2 Coríntios 2
ANWNV GAMLV (TGJ) vs NVT
1 Vkvlvgabv ngo nonu gvlo lvkodv aadvla nonua mvngdwk momam svnga, aaku mare vla mvngbwk pvkunv.
1 Por isso resolvi não entristecê-los com outra visita dolorosa.
2 Ogulvgavbolo ngo nonua mvngdwk mooku bolo, yvvkudw nga mvngpu moji kunv? Ngoogv mvngdwk dubv mvkunam vdwv mvngku.
2 Pois, se eu lhes causar tristeza, quem me alegrará? Certamente não serão aqueles a quem entristeci.
3 Ngam mvngpu mojinv nyi vdwa ngo aagvrila mvngdwk monwngma mvngla—vkvlvkwngbv ngo ho siti a nonua lvkla jipv kunv. Ogulvgavbolo ngo chindu vdwlo ngo mvngpu rinyi nonuka mvngpu mingvdu.
3 Esse foi o motivo de eu ter escrito como o fiz, para que, quando eu for, não seja entristecido por aqueles que deveriam me alegrar. Sem dúvida, vocês sabem que minha alegria vem do fato de vocês estarem alegres.
4 Ngo achialvbv adwkaku la okv haapok lo mvngru okv achialvbv nyikla sarla ritola nonua siti a lvkla jipvnv; ngoogv vbvrinam v nonua mvngdwk monam lvgabvma, vbvritola ngo nonu mvnwngnga vdwgo pakdudw um nonua hinchin moso mvngla.
4 Escrevi aquela carta com grande angústia, com o coração aflito e muitas lágrimas. Minha intenção não era entristecê-los, mas mostrar-lhes quanto amo vocês.
5 Vjak akin gonv megonyi mvngdwk mopvbolo, hv nga rinam ma vbvritola nonu mvnwngnga—mama vdaka tunggonyi ripv. (Ngoogv svbv minam si ogulvgavbolo ngo ninyia minying nwngma.)
5 Não exagero quando digo que o homem que causou tantos problemas magoou não somente a mim, mas, até certo ponto, a todos vocês.
6 Nonuno nyi cheloyanv ngv, ho nyi hum mvrit pvnvlo hv awjego mvpvku.
6 A maioria de vocês se opôs a ele, e isso já foi castigo suficiente.
7 Vjak nonuno ninyia mvngdwk lo ngoomu manam lvgabv, ninyigv rimur a mvngnga jilaku mintvmiru yala kuka.
7 Agora, porém, é hora de perdoá-lo e confortá-lo; do contrário, pode acontecer de ele ser vencido pela tristeza excessiva.
8 Okv vkvlvgabv ngo nonua dinchi rungbv mindunv ninyia nonuno jvjvbv pakrung dunvgo vla chimu runglaka.
8 Peço, portanto, que reafirmem seu amor por ele.
9 Ngo ho gv siti hum lvktoku ogulvgavbolo nonuno vdwgo alvyaungbv pokayarka nga tormisuto kubvdw um malin nwngla okv nonuno ngoogv minam ha tvvla rinwng nvgobv rila doopvdw ma doomadw um chinso mvngla.
9 Eu lhes escrevi daquela forma para testá-los e ver se seguiriam todas as minhas instruções.
10 Vdwlo nonuno akin gonvgv ogu rimur go ripvdw um anyubv mvngnga jiri kunyi, ngo ninyia anyubv mvngnga jidu kunv, ogulvgavbolo ngo vdwlo anyubv mvngnga doodw, vbv ngoogv anyubv mvngnga namv nonunogv lvgabv Kristo gv kaagialo lo ritoku,
10 Se vocês perdoam esse homem, eu também o perdoo. E, quando eu perdoo o que precisa ser perdoado, faço-o na presença de Cristo, em favor de vocês,
11 Okv ngoogv vbvrinam hv Uyu ngonuam rigum nyuma dubv vla ripvnv; ogulvgavbolo ngonu chinsudu ninyigv rinvpv vla mvngnam a.
11 para que Satanás não tenha vantagem sobre nós, pois conhecemos seus planos malignos.
12 Ngo vdwlo Toroas pamtv lo Kristo gv alvnv yunying nga japji dubv aalwk tokudw, ngo kaapa toku hoka Ahtu gv kudungkua nga ridu kubv lamtv mvkok pvji nama.
12 Quando cheguei à cidade de Trôade para anunciar as boas-novas de Cristo, o Senhor me abriu uma porta de oportunidade.
13 Vbvritola ngo achialvbv mvngdwk toku, ogulvgavbolo ngo ngonugv achiboru Taitasnyi hoka kaapa nyuma toku. Vkvlvgabv ngo hoka nyi vdwa alvbv doola kukv vpikula Mesedonia bv vngdavngra pvkunv.
13 Contudo, não tive paz em meu espírito, pois meu querido irmão Tito ainda não havia chegado com notícias de vocês. Assim, despedi-me dos irmãos dali e fui à Macedônia para procurá-lo.
14 Pwknvyarnvnyi umbonyikv! ogulvgavbolo Kristo gvlo ngonugv akinbv dobv ribvnam lokv Pwknvyarnv ngonua patwk nyi gv aingbv Kristo gv mvgumrigum nama soi soibv sola gokrvnam lvgabv vnggv toku. Kristonyi chinam lvkwng nga, amuk nampu nvnga mvnwnglo jukar monam aingbv Pwknvyarnv ngonu gvlo rimudu.
14 Mas graças a Deus, que, em Cristo, sempre nos conduz triunfantemente. Agora, por nosso intermédio, ele espalha o conhecimento de Cristo por toda parte, como um doce perfume.
15 Ogulvgavbolo ngonu Kristo gv Pwknvyarnvnyi amok nampunv jinam aringdo hv ringlin kunam lola okv ringma dwnam lo jungsik karmunam aingbv ridu.
15 Somos o aroma de Cristo que se eleva até Deus. Mas esse aroma é percebido de forma diferente por aqueles que estão sendo salvos e por aqueles que estão perecendo.
16 Yvv bunu ngoodudw, si ho bunugv lvgabv achialvbv narunam gubvrila mvkidu; vbvritola si yvv bunu ringnam a paadudw ho bunugv lvgabv turnama nampasimu dunv. Vbvrikunamv, hvkvnv kudungkua nga yvv rila redw?
16 Para os que estão perecendo, somos cheiro terrível de morte e condenação. Mas, para os que estão sendo salvos, somos perfume que dá vida. E quem está à altura de uma tarefa como essa?
17 Nyi kvgonv Pwknvyarnv gv doin a arv miang nvgobv mvngla korvpachu bv rinyado, ngonu vbvrinv lokvma; ngonu Kristo gv pakbu bv dinchibv mvngla japdunv ogulvgavbolo Pwknvyarnv ngonua vngmu pvkunv.
17 Não somos como muitos que fazem da palavra de Deus um artigo de comércio. Pregamos a palavra de Deus com sinceridade e com a autoridade de Cristo, sabendo que Deus nos observa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.