Mateus 13

Sbö Tjl̈õkwo (TFRNTPO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 E dbaryo ga Jesús opshino jek u l̈i roshko dwayo, ga öötong sirkeno sök di bäng buk kësbang l̈i sor go.
1 Naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e se assentou à beira-mar.
2 Nopga shrono l̈öng ara kjĩshko ga Jesús opyono kjyong roshko, ga sirkeno sök eshko. Nopga l̈i beno tjeng di bäng l̈i kjako.
2 E grandes multidões se reuniram em volta dele, de modo que entrou num barco e se assentou. E toda a multidão estava em pé na praia.
3 Eshko ga tjl̈ẽno ba kong ara l̇l̇ëbo jyãgl̈o go, tjl̈ẽ ga «Domer shäng kjl̈ara dwl̈a sguingga. Pjl̈ara ga opshino to jek dwl̈a sguing.
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas, dizendo:
4 Sguĩyashko ga kjone kjone l̈ono tjeng irbo bäng, ga sënwa shrono, uara l̈ok drete.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Kjone kjone l̈ono tjeng ak ara tjrëko, kl̈ung sho ara l̇l̇ëmshko, ga weno mal̈ing, kl̈ung sho rong l̇l̇ëm kjĩshko.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Gueniyo sl̈enggwo dret kjĩshko ga dl̈o wenoshko ga dwl̈a l̈i sura, beno dogroe.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Dwl̈a kjrina obi, e l̈ono tjeng shkö sho roshko, ga shkö sho l̈i kunoshko ga dwl̈a l̈i l̇l̇gwĩnae.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Dwl̈a kjrina obi, e l̈ono tjeng kl̈ung sho pjl̈ú kjing go, ga kuno, botjyono pjl̈úe. Kjoneshko ga sok kjwara botjyono kjwo sak dbäw (100), kjoneshko ga botjyono kjwo sak tjer (60), kjoneshko ga botjyono kjwo sak mya (30).
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Ëye kwomgwo tjok ga woyde ga kuya yõtso» l̈e.
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 E irgo ga ba oppinggaga tek shrono l̈öng ba zl̈ong bäng ga tjl̈ẽ ba kong ga «¿Pja tjl̈ẽ oba kong l̇l̇ëbo jyãgl̈o go erä ega?»
10 Então os discípulos se aproximaram de Jesus e lhe perguntaram: — Por que o senhor fala com eles por meio de parábolas?
11 «Sbö ber no pjl̈uyo sorë l̈i roy miydaydëba l̇l̇ëm l̈i pinaba bomi kong, gueniyo epga kong l̇l̇ëme.
11 Ao que Jesus respondeu:
12 Ëye l̇l̇ëbo tjok ga së̃ya jek obi, ber l̇l̇ëbo ara wl̈o. Ëye l̇l̇ëye l̇l̇ëm ga l̇l̇ëye tjeng sirawa l̈i döya ba shjiryo drete.
12 Pois ao que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Kuya l̈öng ga l̇l̇ë l̈okl̈o miyde l̈ok l̇l̇ëme. Ĩya l̈öng ga l̇l̇ë ĩyde miyde l̈ok l̇l̇ëm bakoe. Tja tjl̈ẽ ba kong l̇l̇ëbo jyãgl̈o go e kjĩshko.
13 Por isso, falo com eles por meio de parábolas: porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 L̇l̇ëye l̈ara Sbö tjl̈õkwo l̈aga tek dënashko so Isaíasdë l̈i beno epga l̈i kjĩshko. Tjl̈ẽno beno eni:
14 Assim, neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Nopga ëre, l̇l̇ëye kuya woydë l̇l̇ëme.
15 Porque o coração deste povo
16 »Gueniyo pjãyda kjok ĩgö bomi bokkwo go, pjãy kjok kugö bomi kwomgwo go bakoe. E kjĩshko ga pjãy ber l̈öng wopjl̈úe.
16 — Bem-aventurados, porém, são os olhos de vocês, porque veem; e bem-aventurados são os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 L̈ër bomi kong jl̈õkoyo ga l̇l̇ëbo ĩmi, kumi l̈öng ëre tjwl̈õ ara. Dënashko ga Sbö tjl̈õkwo l̈agaga, nopga obl̈ë pjl̈o bek wl̈eniyo, e omĩk woydë, omkuk woydë, gueniyo omĩno l̇l̇ëm, omkuno l̇l̇ëm bakoe.
17 Pois em verdade lhes digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 »Dwl̈a sguingga l̈anyo, e l̇l̇ë l̈okl̈o l̈ër bomi kong. Kuzĩa.
18 — Ouçam, portanto, o que significa a parábola do semeador.
