Josué 14

Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Iyake i govambwara va ŋgoroŋga na thɨ giya Kenan thelauniyeko — Jorɨdan yalasiniyeko thɨ wogiya weŋgiya Isirel gharɨgharɨniye. Eliyesa iye ravowovowo, Josuwa Nan nariye na Isirel uu theyaworo na theghewo lenji randevivaŋgi, thɨ giya thelauko weŋgi Isirel gharɨgharɨniye.
1 Estas, pois, são as heranças que os filhos de Israel receberam na terra de Canaã, as quais Eleazar, o sacerdote, e Josué, filho de Num, e os cabeças das casas paternas das tribos dos filhos de Israel lhes repartiram.
2 Mbaŋa va thɨ giya ghamba yakuyaku weŋgi wabwi na wabwi, uu theghesiwo na uu Manase vaŋgothiye weŋgi, va thɨ duda varɨ na varɨko le govambwara thɨ vakatha ŋgoreiye, ŋgora Giya Loi vama i utu giyawe Mosese.
2 Foi feita por sorte a partilha da herança entre as nove tribos e meia, como o Senhor ordenara por intermédio de Moisés.
3 — ausente —
3 Porquanto às duas tribos e meia Moisés já dera herança além do Jordão; mas aos levitas não deu herança entre eles.
4 — ausente —
4 Os filhos de José eram duas tribos, Manassés e Efraim; e aos levitas não se deu porção na terra, senão cidades em que habitassem e os arrabaldes delas para o seu gado e para os seus bens. :
5 Isirel gharɨgharɨniye va thɨ giya lenji thelauko e valɨvaŋgako iyako ŋgoreiye vara iyako, ŋgora Giya Loi vama i utu giya weya Mosese.
5 Como o Senhor ordenara a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel e repartiram a terra.
6 Mbaŋa regha gharɨgharɨ vavana Juda e gha uu tɨne thɨ raka menawe Josuwa mbaŋa vamba inanji Gilgal e tɨne. Gharɨgharɨke thiyake regha, Keleb Jepune nariye na i mena uu Keni e tɨne, i dagewe Josuwa iŋa, “Kaero u ghareghare ŋgoroŋga Giya Loi va i dagewe Mosese, Loi le lolo, ghen na ghino kaiwanda mbaŋa va inanda Kades Beniya e tɨne.
6 Então os filhos de Judá chegaram a Josué em Gilgal; e Calebe, filho de Jefoné o quenezeu, lhe disse: Tu sabes o que o Senhor falou a Moisés, homem de Deus, em Cades-Barnéia, a respeito de mim e de ti.
7 Ghino wo theghathegha vama i wo ghwevarɨ mbaŋa Giya Loi le rakakaiwo, Mosese va i variyeŋgo Kades Beniya e tɨne ya raŋgi na ya mena ya ghewaŋa budakai ina e thelauke iyake tɨne. Mbaŋa ya njoghawe, ya wonjogha toto emunjoruwe amalaghɨniye budakai va ya thuwe e maraŋgu.
7 Quarenta anos tinha eu quando Moisés, servo do Senhor, me enviou de Cades-Barnéia para espiar a terra, e eu lhe trouxe resposta, como sentia no meu coração.
8 Ko iyemaeŋge wouneko va weiŋguyaŋgiko thɨ vakatha gharelaghɨlaghɨ laghɨye weŋgi gharɨgharɨko wolaghɨye. Iyemaeŋge, ghino ya vareminje moli Giya lo Loi.
8 Meus irmãos que subiram comigo fizeram derreter o coração o povo; mas eu perseverei em seguir ao Senhor meu Deus.
9 Iya kaiwae Mosese i tholo na i dagera e ghino, iŋa, ‘Iya vara thelauna mendava vo loŋganawe nevole ghen na orumburumbu tha na tha lenji ghamba yakuyaku mbaŋake wolaghɨye, kaiwae mendava u ghambu na u vareminja Giya lo Loi e gharenɨna laghɨye.’”
9 Naquele dia Moisés jurou, dizendo: Certamente a terra em que pisou o teu pé te será por herança a ti e a teus filhos para sempre, porque perseveraste em seguir ao Senhor meu Deus.
10 “Wo u thuwe, noroke kaero theghathegha kaero ghwevarɨ na umbolima iko mbaŋa Giya Loi va i utu giya utuutuko iyako weya Mosese. Va e mbaŋako iyako Isirel gharɨgharɨniye vamba thɨ rakaraka loloŋga e vuruvuru vwatavwatae, na Giya Loi, ŋgoreiye va le dagerawe, i vakathaŋgo mbe e yawayawaliŋgu ghaghadɨ noroke. Wo u thuweŋgo noroke! Wo theghathegha kaero i wo ghwewa na umbolima (85)
10 E agora eis que o Senhor, como falou, me conservou em vida estes quarenta e cinco anos, desde o tempo em que o Senhor falou esta palavra a Moisés, andando Israel ainda no deserto; e eis que hoje tenho já oitenta e cinco anos;
11 na lo vurɨgheghe noroke mbe ŋgora vara Mosese vamba e yawayawaliye na i variyeŋgo ya mena gheke. Lo vurɨghegheke mbe valɨkaiwaŋgu eŋge ya wa gaithɨ kaiwae o ya vakathava the bigithan.
11 ainda hoje me acho tão forte como no dia em que Moisés me enviou; qual era a minha força então, tal é agora a minha força, tanto para a guerra como para sair e entrar.
12 Iya kaiwae noroke mau vatomwe eŋge weŋgo vanautumake e ououniyeke iya Giya Loi va i dagerake weŋgo va e mbaŋako iyako. Kaerova wo utu giya e ghen gharɨgharɨ laghɨlaghɨye idanji Anak inanji gheko, na ghembaghembako ghanji gana mbe thɨ vurɨgheghe eŋge. Ko iyemaeŋge Giya Loi ne i thalavuŋgo na ya vagege raŋgiyaŋgi ŋgoreiya va iŋako.”
12 Agora, pois, dá-me este monte de que o Senhor falou naquele dia; porque tu ouviste, naquele dia, que estavam ali os anaquins, bem como cidades grandes e fortificadas. Porventura o Senhor será comigo para os expulsar, como ele disse.
13 Josuwa i wogiyawe Keleb, Jepune nariye gha dagemwaewo na i wogiya ghambae idae Hebron na le ghamba yakuyaku.
13 Então Josué abençoou a Calebe, filho de Jefoné, e lhe deu Hebrom em herança.
14 Hebron mbe Keleb, Jepune rara Keni nariye orumburumbuye lenji ghamba yakuyaku vara, kaiwae va i vareminje na i ghambu Giya Loi, Isirel lenji Loi.
14 Portanto Hebrom ficou sendo herança de Calebe, filho de Jefoné o quenezeu, até o dia de hoje, porquanto perseverara em seguir ao Senhor Deus de Israel.
15 Hebron vambe idae Kiriyat Aba, iye va lolo laghɨye regha wabwi Anak e tɨne.
15 Ora, o nome de Hebrom era outrora Quiriate-Arba, porque Arba era o maior homem entre os anaquins. E a terra repousou da guerra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.