Josué 14
Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs BKJ
1 Iyake i govambwara va ŋgoroŋga na thɨ giya Kenan thelauniyeko — Jorɨdan yalasiniyeko thɨ wogiya weŋgiya Isirel gharɨgharɨniye. Eliyesa iye ravowovowo, Josuwa Nan nariye na Isirel uu theyaworo na theghewo lenji randevivaŋgi, thɨ giya thelauko weŋgi Isirel gharɨgharɨniye.
1 E estas são as regiões que os filhos de Israel herdaram na terra de Canaã, as quais Eleazar, o sacerdote, e Josué, o filho de Num, e os cabeças dos pais das tribos dos filhos de Israel, lhes distribuíram por herança.
2 Mbaŋa va thɨ giya ghamba yakuyaku weŋgi wabwi na wabwi, uu theghesiwo na uu Manase vaŋgothiye weŋgi, va thɨ duda varɨ na varɨko le govambwara thɨ vakatha ŋgoreiye, ŋgora Giya Loi vama i utu giyawe Mosese.
2 Por sorte foi a sua herança, como o SENHOR ordenou pela mão de Moisés, para as nove tribos, e para a meia tribo.
3 — ausente —
3 Pois Moisés tinha dado a herança das duas tribos e da meia tribo no outro lado do Jordão; mas para os levitas ele não deu nenhuma herança no meio deles.
4 — ausente —
4 Porque os filhos de José eram duas tribos, Manassés e Efraim; portanto eles não deram parte aos levitas na terra, salvo cidades para habitarem, com os seus arredores para o seu gado e para seus bens.
5 Isirel gharɨgharɨniye va thɨ giya lenji thelauko e valɨvaŋgako iyako ŋgoreiye vara iyako, ŋgora Giya Loi vama i utu giya weya Mosese.
5 Como o SENHOR ordenou a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel, e dividiram a terra.
6 Mbaŋa regha gharɨgharɨ vavana Juda e gha uu tɨne thɨ raka menawe Josuwa mbaŋa vamba inanji Gilgal e tɨne. Gharɨgharɨke thiyake regha, Keleb Jepune nariye na i mena uu Keni e tɨne, i dagewe Josuwa iŋa, “Kaero u ghareghare ŋgoroŋga Giya Loi va i dagewe Mosese, Loi le lolo, ghen na ghino kaiwanda mbaŋa va inanda Kades Beniya e tɨne.
6 Então os filhos de Judá vieram até Josué em Gilgal; e Calebe, o filho de Jefoné, o quenezeu, disse-lhe: Tu sabes o que o SENHOR disse a Moisés, o homem de Deus, em Cades-Barneia acerca de mim e de ti.
7 Ghino wo theghathegha vama i wo ghwevarɨ mbaŋa Giya Loi le rakakaiwo, Mosese va i variyeŋgo Kades Beniya e tɨne ya raŋgi na ya mena ya ghewaŋa budakai ina e thelauke iyake tɨne. Mbaŋa ya njoghawe, ya wonjogha toto emunjoruwe amalaghɨniye budakai va ya thuwe e maraŋgu.
7 Quarenta anos tinha eu, quando Moisés, o servo do SENHOR, enviou-me de Cades-Barneia para espionar a terra; e eu lhe trouxe de volta uma palavra conforme esta estava no meu coração.
8 Ko iyemaeŋge wouneko va weiŋguyaŋgiko thɨ vakatha gharelaghɨlaghɨ laghɨye weŋgi gharɨgharɨko wolaghɨye. Iyemaeŋge, ghino ya vareminje moli Giya lo Loi.
8 Contudo, os meus irmãos que comigo subiram fizeram derreter o coração do povo, mas eu segui com integridade o SENHOR, meu Deus.
9 Iya kaiwae Mosese i tholo na i dagera e ghino, iŋa, ‘Iya vara thelauna mendava vo loŋganawe nevole ghen na orumburumbu tha na tha lenji ghamba yakuyaku mbaŋake wolaghɨye, kaiwae mendava u ghambu na u vareminja Giya lo Loi e gharenɨna laghɨye.’”
9 E Moisés jurou naquele dia, dizendo: Certamente a terra sobre a qual os teus pés pisaram será a tua herança, e dos teus filhos para todo o sempre, porque tu seguiste com integridade o SENHOR meu Deus.
10 “Wo u thuwe, noroke kaero theghathegha kaero ghwevarɨ na umbolima iko mbaŋa Giya Loi va i utu giya utuutuko iyako weya Mosese. Va e mbaŋako iyako Isirel gharɨgharɨniye vamba thɨ rakaraka loloŋga e vuruvuru vwatavwatae, na Giya Loi, ŋgoreiye va le dagerawe, i vakathaŋgo mbe e yawayawaliŋgu ghaghadɨ noroke. Wo u thuweŋgo noroke! Wo theghathegha kaero i wo ghwewa na umbolima (85)
10 E agora eis que o SENHOR tem me mantido vivo, como declarou, nestes quarenta e cinco anos, verdadeiramente, desde que o SENHOR falou esta palavra a Moisés, enquanto os filhos de Israel vagavam pelo deserto; e agora, vê que nestes dias já tenho oitenta e cinco anos.
11 na lo vurɨgheghe noroke mbe ŋgora vara Mosese vamba e yawayawaliye na i variyeŋgo ya mena gheke. Lo vurɨghegheke mbe valɨkaiwaŋgu eŋge ya wa gaithɨ kaiwae o ya vakathava the bigithan.
11 Como ainda sou tão forte nestes dias como era no dia em que Moisés me enviou; como antes era a minha força, assim também é a minha força agora, para a guerra, tanto para sair, como para entrar.
12 Iya kaiwae noroke mau vatomwe eŋge weŋgo vanautumake e ououniyeke iya Giya Loi va i dagerake weŋgo va e mbaŋako iyako. Kaerova wo utu giya e ghen gharɨgharɨ laghɨlaghɨye idanji Anak inanji gheko, na ghembaghembako ghanji gana mbe thɨ vurɨgheghe eŋge. Ko iyemaeŋge Giya Loi ne i thalavuŋgo na ya vagege raŋgiyaŋgi ŋgoreiya va iŋako.”
12 Agora, portanto, dá-me este monte, do qual o SENHOR falou naquele dia, pois tu ouviste naquele dia que os anaquins lá estavam, e que as cidades eram grandes e fortificadas; se assim for, o SENHOR estará comigo, e eu serei capaz de expulsá-los, como disse o SENHOR.
13 Josuwa i wogiyawe Keleb, Jepune nariye gha dagemwaewo na i wogiya ghambae idae Hebron na le ghamba yakuyaku.
13 E Josué o abençoou, e deu Hebrom a Calebe, o filho de Jefoné, por herança.
14 Hebron mbe Keleb, Jepune rara Keni nariye orumburumbuye lenji ghamba yakuyaku vara, kaiwae va i vareminje na i ghambu Giya Loi, Isirel lenji Loi.
14 Hebrom, portanto, tornou-se a herança de Calebe, o filho de Jefoné, o quenezeu, até este dia, porque ele seguiu com integridade o SENHOR, Deus de Israel.
15 Hebron vambe idae Kiriyat Aba, iye va lolo laghɨye regha wabwi Anak e tɨne.
15 E antes o nome de Hebrom era Quiriate-Arba; sendo que Arba fora um homem afamado entre os anaquins. E a terra teve repouso da guerra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.