19 Ëye Sbö ber no pjl̈uyo sorë l̈i roy kuno, gueniyo l̇l̇ë l̈okl̈o miyde l̇l̇ëm ga e so dwl̈a l̈ono irbo bäng l̈i kjoyoe. Tjl̈õkwo l̈i dgak pjang ba pjl̈úshko, gueniyo Ä tjwe eshko, ga döya ba shjiryo.
19 A todos os que ouvem a palavra do Reino e não a compreendem, vem o Maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Dwl̈a l̈ono ak ara tjrëko l̈i, e ëye tjl̈õkwo l̈i kuno, ga beno shäng wopjl̈ú l̈i l̈okl̈o.
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 Gueniyo tjl̈õkwo l̈i äär ber ba pjl̈úshko jl̈õkoyo l̇l̇ëm kjĩshko ga l̇l̇ëye wen ba kong sirashko, shdungoba tjl̈õkwo l̈i kjĩshkoshko ga tjl̈õkwo l̈i raye, söya ame.
21 Mas ele não tem raiz em si mesmo, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Dwl̈a l̈ono shkö sho roshko l̈i, e ëye tjl̈õkwo l̈i kuno l̈i l̈okl̈o. Tjl̈õkwo l̈i kura, gueniyo l̇l̇ëbo tjeng kjok ëre kjing goshko l̈i woyotjl̈ĩya ara, wo pjang dbur go bakoe. E kjĩshko ga tjl̈õkwo l̈i woyo ba kong ame, ga bo wen tjl̈õkwo l̈i kjĩshko l̇l̇ëme.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém as preocupações deste mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 E ga dwl̈a l̈ono kl̈ung sho pjl̈ú kjing go l̈i, e ëye tjl̈õkwo l̈i kuno, ga l̇l̇ë l̈okl̈o miyde pjl̈ú l̈i l̈okl̈o. Eni ga e ber shäng so dwl̈a botjyono pjl̈ú kjoyoe. Kjoneshko ga sok kjwara botjyono kjwo sak dbäw (100), kjwo sak tjer (60), kjwo sak mya (30)» l̈e ba kong.
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Ga Jesús tjl̈ẽno ba kong l̇l̇ëbo jyãgl̈o go obi, tjl̈ẽ ga «¿Sbö ber no pjl̈uyo sorë, e so l̇l̇ë kjoyo l̈ër bomi kong? Domer shäng kjl̈ara. Pjl̈ara ga dwl̈a pjl̈ú wl̈eniyo dgara ba kjok kjing go.
24 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
25 Gueniyo dwl̈a dgaga l̈i ponoshko ga ba moskwo shrono shäng kjl̈ara dwl̈a dgak buk l̈ishko. Kjl̈o sho owa dwl̈ayo, e söra, dgara dwl̈a buk pjl̈ú l̈i roshko, ga to ey dwayo.
25 Mas, enquanto todos estavam dormindo, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e foi embora.
26 Eni ga dwl̈a pjl̈ú l̈i weno, botjyë kjwl̈ëshko ga kjl̈o sho owa l̈i weno ba tjrëko bakoe.
26 E, quando as plantas cresceram e produziram fruto, apareceu também o joio.
27 »Ĩya dwl̈a sogo l̈i parkagagarë ga öör l̈ok ba rotë ba kägäyo kong, tjl̈ẽ ga “Tjl̈apga, pja dwl̈a dgono bop kjok kjing go pjl̈ú eröe. ¿Eni ga kjl̈o sho owa kjwe wen sorë?”
27 Então os servos do dono da casa chegaram e disseram: “Patrão, o senhor não semeou boa semente no seu campo? De onde, então, vem o joio?”
28 »“Söga, dgaga bi moskworë” l̈e ba kong.
28 Ele, porém, lhes respondeu: “Um inimigo fez isso.” Mas os servos lhe perguntaram: “O senhor quer que a gente vá e arranque o joio?”
29 »“L̇l̇ëme. Kjl̈o sho owa kjwe skwëmishko ga dwl̈a pjl̈ú kjwe skwe tëm ba tjok äe.
29 O dono da casa respondeu: “Não! Porque, ao separar o joio, vocês poderão arrancar também com ele o trigo.
30 Pjl̈ú wl̈o ga iozĩ ber kun uunkong, äär jong bo kjrozl̈ong dbaryo. Eshko ga nopga ichër kjl̈o sho owa l̈i zë bäm go, pjriya, ga ie tjeng dboshko, ber sukoba wl̈o. Shäryara l̈ok eni pjir ga dwl̈a pjl̈ú l̈i skoya, jneya tjeng dwl̈a jnekkl̈o uyo roshko” l̈e ba kong» l̈e.
30 Deixem que cresçam juntos até a colheita. E, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ‘Ajuntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; mas recolham o trigo no meu celeiro.’”
