Gênesis 41

Sbö Tjl̈õkwo (TFRNTPO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 L̈u pjl̈ogl̈o pjök irgo ga shkër kjwara ga Egipto so pjl̈uyo yoĩk ga shäng Nilo diyo kjako.
1 Dois anos se passaram. Um dia o rei do Egito sonhou que estava de pé na beira do rio Nilo.
2 Ĩya ga sögl̈a wen tëm di roy dwayo dogl̈o kjäk (7), wol̈ëso, kjl̈o dike. Opshino ga jek tjeng kjl̈o sho uë jonge.
2 De repente, saíram do rio sete vacas bonitas e gordas, que começaram a comer o capim da beira do rio.
3 E irgo ga sögl̈a wen tëm di roy dwayo dogl̈o kjäk (7) obi, kjl̈o owa, sl̈osl̈oe. Tëm shrono tjeng kjl̈o dik l̈i zl̈ong bäng,
3 Logo em seguida saíram do rio outras sete vacas, feias e magras, que foram ficar perto das primeiras vacas, na beira do rio.
4 ga döni ga sögl̈a kjl̈o dik l̈i uara sögl̈a sl̈osl̈o l̈irë drete.
4 E as vacas feias e magras engoliram as bonitas e gordas. Aí o rei acordou.
5 pono jek obi. Ga yoĩno jek obi. Ĩya ga dwl̈a weno jong sok kjl̈ara, boryono l̈ok tjung wol̈ëso, pjl̈ogl̈o kjäk (7).
5 Mas tornou a dormir e teve outro sonho. Desta vez ele viu sete espigas de trigo que saíam de um mesmo pé; elas eram boas e cheias de grãos.
6 E irgo ga weno sok kjl̈ara obi, boryono l̈ok pjl̈ogl̈o kjäk (7) obi, gueniyo owa, pira pjl̈uk kjl̈ikyorë beno kl̈uktënge.
6 Depois saíram sete espigas secas e queimadas pelo vento quente do deserto
7 Ga bo pjl̈ú l̈i uara bo owa l̈irë drete. Eshko ga pjl̈u wol̇l̇enoshko ga «Tja buk yoĩkdo» l̈e.
7 e elas engoliram as sete espigas cheias e boas. O rei acordou: tinha sido um sonho.
8 Wẽshko kjok shröngto ga woyotjl̈ĩya ara kuzong ga ba parkagaga ichara ybi l̈öng kjl̈obi kjok eshko l̈i rokë, nopga kjok miydë ara l̈i rokë bakoe. Shrono l̈ok ga yoĩno l̇l̇ë l̈ara ba kong, gueniyo pjl̈ol̇l̇gwega ërë ba kong l̇l̇ëme.
8 De manhã ele estava muito preocupado e por isso mandou chamar todos os adivinhos e todos os sábios do Egito. O rei contou os seus sonhos, mas nenhum dos sábios foi capaz de dar a explicação.
9 Eni ga ba di iokl̈o söga l̈i tjl̈ẽ ba kong ga «Woyoshrër kjl̈ay ga tja opshäryono owa.
9 Então o chefe dos copeiros disse ao rei: — Chegou a hora de confessar um erro que cometi.
10 Kjupäbäshko ga pja iirkono pjl̈ung shosho suga kong, bor kong bakoe. Eshko ga tjawa ichorop bop u daga kägäyo ushko, tjawa bängzaya no shdũzl̈ong uyo roshko wl̈o.
10 Um dia o senhor ficou com raiva de mim e do chefe dos padeiros e nos mandou para a cadeia, na casa do capitão da guarda.
11 Shkër kjwara ga tjawa yoĩno obl̈ë obl̈ë, e l̈okl̈o dö l̇l̇ëme.
11 Certa noite cada um de nós teve um sonho, e cada sonho queria dizer uma coisa.
12 Tjawa l̈öngshko ga domer shäng kjl̈ara hebreo. E bop u daga kägäyo parkaga. Tjawa yoĩno l̈i l̈ororwa ba kong ga pjl̈ol̇l̇gwera borwa kong pjire.
