Lucas 20

Sbö Tjl̈õkwo (TFRNTPO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Dbar kjwara ga Jesús Sbö tjl̈õkwo roy pjl̈ú l̈ono oba kong Sbö u zl̈ong bäng. Eshko ga oba pĩya shäng wopro ga syõshtaga kägäyoga, no pinggaga kjok l̇l̇gwekkl̈o tara Moisésdë l̈i go, judío tjl̈apgaga kjok l̇l̇gwega wl̈eniyo, e tek shrono l̈öng ba zl̈ong bäng
1 Certo dia, Jesus estava no pátio do Templo ensinando o povo e anunciando o evangelho . Então chegaram ali alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei, junto com alguns líderes do povo,
2 ga tjl̈ẽ l̈ok ba kong ga «¿L̇l̇ëye shäryëp shäng l̈i shäryëp ega? ¿Pja ichaga ërë?»
2 e perguntaram: — Diga para nós: com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
3 «Pjãy kong l̇l̇ëbo kjakrokër bakoe. Kjakrokër ga tja dboryozĩa.
3 Jesus respondeu:
4 ¿Juan No Waga, e ichaga ërë no wë? ¿Ichaga Sbörëre, de norë?» l̈e ba kong.
4 Quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
5 Kuya l̈ok ga tjl̈ẽ ëng kong ga «Ichaga Sbörë l̈oroy ba kong wl̈eni ga “¿Tjl̈õkwo kjroromi l̇l̇ëm ega?” l̈e bi kong.
5 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — O que é que vamos dizer? Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
6 Gueniyo Juan, e Sbö tjl̈õkwo l̈aga l̈e nopga uunkongdë. E kjĩshko ga ichaga norë l̈ëy ga ä bakoe. L̈oroy eni wl̈eni ga shji zröya l̈ok ak go» l̈e.
6 Mas, se dissermos que foram pessoas, esta multidão vai nos apedrejar, pois eles acham que João era profeta .
7 Eni ga tjl̈ẽ l̈ok Jesús kong ga «E ichaga ërë miydërwa l̇l̇ëme» l̈e.
7 Por isso responderam: — Nós não sabemos quem deu autoridade a João para batizar.
8 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «E kjĩshko ga tja ichaga ërë l̈ër bomi kong l̇l̇ëm bakoe» l̈e.
8 Jesus disse:
9 Eshko ga Jesús tjl̈ẽno nopga kong l̇l̇ëbo jyãgl̈o go. Tjl̈ẽ ga «Domer shäng kjl̈ara kjok sogo. Pjl̈ara ga kjil̇l̇gwo dwl̈ayo dgara ba kjokshko, ga kjok l̈i poskwona parkagaga kjl̈öbö kong, potjwl̈ẽya ĩ, ga to kjok shto obl̈ë dbar kop ara wl̈o.
9 Depois Jesus contou esta parábola para o povo:
10 Öötong kjil̇l̇gwo bo kjrozl̈ong dbaryo ga ba parkaga ichara kjl̈ara, kjil̇l̇gwo bo ber ba kong l̈i rokë parkagaga beno l̈öng ba kjok daga l̈i kong. Gueniyo ga ba parkaga ichara tjwe shäng l̈i shpokza l̈ok tjã tjã, ga ichara l̈ok to iröng or go.
10 Quando chegou o tempo da colheita, ele mandou um empregado para receber a sua parte. Mas os lavradores bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
11 E irgo ga ba parkaga ichara jek eshko kjl̈ara obi. Öötong shäng kjok buk l̈ishko ga l̈ãywara l̈ok owa, shpokza l̈ok tjã tjã, ga ichara to iröng or go bakoe.
11 O dono mandou outro empregado, mas eles também bateram nele, depois o trataram de modo vergonhoso e o mandaram de volta sem nada.
12 E irgo ga ba parkaga ichara jek eshko kjl̈ara obi. Era shpokza l̈ok tjã tjã, dbukza l̈ok jek kjoko, srëng l̇l̇ë kwono l̇l̇aw pogo.
12 Então ele enviou um terceiro empregado, mas os lavradores também bateram nele e o expulsaram.
13 »Eni ga domer l̈i wotjl̈ĩk ga “¿Tja orwë l̇l̇ong? Bor wa woydër ara ëre ichotë shara. Ërera bangkjre l̈ok kjwe” l̈e.
13 Aí o dono da plantação pensou: “O que vou fazer? Já sei: vou mandar o meu filho querido. Tenho certeza de que vão respeitá-lo.”
14 »Gueniyo öötong shäng eshko ga ba wa l̈i ĩya parkagaga kjok daga l̈öng l̈irë ga tjl̈ẽ l̈ok ëng kong ga “L̇l̇ono ga kjwe ber kjok ëre sogo. Zröroy wl̈eni ga kjok ëre kjrëy, ber buk bi kong wl̈o” l̈e.
