Romanos 4

Sbö Tjl̈õkwo (TFRNTPO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 ¿Era eni ga bi kjokë Abraham l̈ira, l̇l̇ëbo weno ba kong dënashko l̈i, shji opping ba go l̇l̇ë?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 E beno pjl̈o bek Sbö bokso, l̇l̇ëbo pjl̈ú shäryara l̈i kjĩshko kjwe ga krë ga pjl̈úe. Gueniyo krë Sbö bokso ga äe.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Sbö tjl̈õkwo tak pjang eni: «Abraham iara Sbörë beno pjl̈o bek ba bokso, ba tjl̈õkwo kjrara, ga mär beno shäng ba go l̈i kjĩshko.»
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 No kjl̈ara parkë obl̈ë kongshko ga parkaga l̈i potjwl̈ẽya. Eshko ga e ba sënggl̈o l̈ëy l̇l̇ëm, e pak shäryara ba kong l̈i potjwl̈ẽyde.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Gueniyo nopga owa wl̈eniyo ie Sbörë ber pjl̈o bek ba bokso, epga mär ba go kjĩshko, l̇l̇ëbo pjl̈ú shäryara l̈ok ba kong l̈i kjĩshko l̇l̇ëme.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Bi tjl̈apga tek dënashko so David tjl̈ẽno eni bakoe. Tjl̈ẽno nopga iara Sbörë beno pjl̈o bek ba bokso kjĩshko. Epga iara beno pjl̈o bek ba bokso, l̇l̇ëbo pjl̈ú shäryara l̈ok kjĩshko l̇l̇ëme. Eni ga beno l̈öng wopjl̈úe. Tjl̈ẽno beno eni:
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 «Ëye, owa pjang ba go l̈i l̈öna Sbörë beno dret, shdũya ame wl̈o ga
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Ëye, l̇l̇ëbo owa shäryara l̈i woyoshre Sbörë ame ga
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Abraham iara Sbörë beno pjl̈o bek ba bokso, mär ba go kjĩshko l̈ororwa eni tjän. ¿Eni ga ba wopjl̈ú l̈i beno nopga doyo jyã tak pjir l̈i kong eröre? Eni l̇l̇ëme. E beno nopga doyo jyã tak l̇l̇ëm l̈i kong bakoe.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Abraham iara beno pjl̈o bek ba bokso, doyo jyã tak l̇l̇ëm obishko.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 L̈u to jek ara irgo ga ichara Sbörë doyo jyã të, iara Sbörë beno pjl̈o bek ba bokso, mär ba go kjĩshko tjän l̈i jyãgl̈o. Eni ga beno nopga doyo jyã tak l̇l̇ëm mär Sbö go, ie ber pjl̈o bek ba bokso wl̈o l̈i data wl̈eni.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Nopga doyo jyã tak pjir l̈ira mär Sbö go, Abraham omshäryono doyo jyã tak l̇l̇ëm obishko dik wl̈eni ga Abraham beno ba data wl̈eni bakoe.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Sbö tjl̈ẽno Abraham kong jl̈õkoyo, ba tjëyo tek ber ba irgo l̈i kong ga kjok uunkong ëre twe ber ba kong l̈ok l̈ara eni. Tjl̈õkwo l̈i kjrara l̈ok, ga mär beno l̈öng Sbö go. E kjĩshko ga iara beno pjl̈o bek ba bokso. Tjl̈õkwo l̈i beno ba kong e kjĩshko, kjok l̇l̇gwekkl̈o tara Moisésdë l̈i söra bëy kjĩshko l̇l̇ëme.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Eni ga shji iche mär kjok l̇l̇gwekkl̈o l̈i go, tjl̈õkwo l̈ara jl̈õkoyo l̈i kjrëy wl̈o kjwe ga shji mär Sbö go l̈i tjwl̈õ l̇l̇ëm, tjl̈õkwo l̈ara jl̈õkoyo l̈i tjwl̈õ l̇l̇ëm bakoe.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Kjok l̇l̇gwekkl̈o, e kol̈ako. Eni ga ëye kjok l̇l̇gwekkl̈o tjok wl̈eni ga kol̈e l̇l̇ëm ga shdũya Sbörë. Gueniyo ëye kjok l̇l̇gwekkl̈o l̇l̇ëm wl̈eni ga shdũya l̇l̇ëm, l̇l̇ëbo kol̈ako ba kong l̇l̇ëm kjĩshko.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Eni ga Sbö wopjl̈ú l̈i kjĩshko ga l̇l̇ëbo l̈ara Abraham kong jl̈õkoyo, Abraham mär ba go kjĩshko. Eni ga tjl̈õkwo l̈i ber nopga uunkong mär ba go Abraham dik l̈i kong, kjok l̇l̇gwekkl̈o l̈i kol̈agaga kong dö l̇l̇ëme. Eni ga Abraham beno nopga uunkong mär Sbö go baĩya dik l̈i data wl̈eni,
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 tak pjang Sbö tjl̈õkwo go sorë l̈i eni. Tjl̈ẽ ga «Pja ioror beno tjëyoga ara data.» Tjl̈õkwo ëre l̈ara Sbörë ba kong jl̈õkoyo, tjl̈õkwo l̈ara ba kong bäm go l̈i kjrara, ga mär beno shäng ba go kjĩshko. Nopga wol̈ono tjeng l̈i woshre ga pjl̈úe. Eni ga ëye wentë l̇l̇ëm obi ga iche wen ga pjl̈ú bakoe.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 L̇l̇ëbo l̈ara Sbörë Abraham kong jl̈õkoyo, gueniyo shärye sorë miyde Abrahamdë l̇l̇ëme. Eni ëmdë ga tjl̈õkwo l̈i kjrara, ga beno sök ba koshë. E kjĩshko ga beno tjëyoga ara data, l̈ara ba kong sorë l̈i eni.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Eshko ga l̈u pjl̈ogl̈o sak dbäw (100) dik kjĩshko ga miyde pjl̈ú ga wapga ame. Ba boy Sara wapga ame l̈i miyde pjl̈ú bakoe. Eni ëmdë ga beno shäng mär Sbö go jl̈õkoyo.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Sbö tjl̈õkwo l̈i jyõ l̈ara l̇l̇ëm, shärye eni l̇l̇ëm kjwe l̈ara l̇l̇ëm bakoe. Beno shäng mär ba go erä, ga poshrëra ara.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Eshko ga miyde pjl̈ú ga Sbö dbo ara, l̇l̇ëye l̈ara ba kong jl̈õkoyo l̈i shärye eni wl̈o.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Iara Sbörë beno pjl̈o bek ba bokso e kjĩshko,
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 tak pjang ba tjl̈õkwo go sorë l̈i eni. Gueniyo tak pjang ba kong dö l̇l̇ëm,
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 tak pjang bi kong bakoe. Shji uunkong mär l̈öng Sbö go ëre ie ber pjl̈o bek ba bokso. Bi Tjl̈apga Jesús woshraga iröng obi l̈i e.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 E ichara wol̈ono, owa pjang bi go l̈i potjwl̈ẽkkl̈o, ga woshrara iröng obi, shji ie ber pjl̈o bek ba bokso wl̈o.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.