quando Lot entrou em Segor.
24 Γor déndɣ a hin yessertek Amaɣlol témsé d-tefalet aǧenna a awḍis fol Sodoma d Ƹamora.
24 O Senhor fez então cair sobre Sodoma e Gomorra uma chuva de enxofre e de fogo, vinda do Senhor, do céu.
25 Yǎhheddem éɣermen win essin ehhedemen entenetéḍ d ǎǧuras imda, aked ǎddunet emdan d at illen n iškan.
25 E destruiu essas cidades e toda a planície, assim como todos os habitantes das cidades e a vegetação do solo.
26 Beššan hennis n Loṭ tesweḍ ḍeffers, teqqel tǎgettewt n tésemt.
26 A mulher de Lot, tendo olhado para trás, transformou-se numa coluna de sal.
27 Déndɣ-d yeffo ahel wa heḍen yekka Ibrahim édeg wadɣ yenmebded d-Amaɣlol.
27 Abraão levantou-se muito cedo e foi ao lugar onde tinha estado antes com o Senhor.
28 As yekyed berén Sodoma d Ƹamora d ǎǧuras wa hasn yeɣlayen yeney ǎhu yeẓẓagen d-ifalen ǎmaḍal hund ǎhu d-ifalen elfor.
28 Voltando os olhos para o lado de Sodoma e Gomorra e sobre toda a extensão da planície, viu subir da terra um fumo espesso como a fumaça de uma grande fornalha.
29 Hund awéndɣ adih, as yehheddem Yaḷḷah éɣermen win ǎǧuras, yesmekta-d Yaḷḷah Ibrahim, fol awéndɣ as yennejja Loṭ fol ǎheddem, yessegmeḍt aɣrem wa yezzeɣ.
29 Quando Deus destruiu as cidades da planície, lembrou-se de Abraão e livrou Lot do flagelo com que destruiu as cidades onde ele habitava.
30 Yeksoḍ Loṭ éd yeqqayem dɣ Soɣar, yefel ǎkal baš éd yezzeɣ dɣ tadreq. Tarrawén ennét elkemnet as, yezzeɣ enta dsnt dɣ elkǎwri iyyen dɣ tadreq.
30 Lot partiu de Segor e veio estabelecer-se na montanha com suas duas filhas, pois temia ficar em Segor. E habitava numa caverna com suas duas filhas.
31 Ahel iyyen tenna ta mǎqqeret i tǎmeḍrayt ennét : « Abbannɣ weššar, wrt illé ales dɣ ǎkal baš éd dnɣ yenmens hund awa itaweǧǧén dɣ ak édeg.
31 A mais velha disse à mais nova: "Nosso pai está velho, e não há homem algum na região com quem nos possamos unir, segundo o costume universal.
32 Endawet éd nesesu elboẓa i abbannɣ baš ak iyyet éd sukey éheḍ ɣors baš éd yekreh iheyawen. »
32 Vem, embriaguemos nosso pai e durmamos com ele, para que possamos nos assegurar uma posteridade."
33 Esseswenet abba nsnt elboẓa, éheḍ héndɣ tensa ɣors ta mǎqqeret. Wr yeššek i ula enḍerren, ula awad tensa ula awad tenker.
33 Elas fizeram, pois, o seu pai beber vinho naquela noite. Então a mais velha entrou e dormiu com ele; ele, porém, nada notou, nem quando ela se aproximou dele, nem quando se levantou.
34 Ahel wa heḍen ta mǎqqeret tenna i ta mǎḍreyet : « Nk ǎssokeyeɣ éheḍ ɣor abba nnɣ. Nesseswét éheḍ waɣ animér, maléla ennem. Hund aɣdɣ éd tnekf iheyawen. »
34 No dia seguinte, disse ela à sua irmã mais nova: "Dormi ontem com meu pai, façamo-lo beber vinho ainda uma vez, esta noite, e dormirás com ele para nos assegurarmos uma posteridade."
35 Essexbetnet tisnet arweh ezzar ta meḍriyet tessokey éheḍ ɣors. Wr yeššek i ula enḍerren, ula awad tensa ula awad tenker.
35 Também naquela noite embriagaram seu pai, e a mais nova dormiu com ele, sem que ele o percebesse, nem quando ela se aproximou, nem quando se levantou.
36 Essemrewnet eššét n Loṭ dɣ tisnt.
36 Assim, as duas filhas de Lot conceberam de seu pai.
37 Ta mǎqqeret tekreh arraw teǧas isem Mowab. Enta tis n Mowabiten ar dimaɣ.
37 A mais velha deu à luz um filho, ao qual pôs o nome de Moab: este é o pai dos moabitas, que vivem ainda hoje.
38 Ta meḍriyet aked enta tekreh arraw teǧas isem Ben-Ƹammi. Enta tis n Beni-Ƹammon ar dimaɣ.
38 A mais nova teve também um filho, ao qual chamou Ben-Ami: este é o pai dos amonitas, que vivem ainda hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.