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
15 Eni ga shira l̈ok kjok l̈i roy dwayo, ga zröra l̈ok.
15 — Então eles jogaram o filho para fora da plantação e o mataram. Aí Jesus perguntou:
16 E jongya eshko ba zrök dani. Pjir ga parkagaga wl̈ẽya obl̈ë, kjok l̈i de l̈ok ba kong wl̈o» l̈e.
16 Ele virá, matará aqueles homens e dará a plantação a outros lavradores. Então as pessoas que estavam ouvindo disseram: — Que Deus não permita que isso aconteça!
17 Eshko ga nopga l̈i ĩya Jesúsdë jek drëng ga tjl̈ẽ ba kong l̈ok ga «Sbö tjl̈õkwo tak pjang eni:
17 Mas Jesus olhou bem para eles e disse:
18 Ëye l̈ono akkwo ëre kjing go ga tar pjäs erä. Ga akkwo ëre l̈ono ë kjing go ga e sho shguir ber tjeng l̈ul̈ue» l̈e.
18 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
19 Tjl̈ẽno l̇l̇ëbo jyãgl̈o go l̈i kuya no pinggaga kjok l̇l̇gwekkl̈o tara Moisésdë l̈i go, syõshtaga kägäyogarë ga miydara l̈ok ga ba l̈ayde shäng. Shaya l̈ok woydë, bängzaya l̈ok wl̈o. Gueniyo oba bangkjre l̈ok ara.
19 Os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes sabiam que era contra eles que Jesus havia contado essa parábola e queriam prendê-lo ali mesmo, porém tinham medo do povo.
20 Eshko ga nopga ichara l̈ok kjl̈öbö oba l̈i tjrëko, Jesús tjl̈õkwo kuk wl̈o. Nopga l̈i ĩkoba ga pjl̈o bek wl̈eniyo, miga l̇l̇ëme. Woydara l̈ok ga l̇l̇ëbo kjakroke Jesús kong, dborye bëy l̇l̇ëm ga doshaya l̈ok e go, rote no ichaga Roma so l̈i kong wl̈o.
20 Então começaram a vigiar Jesus. Pagaram alguns homens para fazerem perguntas a ele. Eles deviam fingir que eram sinceros e procurar conseguir alguma prova contra Jesus. Assim os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes teriam uma desculpa para o prender e entregar nas mãos do Governador romano.
21 Eshko ga nopga ichara l̈i tjl̈ẽ l̈ok Jesús kong ga «Tjl̈apga no pingga, miydërwa ga pja tjl̈ẽ bek, oba pim tjl̈õkwo bek l̈i go bakoe. Nopga tjwl̈õ kjöm pogo, e bop kong ga tjwl̈õ beke. Pja tjl̈ẽ bek ë pogo kong. Woyde Sbörë ga shji jëk sorë l̈i l̈ëp jl̈õkoyo.
21 Esses homens perguntaram: — Mestre, sabemos que aquilo que o senhor diz e ensina é certo. Sabemos também que o senhor não julga pela aparência e ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige.
22 ¿Eni ga shji kä potjwl̈ẽk pjl̈u kësbangyo sök Roma kjokyo l̈i kong ga pjl̈úre?» l̈e.
22 Diga: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
23 Kuya ga miyde ga l̈öng wotjl̈ĩk owa. E kjĩshko ga tjl̈ẽ ba kong ga
23 Mas Jesus percebeu a má intenção deles e disse:
24 «Dburwa kä potjwl̈ẽkkl̈o l̈i tek sözĩ bor kong kjwara» l̈e, ga tek söra l̈ok ba kong kjwara, ĩn wl̈o. Eni ga kjrara, ga tjl̈ẽ ba kong l̈ok ga «¿Domer jyãgl̈o sök dburwa ëre go jũ ë? ¿Ko tak pjang ëre go jũ ë?»
24 — Tragam aqui uma moeda. De quem são o nome e a cara que estão gravados nela? — São do Imperador! — responderam eles.
25 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong l̈ok ga «Eni ga l̇l̇ëye pjl̈u ĩ l̈i, e twozĩ ber pjl̈u kong, gueniyo l̇l̇ëye Sbö ĩ l̈i, e twozĩ ber Sbö kong bakoe» l̈e.
25 Então Jesus disse:
26 Eni ga l̇l̇ëbo l̈ara oba kong l̈i go ga l̇l̇ëbo wl̈ẽya l̈ok, rote wl̈o l̈e l̈i, e wl̈ẽna l̇l̇ëme. E kjĩshko ga beno l̈öng yëy l̈e erä, jek kjingtëng l̈öng erä.
26 Eles não puderam conseguir nenhuma prova contra Jesus diante do povo. Por isso ficaram calados, admirados com a resposta dele.
27 Saduceoga wotjl̈ĩk ga no wol̈ono ga woshrë ame l̈e. Eni ga eshko dbaryo ga saduceoga tek shrono l̈öng Jesús shwoy kjl̈öbö ga tjl̈ẽ ba kong ga
27 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus
28 «Tjl̈apga no pingga, kjibokwo tara Moisésdë beno pjang l̈i tjl̈ẽ ga “Ëye wol̈ono, wapga beno ba boy tjok l̇l̇ëm ga shinmo kjl̈arayo l̈i orkwosmok ba boy beno sök l̈i tjok, wa tjok wl̈eni ga e ber shinmo l̈i ĩ wl̈eni wl̈o.”
