Mateus 13
Sbö Tjl̈õkwo (TFRNTPO) vs VC
1 E dbaryo ga Jesús opshino jek u l̈i roshko dwayo, ga öötong sirkeno sök di bäng buk kësbang l̈i sor go.
1 Naquele dia, saiu Jesus e sentou-se à beira do lago.
2 Nopga shrono l̈öng ara kjĩshko ga Jesús opyono kjyong roshko, ga sirkeno sök eshko. Nopga l̈i beno tjeng di bäng l̈i kjako.
2 Acercou-se dele, porém, uma tal multidão, que precisou entrar numa barca. Nela se assentou, enquanto a multidão ficava à margem.
3 Eshko ga tjl̈ẽno ba kong ara l̇l̇ëbo jyãgl̈o go, tjl̈ẽ ga «Domer shäng kjl̈ara dwl̈a sguingga. Pjl̈ara ga opshino to jek dwl̈a sguing.
3 E seus discursos foram uma série de parábolas.
4 Sguĩyashko ga kjone kjone l̈ono tjeng irbo bäng, ga sënwa shrono, uara l̈ok drete.
4 Disse ele: Um semeador saiu a semear. E, semeando, parte da semente caiu ao longo do caminho; os pássaros vieram e a comeram.
5 Kjone kjone l̈ono tjeng ak ara tjrëko, kl̈ung sho ara l̇l̇ëmshko, ga weno mal̈ing, kl̈ung sho rong l̇l̇ëm kjĩshko.
5 Outra parte caiu em solo pedregoso, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque a terra era pouco profunda.
6 Gueniyo sl̈enggwo dret kjĩshko ga dl̈o wenoshko ga dwl̈a l̈i sura, beno dogroe.
6 Logo, porém, que o sol nasceu, queimou-se, por falta de raízes.
7 Dwl̈a kjrina obi, e l̈ono tjeng shkö sho roshko, ga shkö sho l̈i kunoshko ga dwl̈a l̈i l̇l̇gwĩnae.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos: os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Dwl̈a kjrina obi, e l̈ono tjeng kl̈ung sho pjl̈ú kjing go, ga kuno, botjyono pjl̈úe. Kjoneshko ga sok kjwara botjyono kjwo sak dbäw (100), kjoneshko ga botjyono kjwo sak tjer (60), kjoneshko ga botjyono kjwo sak mya (30).
8 Outras, enfim, caíram em terra boa: deram frutos, cem por um, sessenta por um, trinta por um.
9 Ëye kwomgwo tjok ga woyde ga kuya yõtso» l̈e.
9 Aquele que tem ouvidos, ouça.
10 E irgo ga ba oppinggaga tek shrono l̈öng ba zl̈ong bäng ga tjl̈ẽ ba kong ga «¿Pja tjl̈ẽ oba kong l̇l̇ëbo jyãgl̈o go erä ega?»
10 Os discípulos aproximaram-se dele, então, para dizer-lhe: Por que lhes falas em parábolas?
11 «Sbö ber no pjl̈uyo sorë l̈i roy miydaydëba l̇l̇ëm l̈i pinaba bomi kong, gueniyo epga kong l̇l̇ëme.
11 Respondeu Jesus: Porque a vós é dado compreender os mistérios do Reino dos céus, mas a eles não.
12 Ëye l̇l̇ëbo tjok ga së̃ya jek obi, ber l̇l̇ëbo ara wl̈o. Ëye l̇l̇ëye l̇l̇ëm ga l̇l̇ëye tjeng sirawa l̈i döya ba shjiryo drete.
12 Ao que tem, se lhe dará e terá em abundância, mas ao que não tem será tirado até mesmo o que tem.
13 Kuya l̈öng ga l̇l̇ë l̈okl̈o miyde l̈ok l̇l̇ëme. Ĩya l̈öng ga l̇l̇ë ĩyde miyde l̈ok l̇l̇ëm bakoe. Tja tjl̈ẽ ba kong l̇l̇ëbo jyãgl̈o go e kjĩshko.
13 Eis por que lhes falo em parábolas: para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não ouçam nem compreendam.
