Hebreus 6
Sbö Tjl̈õkwo (TFRNTPO) vs NTLH
1 — ausente —
1 Assim, vamos em frente a fim de chegarmos ao ensinamento de adultos, deixando para trás as primeiras lições da mensagem de Cristo. Nós não vamos colocar de novo as bases dessa mensagem, isto é, a necessidade de abandonar uma vida inútil e de crer em Deus;
2 — ausente —
2 o ensinamento a respeito dos batismos e da cerimônia de pôr as mãos sobre os cristãos; e a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Woyde Sbörë wl̈eni ga shäryëy eni.
3 Vamos em frente! E, se Deus quiser, é isso o que faremos.
4 — ausente —
4 Como é que as pessoas que abandonaram a fé podem se arrepender de novo? Elas já estavam na luz de Deus. Já haviam experimentado o dom do céu e recebido a sua parte do Espírito Santo.
5 — ausente —
5 Já haviam conhecido por experiência que a palavra de Deus é boa e tinham experimentado os poderes do mundo que há de vir.
6 — ausente —
6 Mas depois abandonaram a fé. É impossível levar essas pessoas a se arrependerem de novo, pois estão crucificando outra vez o Filho de Deus e zombando publicamente dele.
7 Kjok buk kjrina. Shunyo shrë ba kjing goshko ga di l̈i shura kl̈ung sho l̈irë, ga dwl̈a botjyono pjl̈ú, nopga parkë l̈öng eshko l̈i kongshko ga Sbö ber wopjl̈ú kjok l̈i tjok.
7 Deus abençoa a terra que recebe a chuva, a qual muitas vezes cai sobre ela e produz plantas úteis para aqueles que trabalham nela.
8 Gueniyo e wen shkö sho, kjl̈o sho obl̈ë obl̈ë l̇l̇ëno l̇l̇ëm wl̈eniyo ga Sbö ber wopjl̈ú ba tjok l̇l̇ëme. L̇l̇ono ga e sukoba pjire.
8 Mas a terra que produz mato e espinhos não serve para nada; ela corre o perigo de ser amaldiçoada por Deus e acaba sendo queimada.
9 Pjeyoga, tjawa l̈an bomi tjok eni ëmdë ga miydërwa ga pjãy opshäryë owa eni l̇l̇ëme. Ëye döktong ga woyde ga l̇l̇ëbo shärye pjl̈úe. Ga miydërwa ga pjãy omshäryë eni.
9 Porém, ainda que falemos dessa maneira, meus queridos irmãos, estamos certos de que vocês têm as melhores bênçãos que vêm da salvação.
10 Sbö woydëmi ara kjĩshko ga ba nopga kjimtoromi ara, ga shäryëmi l̈öng eni obi. Sbö wotjl̈ĩk bek ĩyado, ga l̇l̇ëbo shäryëmi l̈öng l̈i woyojeya l̇l̇ëme.
10 Deus não é injusto. Ele não esquece o trabalho que vocês fizeram nem o amor que lhe mostraram na ajuda que deram e ainda estão dando aos seus irmãos na fé.
11 Woydërwa ga pjãy omshäryë eni jl̈õkoyo, äär jong l̇l̇ëbo koshëmi l̈öng l̈i shäryono pjir guing.
11 O nosso profundo desejo é que cada um de vocês continue com entusiasmo até o fim, para que, de fato, recebam o que esperam.
12 Woydërwa ga pjãy opyë l̈öng shmi jong wl̈eni l̇l̇ëme. Ëye kwl̈eya mär Sbö go l̇l̇ëm ga l̇l̇ëbo twe Sbörë ba nopga kong l̈ara l̈i kjre l̈ok jl̈õkoyo. Woydërwa ga pjãy omshäryë eni bakoe.
12 Não queremos que se tornem preguiçosos, mas que sejam como os que creem e têm paciência, para que assim recebam o que Deus prometeu.
13 Ëye tjwl̈õ ara Sbö kjinmo l̇l̇ëme. E kjĩshko ga Sbö tjl̈ẽno Abraham kong jl̈õkoyo dënashko ga tjl̈õkwo l̈i l̈ara ba ko om go l̈i go.
13 Deus fez a promessa a Abraão e jurou cumpri-la. E, como não havia ninguém maior do que ele mesmo, Deus jurou pelo seu próprio nome.
14 Eshko ga tjl̈ẽ ga «Pja kjimtër ara. Bop tjëyo tek ber bop irgo l̈i iër ber shdär träk l̇l̇ëme» l̈e.
14 Ele disse a Abraão: “Eu prometo que abençoarei você ricamente e lhe darei muitos descendentes.”
15 Kuya ga beno shäng ba koshë wopjl̈ú, ga l̇l̇ëye l̈ara l̈i kjrara beno ba kong.
15 Abraão teve paciência e por isso recebeu o que Deus havia prometido.
16 Nopga tjl̈õkwo l̈ë obl̈ë kong jl̈õkoyoshko ga tjl̈õkwo l̈e obl̈ë tjwl̈õ ara ba kjinmo l̈i ko goshko, ber ba miydaga wl̈o. Shäryara eni ga jl̈õe l̈ëba.
16 Quando alguém jura, usa o nome de uma pessoa que é maior do que ele, e o juramento acaba com qualquer discussão.
17 Eni ga Sbö tjl̈ẽno jl̈õkoyoshko ga woydara ga miydëba ga tjl̈õkwo l̈i shärye jl̈õkoyo, ga kjl̈opswe l̇l̇ëme. E kjĩshko ga tjl̈õkwo l̈i l̈ara ba ko om go l̈i go.
17 Deus quis deixar bem claro aos que iam receber o que ele havia prometido que jamais mudaria a sua decisão. Por isso, junto com a promessa, fez o juramento.
18 Sbö jyõrkë l̇l̇ëme. L̇l̇ëye l̈e jl̈õkoyo l̈i, e shärye kjl̈uwe. L̇l̇ëye l̈e ba ko go l̈i, e shärye kjl̈uwe bakoe. Ga shji töktong ba shwoy, ga rokoroy ba kong ga shji döya. Eni ga miydëy ga l̇l̇ëye l̈ara l̈i shärye eni kuzong ga shji beno l̈öng wopjl̈úe.
18 Portanto, há duas coisas que não podem ser mudadas, e a respeito delas Deus não pode mentir. E assim nós, que encontramos segurança nele, nos sentimos muito encorajados a nos manter firmes na esperança que nos foi dada.
19 — ausente —
19 Essa esperança mantém segura e firme a nossa vida, assim como a âncora mantém seguro o barco. Ela passa pela cortina do templo do céu e entra no Lugar Santíssimo celestial.
20 — ausente —
20 Foi lá que, para o nosso bem, Jesus entrou antes de nós. E ele se tornou para sempre o Grande Sacerdote , na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.