Gênesis 18
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs NTLH
1 Yemun-d Amaɣlol i Ibrahim ɣor iškan win Mamré. Ibrahim yeqqim dɣ émi n éhen ennét émér wad yekkus ahel.
1 O Senhor Deus apareceu a Abraão no bosque sagrado de Manre. Era a hora mais quente do dia, e Abraão estava sentado na entrada da sua barraca.
2 Yeṭkel ǎsewaḍ ennét, yeney keraḍ médden ebdadnén illehasin, déndɣ-d tn yeney yohelin yefal émi n éhen ennét, yerkeƹ datsn ar ǎmǎḍal.
2 Ele olhou para cima e viu três homens, de pé na sua frente. Quando os viu, correu ao encontro deles. Ajoelhou-se, encostou o rosto no chão
3 Yenna : « Sidi, inhod, kud egreweɣ ɣorek udem, wr tokeyed ɣor akli ennek sl wr tebdeded ɣors.
3 e disse: — Senhores, se eu mereço a sua atenção, não passem pela minha humilde casa sem me fazerem uma visita.
4 Éd hawen-d ǎmawyin heret n aman baš éd tsérdim éḍaren nwn ezzar éd tsunfum dɣ télé n ašek.
4 Vou mandar trazer água para lavarem os pés, e depois os senhores descansarão aqui debaixo da árvore.
5 Éd hawen-d awyeɣ a tekšem, aɣrum n tagella hawen yessokesen ulawen nwn, ezzar éd takyim ǎbǎreqqa nwn. Awéndɣ as tokeyem dat éhen n akli nwn ! » Ennen as : « Eǧ awas tennéd. »
5 Também vou trazer um pouco de comida, e assim terão forças para continuar a viagem. Os senhores me honraram com a sua visita; portanto, deixem que eu os sirva. Eles responderam: — Está bem, nós aceitamos.
6 Yohel Ibrahim s éhen ɣor Sara yenna has : « Hik ! Eṭkel keraḍet tẓiwawén n éǧél wa yehoseyen d tekned keraḍet tiǧelwén. »
6 Abraão correu para dentro da barraca e disse a Sara: — Depressa! Pegue uns dez quilos de farinha e faça pão.
7 Ezzar yohel yekka éheré, yéwey ǎloki yehoseyen, yedderén. Yekfé i akli ennét éd yerured éd ds imhihi.
7 Em seguida ele correu até onde estava o gado, escolheu um bom bezerro novo e o entregou a um dos empregados, que o preparou para ser comido.
8 As eknen isan, yeǧén Ibrahim dat imegaren ennét entenéḍ d ax wa yeẓẓen d wa kefayen. Tatten a yekka Ibrahim yella édés nsn dag ašek. Esmenden téteté.
8 Abraão pegou coalhada, leite e a carne preparada e pôs tudo diante dos visitantes. Ali, debaixo da árvore, ele mesmo serviu a comida e ficou olhando.
9 Ezzar essestenent : « Magga hennik Sara ? » Yenna : « Tella deh, teha éhen. »
9 Então eles perguntaram: — Onde está Sara, a sua mulher? — Está na barraca — respondeu Abraão.
10 Yenna : « Esilekeneɣ ak as éd-d ǎqqeleɣ aẓen ! Γor déndɣ Sara, hennik tekrah arraw. » Sara tesiged teha émi n éhen illan ḍeffers.
10 Um deles disse: — No ano que vem eu virei visitá-lo outra vez. E nessa época Sara, a sua mulher, terá um filho. Sara estava atrás dele, na entrada da barraca, escutando a conversa.