14 L̇l̇ëye l̈ara Sbö tjl̈õkwo l̈aga tek dënashko so Isaíasdë l̈i beno epga l̈i kjĩshko. Tjl̈ẽno beno eni:
14 Assim se cumpre para eles o que foi dito pelo profeta Isaías: Ouvireis com vossos ouvidos e não entendereis, olhareis com vossos olhos e não vereis,
15 Nopga ëre, l̇l̇ëye kuya woydë l̇l̇ëme.
15 porque o coração deste povo se endureceu: taparam os seus ouvidos e fecharam os seus olhos, para que seus olhos não vejam e seus ouvidos não ouçam, nem seu coração compreenda; para que não se convertam e eu os sare {Is 6,9s}.
16 »Gueniyo pjãyda kjok ĩgö bomi bokkwo go, pjãy kjok kugö bomi kwomgwo go bakoe. E kjĩshko ga pjãy ber l̈öng wopjl̈úe.
16 Mas, quanto a vós, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem! Ditosos os vossos ouvidos, porque ouvem!
17 L̈ër bomi kong jl̈õkoyo ga l̇l̇ëbo ĩmi, kumi l̈öng ëre tjwl̈õ ara. Dënashko ga Sbö tjl̈õkwo l̈agaga, nopga obl̈ë pjl̈o bek wl̈eniyo, e omĩk woydë, omkuk woydë, gueniyo omĩno l̇l̇ëm, omkuno l̇l̇ëm bakoe.
17 Eu vos declaro, em verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não o viram, ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 »Dwl̈a sguingga l̈anyo, e l̇l̇ë l̈okl̈o l̈ër bomi kong. Kuzĩa.
18 Ouvi, pois, o sentido da parábola do semeador:
19 Ëye Sbö ber no pjl̈uyo sorë l̈i roy kuno, gueniyo l̇l̇ë l̈okl̈o miyde l̇l̇ëm ga e so dwl̈a l̈ono irbo bäng l̈i kjoyoe. Tjl̈õkwo l̈i dgak pjang ba pjl̈úshko, gueniyo Ä tjwe eshko, ga döya ba shjiryo.
19 quando um homem ouve a palavra do Reino e não a entende, o Maligno vem e arranca o que foi semeado no seu coração. Este é aquele que recebeu a semente à beira do caminho.
20 Dwl̈a l̈ono ak ara tjrëko l̈i, e ëye tjl̈õkwo l̈i kuno, ga beno shäng wopjl̈ú l̈i l̈okl̈o.
20 O solo pedregoso em que ela caiu é aquele que acolhe com alegria a palavra ouvida,
21 Gueniyo tjl̈õkwo l̈i äär ber ba pjl̈úshko jl̈õkoyo l̇l̇ëm kjĩshko ga l̇l̇ëye wen ba kong sirashko, shdungoba tjl̈õkwo l̈i kjĩshkoshko ga tjl̈õkwo l̈i raye, söya ame.
21 mas não tem raízes, é inconstante: sobrevindo uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, logo encontra uma ocasião de queda.
22 Dwl̈a l̈ono shkö sho roshko l̈i, e ëye tjl̈õkwo l̈i kuno l̈i l̈okl̈o. Tjl̈õkwo l̈i kura, gueniyo l̇l̇ëbo tjeng kjok ëre kjing goshko l̈i woyotjl̈ĩya ara, wo pjang dbur go bakoe. E kjĩshko ga tjl̈õkwo l̈i woyo ba kong ame, ga bo wen tjl̈õkwo l̈i kjĩshko l̇l̇ëme.
22 O terreno que recebeu a semente entre os espinhos representa aquele que ouviu bem a palavra, mas nele os cuidados do mundo e a sedução das riquezas a sufocam e a tornam infrutuosa.
23 E ga dwl̈a l̈ono kl̈ung sho pjl̈ú kjing go l̈i, e ëye tjl̈õkwo l̈i kuno, ga l̇l̇ë l̈okl̈o miyde pjl̈ú l̈i l̈okl̈o. Eni ga e ber shäng so dwl̈a botjyono pjl̈ú kjoyoe. Kjoneshko ga sok kjwara botjyono kjwo sak dbäw (100), kjwo sak tjer (60), kjwo sak mya (30)» l̈e ba kong.
23 A terra boa semeada é aquele que ouve a palavra e a compreende, e produz fruto: cem por um, sessenta por um, trinta por um.
24 Ga Jesús tjl̈ẽno ba kong l̇l̇ëbo jyãgl̈o go obi, tjl̈ẽ ga «¿Sbö ber no pjl̈uyo sorë, e so l̇l̇ë kjoyo l̈ër bomi kong? Domer shäng kjl̈ara. Pjl̈ara ga dwl̈a pjl̈ú wl̈eniyo dgara ba kjok kjing go.
