Hebreus 6
Sbö Tjl̈õkwo (TFRNTPO) vs BKJ
1 — ausente —
1 Pelo que, deixando os princípios da doutrina de Cristo, prossigamos até a perfeição, não lançando de novo o fundamento de arrependimento de obras mortas e de fé em Deus,
2 — ausente —
2 de doutrina sobre batismos, e de imposição de mãos, e sobre ressurreição de mortos e sobre juízo eterno.
3 Woyde Sbörë wl̈eni ga shäryëy eni.
3 E isso faremos, se Deus o permitir.
4 — ausente —
4 Porque é impossível que os que uma vez foram iluminados, e provaram o dom celestial, e se fizeram participantes do Espírito Santo,
5 — ausente —
5 e provaram a boa palavra de Deus, e os poderes do mundo que há de vir,
6 — ausente —
6 se eles caírem, sejam outra vez renovados para arrependimento; visto que eles de novo crucificam para si mesmo o Filho de Deus, expondo-o em uma vergonha aberta.
7 Kjok buk kjrina. Shunyo shrë ba kjing goshko ga di l̈i shura kl̈ung sho l̈irë, ga dwl̈a botjyono pjl̈ú, nopga parkë l̈öng eshko l̈i kongshko ga Sbö ber wopjl̈ú kjok l̈i tjok.
7 Porque a terra que absorve a chuva que cai sobre ela, e produz erva útil, provê para aqueles que a lavram e recebe a bênção da parte de Deus.
8 Gueniyo e wen shkö sho, kjl̈o sho obl̈ë obl̈ë l̇l̇ëno l̇l̇ëm wl̈eniyo ga Sbö ber wopjl̈ú ba tjok l̇l̇ëme. L̇l̇ono ga e sukoba pjire.
8 Mas aquela que produz espinhos e abrolhos é rejeitada, e perto está da maldição; e o seu fim é ser queimada.
9 Pjeyoga, tjawa l̈an bomi tjok eni ëmdë ga miydërwa ga pjãy opshäryë owa eni l̇l̇ëme. Ëye döktong ga woyde ga l̇l̇ëbo shärye pjl̈úe. Ga miydërwa ga pjãy omshäryë eni.
9 Porém, amados, esperamos coisas melhores de vós, e coisas que acompanham a salvação, embora falemos assim.
10 Sbö woydëmi ara kjĩshko ga ba nopga kjimtoromi ara, ga shäryëmi l̈öng eni obi. Sbö wotjl̈ĩk bek ĩyado, ga l̇l̇ëbo shäryëmi l̈öng l̈i woyojeya l̇l̇ëme.
10 Porque Deus não é injusto para que se esqueça de vossa obra, e do trabalho de amor que para com o seu nome mostrastes, porquanto ministrastes aos santos, e ainda os servis.
11 Woydërwa ga pjãy omshäryë eni jl̈õkoyo, äär jong l̇l̇ëbo koshëmi l̈öng l̈i shäryono pjir guing.
11 E desejamos que cada um de vós mostre o mesmo zelo até a completa certeza da esperança até o fim.
12 Woydërwa ga pjãy opyë l̈öng shmi jong wl̈eni l̇l̇ëme. Ëye kwl̈eya mär Sbö go l̇l̇ëm ga l̇l̇ëbo twe Sbörë ba nopga kong l̈ara l̈i kjre l̈ok jl̈õkoyo. Woydërwa ga pjãy omshäryë eni bakoe.
12 Para que não estejais ociosos, mas sejais seguidores dos que pela fé e paciência herdam as promessas.
13 Ëye tjwl̈õ ara Sbö kjinmo l̇l̇ëme. E kjĩshko ga Sbö tjl̈ẽno Abraham kong jl̈õkoyo dënashko ga tjl̈õkwo l̈i l̈ara ba ko om go l̈i go.
13 Porque, quando Deus fez a promessa a Abraão, visto que não havia alguém maior por quem jurar, ele jurou por si mesmo,
14 Eshko ga tjl̈ẽ ga «Pja kjimtër ara. Bop tjëyo tek ber bop irgo l̈i iër ber shdär träk l̇l̇ëme» l̈e.
14 dizendo: Certamente abençoando eu te abençoarei e multiplicando eu te multiplicarei.
15 Kuya ga beno shäng ba koshë wopjl̈ú, ga l̇l̇ëye l̈ara l̈i kjrara beno ba kong.
15 E assim, tendo Abraão perseverado pacientemente, obteve a promessa.
16 Nopga tjl̈õkwo l̈ë obl̈ë kong jl̈õkoyoshko ga tjl̈õkwo l̈e obl̈ë tjwl̈õ ara ba kjinmo l̈i ko goshko, ber ba miydaga wl̈o. Shäryara eni ga jl̈õe l̈ëba.
16 Porque os homens verdadeiramente juram pelo maior, e o juramento de confirmação é, para eles, um fim de toda contenda.
17 Eni ga Sbö tjl̈ẽno jl̈õkoyoshko ga woydara ga miydëba ga tjl̈õkwo l̈i shärye jl̈õkoyo, ga kjl̈opswe l̇l̇ëme. E kjĩshko ga tjl̈õkwo l̈i l̈ara ba ko om go l̈i go.
17 E assim Deus, desejando mostrar mais abundantemente aos herdeiros da promessa a imutabilidade do seu conselho, confirmou-o com juramento;
18 Sbö jyõrkë l̇l̇ëme. L̇l̇ëye l̈e jl̈õkoyo l̈i, e shärye kjl̈uwe. L̇l̇ëye l̈e ba ko go l̈i, e shärye kjl̈uwe bakoe. Ga shji töktong ba shwoy, ga rokoroy ba kong ga shji döya. Eni ga miydëy ga l̇l̇ëye l̈ara l̈i shärye eni kuzong ga shji beno l̈öng wopjl̈úe.
18 para que através de duas coisas imutáveis, nas quais é impossível que Deus minta, pudéssemos ter uma poderosa consolação, nós, que procuramos refúgio na esperança colocada diante de nós.
19 — ausente —
19 Esperança essa que temos como âncora da alma, segura e firme, e que penetra até o interior do véu;
20 — ausente —
20 onde o precursor entrou por nós, o próprio Jesus, feito sumo sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.