12 Lá na cadeia estava com a gente um moço hebreu, que era escravo do capitão da guarda. Contamos a esse moço os nossos sonhos, e ele explicou o que queriam dizer.
13 L̈ara borwa kong sorë ga shäryono eni. Tjara shrono iröng bor pakshko, bor kjl̈arara zröra l̈oke» l̈e.
13 E tudo deu certo, exatamente como ele havia falado. Eu voltei para o meu serviço, e o padeiro foi enforcado.
14 Kuya ga no ichara José rokë, ga shira no shdũzl̈ong uyo roshko dwayo jekdo. José kä shtono, shwong kjl̈opswono, doyono pjir ga jek pjl̈u shwoy.
14 Então o rei mandou chamar José, e foram depressa tirá-lo da cadeia. Ele fez a barba, trocou de roupa e se apresentou ao rei.
15 Eshko ga pjl̈u tjl̈ẽ ba kong ga «Tja yoĩno pjl̈ara ga pjl̈ol̇l̇gwega ërë bor kong l̇l̇ëme. Roy kuror ga pja yo pjl̈ol̇l̇gwek pjl̈úe» l̈e.
15 Então o rei disse: — Eu tive um sonho que ninguém conseguiu explicar. Ouvi dizer que você é capaz de explicar sonhos.
16 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «E l̈ak tjarë l̇l̇ëme. Gueniyo pjl̈ol̇l̇gweya Sbörë ber pjl̈ú bop kong» l̈e.
16 — Isso não depende de mim — respondeu José. — É Deus quem vai dar uma resposta para o bem do senhor, ó rei.
17 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Tja yoĩk ga tja shäng Nilo diyo kjako.
17 Aí o rei disse: — Sonhei que estava de pé na beira do rio Nilo.
18 Ĩnor ga sögl̈a wen tëm di roy dwayo dogl̈o kjäk (7), wol̈ëso, kjl̈o dike. Opshino ga jek tjeng kjl̈o sho uë jonge.
18 De repente, saíram do rio sete vacas bonitas e gordas, que começaram a comer o capim da beira do rio.
19 E irgo ga sögl̈a wen tëm di roy dwayo dogl̈o kjäk (7) obi, kjl̈o owa, sl̈osl̈oe. Sögl̈a ĩntë Egipto kjokyo kjl̈o owa eni l̇l̇ëme.
19 Depois saíram do rio outras sete vacas, mas estas eram feias e magras. Em toda a minha vida eu nunca vi no Egito vacas tão feias como aquelas.
20 Eshko ga sögl̈a kjl̈o dik l̈i uara sögl̈a sl̈osl̈o l̈irë drete.
20 E as vacas feias e magras engoliram as bonitas e gordas,
21 Uara pjir ëmdë ga bë l̈öng sl̈osl̈o sorë ga beno l̈öng eni obi. Eshko ga tja wol̇l̇eno buk ga
21 mas nem dava para notar isso, pois elas continuavam tão feias como antes. Então eu acordei.
22 tja pono jek obi. Ga tja yoĩno jek obi. Ĩnor ga dwl̈a weno jong sok kjl̈ara, boryono l̈ok tjung wol̈ëso, pjl̈ogl̈o kjäk (7).
22 Depois tive outro sonho. Eu vi sete espigas de trigo boas e cheias de grãos, as quais saíam de um mesmo pé.
23 E irgo ga weno sok kjl̈ara obi, boryono l̈ok pjl̈ogl̈o kjäk (7) obi, owa, pira pjl̈uk kjl̈ikyorë beno kl̈uktënge.
23 Depois saíram sete espigas secas e queimadas pelo vento quente do deserto
24 Ga bo pjl̈ú l̈i uara bo owa l̈irë drete. L̈oror ybipga kong, gueniyo l̇l̇ëye miyde l̈ok l̇l̇ëme» l̈e.
24 e elas engoliram as sete espigas cheias e boas. Eu contei os sonhos aos adivinhos, mas nenhum deles foi capaz de explicá-los.
