Rute 1
Sbö Tjl̈õkwo (TFRNTPO) vs NTLH
1 — ausente —
1 No tempo em que Israel era governado por juízes, houve uma grande fome naquele país. Por isso um homem de Belém, cidade da região de Judá, foi com a sua mulher e os seus dois filhos morar por algum tempo num país chamado Moabe.
2 — ausente —
2 O nome desse homem era Elimeleque, e o da sua mulher, Noemi. Os dois filhos se chamavam Malom e Quiliom. Essa família era de Efrata, um povoado que ficava perto de Belém de Judá. Eles foram para Moabe e ficaram morando ali.
3 Eshko ga Elimélec shinmotkonoe. Ba boy Noemí beno sök eshko, ba wapga do pjök tjok.
3 Algum tempo depois, Elimeleque morreu, e Noemi ficou com os dois filhos,
4 E irgo ga ba wapga orkwosmono wal̈ëga Moab so tjok, kjl̈ara ko Orfa, kjl̈ara ko Rut. Gueniyo öötong l̈uyo sak kjwara (10) ga
4 que casaram com moças moabitas. O nome de uma delas era Orfa, e o da outra, Rute. Quando já fazia quase dez anos que estavam morando ali,
5 Majlón, Quilión, e shinmotkono l̈ok. Eni ga Noemí beno sök wa dret, l̈anma dret bakoe.
5 Malom e Quiliom também morreram. E Noemi ficou só, sem os filhos e sem o marido.
6 — ausente —
6 Um dia Noemi soube que o Senhor tinha ajudado o seu povo, dando-lhe boas colheitas. Então ela se aprontou para sair de Moabe com as suas noras.
7 — ausente —
7 Elas saíram a fim de voltar para Judá, mas no caminho
8 tjl̈ẽ ba kong l̈ok ga «Pjãy nom jek iröng bomi mekëga shwoy. Tja, bor wapga, tjawa woydoromi, kjimtoromi ara. E kjĩshko ga rokër Jehová kong ga pjãy woyde, pjãy kjimte eni bakoe.
8 Noemi disse às noras: — Voltem para casa e fiquem com as suas mães. Que o
9 Pjãy kong l̈anma wl̈ẽya jek obi, pjãy ber l̈öng wopjl̈ú bomi ushko wl̈o» l̈e. E irgo ga l̈õ shira, tja toe l̈okl̈o.
9 O Senhor permita que vocês casem de novo e cada uma tenha o seu lar! Então Noemi se despediu das suas noras com um beijo. Porém elas começaram a chorar alto
10 ga tjl̈ẽ ba kong ga «L̇l̇ëme. Tjawa jek bop tjok, bop pjeyoga l̈öng l̈ishko» l̈e.
10 e disseram: — Não! Nós não voltaremos. Nós iremos com a senhora e ficaremos com o seu povo.
11 Gueniyo kuya ga tjl̈ẽ ba kong l̈ok ga «Toguëga, pjãy to iröng obi. ¿Pjãy jek bor tjok l̈ëmi kjër l̇l̇ëno? Tja wapga orkwosmok bomi tjok wl̈o ame.
11 Mas Noemi respondeu: — Voltem, minhas filhas. Por que querem ir comigo? Vocês acham que eu ainda poderei ter filhos para casarem com vocês?
12 Pjãy to iröng bomi ushko. Tja këguë anmoyõ, tja orkwosmok obi wl̈o. Tja kjwe orkwosmono eeri jã, ga wapga domerga weno tjeng bor kong jekdo kjwe ga
12 Voltem para casa porque já estou muito velha para casar de novo. Pois, ainda que eu tivesse esperança de casar outra vez ou mesmo que casasse esta noite e chegasse a ter filhos,
13 pjãy orkwosmok l̇l̇ëm, äär jong epga äär këkboga dbaryo guing l̇l̇ëme. Pjãy jek bor tjok l̇l̇ëme. L̇l̇ëye weno bomi kong l̈i, e kjange. Gueniyo l̇l̇ëye weno bor kong l̈i, e kjang anmoyõ, Jehová opyono shäng bor wl̈oyo kjĩshko» l̈e.
13 será que vocês iriam esperar até que eles crescessem para vocês casarem com eles? É claro que não, minhas filhas! O Senhor está contra mim, e isso me deixa muito triste, pois vocês também estão sofrendo.
14 Kuya l̈ok ga sl̈atong jek obi. Eshko ga Orfa, ba ëm l̈õ shira, ga briktong toe. Gueniyo Rutda jek pjä ba ëm l̈i go, to rayara l̇l̇ëme.
14 Aí elas começaram a chorar alto outra vez. Então Orfa se despediu da sua sogra com um beijo e voltou para o seu povo. Mas Rute ficou.
15 Eshko ga Noemí tjl̈ẽ ba kong ga «Bop kjl̈ara kjwe ĩzong. To jek iröng ba pjeyoga l̈öng l̈ishko. To ba sböpga baĩya poshrëk iröng obi. Pja to ba tjok dey» l̈e.
15 — Veja! — disse Noemi. — A sua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses. Volte você também para casa com ela.
16 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga
16 Porém Rute respondeu: — Não me proíba de ir com a senhora, nem me peça para abandoná-la! Onde a senhora for, eu irei; e onde morar, eu também morarei. O seu povo será o meu povo, e o seu Deus será o meu Deus.
17 Pja shinmotkë äär kjone ga
17 Onde a senhora morrer, eu morrerei também e ali serei sepultada. Que o Senhor me castigue se qualquer coisa, a não ser a morte, me separar da senhora!
18 Ĩya Noemírë ga raye woydë Rutdë l̇l̇ëm kuzong ga l̇l̇ëye l̈ara ba kong ame.
18 Como Noemi viu que Rute estava mesmo resolvida a ir com ela, não disse mais nada.
19 Eni ga jek l̈ok pjöyĩkong.
19 E elas continuaram a viagem até Belém. Quando chegaram lá, toda a cidade ficou agitada por causa delas. E as mulheres perguntavam: — Esta é a Noemi?
20 Kuya Noemírë ga tjl̈ẽ ba kong l̈ok ga «Tja kowëmi Noemí ame. Jehová, l̇l̇ëye shärye woydë l̈i shärye ga pjl̈úe. Ga tja iara beno sök woydë ara. E kjĩshko ga tja kowëmi Mara shara.
20 Porém ela respondia: — Não me chamem de Noemi, a Feliz. Chamem de Mara , a Amargurada, porque o Deus Todo-Poderoso me deu muita amargura.
21 Tja opshino na dwayoshko ga l̇l̇ë pogo woydër l̈i tjok. Gueniyo tja söra Jehovárë tek iröng or rorëe. Opyono shäng bor wl̈oyo. ¿Eni ga tja kowëmi Noemí sorëro?» l̈e.
21 Quando saí daqui, eu tinha tudo, mas o Senhor me fez voltar sem nada. Então, por que me chamar de Feliz, se o Deus Todo-Poderoso me fez sofrer e me deu tanta aflição?
22 Eni ga Noemí opshino tek Moab kjokyo dwayo ba pjl̈aydo Rut, Moab so l̈i tjok. Öötong l̈öng Belén kjokyoshko ga dwl̈a bo kjrozl̈ong dbaryo l̈i soyëba l̈öng kjwl̈ëe.
22 E foi assim que Noemi voltou de Moabe, com Rute, a sua nora moabita. Elas chegaram a Belém quando a colheita de cevada estava começando.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.