Josué 14
Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs NVI
1 Iyake i govambwara va ŋgoroŋga na thɨ giya Kenan thelauniyeko — Jorɨdan yalasiniyeko thɨ wogiya weŋgiya Isirel gharɨgharɨniye. Eliyesa iye ravowovowo, Josuwa Nan nariye na Isirel uu theyaworo na theghewo lenji randevivaŋgi, thɨ giya thelauko weŋgi Isirel gharɨgharɨniye.
1 Foram estas as terras que os israelitas receberam por herança em Canaã, e que o sacerdote Eleazar, Josué, filho de Num, e os chefes dos clãs das tribos dos israelitas repartiram entre eles.
2 Mbaŋa va thɨ giya ghamba yakuyaku weŋgi wabwi na wabwi, uu theghesiwo na uu Manase vaŋgothiye weŋgi, va thɨ duda varɨ na varɨko le govambwara thɨ vakatha ŋgoreiye, ŋgora Giya Loi vama i utu giyawe Mosese.
2 A divisão da herança foi decidida por sorteio entre as nove tribos e meia, como o Senhor tinha ordenado por meio de Moisés,
3 — ausente —
3 pois Moisés já tinha dado herança às duas tribos e meia a leste do Jordão. Mas aos levitas não dera herança entre os demais.
4 — ausente —
4 Os filhos de José formaram as duas tribos de Manassés e Efraim. Os levitas não receberam porção alguma da terra; receberam apenas cidades onde viver, com pastagens para os seus rebanhos.
5 Isirel gharɨgharɨniye va thɨ giya lenji thelauko e valɨvaŋgako iyako ŋgoreiye vara iyako, ŋgora Giya Loi vama i utu giya weya Mosese.
5 Os israelitas dividiram a terra conforme o Senhor tinha ordenado a Moisés.
6 Mbaŋa regha gharɨgharɨ vavana Juda e gha uu tɨne thɨ raka menawe Josuwa mbaŋa vamba inanji Gilgal e tɨne. Gharɨgharɨke thiyake regha, Keleb Jepune nariye na i mena uu Keni e tɨne, i dagewe Josuwa iŋa, “Kaero u ghareghare ŋgoroŋga Giya Loi va i dagewe Mosese, Loi le lolo, ghen na ghino kaiwanda mbaŋa va inanda Kades Beniya e tɨne.
6 Os homens de Judá vieram a Josué em Gilgal, e Calebe, filho do quenezeu Jefoné, lhe disse: "Você sabe o que o Senhor disse a Moisés, homem de Deus, em Cades-Barnéia, sobre mim e sobre você.
7 Ghino wo theghathegha vama i wo ghwevarɨ mbaŋa Giya Loi le rakakaiwo, Mosese va i variyeŋgo Kades Beniya e tɨne ya raŋgi na ya mena ya ghewaŋa budakai ina e thelauke iyake tɨne. Mbaŋa ya njoghawe, ya wonjogha toto emunjoruwe amalaghɨniye budakai va ya thuwe e maraŋgu.
7 Eu tinha quarenta anos quando Moisés, servo do Senhor, enviou-me de Cades-Barnéia para espionar a terra. Eu lhe dei um relatório digno de confiança,
8 Ko iyemaeŋge wouneko va weiŋguyaŋgiko thɨ vakatha gharelaghɨlaghɨ laghɨye weŋgi gharɨgharɨko wolaghɨye. Iyemaeŋge, ghino ya vareminje moli Giya lo Loi.
8 mas os meus irmãos israelitas que foram comigo fizeram o povo desanimar-se de medo. Eu, porém, fui inteiramente fiel ao Senhor, ao meu Deus.
9 Iya kaiwae Mosese i tholo na i dagera e ghino, iŋa, ‘Iya vara thelauna mendava vo loŋganawe nevole ghen na orumburumbu tha na tha lenji ghamba yakuyaku mbaŋake wolaghɨye, kaiwae mendava u ghambu na u vareminja Giya lo Loi e gharenɨna laghɨye.’”
9 Por isso naquele dia Moisés me jurou: ‘Certamente a terra em que você pisou será uma herança perpétua para você e para os seus descendentes, porquanto você foi inteiramente fiel ao Senhor, ao meu Deus’.
10 “Wo u thuwe, noroke kaero theghathegha kaero ghwevarɨ na umbolima iko mbaŋa Giya Loi va i utu giya utuutuko iyako weya Mosese. Va e mbaŋako iyako Isirel gharɨgharɨniye vamba thɨ rakaraka loloŋga e vuruvuru vwatavwatae, na Giya Loi, ŋgoreiye va le dagerawe, i vakathaŋgo mbe e yawayawaliŋgu ghaghadɨ noroke. Wo u thuweŋgo noroke! Wo theghathegha kaero i wo ghwewa na umbolima (85)
10 "Pois bem, o Senhor manteve-me vivo, como prometeu. E foi há quarenta e cinco anos que ele disse isso a Moisés, quando Israel caminhava pelo deserto. Por isso aqui estou hoje, com oitenta e cinco anos de idade!
11 na lo vurɨgheghe noroke mbe ŋgora vara Mosese vamba e yawayawaliye na i variyeŋgo ya mena gheke. Lo vurɨghegheke mbe valɨkaiwaŋgu eŋge ya wa gaithɨ kaiwae o ya vakathava the bigithan.
11 Ainda estou tão forte como no dia em que Moisés me enviou; tenho agora tanto vigor para ir à guerra como naquela época.
12 Iya kaiwae noroke mau vatomwe eŋge weŋgo vanautumake e ououniyeke iya Giya Loi va i dagerake weŋgo va e mbaŋako iyako. Kaerova wo utu giya e ghen gharɨgharɨ laghɨlaghɨye idanji Anak inanji gheko, na ghembaghembako ghanji gana mbe thɨ vurɨgheghe eŋge. Ko iyemaeŋge Giya Loi ne i thalavuŋgo na ya vagege raŋgiyaŋgi ŋgoreiya va iŋako.”
12 Dê-me, pois, a região montanhosa que naquela ocasião o Senhor me prometeu. Na época, você ficou sabendo que os enaquins lá viviam com suas cidades grandes e fortificadas; mas, se o Senhor estiver comigo, eu os expulsarei de lá, como ele prometeu".
13 Josuwa i wogiyawe Keleb, Jepune nariye gha dagemwaewo na i wogiya ghambae idae Hebron na le ghamba yakuyaku.
13 Então Josué abençoou Calebe, filho de Jefoné, e lhe deu Hebrom por herança.
14 Hebron mbe Keleb, Jepune rara Keni nariye orumburumbuye lenji ghamba yakuyaku vara, kaiwae va i vareminje na i ghambu Giya Loi, Isirel lenji Loi.
14 Por isso, até hoje, Hebrom pertence aos descendentes de Calebe, filho do quenezeu Jefoné, pois ele foi inteiramente fiel ao Senhor, ao Deus de Israel.
15 Hebron vambe idae Kiriyat Aba, iye va lolo laghɨye regha wabwi Anak e tɨne.
15 Hebrom era chamada Quiriate-Arba, em homenagem a Arba, o maior dos enaquins. E a terra teve descanso da guerra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.