11 Beššan Ibrahim d Sara weššaren, eknan tewǎhré. Sara ǎbas tt-d tas ta-d taset téḍéḍén ak tallit.
11 Abraão e Sara eram muito velhos, e Sara já havia passado da idade de ter filhos.
12 Teṭsa Sara dɣ iman ennét, tenna : « Dimaɣ-d weššereɣ d alesin weššer, émér n tǎẓudé édt yemel ? »
12 Por isso riu por dentro e pensou assim: — Como poderei ter prazer sexual agora que eu e o meu senhor estamos velhos?
13 Yessesten Amaɣlol Ibrahim : « Mafol teṭsa Sara ? Mafol tenna : "Wr yenmehal éd ekreheɣ arraw édét weššareɣ ?"
13 Então o Senhor perguntou a Abraão: — Por que Sara riu? Por que disse que está velha demais para ter um filho?
14 Ma yendaren i Amaɣlol. Aẓen, dɣ émér ennét, as-d éd ǎqqeleɣ, éd tekreh arraw. »
14 Será que para o Senhor há alguma coisa impossível? Pois, como eu disse, no ano que vem virei visitá-lo outra vez. E nessa época Sara terá um filho.
15 Termeɣ Sara, tenna bahu : « Wr eṭséɣ. » Yenna has Amaɣlol : « Tidet diš, teṭséd ! »
15 Ao escutar isso, Sara ficou com medo e quis negar. — Eu não estava rindo — disse ela. Mas o — Não é verdade; você riu mesmo.
16 Enkeren médden baš éd eglin, ennehelen Sodoma. Yessofeḍ tn Ibrahim.
16 Depois os visitantes se levantaram e foram para um lugar de onde podiam ver a cidade de Sodoma. E Abraão os acompanhou para lhes mostrar o caminho.
17 Yenna Amaɣlol dɣ iman ennét : « Éd effereɣ i Ibrahim awas ǎbokeɣ tiǧawt ennét ?
17 Aí o Senhor Deus disse a si mesmo: “Não vou esconder de Abraão o que pretendo fazer.
18 Yemmukken in éd yeqqel tis n ellametén ǎǧǧotnén hullan, mǎqqornén. Édt id tefel elbaraka ta hé tewrit ǎddunet n eddunya temda.
18 Os seus descendentes se tornarão uma nação grande e poderosa, e por meio dele eu abençoarei todas as nações da terra.
19 Édét esnefreneɣt baš éd iselmed i meddans d iheyawen ennét ǎbǎreqqa n Amaɣlol, taǧǧen elḥaq d a yeẓẓalen. Baš éd yeǧ Amaɣlol i Ibrahim awa has yenna. »
19 Eu o escolhi para que ele mande que os seus filhos e os seus descendentes obedeçam aos meus ensinamentos e façam o que é correto e justo. Se eles obedecerem, farei por Abraão tudo o que prometi.”
20 Yenna Amaɣlol i Ibrahim : « Esléɣ i tǎɣerit ta tǎṣṣohét fol ǎmezzaɣ n Sodoma d Ƹamora, ibekkaḍen nsn elmenker mǎqqeren.
20 Aí o Senhor disse a Abraão: — Há terríveis acusações contra Sodoma e Gomorra, e o pecado dos seus moradores é muito grave.
21 Éd hin erseɣ éd esseneɣ tidet awas esléɣ itahawalen folsn. Kud taǧǧen elmenker wéndɣ folsn yehéwelen, éd ss elmedeɣ. »
21 Preciso descer até lá para ver se as acusações que tenho ouvido são verdadeiras ou não.
22 Imegaren winǧam ekken Sodoma, Ibrahim yeqqim yebdad dat Amaɣlol.
22 Então dois dos visitantes saíram, indo na direção de Sodoma; porém Abraão ficou ali com Deus, o Senhor .
23 Yoheẓ in Ibrahim yenna : « Tidet as teddobéd éd teŋɣed wa yeẓẓelen yeddéw d ănesbekkaḍ ?
23 Abraão chegou um pouco mais perto e perguntou: — Será que vais destruir os bons junto com os maus?
24 Kud ellant semmoset temerwén n ǎwadem yeẓẓalen dɣ aɣrem. Teddobed éd tn teŋɣed aked entenéḍ ? Wr teddobéd éd tsorfed i édeg wéndɣ dɣ érét n win semmoset temerwén wi eẓẓelnén ?
