Gênesis 12

Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yenna Amaɣlol i Abram : « Efel ǎkal ennek d ǎddunet ennek d win tǎɣǎhamt n tik, ek ǎkal wa key éd sekneɣ.
1 Ora, disse o Senhor a Abrão: Sai da tua terra, da tua parentela e da casa de teu pai e vai para a terra que te mostrarei;
2 Éd dk ekneɣ ellamet mǎqqeret. Éd hak eǧeɣ elbaraka. Éd erreɣ isem ennek yetiwezzay hullan. Éd dk eǧeɣ elbaraka i wi heḍnén.
2 de ti farei uma grande nação, e te abençoarei, e te engrandecerei o nome. Sê tu uma bênção!
3 Éd ekfeɣ elbaraka-hin i wi key hakkenén ta nsn beššan éd elɣeneɣ wi key leɣɣennén. Tawsitén tin ǎmǎḍal emdanet éd eǧrewnet elbaraka-hin serek. »
3 Abençoarei os que te abençoarem e amaldiçoarei os que te amaldiçoarem; em ti serão benditas todas as famílias da terra.
4 Yegla Abram, hund awa has yenna Amaɣlol, yeddéw ds Loṭ. Ila Abram essahet temerwén n ǎwetay d semmos as yefel Haran.
4 Partiu, pois, Abrão, como lho ordenara o Senhor , e Ló foi com ele. Tinha Abrão setenta e cinco anos quando saiu de Harã.
5 Yéwey hennis Saray d Loṭ, yǎmosen rurés n eɲɲas, éweyen a elen, aked éklan nsn wi ezzenhen dɣ Haran. Ekken ǎkal wan Kenƹan. Éweḍent.
5 Levou Abrão consigo a Sarai, sua mulher, e a Ló, filho de seu irmão, e todos os bens que haviam adquirido, e as pessoas que lhes acresceram em Harã. Partiram para a terra de Canaã; e lá chegaram.
6 Yejjer Abram akal ar édeg wa iǧen isem Šakim, ar ašek wan Moré. Γor déndɣ Kenƹaniten ezzaɣen ǎkal.
6 Atravessou Abrão a terra até Siquém, até ao carvalho de Moré. Nesse tempo os cananeus habitavam essa terra.
7 Yemun-d Amaɣlol i Abram yenna has : « Éd ekfeɣ ǎkal waɣ i iheyawen ennek. » Yekna Abram ǎsǎɣres i Amaɣlol dɣ édeg wéngɣ dɣ has-d yemun.
7 Apareceu o Senhor a Abrão e lhe disse: Darei à tua descendência esta terra. Ali edificou Abrão um altar ao Senhor , que lhe aparecera.
8 Yekka tidreɣén ellanén s aǧmoḍ n tǎfuk n Beytel, yekres ihenan ennét ǧér Beytel d Ay. Yeqqal as Beytel aɣil wan ǎgǎḍel n tǎfuk, Ay illas aɣil was d tǧammeḍ tǎfuk. Yekna ǎsǎɣres i Amaɣlol, yeƹbedt s isem n Amaɣlol.
8 Passando dali para o monte ao oriente de Betel, armou a sua tenda, ficando Betel ao ocidente e Ai ao oriente; ali edificou um altar ao Senhor e invocou o nome do Senhor .
9 Éhen s wa heḍen, yennehel Abram ǎnǎhol berén ǎkal wan Negeb.
9 Depois, seguiu Abrão dali, indo sempre para o Neguebe.
10 Tellé menna dɣ ǎkal, fol awéndɣ yekka Abram Maṣar, yezzeɣ ds, édét menna teṣṣohet hullan dɣ ǎkal.
10 Havia fome naquela terra; desceu, pois, Abrão ao Egito, para aí ficar, porquanto era grande a fome na terra.
11 As deroɣ yeǧǧeh Maṣar yenna Abram i Saray : « Seged ahi Saray, essaneɣ as km tǎmǎṭ tǎhoseyet a tǎmosed.
11 Quando se aproximava do Egito, quase ao entrar, disse a Sarai, sua mulher: Ora, bem sei que és mulher de formosa aparência;
12 As km éd eynin Elmesriten éd ennin tǎmǎṭin a tǎmosed, éd hi eŋɣin, km, éd km eyyin teddared.
12 os egípcios, quando te virem, vão dizer: É a mulher dele e me matarão, deixando-te com vida.
13 Inhod ad tennéd tǎmeḍraytin a tǎmosed baš wr hi éd eŋɣin dɣ érét ennem, baš éd hi eknin taɣera dɣ érét ennem. »
13 Dize, pois, que és minha irmã, para que me considerem por amor de ti e, por tua causa, me conservem a vida.
14 As yéweḍ Abram Maṣar, eneyen Elmesriten tihusay ti teǧa hennis.
14 Tendo Abrão entrado no Egito, viram os egípcios que a mulher era sobremaneira formosa.
15 Eneyen tt erraysen n Ferƹaon, ǎmǎnokal n Maṣar, ezzar ennen i amɣar in tekna tihusay. Teméwey-d tǎmǎṭ ɣor ǎmǎnokal.
15 Viram-na os príncipes de Faraó e gabaram-na junto dele; e a mulher foi levada para a casa de Faraó.
16 Dɣ érét ennét Ferƹaon yekna taɣera i Abram. Yekfé éheré wa ǧezzulen d wa heǧrén, ihéḍan, d éklan d teklatén d tihéḍén d imnas.
16 Este, por causa dela, tratou bem a Abrão, o qual veio a ter ovelhas, bois, jumentos, escravos e escravas, jumentas e camelos.
17 Beššan Amaɣlol yesséwey fol Ferƹaon d tǎɣahamt ennét tilɣanén, wr has yegreẓ awén, yesséwey tǎxellawt dɣ érét n Saray hennis n Abram.
17 Porém o Senhor puniu Faraó e a sua casa com grandes pragas, por causa de Sarai, mulher de Abrão.
18 Adih yeɣra Ferƹaon Abram, yenna has : « Mafol teǧéd ahi awén ? Mafol wr hi tennéd as hennik a tǎmos ?
18 Chamou, pois, Faraó a Abrão e lhe disse: Que é isso que me fizeste? Por que não me disseste que era ela tua mulher?
19 Mafol tennéd ahi tǎmeḍrayt ennek a tǎmos, eknéɣ ds tǎmǎṭin, dimaɣ nɣtaḥ tǎmaṭ ennek, awi-tt d tegled ! »
19 E me disseste ser tua irmã? Por isso, a tomei para ser minha mulher. Agora, pois, eis a tua mulher, toma-a e vai-te.
20 Yessofeḍt Ferƹaon s médden, enta d hennis d tela nsn temda ad eǧmeḍen ǎkal.
20 E Faraó deu ordens aos seus homens a respeito dele; e acompanharam-no, a ele, a sua mulher e a tudo que possuía.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.