24 Jesus propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é semelhante a um homem que tinha semeado boa semente em seu campo.
25 Gueniyo dwl̈a dgaga l̈i ponoshko ga ba moskwo shrono shäng kjl̈ara dwl̈a dgak buk l̈ishko. Kjl̈o sho owa dwl̈ayo, e söra, dgara dwl̈a buk pjl̈ú l̈i roshko, ga to ey dwayo.
25 Na hora, porém, em que os homens repousavam, veio o seu inimigo, semeou joio no meio do trigo e partiu.
26 Eni ga dwl̈a pjl̈ú l̈i weno, botjyë kjwl̈ëshko ga kjl̈o sho owa l̈i weno ba tjrëko bakoe.
26 O trigo cresceu e deu fruto, mas apareceu também o joio.
27 »Ĩya dwl̈a sogo l̈i parkagagarë ga öör l̈ok ba rotë ba kägäyo kong, tjl̈ẽ ga “Tjl̈apga, pja dwl̈a dgono bop kjok kjing go pjl̈ú eröe. ¿Eni ga kjl̈o sho owa kjwe wen sorë?”
27 Os servidores do pai de família vieram e disseram-lhe: - Senhor, não semeaste bom trigo em teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 »“Söga, dgaga bi moskworë” l̈e ba kong.
28 Disse-lhes ele: - Foi um inimigo que fez isto! Replicaram-lhe: - Queres que vamos e o arranquemos?
29 »“L̇l̇ëme. Kjl̈o sho owa kjwe skwëmishko ga dwl̈a pjl̈ú kjwe skwe tëm ba tjok äe.
29 - Não, disse ele; arrancando o joio, arriscais a tirar também o trigo.
30 Pjl̈ú wl̈o ga iozĩ ber kun uunkong, äär jong bo kjrozl̈ong dbaryo. Eshko ga nopga ichër kjl̈o sho owa l̈i zë bäm go, pjriya, ga ie tjeng dboshko, ber sukoba wl̈o. Shäryara l̈ok eni pjir ga dwl̈a pjl̈ú l̈i skoya, jneya tjeng dwl̈a jnekkl̈o uyo roshko” l̈e ba kong» l̈e.
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita. No tempo da colheita, direi aos ceifadores: arrancai primeiro o joio e atai-o em feixes para o queimar. Recolhei depois o trigo no meu celeiro.
31 Ga Jesús tjl̈ẽno ba kong l̇l̇ëbo jyãgl̈o go obi, tjl̈ẽ ga «Sbö ber no pjl̈uyo sorë, e so kjor dwl̈ayo chirawa ko mostaza dgoroy kl̈ung roy kjoyoe.
31 Em seguida, propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é comparado a um grão de mostarda que um homem toma e semeia em seu campo.
32 Dwl̈agwo ëre chirawa, dwl̈agwo obl̈ë obl̈ë dorko. Gueniyo kun kësbang, dwl̈agwo obl̈ë obl̈ë kjinmo. Eshko ga sënwa l̇l̇ë usho ywë ba kowo go» l̈e.
32 É esta a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, torna-se um arbusto maior que todas as hortaliças, de sorte que os pássaros vêm aninhar-se em seus ramos.
33 Ga Jesús tjl̈ẽno ba kong, l̇l̇ëbo jyãgl̈o go obi, tjl̈ẽ ga «Sbö ber no pjl̈uyo sorë, e so wal̈ë pjl̈ung shosho l̇l̇runo bayo gök kësbang tjung wl̈eni kjwo sak kjwara (10) ba uukkl̈o tjok, ga ie ber buk uur wl̈o kjoyoe. Ba uukkl̈o shdöktong pjl̈ung shosho l̈i kjwang jĩkong» l̈e.
33 Disse-lhes, por fim, esta outra parábola. O Reino dos céus é comparado ao fermento que uma mulher toma e mistura em três medidas de farinha e que faz fermentar toda a massa.