25 Kuya ga tjl̈ẽ pjl̈u kong ga «Pja yoĩno pjl̈ogl̈o pjök, e l̇l̇ëbo kjrinaso l̈okl̈o döe. L̇l̇ëye shärye Sbörë bong kjönma l̈i, e l̈ayde bop kong.
25 Então José disse ao rei: — Os dois sonhos querem dizer a mesma coisa. Por meio deles Deus está dizendo ao senhor o que ele vai fazer.
26 Sögl̈a dogl̈o kjäk (7) wol̈ëso l̈i, dwl̈a bo pjl̈ogl̈o kjäk (7) wol̈ëso l̈i, e l̈u pjl̈ogl̈o kjäk (7) l̈okl̈o pjöyĩkong. Pja yoĩno pjl̈ogl̈o pjök l̈i, e l̇l̇ëbo kjrinaso l̈okl̈o döe.
26 As sete vacas bonitas são sete anos, e as sete espigas boas também são. Os dois sonhos querem dizer uma coisa só.
27 Sögl̈a dogl̈o kjäk (7) owa, sl̈osl̈o l̈i, dwl̈a bo pjl̈ogl̈o kjäk (7) owa, pira pjl̈uk kjl̈ikyorë beno kl̈uktëng l̈i, e l̈u pjl̈ogl̈o kjäk (7) pjl̈i tjwe ara l̈okl̈o pjöyĩkong.
27 As sete vacas magras e feias que saíram do rio depois das bonitas e também as sete espigas secas e queimadas pelo vento quente do deserto são sete anos em que vai faltar comida.
28 L̈ër shäng bop kong sorë ga shäryë eni. L̇l̇ëye shärye Sbörë bong kjönma l̈i, e l̈ayde bop kong.
28 É exatamente como eu disse: Deus mostrou ao senhor, ó rei, o que ele vai fazer.
29 L̈u pjl̈ogl̈o kjäk (7) ga dl̈i wen tjwe Egipto kjokyo träk l̇l̇ëme.
29 Virão sete anos em que vai haver muito alimento em todo o Egito.
30 E irgo ga l̈u pjl̈ogl̈o kjäk (7) obi ga pjl̈i tjwe träk l̇l̇ëme. Eshko ga dl̈i ara dbaryo woyojekoba, nopga uunkong l̈öng Egipto kjokyo pjl̈i ara kjĩshko.
30 Depois virão sete anos de fome.
31 Pjl̈i tjwe träk l̇l̇ëm kjĩshko ga dl̈i ara dbaryo l̈i woyoshrëba l̇l̇ëme.
31 E a fome será tão terrível, que ninguém lembrará do tempo em que houve muito alimento no Egito.
32 L̇l̇ëye shärye Sbörë bong kjönma l̈e l̈i, e shärye jl̈õkoyo, e dörö bakoe. Pja yoĩno pjl̈ogl̈o pjök e kjĩshko. Pja yoĩno pjl̈ogl̈o pjök l̈i, e wen dörö l̈okl̈o.
32 A repetição do sonho quer dizer que Deus resolveu fazer isso e vai fazer logo.
33 »E kjĩshko ga l̈ër bop kong ga no wl̈ẽs kjl̈ara kjok miydë ara wl̈eniyo, kjok l̇l̇gwek pjl̈ú wl̈eniyo bakoe. E ber sök Egipto sopga uunkong ichaga.
33 E José continuou: — Portanto, será bom que o senhor, ó rei, escolha um homem inteligente e sábio e o ponha para dirigir o país.
34 — ausente —
34 O rei também deve escolher homens que ficarão encarregados de viajar por todo o país para recolher a quinta parte de todas as colheitas, durante os sete anos em que elas forem boas.
35 — ausente —
35 Durante os anos bons que estão chegando, esses homens ajuntarão todo o trigo que puderem e o guardarão em armazéns nas cidades, sendo tudo controlado pelo senhor.
36 L̈u pjl̈ogl̈o kjäk (7), pjl̈i tjwe arashko ga nopga sëm e go, wol̈on l̇l̇ëm wl̈o» l̈e.
36 Assim, o mantimento servirá para abastecer o país durante os sete anos de fome no Egito, e o povo não morrerá de fome.
