Gênesis 19

Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Iẓelluwaẓ as éweḍen ǎngelosen winǧam essin Sodoma. Yeqqim Loṭ dɣ émi n aɣrem, édeg wa dɣ timheyyin ǎddunet. As tn yeney, yenker, yerkeƹ datsn ar ǎmǎḍal, udem yewer ǎmǎḍal.
1 E vieram os dois anjos a Sodoma à tarde, e estava Ló assentado à porta de Sodoma; e, vendo- os Ló, levantou-se ao seu encontro e inclinou-se com o rosto à terra.
2 Yenna : « Inhodet, Siditenin, emmeret tǎɣǎhamtin. Teddobém éd tsérdim éḍaren nwn d tensim, awén ɣor akli nwn. Tufat s tufat éd takyim ǎbǎreqqa nwn. » Ennen : « Kela, éd neṭṭes dɣ ǧéréǧéré n aɣrem. »
2 E disse: Eis agora, meus senhores, entrai, peço-vos, em casa de vosso servo, e passai nela a noite, e lavai os vossos pés; e de madrugada vos levantareis e ireis vosso caminho. E eles disseram: Não! Antes, na rua passaremos a noite.
3 Beššan yeẓey tn Loṭ ad eɣbelen éd emmeren ɣors. Yekna sn amensu mǎqqeren, yesseŋŋa sn tiǧelwén wr thé elxemméra ezzar ekšen.
3 E porfiou com eles muito, e vieram com ele e entraram em sua casa; e fez-lhes banquete e cozeu bolos sem levedura, e comeram.
4 Wr ensén animér as in osen médden win aɣrem, médden win Sodoma eɣleyen i tǎɣǎhamt, wi meḍruynén hund wi weššarnén, emdan osen in.
4 E, antes que se deitassem, cercaram a casa os varões daquela cidade, os varões de Sodoma, desde o moço até ao velho; todo o povo de todos os bairros.
5 Eɣren Loṭ ennen as : « Ma eǧen médden wi key-d osenén éheḍ waɣ ? Segmeḍ tn-d. Nera éd tn nk. »
5 E chamaram Ló e disseram-lhe: Onde estão os varões que a ti vieram nesta noite? Traze-os fora a nós, para que os conheçamos.
6 Yegmeḍ Loṭ dat émi, yergel taflut ḍeffers,
6 Então, saiu Ló a eles à porta, e fechou a porta atrás de si,
7 yenna : « Inhodet imidiwenin wr tegem elmenker.
7 e disse: Meus irmãos, rogo-vos que não façais mal.
8 Ekidet, eléɣ senatet tarrawén awenet wr ezzéynet médden, éd hawen tnt-in awyeɣ eǧet awa teram srsnt. Beššan wr teǧém heret i imeǧarenin édét ellan daw ihenanin. »
8 Eis aqui, duas filhas tenho, que ainda não conheceram varão; fora vo-las trarei, e fareis delas como bom for nos vossos olhos; somente nada façais a estes varões, porque por isso vieram à sombra do meu telhado.
9 Ennen as : « Efel datnɣ ! Wah wr yǎmos ar ǎɣerib, yosed yera éd yeǧ elxekuma ɣornɣ. Adih éd hak neǧ a yernan awa hasn éd neǧ ! » Ezzenkehen Loṭ s eṣṣahet ezzar eɣhelen éd erẓin taflut.
9 Eles, porém, disseram: Sai daí. Disseram mais: Como estrangeiro, este indivíduo veio aqui habitar e quereria ser juiz em tudo? Agora, te faremos mais mal a ti do que a eles. E arremessaram-se sobre o varão, sobre Ló, e aproximaram-se para arrombar a porta.
10 Oren médden win essin taflut, eẓẓelen ifassen nsn, ermesen Loṭ, ezzogehent ezzar ergelen taflut.
10 Aqueles varões, porém, estenderam a sua mão, e fizeram entrar a Ló consigo na casa, e fecharam a porta;
11 Ǎddunet wi ellenén dat émi, ekfen tn teddǎrɣelt emdan wi meḍruynén hund wi mǎqqornén ad hasn tender tisit n taflut.
11 e feriram de cegueira os varões que estavam à porta da casa, desde o menor até ao maior, de maneira que se cansaram para achar a porta.
12 Ennen médden win essin i Loṭ : « Teléd ǎddunet ennek arweh ? Iḍulan, arrawen, tarrawén d ǎddunet emdan. Seǧmeḍ wi tléd emdan aɣrem.