34 L̇l̇ëbo uunkong ëre l̈ara Jesúsdë nopga kong l̇l̇ëbo jyãgl̈o go erä. Eni l̇l̇ëm ga l̇l̇ëye l̈ara ba kong l̇l̇ëme.
34 Tudo isto disse Jesus à multidão em forma de parábola. De outro modo não lhe falava,
35 Shäryono eni, tjl̈õkwo l̈ara Sbö tjl̈õkwo l̈aga tek dënashko sorë l̈i ber jl̈õkoyo wl̈o. Tjl̈ẽno beno eni:
35 para que se cumprisse a profecia: Abrirei a boca para ensinar em parábolas; revelarei coisas ocultas desde a criação {Sl 77,2}.
36 Jesús to ey dwayo ga opzrëno jek shäng u roshko. Eshko ga ba oppinggaga tek shrono l̈öng ba zl̈ong bäng ga tjl̈ẽ ba kong ga «Kjl̈o sho owa weno dwl̈a pjl̈ú tjrëko l̈anyo, e l̇l̇ë l̈okl̈o l̈os borwa kong sira» l̈e.
36 Então despediu a multidão. Em seguida, entrou de novo na casa e seus discípulos agruparam-se ao redor dele para perguntar-lhe: Explica-nos a parábola do joio no campo.
37 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Dwl̈a pjl̈ú dgaga l̈i, e no to ter kjok dogo dwayo ëre l̈okl̈o.
37 Jesus respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem.
38 Dwl̈a dgara kjokyo l̈i, e kjok kjwang jĩkong l̈okl̈o. Dwl̈a pjl̈ú l̈i, e Sbö nopga l̈okl̈o. Kjl̈o sho owa l̈i, e Ä nopga l̈okl̈o.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino. O joio são os filhos do Maligno.
39 Ba moskwo, kjl̈o sho owa dgaga l̈i, e Ä l̈okl̈o. Dwl̈a bo kjrozl̈ong dbaryo l̈i, e kjok pjir dbaryo l̈okl̈o. Ga dwl̈a skogaga l̈i, e Sbö parkagaga kjok dogo so l̈okl̈o.
39 O inimigo, que o semeia, é o demônio. A colheita é o fim do mundo. Os ceifadores são os anjos.
40 »Kjl̈o sho owa l̈i tö̃ya, dbuya iök roshko, suya wl̈o sorë ga kjok pjir dbaryoshko ga Ä nopga suya eni bakoe.
40 E assim como se recolhe o joio para jogá-lo no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Eshkoshko ga nopga ber l̈öng l̇l̇ëbo owa shäryë, nopga ber l̈öng obl̈ë ichë l̇l̇ëbo owa shäryë bakoe. Eshko ga bor parkagaga kjok dogo so ichër no to ter kjok dogo dwayo ërerë nopga owa l̈i töng.
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, que retirarão de seu Reino todos os escândalos e todos os que fazem o mal
42 Ga dbuya l̈ok iök pjë jong ri ri sjer l̇l̇ëm shtoyo l̈i roshko, ber tjeng sl̈ar eshko, kowo uë, l̇l̇ëbo bang ara ba kong kjĩy.
42 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Ga nopga pjl̈o bek l̈öng l̈i ber l̈öng kãl̈ã l̇l̇etl̇l̇et dl̈o wl̈eni, ba Data sök l̈ishko. Ëye kwomgwo tjok ga woyde ga kuya yõtso.
43 Então, no Reino de seu Pai, os justos resplandecerão como o sol. Aquele que tem ouvidos, ouça.
44 »Sbö ber no pjl̈uyo sorë, e so l̇l̇ëbo tjwl̈õ ara jnek buk kjok kjrina roshko kjoyo. Domer, l̇l̇ëbo tjwl̈õ ara l̈i wl̈ẽna buk eshko, ga jnena jek beno buk eshko obi. Eshko ga woowa l̇l̇ëme. Eni ga ba l̇l̇ëbo tjeng l̈i soynena uunkong, ga kjok l̈i tjwl̈ẽna beno ba kong.
44 O Reino dos céus é também semelhante a um tesouro escondido num campo. Um homem o encontra, mas o esconde de novo. E, cheio de alegria, vai, vende tudo o que tem para comprar aquele campo.
45 »Sbö ber no pjl̈uyo sorë, e so domer l̇l̇ëbo tjwl̈ẽga, soynega to shäng obrikkwo tjwl̈õ ara wl̈ẽk kjoyo bakoe.