28 e disseram: — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte
29 »Pjl̈ara ga domerga l̈öng dogl̈o kjäk (7) epenga döe. Ba këguëyo orkwosmono, ga wol̈ono, gueniyo wapga beno l̇l̇ëme.
29 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
30 — ausente —
30 Então o segundo casou com a viúva,
31 — ausente —
31 e depois, o terceiro. E assim a mesma coisa aconteceu com os sete irmãos, isto é, todos morreram sem deixar filhos.
32 E irgo ga wal̈ë l̈i to wol̈ono bakoe.
32 Depois a mulher também morreu.
33 ¿Eni ga domerga dogl̈o kjäk (7) l̈i orkwosmono uunkong wal̈ë l̈i tjok kuzong ga no woshrozl̈ong dbaryoshko ga wal̈ë l̈i ber domerga kjone dey l̈i boy?»
33 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
34 «Eerishko ga nopga orkwosmok ëng tjok kjok ëre kjing go.
34 Jesus respondeu:
35 Gueniyo l̇l̇ono ga nopga tjwl̈õ ara Sbö bokso woshre ber l̈öng ba tjok wl̈o l̈i, era orkwosmok ame,
35 Mas as pessoas que merecem alcançar a ressurreição e a vida futura não vão casar lá,
36 ga wol̈on ame bakoe. Eshko ga ber l̈öng Sbö parkagaga kjok dogo so wl̈eni shara. Woshrara Sbörë kjĩshko ga beno l̈öng Sbö wapga.
36 pois serão como os anjos e não poderão morrer. Serão filhos de Deus porque ressuscitaram.
37 »Dënashko ga Moisés öötong shäng kji sho pjë jong ri rishko ga tjl̈ẽ ga “Sbö, e Abraham, Isaac, Jacob, e Sbö” l̈e. Miydëy e go ga shji wol̈ono ga shji woshrë iröng obi.
37 E Moisés mostra claramente que os mortos serão ressuscitados. Quando fala do espinheiro que estava em fogo, ele escreve que o Senhor é “o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.”
38 Sbö, e shinmoga Sbö l̇l̇ëme. E nopga l̈öng së l̈i Sbö. Ba kong ga shji nopga uunkong l̈öng së, shji wol̈ono ëmdë ga eni» l̈e ba kong.
38 Isso mostra que Deus é Deus dos vivos e não dos mortos, pois para ele todos estão vivos.
39 No pinggaga kjok l̇l̇gwekkl̈o tara Moisésdë l̈i go l̈öng eshko kjl̈öbö. Kuya kjone kjonerë ga tjl̈ẽ ba kong ga «Tjl̈apga no pingga, dboryorop beke» l̈e.
39 Aí alguns mestres da Lei disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Eshko dbaryo jek l̈ëkong ga ëye wokjang l̇l̇ëbo kjakrokë ba kong wl̈o ame.
40 E não tinham coragem de lhe fazer mais perguntas.
41 Eshko ga Jesús tjl̈ẽ nopga l̈öng l̈i kong ga «¿“No pjl̈uyo iche l̈e Sbörë l̈i, e David tjëyo tek ber ba irgo l̈i” l̈ëba eni ega?
41 Em seguida Jesus perguntou a eles:
42 Kjibokwo ko Salmos go ga David tjl̈õkwo tono om go, tjl̈ẽ ga
42 Pois o próprio Davi diz assim no livro de Salmos:
43 äär jong bop moskwoga zanor pjir guing,
43 até que eu ponha os seus inimigos
44 ¿Eni ga no pjl̈uyo l̈i kowara Daviddë ba Tjl̈apgayo kuzong ga e ber ba tjëyo tek ber ba irgo l̈i sorë?» l̈e.
44 Se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
45 Eshko ga Jesús tjl̈ẽno ba oppinggaga kong shara. Gueniyo nopga l̈öng eshko l̈i omkuno l̈ok bakoe. Tjl̈ẽ ga
45 O povo todo estava escutando, e Jesus disse aos discípulos:
46 «¡Pjãy sjëk, no pinggaga kjok l̇l̇gwekkl̈o tara Moisésdë go l̈i tjok! Jëk l̈öng doyono shwong kur may, tjwl̈õ ara wl̈eniyo go äe. Woyde l̈ok ga bangkjrëba l̇l̇ëbo soynezl̈ong shtoyo. Judíoga syõ uyo roshko ga woyde l̈ok ga l̈öng sökkl̈o pjl̈ú goshko. Oba tön, iëshko ga shärye l̈ok eni bakoe.
46 — Cuidado com os
47 Gueniyo ga wal̈ëga song, beno l̈öng syã wl̈eniyo, ba u döya l̈ok ba shjiryo. E irgo ga syõshtë wop ara, “Nopga kjwera pjl̈úe” l̈ëba ba kjĩshko wl̈o l̈e. Nopga eniyo, e shdũya Sbörë ara anmoyõ, obl̈ë kjinmo» l̈e.
47 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçar, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.