12 Então, disseram aqueles varões a Ló: Tens alguém mais aqui? Teu genro, e teus filhos, e tuas filhas, e todos quantos tens nesta cidade, tira-os fora deste lugar;
13 Édét éd nehheddem aɣrem, édét Amaɣlol yesla i tǎɣerit mǎqqeret ta taǧǧet fol ǎddunet win déɣ. Yesséwey anɣ-d éd nehhedem aɣrem waɣ. »
13 pois nós vamos destruir este lugar, porque o seu clamor tem engrossado diante da face do Senhor , e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Yosa Loṭ médden wi hé awinén eššéš, yenna hasn : « Hik ! Téklé, Amaɣlol yera ǎheddem n aɣrem waɣ. » Beššan eɣélen tǎhǎnḍezzit.
14 Então, saiu Ló, e falou a seus genros, aos que haviam de tomar as suas filhas, e disse: Levantai-vos; saí deste lugar, porque o Senhor há de destruir a cidade. Foi tido, porém, por zombador aos olhos de seus genros.
15 S ihokhaken, ennen ǎngelosen i Loṭ éd yermaḍ : « Téklé, téklé, ebded, awi hennik d tarrawén ennek tih senatet baš wr éd tehheddemem dɣ érét n ibekkaḍen n aɣrem. »
15 E, ao amanhecer, os anjos apertaram com Ló, dizendo: Levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas que aqui estão, para que não pereças na injustiça desta cidade.
16 Beššan yeǧa imehlan, ermesen médden Loṭ s ǎfus enta d hennis s ǎfus d eššeš s ǎfus, essegmeḍen tn aɣrem édét Amaɣlol yera éd tn yennej.
16 Ele, porém, demorava-se, e aqueles varões lhe pegaram pela mão, e pela mão de sua mulher, e pela mão de suas duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e tiraram-no, e puseram-no fora da cidade.
17 A yekka isaǧmaḍ tn aɣrem yenna iyyen dɣ médden i Loṭ : « Erwel baš éd teddered, wr tekyeded ḍefferk, wr tebdeded dɣ ǎbǎreqqa dɣ ǎǧuras imda, ek tadreq baš éd teddered. »
17 E aconteceu que, tirando-os fora, disse: Escapa-te por tua vida; não olhes para trás de ti e não pares em toda esta campina; escapa lá para o monte, para que não pereças.
18 Yenna Loṭ : « Kela, inhod é Émeli, awah wr yemmuken.
18 E Ló disse-lhe: Assim, não, Senhor!
19 Tidet as teǧéd i akli ennét a yehoseyen, tessikned ahi tamella édét togaẓed ahi tǎmeddort. Beššan wr ǎddobéɣ d erweleɣ s tadreq arweh wr yehheddem aɣrem, éd emmeteɣ.
19 Eis que, agora, o teu servo tem achado graça aos teus olhos, e engrandeceste a tua misericórdia que a mim me fizeste, para guardar a minha alma em vida; mas não posso escapar no monte, pois que tenho medo que me apanhe este mal, e eu morra.
20 Inhod, hanneyed taɣremt tén toheẓet ? Tohaẓ, ey ahi éd ahleɣ a tt awḍeɣ. Inhod, meḍriy taɣremt téndɣ, ey ahi éd ss erweleɣ baš éd ennejjeɣ imanin. »
20 Eis, agora, aquela cidade está perto, para fugir para lá, e é pequena; ora, para ali me escaparei (não é pequena?), para que minha alma viva.
21 Yenna has : « Egel, eɣbaleɣ ak éd eyyeɣ taɣremt tas tgannéd wr tehheddem.
21 E disse-lhe: Eis aqui, tenho-te aceitado também neste negócio, para não derribar esta cidade de que falaste.
22 As ét hik erwel ss édét wr eddobéɣ a eǧéɣ arweh wr tt-in téweḍed. » Fol awéndɣ as taɣremt téndɣ teǧa isem Soɣar, (elmeƹna ennét ta meḍriyet).
22 Apressa-te, escapa-te para ali; porque nada poderei fazer, enquanto não tiveres ali chegado. Por isso, se chamou o nome da cidade Zoar.
23 Déndɣ éd tenker tǎfuk ad yéweḍ Loṭ Soɣar.
23 Saiu o sol sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Γor déndɣ a hin yessertek Amaɣlol témsé d-tefalet aǧenna a awḍis fol Sodoma d Ƹamora.