24 Talvez haja cinquenta pessoas direitas na cidade. Nesse caso, vais destruir a cidade? Será que não a perdoarias por amor aos cinquenta bons?
25 Kela ! Wr teddobéd éd teŋɣed wi eẓẓelnén ! Kela ! Wr teddobéd éd teŋɣed wa yeẓẓelen yola d ănesbekkaḍ. Kela ! Mafol wr yeddobet elqaḍi n edduniya temda tiǧawt n a yeẓẓalen ? »
25 Não é possível que mates os bons junto com os maus, como se todos tivessem cometido os mesmos pecados. Não faças isso! Tu és o juiz do mundo inteiro e por isso agirás com justiça.
26 Yenna Amaɣlol : « Kud oséɣ semmoset temerwén n ǎwadem yeẓẓalen dɣ aɣrem, éd sorfeɣ i édeg waɣ imda dɣ érét nsn. »
26 O Senhor Deus respondeu: — Se eu achar cinquenta pessoas direitas em Sodoma, perdoarei a cidade inteira por causa delas.
27 Yenna Ibrahim : « Soref ahi, é Émeli, fol awal wa hak taggeɣ, wr ǎmoseɣ ar heret n tǎgoḍrart d éẓed, ula ǎmoseɣ.
27 Abraão voltou a dizer: — Perdoa o meu atrevimento de continuar falando contigo, pois tu és o Senhor, e eu sou um simples mortal.
28 Kud dag semmoset temerwén eẓẓalnén adt illan, kud ella ekkoẓet temerwén d semmos. Fol semmos wi osernén éd tn teŋɣed emdan ? » Yenna Amaɣlol : « Wr tn éd eŋɣeɣ kud oséɣ ekkoẓet temerwén d semmos. »
28 Pode acontecer que haja apenas quarenta e cinco pessoas direitas. Destruirás a cidade por causa dessa diferença de cinco? Deus respondeu: — Se eu achar quarenta e cinco, não destruirei a cidade.
29 Yenna Ibrahim daɣ : « Kud wrt ellen ar ekkoẓet temerwén. » Yenna Amaɣlol : « Wr teǧǧeɣ ula dɣ érét n win ekkoẓet temerwén. »
29 Abraão continuou: — E se houver somente quarenta bons? — Por amor a esses quarenta, não destruirei a cidade — Deus respondeu.
30 Yenna Ibrahim : « Inhod wr tewweššened kud esséweleɣ daɣ, é Émeli. Tigenén wrt ellén ar keraḍet temerwén. » Yenna Amaɣlol : « Wr tn éd eŋɣeɣ kud oséɣ keraḍet temerwén. »
30 Abraão disse: — Não fiques zangado comigo, Senhor, por eu continuar a falar. E se houver só trinta? Deus respondeu: — Se houver trinta, eu perdoarei a cidade.
31 Yenna Ibrahim : « Soref ahi kud esséweleɣ ak animér, é Émeli. Tigénén wrt ellén ar senatet temerwén ? » Yenna Amaɣlol : « Wr tn éd eŋɣeɣ kud oséɣ senatet temerwén. »
31 Abraão tornou a insistir: — Estou sendo atrevido, mas me perdoa, Senhor. E se houver somente vinte? — Por amor a esses vinte, não destruirei a cidade — Deus respondeu.
32 Yenna Ibrahim : « Inhod, é Émeli, wr tewweššened. Wr éd siwleɣ animér. Beššan tigenén wrt ellén ar meraw eẓẓalnén. » Yenna Amaɣlol : « Wr tn éd eŋɣeɣ dɣ érét n meraw widɣ. »
32 Finalmente Abraão disse: — Não fiques zangado, Senhor, pois esta é a última vez que vou falar. E se houver só dez? — Por causa desses dez, não destruirei a cidade — Deus respondeu.
33 As yesmenda Amaɣlol awal yegla, Ibrahim yeqqel éhen ennét.
33 Quando o Senhor Deus acabou de falar com Abraão, ele foi embora, e Abraão voltou para casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.