2 Coríntios 2
ANWNV GAMLV (TGJ) vs ARA
1 Vkvlvgabv ngo nonu gvlo lvkodv aadvla nonua mvngdwk momam svnga, aaku mare vla mvngbwk pvkunv.
1 Isto deliberei por mim mesmo: não voltar a encontrar-me convosco em tristeza.
2 Ogulvgavbolo ngo nonua mvngdwk mooku bolo, yvvkudw nga mvngpu moji kunv? Ngoogv mvngdwk dubv mvkunam vdwv mvngku.
2 Porque, se eu vos entristeço, quem me alegrará, senão aquele que está entristecido por mim mesmo?
3 Ngam mvngpu mojinv nyi vdwa ngo aagvrila mvngdwk monwngma mvngla—vkvlvkwngbv ngo ho siti a nonua lvkla jipv kunv. Ogulvgavbolo ngo chindu vdwlo ngo mvngpu rinyi nonuka mvngpu mingvdu.
3 E isto escrevi para que, quando for, não tenha tristeza da parte daqueles que deveriam alegrar-me, confiando em todos vós de que a minha alegria é também a vossa.
4 Ngo achialvbv adwkaku la okv haapok lo mvngru okv achialvbv nyikla sarla ritola nonua siti a lvkla jipvnv; ngoogv vbvrinam v nonua mvngdwk monam lvgabvma, vbvritola ngo nonu mvnwngnga vdwgo pakdudw um nonua hinchin moso mvngla.
4 Porque, no meio de muitos sofrimentos e angústias de coração, vos escrevi, com muitas lágrimas, não para que ficásseis entristecidos, mas para que conhecêsseis o amor que vos consagro em grande medida.
5 Vjak akin gonv megonyi mvngdwk mopvbolo, hv nga rinam ma vbvritola nonu mvnwngnga—mama vdaka tunggonyi ripv. (Ngoogv svbv minam si ogulvgavbolo ngo ninyia minying nwngma.)
5 Ora, se alguém causou tristeza, não o fez apenas a mim, mas, para que eu não seja demasiadamente áspero, digo que em parte a todos vós;
6 Nonuno nyi cheloyanv ngv, ho nyi hum mvrit pvnvlo hv awjego mvpvku.
6 basta-lhe a punição pela maioria.
7 Vjak nonuno ninyia mvngdwk lo ngoomu manam lvgabv, ninyigv rimur a mvngnga jilaku mintvmiru yala kuka.
7 De modo que deveis, pelo contrário, perdoar-lhe e confortá-lo, para que não seja o mesmo consumido por excessiva tristeza.
8 Okv vkvlvgabv ngo nonua dinchi rungbv mindunv ninyia nonuno jvjvbv pakrung dunvgo vla chimu runglaka.
8 Pelo que vos rogo que confirmeis para com ele o vosso amor.
9 Ngo ho gv siti hum lvktoku ogulvgavbolo nonuno vdwgo alvyaungbv pokayarka nga tormisuto kubvdw um malin nwngla okv nonuno ngoogv minam ha tvvla rinwng nvgobv rila doopvdw ma doomadw um chinso mvngla.
9 E foi por isso também que vos escrevi, para ter prova de que, em tudo, sois obedientes.
10 Vdwlo nonuno akin gonvgv ogu rimur go ripvdw um anyubv mvngnga jiri kunyi, ngo ninyia anyubv mvngnga jidu kunv, ogulvgavbolo ngo vdwlo anyubv mvngnga doodw, vbv ngoogv anyubv mvngnga namv nonunogv lvgabv Kristo gv kaagialo lo ritoku,
10 A quem perdoais alguma coisa, também eu perdoo; porque, de fato, o que tenho perdoado (se alguma coisa tenho perdoado), por causa de vós o fiz na presença de Cristo;
11 Okv ngoogv vbvrinam hv Uyu ngonuam rigum nyuma dubv vla ripvnv; ogulvgavbolo ngonu chinsudu ninyigv rinvpv vla mvngnam a.
11 para que Satanás não alcance vantagem sobre nós, pois não lhe ignoramos os desígnios.
12 Ngo vdwlo Toroas pamtv lo Kristo gv alvnv yunying nga japji dubv aalwk tokudw, ngo kaapa toku hoka Ahtu gv kudungkua nga ridu kubv lamtv mvkok pvji nama.
12 Ora, quando cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e uma porta se me abriu no Senhor,
13 Vbvritola ngo achialvbv mvngdwk toku, ogulvgavbolo ngo ngonugv achiboru Taitasnyi hoka kaapa nyuma toku. Vkvlvgabv ngo hoka nyi vdwa alvbv doola kukv vpikula Mesedonia bv vngdavngra pvkunv.
13 não tive, contudo, tranquilidade no meu espírito, porque não encontrei o meu irmão Tito; por isso, despedindo-me deles, parti para a Macedônia.
14 Pwknvyarnvnyi umbonyikv! ogulvgavbolo Kristo gvlo ngonugv akinbv dobv ribvnam lokv Pwknvyarnv ngonua patwk nyi gv aingbv Kristo gv mvgumrigum nama soi soibv sola gokrvnam lvgabv vnggv toku. Kristonyi chinam lvkwng nga, amuk nampu nvnga mvnwnglo jukar monam aingbv Pwknvyarnv ngonu gvlo rimudu.
14 Graças, porém, a Deus, que, em Cristo, sempre nos conduz em triunfo e, por meio de nós, manifesta em todo lugar a fragrância do seu conhecimento.
15 Ogulvgavbolo ngonu Kristo gv Pwknvyarnvnyi amok nampunv jinam aringdo hv ringlin kunam lola okv ringma dwnam lo jungsik karmunam aingbv ridu.
15 Porque nós somos para com Deus o bom perfume de Cristo, tanto nos que são salvos como nos que se perdem.
16 Yvv bunu ngoodudw, si ho bunugv lvgabv achialvbv narunam gubvrila mvkidu; vbvritola si yvv bunu ringnam a paadudw ho bunugv lvgabv turnama nampasimu dunv. Vbvrikunamv, hvkvnv kudungkua nga yvv rila redw?
16 Para com estes, cheiro de morte para morte; para com aqueles, aroma de vida para vida. Quem, porém, é suficiente para estas coisas?
17 Nyi kvgonv Pwknvyarnv gv doin a arv miang nvgobv mvngla korvpachu bv rinyado, ngonu vbvrinv lokvma; ngonu Kristo gv pakbu bv dinchibv mvngla japdunv ogulvgavbolo Pwknvyarnv ngonua vngmu pvkunv.
17 Porque nós não estamos, como tantos outros, mercadejando a palavra de Deus; antes, em Cristo é que falamos na presença de Deus, com sinceridade e da parte do próprio Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.