Gênesis 47
Sbö Tjl̈õkwo (TFRNTPO) vs NAA
1 — ausente —
1 Então José foi e deu a notícia a Faraó: — O meu pai e os meus irmãos, com os seus rebanhos e o seu gado, com tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã; e eis que estão na terra de Gósen.
2 — ausente —
2 E levou cinco dos seus irmãos e os apresentou a Faraó.
3 Eni ga pjl̈u tjl̈ẽ ba kong ga «¿Pjãy pak l̇l̇ë?»
3 Então Faraó perguntou aos irmãos de José: — Qual é o trabalho de vocês? Eles responderam: — Nós, seus servos, somos pastores de rebanho, como já foram os nossos pais.
4 Canaán kjokyo pjl̈i ara, borwa öng dl̈i drete. E kjĩshko ga tjawa to tek ber l̈öng na wl̈o l̈ërwa. Rokërwa bop kong sira ga tjawa ios ber tjeng Gosén kjokyo» l̈e l̈ok ba kong.
4 Disseram mais a Faraó: — Viemos para morar nesta terra, porque na terra de Canaã não há pasto para o rebanho destes seus servos, pois a fome é severa. E agora pedimos que o senhor permita que estes seus servos morem na terra de Gósen.
5 Kuya ga tjl̈ẽ José kong ga «Bop data, bop pjeyoga tek shrono ber l̈öng bop tjok wl̈o l̈e.
5 Então Faraó disse a José: — Seu pai e seus irmãos vieram para junto de você.
6 Egipto kjokyo tjeng bop wl̈oshko. Gosén kjokyo, e Egipto kjok pjl̈úyo kuzong ga twos ba kong, ber l̈öng eshko wl̈o. Ĩp ga domerga kjone kjone parkë pjl̈ú ga ios ber l̈öng bor öng dë bakoe» l̈e.
6 A terra do Egito está à sua disposição. Faça com que seu pai e seus irmãos se estabeleçam na melhor região da terra; que morem na terra de Gósen. Se souber que há no meio deles homens capazes, ponha-os por responsáveis pelo gado que me pertence.
7 E irgo ga ba data söra, pina pjl̈u kong, miyde wl̈o. Eshko ga Jacob tjl̈ẽno beno pjl̈ú ba kong.
7 José levou Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou Faraó.
8 Ga pjl̈u tjl̈ẽ ba kong ga «¿Pja l̈u pjl̈obi?»
8 Então Faraó perguntou a Jacó: — Quantos anos o senhor já tem?
9 «Tja l̈u pjl̈ogl̈o sak dbäw kjingsho sak mya (130) erä. Tja sök shtor l̇l̇ëm, tja jëkko erä, tja songe. Bor data, bor kjokë, e jëk to l̈öng shtor l̇l̇ëm bako, gueniyo l̈u ĩno bor kjinmo» l̈e ba kong.
9 Jacó lhe respondeu: — São cento e trinta anos de peregrinação. Foram poucos e maus os anos de minha vida e não chegam aos anos de vida de meus pais, nos dias das suas peregrinações.
10 E irgo ga Jacob tjl̈ẽno beno pjl̈ú ba kong obi, ga toe.
10 Depois Jacó abençoou Faraó e saiu de sua presença.
11 Eshko ga l̈ara pjl̈urë sorë ga shäryara Josérë eni. Egipto kjok pjl̈úyo twara ba data, ba pjeyoga kong, ber l̈öng eshko wl̈o. Kjok, e ber buk Ramsés kjokyo.
11 Então José estabeleceu seu pai e seus irmãos e lhes deu propriedades na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó havia ordenado.
12 Ba pjeyoga uunkong sëna dl̈i bakoe.
12 E José providenciou alimento para seu pai, seus irmãos e toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Egipto kjokyo, Canaán kjokyo ga dbar jek ga pjl̈i tjwe ara anmoyõ. Nopga wol̈onto pjl̈irë.