31 Ga Jesús tjl̈ẽno ba kong l̇l̇ëbo jyãgl̈o go obi, tjl̈ẽ ga «Sbö ber no pjl̈uyo sorë, e so kjor dwl̈ayo chirawa ko mostaza dgoroy kl̈ung roy kjoyoe.
31 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
32 Dwl̈agwo ëre chirawa, dwl̈agwo obl̈ë obl̈ë dorko. Gueniyo kun kësbang, dwl̈agwo obl̈ë obl̈ë kjinmo. Eshko ga sënwa l̇l̇ë usho ywë ba kowo go» l̈e.
32 Esse grão é, na verdade, a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, é maior do que as hortaliças, e chega a ser uma árvore, de modo que as aves do céu vêm se aninhar nos seus ramos.
33 Ga Jesús tjl̈ẽno ba kong, l̇l̇ëbo jyãgl̈o go obi, tjl̈ẽ ga «Sbö ber no pjl̈uyo sorë, e so wal̈ë pjl̈ung shosho l̇l̇runo bayo gök kësbang tjung wl̈eni kjwo sak kjwara (10) ba uukkl̈o tjok, ga ie ber buk uur wl̈o kjoyoe. Ba uukkl̈o shdöktong pjl̈ung shosho l̈i kjwang jĩkong» l̈e.
33 Jesus lhes contou ainda outra parábola:
34 L̇l̇ëbo uunkong ëre l̈ara Jesúsdë nopga kong l̇l̇ëbo jyãgl̈o go erä. Eni l̇l̇ëm ga l̇l̇ëye l̈ara ba kong l̇l̇ëme.
34 Jesus disse todas estas coisas às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia.
35 Shäryono eni, tjl̈õkwo l̈ara Sbö tjl̈õkwo l̈aga tek dënashko sorë l̈i ber jl̈õkoyo wl̈o. Tjl̈ẽno beno eni:
35 Isso aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta: “Abrirei a minha boca em parábolas; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.”
36 Jesús to ey dwayo ga opzrëno jek shäng u roshko. Eshko ga ba oppinggaga tek shrono l̈öng ba zl̈ong bäng ga tjl̈ẽ ba kong ga «Kjl̈o sho owa weno dwl̈a pjl̈ú tjrëko l̈anyo, e l̇l̇ë l̈okl̈o l̈os borwa kong sira» l̈e.
36 Então, despedindo as multidões, Jesus foi para casa. E, aproximando-se dele os seus discípulos, disseram: — Explique-nos a parábola do joio do campo.
37 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Dwl̈a pjl̈ú dgaga l̈i, e no to ter kjok dogo dwayo ëre l̈okl̈o.
37 E Jesus respondeu:
38 Dwl̈a dgara kjokyo l̈i, e kjok kjwang jĩkong l̈okl̈o. Dwl̈a pjl̈ú l̈i, e Sbö nopga l̈okl̈o. Kjl̈o sho owa l̈i, e Ä nopga l̈okl̈o.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino; o joio são os filhos do Maligno.
39 Ba moskwo, kjl̈o sho owa dgaga l̈i, e Ä l̈okl̈o. Dwl̈a bo kjrozl̈ong dbaryo l̈i, e kjok pjir dbaryo l̈okl̈o. Ga dwl̈a skogaga l̈i, e Sbö parkagaga kjok dogo so l̈okl̈o.
39 O inimigo que o semeou é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os ceifeiros são os anjos.
40 »Kjl̈o sho owa l̈i tö̃ya, dbuya iök roshko, suya wl̈o sorë ga kjok pjir dbaryoshko ga Ä nopga suya eni bakoe.
40 Pois, assim como o joio é colhido e jogado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Eshkoshko ga nopga ber l̈öng l̇l̇ëbo owa shäryë, nopga ber l̈öng obl̈ë ichë l̇l̇ëbo owa shäryë bakoe. Eshko ga bor parkagaga kjok dogo so ichër no to ter kjok dogo dwayo ërerë nopga owa l̈i töng.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, que ajuntarão do seu Reino todos os que servem de pedra de tropeço e os que praticam o mal
42 Ga dbuya l̈ok iök pjë jong ri ri sjer l̇l̇ëm shtoyo l̈i roshko, ber tjeng sl̈ar eshko, kowo uë, l̇l̇ëbo bang ara ba kong kjĩy.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Ga nopga pjl̈o bek l̈öng l̈i ber l̈öng kãl̈ã l̇l̇etl̇l̇et dl̈o wl̈eni, ba Data sök l̈ishko. Ëye kwomgwo tjok ga woyde ga kuya yõtso.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 »Sbö ber no pjl̈uyo sorë, e so l̇l̇ëbo tjwl̈õ ara jnek buk kjok kjrina roshko kjoyo. Domer, l̇l̇ëbo tjwl̈õ ara l̈i wl̈ẽna buk eshko, ga jnena jek beno buk eshko obi. Eshko ga woowa l̇l̇ëme. Eni ga ba l̇l̇ëbo tjeng l̈i soynena uunkong, ga kjok l̈i tjwl̈ẽna beno ba kong.