45 O Reino dos céus é ainda semelhante a um negociante que procura pérolas preciosas.
46 Obrikkwo wl̈ẽna kjwara tjwl̈õ ara wl̈eniyoshko ga ba l̇l̇ëbo tjeng l̈i soynena uunkong, ga obrikkwo l̈i tjwl̈ẽna beno ba kong.
46 Encontrando uma de grande valor, vai, vende tudo o que possui e a compra.
47 »Sbö ber no pjl̈uyo sorë, e so kjl̈a mã shakkl̈o kjoyo bakoe. Dbuya l̈ok di roshkoshko ga mã shaya l̇l̇ërba pogo.
47 O Reino dos céus é semelhante ainda a uma rede que, jogada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 Kjl̈a l̈i dl̈inoshko ga shikoba tjeng pjöshko, ga mã pjl̈ú wl̈eniyo töngoba shing roshko, ga owa l̈i dbukoba.
48 Quando está repleta, os pescadores puxam-na para a praia, sentam-se e separam nos cestos o que é bom e jogam fora o que não presta.
49 Eni ga kjok pjir dbaryoshko ga Sbö parkagaga kjok dogo so tjwe l̈ok nopga owa l̈i kjë nopga pjl̈o bek tjeng l̈ishko dwayo,
49 Assim será no fim do mundo: os anjos virão separar os maus do meio dos justos
50 ga nopga owa l̈i dbuya l̈ok iök pjë jong ri ri sjer l̇l̇ëm shtoyo l̈i roshko, ber tjeng sl̈ar eshko, kowo uë, l̇l̇ëbo bang ara ba kong kjĩy» l̈e.
50 e os arrojarão na fornalha, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 Eshko ga Jesús tjl̈ẽ ba kong l̈ok ga «¿Tjl̈õkwo l̈ër shäng l̈i l̇l̇ë l̈okl̈o miydëmi l̈öngde?»
51 Compreendestes tudo isto? Sim, Senhor, responderam eles.
52 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Ëye no ping pjl̈ú, Sbö ber no pjl̈uyo sorë l̈i kjĩshko ga e so domer u sogo kjoyoe. L̇l̇ëbo jnek tjeng ara, l̇l̇ëbo tjagl̈ën, l̇l̇ëbo këguë bakoe. Ga l̇l̇ëbo l̈i shiya, twe oba kong ga pjl̈úe» l̈e.
52 Por isso, todo escriba instruído nas coisas do Reino dos céus é comparado a um pai de família que tira de seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Jesús tjl̈ẽno l̇l̇ëbo jyãgl̈o go pjir ga to ey dwayo.
53 Após ter exposto as parábolas, Jesus partiu.
54 Jek öötong shäng ba kjokshko, tek chirawa ga kuno shäng l̈ishko obi ga nopga pina ara judíoga syõ uyo jong eshko l̈i roshko. Kuya l̈ok ga beno l̈öng yëy l̈e erä. Ga tjl̈ẽ l̈ok ëng kong ga «¿Kjwe kjok miydë ara opping kjone? ¿L̇l̇ëbo ĩydëba l̇l̇ëm wl̈eniyo shärye sorë?
54 Foi para a sua cidade e ensinava na sinagoga, de modo que todos diziam admirados: Donde lhe vem esta sabedoria e esta força miraculosa?
55 ¿Domer kjwe u shäryaga l̈i wa l̇l̇ëmdo? ¿Mekë María l̇l̇ëmdo? ¿L̈ëmga Santiago, José, Simón, Judas l̇l̇ëmdo?
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não é Maria sua mãe? Não são seus irmãos Tiago, José, Simão e Judas?
56 ¿Dorga l̈öng na bi tjok bako l̇l̇ëmdo? ¿Kjok miydë ara kjwe wl̈ẽya kjone?» l̈e l̈ok ëng kong eni.
56 E suas irmãs, não vivem todas entre nós? Donde lhe vem, pois, tudo isso?
57 Ga tjl̈õkwo kjre l̈ok woydë l̇l̇ëm, iirkono l̈ok ara erä.
57 E não sabiam o que dizer dele. Disse-lhes, porém, Jesus: É só em sua pátria e em sua família que um profeta é menosprezado.
58 Kjok eshko sopga mär Jesús go l̇l̇ëm kuzong ga l̇l̇ëbo ĩydëba l̇l̇ëm wl̈eniyo shäryara ara eshko l̇l̇ëme.
58 E, por causa da falta de confiança deles, operou ali poucos milagres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.