13 Não havia alimento em toda a terra, porque a fome era muito grande. Assim, o povo do Egito e o povo de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Eni ga dl̈i soynena Josérë Egipto sopga kong, Canaán sopga kong bakoe. Dburyo l̈i jnena tjeng pjl̈u dbur jnezl̈ongshko.
14 Então José arrecadou todo o dinheiro que havia na terra do Egito e na terra de Canaã, pelo cereal que compravam, e o recolheu à casa de Faraó.
15 Dbur pjitongshko ga Egipto sopga tjwe tjl̈ẽ José kong ga «Tjawa dbur pjitonge. Tjawa sëm dl̈i. L̇l̇ëm ga tjawa wol̈on pjl̈irë» l̈e.
15 Quando acabou o dinheiro na terra do Egito e na terra de Canaã, todos os egípcios foram a José e disseram: — Queremos comida! Por que o senhor nos deixaria morrer em sua presença só porque o dinheiro acabou?
16 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Pjãy dbur pjitong ga bomi öng sömi bor kong, ga kjl̈opswër dl̈i sho go» l̈e.
16 José respondeu: — Se vocês não têm dinheiro, tragam o seu gado. Em troca do gado eu lhes darei comida.
17 Eni ga Egipto sopga, ba öng obl̈ë obl̈ë, e söra José kong, kjl̈opswe dl̈i sho go wl̈o. Shäryara eni l̈u pjl̈ara.
17 Então trouxeram o seu gado a José e ele lhes deu mantimento em troca de cavalos, rebanhos, gado e jumentos. E José os sustentou aquele ano em troca de todo o gado deles.
18 E irgo ga tjwe tjl̈ẽ José kong obi ga «L̇l̇ëye jnenwa bop kong ga äe. Tjawa dbur pjitong, ga borwa öng, e beno bopoya. Beno tjawa, borwa kjok erä.
18 Tendo acabado aquele ano, foram a José no ano seguinte e lhe disseram: — Não podemos esconder de meu senhor que o dinheiro acabou e que meu senhor já é dono dos animais. Nada mais nos resta diante de meu senhor, a não ser o nosso corpo e a nossa terra.
19 Tjawa iëp wol̈on l̇l̇ëme. Borwa kjok iëp ber tjoksa l̇l̇ëme. Tjawa tjwl̈ẽs, borwa kjok tjok bebi, dl̈i sho ãska. Eni ga tjawa ber l̈öng parkë borwa kjok l̈i kjing go pjl̈u kong. Dwl̈a twos borwa kong, tjawa wol̈on l̇l̇ëm wl̈o, kjok ëre kjing go nopga tjok obi wl̈o» l̈e.
19 Por que o senhor nos deixaria perecer em sua presença, tanto a nós como à nossa terra? Compre a nós e a nossa terra em troca de mantimento, e nós e a nossa terra seremos escravos de Faraó. Dê-nos semente para que vivamos e não morramos, e a terra não fique deserta.
20 Pjl̈i tjwe ara anmoyõ kjĩshko ga ba kjok soynena uunkong José kong. Eni ga Egipto kjok tjwl̈ẽna Josérë uunkong pjl̈u kong.
20 Assim, José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porque a fome era extrema sobre eles. E a terra passou a ser de Faraó.
21 Nopga uunkong beno l̈öng ba parkagaga tjwl̈ẽk l̈öng pjir wl̈eniyo.
21 Quanto ao povo, ele o escravizou de uma a outra extremidade da terra do Egito.
22 Gueniyo syõshtagaga Egipto so sböpga kong, epgara kong dl̈i twe pjl̈urë ĩyado. E kjĩshko ga ba kjok soynena l̇l̇ëme.
22 José só não comprou a terra dos sacerdotes, porque os sacerdotes recebiam uma porção de mantimento de Faraó e viviam dessa porção que Faraó lhes dava; por isso, não venderam a sua terra.
23 E irgo ga José tjl̈ẽ nopga kong ga «Pjãy tjwl̈ẽnor uunkong bomi kjok tjok pjl̈u kong. Dwl̈a tjeng ëre to dguëmia.
23 Então José disse ao povo: — Eis que hoje comprei vocês e a terra de vocês para Faraó. Aqui estão as sementes, para que semeiem a terra.