44 — O Reino dos Céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu. Então, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 »Sbö ber no pjl̈uyo sorë, e so domer l̇l̇ëbo tjwl̈ẽga, soynega to shäng obrikkwo tjwl̈õ ara wl̈ẽk kjoyo bakoe.
45 — O Reino dos Céus é também semelhante a um homem que negocia e procura boas pérolas.
46 Obrikkwo wl̈ẽna kjwara tjwl̈õ ara wl̈eniyoshko ga ba l̇l̇ëbo tjeng l̈i soynena uunkong, ga obrikkwo l̈i tjwl̈ẽna beno ba kong.
46 Quando encontrou uma pérola de grande valor, ele foi, vendeu tudo o que tinha e comprou a pérola.
47 »Sbö ber no pjl̈uyo sorë, e so kjl̈a mã shakkl̈o kjoyo bakoe. Dbuya l̈ok di roshkoshko ga mã shaya l̇l̇ërba pogo.
47 — O Reino dos Céus é ainda semelhante a uma rede que foi lançada ao mar e apanhou peixes de toda espécie.
48 Kjl̈a l̈i dl̈inoshko ga shikoba tjeng pjöshko, ga mã pjl̈ú wl̈eniyo töngoba shing roshko, ga owa l̈i dbukoba.
48 E, quando já estava cheia, os pescadores a arrastaram para a praia e, assentados, escolheram os bons para os cestos e jogaram fora os ruins.
49 Eni ga kjok pjir dbaryoshko ga Sbö parkagaga kjok dogo so tjwe l̈ok nopga owa l̈i kjë nopga pjl̈o bek tjeng l̈ishko dwayo,
49 Assim será no fim dos tempos: os anjos sairão, separarão os maus dentre os justos
50 ga nopga owa l̈i dbuya l̈ok iök pjë jong ri ri sjer l̇l̇ëm shtoyo l̈i roshko, ber tjeng sl̈ar eshko, kowo uë, l̇l̇ëbo bang ara ba kong kjĩy» l̈e.
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Eshko ga Jesús tjl̈ẽ ba kong l̈ok ga «¿Tjl̈õkwo l̈ër shäng l̈i l̇l̇ë l̈okl̈o miydëmi l̈öngde?»
51 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sim!
52 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Ëye no ping pjl̈ú, Sbö ber no pjl̈uyo sorë l̈i kjĩshko ga e so domer u sogo kjoyoe. L̇l̇ëbo jnek tjeng ara, l̇l̇ëbo tjagl̈ën, l̇l̇ëbo këguë bakoe. Ga l̇l̇ëbo l̈i shiya, twe oba kong ga pjl̈úe» l̈e.
52 Então Jesus lhes disse:
53 Jesús tjl̈ẽno l̇l̇ëbo jyãgl̈o go pjir ga to ey dwayo.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas, retirou-se dali.
54 Jek öötong shäng ba kjokshko, tek chirawa ga kuno shäng l̈ishko obi ga nopga pina ara judíoga syõ uyo jong eshko l̈i roshko. Kuya l̈ok ga beno l̈öng yëy l̈e erä. Ga tjl̈ẽ l̈ok ëng kong ga «¿Kjwe kjok miydë ara opping kjone? ¿L̇l̇ëbo ĩydëba l̇l̇ëm wl̈eniyo shärye sorë?
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de modo que se maravilhavam e diziam: — De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 ¿Domer kjwe u shäryaga l̈i wa l̇l̇ëmdo? ¿Mekë María l̇l̇ëmdo? ¿L̈ëmga Santiago, José, Simón, Judas l̇l̇ëmdo?
55 Não é este o filho do carpinteiro? A sua mãe não se chama Maria, e seus irmãos não são Tiago, José, Simão e Judas?
56 ¿Dorga l̈öng na bi tjok bako l̇l̇ëmdo? ¿Kjok miydë ara kjwe wl̈ẽya kjone?» l̈e l̈ok ëng kong eni.
56 Todas as suas irmãs não vivem entre nós? Então, de onde lhe vem tudo isto?
57 Ga tjl̈õkwo kjre l̈ok woydë l̇l̇ëm, iirkono l̈ok ara erä.
57 E escandalizavam-se por causa dele. Jesus, porém, lhes disse:
58 Kjok eshko sopga mär Jesús go l̇l̇ëm kuzong ga l̇l̇ëbo ĩydëba l̇l̇ëm wl̈eniyo shäryara ara eshko l̇l̇ëme.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.