37 Kuya pjl̈urë ga beno pjl̈ú ba kong, ba pjl̈oyoga kong bakoe.
37 O conselho de José agradou ao rei e aos seus funcionários.
38 Eni ga pjl̈u tjl̈ẽ ba kong l̈ok ga «Domer ëre go Sbö Sëya. Wl̈ẽy obl̈ë pjl̈ú kjweni drete» l̈e.
38 E o rei lhes disse: — Não poderíamos achar ninguém melhor para dirigir o país do que José, um homem em quem está o Espírito de Deus.
39 Ga tjl̈ẽ José kong ga «Ëye kjok miydë ara äär bopoya dik l̇l̇ëme. Ëye kjok l̇l̇gwek pjl̈ú bopoya dik l̇l̇ëm bakoe. Bop kjok miydë l̈i twaga Sbörë bop kong.
39 Depois virou-se para José e disse: — Deus lhe mostrou tudo isso, e assim está claro que não há ninguém que tenha mais capacidade e sabedoria do que você.
40 Pja iër ber sök bor parkagaga ichaga, Egipto sopga uunkong kägäyo bakoe. L̇l̇ëye l̈ëp ba kong l̈i kol̈e l̈ok. Tja pjl̈u kjĩshko ga tja tjwl̈õ ber bop kjinmo, gueniyo ëye obl̈ë l̇l̇ëme.
40 Você vai ficar encarregado do meu palácio, e todo o meu povo obedecerá às suas ordens. Só eu terei mais autoridade do que você, pois sou o rei.
41 Eeri jek l̈ëkong ga pja ber sök Egipto sopga uunkong kägäyo» l̈e.
41 Neste momento eu o ponho como governador de todo o Egito.
42 Eshko ga pjl̈u, ba sakkwo iokl̈o goshko ba jyãgl̈o l̈i döra, iara José sakkwo go. Ga ba nopga ichara ba doyë, shwong ko pjl̈ubl̈ún, pjl̈ú tjwl̈õ ara wl̈eniyo go, ga bö pjrikkl̈o shäryak dbur sho shõyl̈ṍr go iara ba bëngshko.
42 Então o rei tirou do dedo o seu anel-sinete e o colocou no dedo de José. Em seguida mandou que o vestissem com roupas de linho fino e pôs uma corrente de ouro no pescoço dele.
43 E irgo ga ichara opyë pjl̈u jëkkl̈o roy. Jek jëk l̈öng ga ba parkagaga ichara öö l̈ë, tjl̈ẽ ga «¡Ëre José, bi kägäyo!» José iara beno sök Egipto sopga uunkong kägäyo eni.
43 Depois fez com que José subisse no carro reservado para a maior autoridade do Egito depois do rei e mandou que os seus homens fossem na frente dele, gritando: “Abram caminho!” Assim, José foi posto como governador de todo o Egito.
44 E irgo ga pjl̈u tjl̈ẽ José kong ga «Tja pjl̈u ëmdë ga l̇l̇ëye shäryëba wl̈o ga kjakroke bop kong guing» l̈e.
44 O rei disse a José: — Eu sou o rei, mas sem a sua licença ninguém poderá fazer nada em toda a terra do Egito. José tinha trinta anos quando entrou para o serviço do rei do Egito. Ele saiu da presença do rei e viajou por todo o Egito.
45 Wal̈ë shäng kjl̈ara ko Asenat, e Potifera wa. Potifera, e sök On kjokyo. E syõshtaga Egipto so sböpga kong. Eshko ga José koiara pjl̈urë Zafenat Panea, ga kong Asenat twara beno ba boy. E irgo ga José roy öötong Egipto kjokyo kjok kjwang jĩkong.
45 — ausente —
46 José l̈u pjl̈ogl̈o sak myashko (30) ga söra l̈ok öötong sök Egipto so pjl̈uyo shwoy. Eshko ga «Tja toe» l̈e pjl̈u kong, ga opshino to ba pak shäryë Egipto kjokyo kjok kjwang jĩkong.