24 Gueniyo ba bo kjrozl̈ong dbaryo ga dl̈i tömi l̈i kjringgwo shkëng (5) l̈i shimi kjrina pjl̈u kong, kjringgwo sak kjwara (10) l̈i shimi kjring pjök ba kong, kjringgwo sak kjwara kjingsho shkëng (15) l̈i shimi kjringgwo mya ba kong. Shäryëmi uun eni» l̈e.
24 Das colheitas vocês darão a quinta parte a Faraó. As outras quatro partes serão de vocês, para semear o campo e para servir de alimento a vocês, aos que estão em suas casas, e para alimentar os seus filhos.
25 Kuya l̈ok ga tjl̈ẽ ba kong ga «Pja opshäryono pjl̈ú borwa tjok. Tjawa iorop wol̈on pjl̈ishko l̇l̇ëme. E kjĩshko ga tjawa to ber l̈öng pjl̈u parkagaga tjwl̈ẽk l̈öng pjir wl̈eniyo» l̈e.
25 Eles disseram a José: — O senhor salvou a nossa vida! Que possamos alcançar favor diante de meu senhor e seremos escravos de Faraó.
26 Eni ga José kjok l̇l̇gwekkl̈o shäryono kjrina Egipto so kjl̈obi kong, dwl̈a bo kjrozl̈ong dbaryo ga dl̈i tö̃ya l̈i twe l̈ok pjl̈u kong, l̈ara sorë l̈i eni. Kjok l̇l̇gwekkl̈o l̈i eeri ga buk eni. Gueniyo syõshtagaga Egipto so sböpga kong l̈ira l̇l̇ëye twe l̇l̇ëm, ba kjok beno pjl̈u kong l̇l̇ëm kjĩshko.
26 E José estabeleceu por lei até o dia de hoje que, na terra do Egito, um quinto pertence a Faraó. Só a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Israel tjëyoga beno l̈öng Gosén kjokyo, e Egipto kjokyo obi. Kjok shano bayo ara, dbur ara, wapga träk l̇l̇ëm bakoe.
27 Assim, Israel habitou na terra do Egito, na terra de Gósen. Nela adquiriram propriedades, e foram fecundos, e muito se multiplicaram.
28 Jacob beno sök eshko l̈u pjl̈ogl̈o sak kjwara kjingsho kjäk (17). L̈u ĩno sak dbäw kjingsho sak pkëng kjingsho kjäk (147).
28 Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos. Assim, os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete.
29 Dbar kjwara ga Jacob sök së obishko ga wol̈on dbaryo woyotjl̈ĩya buk. Eshko ga ba wa José rokara, ga tjl̈ẽ ba kong ga «Tja woydëp jl̈õkoyo wl̈eni ga l̈os bor kong jl̈õkoyo ga pja wotjl̈ĩk pjl̈ú bor kong, ga tja kjimtëp ĩyado. Pja kä dos, orkwo ios bor kworbo kjing go, e ber ba jyãgl̈o wl̈o. Tja jnep ber buk na Egipto kjokyo l̇l̇ëme.
29 Aproximando-se, pois, o tempo da morte de Israel, chamou o seu filho José e lhe disse: — Se agora alcancei favor diante de você, peço que ponha a sua mão debaixo da minha coxa e use de bondade e fidelidade para comigo; peço que você não me sepulte no Egito,
30 Tja wol̈onoshko ga tja ship Egipto kjokyo ëre dwayo, tja söp äär ber buk bor pjeyoga iak tjengshko» l̈e.
30 mas que eu possa descansar com os meus pais. Por isso, você me levará do Egito e me colocará na sepultura deles. José respondeu: — Farei o que o senhor me pede.
31 Eshko ga tjl̈ẽ ba wa kong obi ga «L̈os bor kong jl̈õkoyo» l̈e.
31 Então Jacó lhe disse: — Jure para mim. José jurou e Israel se inclinou sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.