24 Então, o Senhor fez chover enxofre e fogo, do Senhor desde os céus, sobre Sodoma e Gomorra.
25 Yǎhheddem éɣermen win essin ehhedemen entenetéḍ d ǎǧuras imda, aked ǎddunet emdan d at illen n iškan.
25 E derribou aquelas cidades, e toda aquela campina, e todos os moradores daquelas cidades, e o que nascia da terra.
26 Beššan hennis n Loṭ tesweḍ ḍeffers, teqqel tǎgettewt n tésemt.
26 E a mulher de Ló olhou para trás e ficou convertida numa estátua de sal.
27 Déndɣ-d yeffo ahel wa heḍen yekka Ibrahim édeg wadɣ yenmebded d-Amaɣlol.
27 E Abraão levantou-se aquela mesma manhã de madrugada e foi para aquele lugar onde estivera diante da face do Senhor .
28 As yekyed berén Sodoma d Ƹamora d ǎǧuras wa hasn yeɣlayen yeney ǎhu yeẓẓagen d-ifalen ǎmaḍal hund ǎhu d-ifalen elfor.
28 E olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina; e viu, e eis que a fumaça da terra subia, como a fumaça duma fornalha.
29 Hund awéndɣ adih, as yehheddem Yaḷḷah éɣermen win ǎǧuras, yesmekta-d Yaḷḷah Ibrahim, fol awéndɣ as yennejja Loṭ fol ǎheddem, yessegmeḍt aɣrem wa yezzeɣ.
29 E aconteceu que, destruindo Deus as cidades da campina, Deus se lembrou de Abraão e tirou Ló do meio da destruição, derribando aquelas cidades em que Ló habitara.
30 Yeksoḍ Loṭ éd yeqqayem dɣ Soɣar, yefel ǎkal baš éd yezzeɣ dɣ tadreq. Tarrawén ennét elkemnet as, yezzeɣ enta dsnt dɣ elkǎwri iyyen dɣ tadreq.
30 E subiu Ló de Zoar e habitou no monte, e as suas duas filhas com ele, porque temia habitar em Zoar; e habitou numa caverna, ele e as suas duas filhas.
31 Ahel iyyen tenna ta mǎqqeret i tǎmeḍrayt ennét : « Abbannɣ weššar, wrt illé ales dɣ ǎkal baš éd dnɣ yenmens hund awa itaweǧǧén dɣ ak édeg.
31 Então, a primogênita disse à menor: Nosso pai é já velho, e não há varão na terra que entre a nós, segundo o costume de toda a terra.
32 Endawet éd nesesu elboẓa i abbannɣ baš ak iyyet éd sukey éheḍ ɣors baš éd yekreh iheyawen. »
32 Vem, demos a beber vinho a nosso pai e deitemo-nos com ele, para que em vida conservemos semente de nosso pai.
33 Esseswenet abba nsnt elboẓa, éheḍ héndɣ tensa ɣors ta mǎqqeret. Wr yeššek i ula enḍerren, ula awad tensa ula awad tenker.
33 E deram a beber vinho a seu pai naquela noite; e veio a primogênita e deitou-se com seu pai, e não sentiu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Ahel wa heḍen ta mǎqqeret tenna i ta mǎḍreyet : « Nk ǎssokeyeɣ éheḍ ɣor abba nnɣ. Nesseswét éheḍ waɣ animér, maléla ennem. Hund aɣdɣ éd tnekf iheyawen. »
34 E sucedeu, no outro dia, que a primogênita disse à menor: Vês aqui, eu já ontem à noite me deitei com meu pai; demos-lhe a beber vinho também esta noite, e então entra tu, deita-te com ele, para que em vida conservemos semente de nosso pai.
35 Essexbetnet tisnet arweh ezzar ta meḍriyet tessokey éheḍ ɣors. Wr yeššek i ula enḍerren, ula awad tensa ula awad tenker.
35 E deram a beber vinho a seu pai, também naquela noite; e levantou-se a menor e deitou-se com ele; e não sentiu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Essemrewnet eššét n Loṭ dɣ tisnt.
36 E conceberam as duas filhas de Ló de seu pai.
37 Ta mǎqqeret tekreh arraw teǧas isem Mowab. Enta tis n Mowabiten ar dimaɣ.
37 E teve a primogênita um filho e chamou o seu nome Moabe; este é o pai dos moabitas, até ao dia de hoje.
38 Ta meḍriyet aked enta tekreh arraw teǧas isem Ben-Ƹammi. Enta tis n Beni-Ƹammon ar dimaɣ.
38 E a menor também teve um filho e chamou o seu nome Ben-Ami; este é o pai dos filhos de Amom, até o dia de hoje.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.