46 — ausente —
47 Egipto kjokyo ga dl̈i weno ara l̈u pjl̈ogl̈o kjäk (7).
47 Durante os sete anos de fartura a terra produziu cereais em grande quantidade.
48 Eshkoshko ga José dl̈i töno ara Egipto kjokyo kjok kjwang jĩkong. Kjrara l̈öngshko soshko ga dl̈i töna l̈ok, ga jnena beno tjeng eshko, u roshko, shtoyo obl̈ë obl̈ë. Shtoyo kjrina kjrina l̈i kjëryo shäryak ak go pjribri kjókshko.
48 E José ajuntou todos os cereais e os guardou em armazéns nas cidades, ficando em cada cidade os cereais colhidos nos campos vizinhos.
49 Dl̈i töna bayo ara. Shtara ame, beno ara, l̈a sho tjeng dl̈ung kjako wl̈eni kjĩshko.
49 José ajuntou tanto mantimento, que desistiu de pesar, pois não dava mais: parecia a areia da praia do mar.
50 Pjl̈i tjwe l̈e l̈i bäm go ga José wapga domerga do pjök, ba boy Asenat tjok.
50 Antes de começarem os anos de fome, José teve dois filhos com a sua mulher Asenate.
51 Ba wa domer bäm ĩyo bukshko ga José tjl̈ẽ ga «Tja kjimtara Sbörë, l̇l̇ëbo weno bor kong owa kjöme woyojeror pjir, bor pjeyoga woyojeror bakoe. E kjĩshko ga koiër Manasés» l̈e.
51 Pôs no primeiro o nome de Manassés e explicou assim: “Deus me fez esquecer todos os meus sofrimentos e toda a família do meu pai.”
52 E irgo ga ba l̈ëng bukshko ga José tjl̈ẽ ga «Bor kong l̇l̇ëbo weno owa ara kjok ëreshko. Jũshko ga bor kong wapga twara Sbörë» l̈e. Koiara Efraín e kjĩshko.
52 No segundo filho pôs o nome de Efraim e disse: “Deus me deu filhos no país onde tenho sofrido.”
53 L̈u to jek kjäk (7), dl̈i ara Egipto kjokyo l̈i dbaryo pjitonge.
53 Então acabaram-se os sete anos de fartura no Egito,
54 E irgo ga pjl̈i tjwe l̈u pjl̈ogl̈o kjäk (7) l̈i soyarae. L̈ara Josérë sorë ga shäryono eni. Kjok shto obl̈ë obl̈ë dl̈i pjitong drete. Gueniyo Egipto kjokyo ga dl̈i tjok.
54 e, como José tinha dito, começaram os sete anos de fome. Nos outros países o povo passava fome, mas em todo o Egito havia o que comer.
55 Pjl̈i shrono Egipto kjokyo ga nopga uunkong dl̈i rokono pjl̈u kong. Eshko ga pjl̈u tjl̈ẽ ba kong ga «Pjãy to José ĩk, ga l̇l̇ëye l̈e bomi kong dö l̈i shäryëmi eni» l̈e.
55 Quando os egípcios começaram a passar fome, foram pedir alimentos ao rei. Ele disse: — Vão falar com José e façam o que ele disser.
56 Pjl̈i shdöktong Egipto kjokyo kjok kjwang jĩkongshko ga José dl̈i jneno tjengshko uyo u bäng l̈i döra, dl̈i soyneya Egipto sopga kong wl̈o, dbar jek ga pjl̈i tjwe ara anmoyõ kjĩshko.
56 Quando a fome aumentou no país inteiro, José abriu todos os armazéns e começou a vender cereais aos egípcios.
57 Kjok shto obl̈ë obl̈ë dl̈i l̇l̇ëm kjĩshko ga nopga tjwe l̈öng Egipto kjokyo, dl̈i tjwl̈ẽk José kong.
57 E de todos os países vinha gente ao Egito para comprar cereais de José, pois no mundo inteiro havia uma grande falta de alimentos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.