2 Coríntios 12
ANWNV GAMLV (TGJ) vs VC
1 Ngo kaibv goorungre, si alvnvgobv rimajeka. Vbvritola vjak ngo Ahtu gv nyikrw okv kaatamnam vkvlvkwngbv minre.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Anying nyingring gola nyingpi gubv ripvku Kristan nyi ako nyido gv dootar tolo naachanam anga hum ngo chindu. (Sum jvjvbv ritobvdw vmalo hv nyikrw bv kaapv nvdw ngo chima, Pwknvyarnv mwng chindu).
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 Ngo mindvdu, so nyi anga Paradais tolo naacha toku ngo chindu (lvkodv, ngo chinchima si jvjv bv ripv nvdw vmalo hv nyikrw gupvdw—Pwknvyarnv mwng chimwngdu),
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 okv tolo nw tanyi gv gaam bv mila manam vkv, nabor lokv japla manam vkv tvvpa toku.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Vkvlvgabv so nyi gv lvkwngbv ngo goore—vbvritola ngo atubongv ogugo abittait nvgobv kaatam dudw hum miyamabv, ngo atubogv lvkwngbv goomare.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Ngo goosu nvpv mvngdaka, ngo pvcha nvgobv rimare, ogulvgavbolo ngo jvjv nga mindu. Vbvritola ngo goosumare, ogulvgavbolo ngo nonu gvlokv akonyika ngo gvlokv tvvnam kaanam lo doomabv um minbin ribin yadubv rinam a ngo mvngma dunv.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Vbvritola ngoogv kaasartabobv kaanam vdwlokv nga kaibv goosu momanam lvkwngbv, ngam ayaklo achinam go jilwkpv, hv Uyu gv gindung jokria nvgobv jinam aingbv ngam dvngyadu okv ngam goomu madu.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Ahtunyi sum naala naa jilabv vla ngo lvom go kumtoku.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Vbvritola ninyigv mirwksinamv “Ngoogv aya ngv no gv lvgabv awyaje dukunv, vdwlo no abittait rikudw ngoogv jwkrw v nam gwlwkyachok modunv.” Vbvrikunamv ngo ngoogv abittait a googing nvvse nga ngo mvngpu yadunv, ogulvgavbolo Kristo gv ringyanv jwkrw ha ngoogvlo doolwk monam lvgabv.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Ngo Kristo gv lvkwngbv, abittait nama, nyarjikau ha, hirukaya nga, mvdwkmvku ha, okv adwkaku ha um ngo hangnyumchi yadunv. Ogulvgabv vbolo vdwlo ngo abittait ridw, ho ngo gwlwk yanvgobv riyadu.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Ngo pvchanv jvbv ridu—vbvritola nonuno ngam vbv rimudu. Nonuno ngam tolwktoak dunv vla kaatam sego doodunv. Ogulvgavbolo ngo ogumanv gobv rijeka, nonugv alvyachoknv “apostol” vla minam vdwa ngo achuk guka miang yama dunv.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Ngoogv saktv sidula nyaknyibv kudungkua riku lokv, Pwknvyarnv nonua ngo gvlokv awgo lamrwpanam okv kaasartabo a riji toku. So gv rikunam vdwsi ngam Apostol hvkv vla kaatam dunv.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Ngoogv nonua ngam morkoain go ridur labvka vla minam ha mimabolo, ngoogv kvvbi gvrja vdwa lvyabv nonua alvmabv rinam minam go kaama. Ngoogv achialvbv dindapalamabv riku nama ayala ngam mvngnga jilabv!
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Si lvom nvnvku ngoogv nonua kaalwk dubv vla mvkimvak pvkunamv—okv ngo nonua koonam go kooku mare. Ngoogv dinchi namv nonu, morko ngama. Anyung ngv vbvridu kuu vdwv anvabu a jichasoocha madunv vbvritola anvabu yangv kuu vdwa jichasoocha yadunv.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Ngo nonua ridurnam lvgabv ngo ogugo doopvdw ho mvnwngnga okv ngo atubongvka korcha svnga mvngpu dunv. Ngoogv nonua achialvbv aya kolokv nonuno ngam miang go aya mvngridw?
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Ngoogv nonua ogugo risebuse go rilwk manama kvvbi gunv hum akonv vbv minre ngo nonua arwng rungla nonua gwngkup dubv mvvdunv vla minri nvpv.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Ogubv? Ngoogv nonu gvlo jokmunam nyi vdw gvlokv akin goloka ngo nonua dvbo yanam go doopvi?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Ngo Taitasnyi koola minla vngmuto, okv ninyia lvkobv mvngjwngnv vdwa vngmupvnv. Nonuno Taitas nonua dvbo yapv vdunvre? Ngo okv nw ngonyiv atuk lokv mvngnamsaknam mv ridungmindung ngv akin mapv nvgoi?
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Nonu vbvka mvngdunvpv ngonu atubongv nonugv kaagialo ringsunambv ridu nvgo vla. Ma! Pwknvyarnv gv tvgia kaagialo Kristo gv ngonua rimu mimu nama ngonu mindunv, okv ngonugv rinam mvnwngngv, nonua ridurnam lvkwngbv ripvnv.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Ngo busudu vdwlo ngo nonugv ho aaridw ngoogv mvngku loka nonua aku sudubv kaaridw vla okv nonu ngamka nonugv mvngku loka aku sudubv kaala riri kudw vla. Ngoogv busu gonv nonua ngo yalung dumi sidubv okv tanyum gvmi sidubv, tuptup minsi dubv okv nabung minsi madubv, nyarjikau minsi dubv okv rwsi japmi sidubv, goomi sidubv okv asarai madubv kaajila vla.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Vdwlo ngo nonua lvkogunv tolo kaalwk rinyi Pwknvyarnv ngam hinying go paamu ridw vla ngo kapnam gubv rire ogulvgabv vbolo nyi achialvgo vjaklodvbv kvvlo gv alvmabv ridung singdung rimur a topu mabv ribwng nyadu. Nyi vdwv vjaklodvbv tvvmabv rimur nama, kaabiutarila rimur minsu nama, okv nyimv nyilo bv rimur minsunam, so vdwa ribwng nyadu.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.