Gênesis 41

Sbö Tjl̈õkwo (TFRNTPO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 L̈u pjl̈ogl̈o pjök irgo ga shkër kjwara ga Egipto so pjl̈uyo yoĩk ga shäng Nilo diyo kjako.
1 Passados dois anos inteiros, Faraó sonhou que estava em pé junto ao rio Nilo;
2 Ĩya ga sögl̈a wen tëm di roy dwayo dogl̈o kjäk (7), wol̈ëso, kjl̈o dike. Opshino ga jek tjeng kjl̈o sho uë jonge.
2 e eis que subiam do rio sete vacas, formosas à vista e gordas de carne, e pastavam no carriçal.
3 E irgo ga sögl̈a wen tëm di roy dwayo dogl̈o kjäk (7) obi, kjl̈o owa, sl̈osl̈oe. Tëm shrono tjeng kjl̈o dik l̈i zl̈ong bäng,
3 Após elas subiam do rio outras sete vacas, feias à vista e magras de carne; e paravam junto às outras vacas à beira do Nilo.
4 ga döni ga sögl̈a kjl̈o dik l̈i uara sögl̈a sl̈osl̈o l̈irë drete.
4 E as vacas feias à vista e magras de carne devoravam as sete formosas à vista e gordas. Então Faraó acordou.
5 pono jek obi. Ga yoĩno jek obi. Ĩya ga dwl̈a weno jong sok kjl̈ara, boryono l̈ok tjung wol̈ëso, pjl̈ogl̈o kjäk (7).
5 Depois dormiu e tornou a sonhar; e eis que brotavam dum mesmo pé sete espigas cheias e boas.
6 E irgo ga weno sok kjl̈ara obi, boryono l̈ok pjl̈ogl̈o kjäk (7) obi, gueniyo owa, pira pjl̈uk kjl̈ikyorë beno kl̈uktënge.
6 Após elas brotavam sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental;
7 Ga bo pjl̈ú l̈i uara bo owa l̈irë drete. Eshko ga pjl̈u wol̇l̇enoshko ga «Tja buk yoĩkdo» l̈e.
7 e as espigas miúdas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então Faraó acordou, e eis que era um sonho.
8 Wẽshko kjok shröngto ga woyotjl̈ĩya ara kuzong ga ba parkagaga ichara ybi l̈öng kjl̈obi kjok eshko l̈i rokë, nopga kjok miydë ara l̈i rokë bakoe. Shrono l̈ok ga yoĩno l̇l̇ë l̈ara ba kong, gueniyo pjl̈ol̇l̇gwega ërë ba kong l̇l̇ëme.
8 Pela manhã o seu espírito estava perturbado; pelo que mandou chamar todos os adivinhadores do Egito, e todos os seus sábios. Faraó contou-lhes os seus sonhos, mas não havia quem lhos interpretasse. Estavam no cárcere da casa de seu senhor, dizendo vossos semblantes tão tristes hoje?
9 Eni ga ba di iokl̈o söga l̈i tjl̈ẽ ba kong ga «Woyoshrër kjl̈ay ga tja opshäryono owa.
9 Então disse o copeiro-mor a Faraó: Das minhas faltas me lembro hoje:
10 Kjupäbäshko ga pja iirkono pjl̈ung shosho suga kong, bor kong bakoe. Eshko ga tjawa ichorop bop u daga kägäyo ushko, tjawa bängzaya no shdũzl̈ong uyo roshko wl̈o.
10 Faraó estava muito indignado contra os seus servos, e entregou-me à prisão na casa do capitão da guarda, a mim e ao padeiro chefe.
11 Shkër kjwara ga tjawa yoĩno obl̈ë obl̈ë, e l̈okl̈o dö l̇l̇ëme.
11 Então tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele, e cada sonho com sua própria interpretação.
12 Tjawa l̈öngshko ga domer shäng kjl̈ara hebreo. E bop u daga kägäyo parkaga. Tjawa yoĩno l̈i l̈ororwa ba kong ga pjl̈ol̇l̇gwera borwa kong pjire.
12 Estava ali conosco um moço hebreu, servo do capitão da guarda, e contamos-lhe os sonhos, e ele interpretou os nossos sonhos, a cada um interpretou conforme o seu sonho.
13 L̈ara borwa kong sorë ga shäryono eni. Tjara shrono iröng bor pakshko, bor kjl̈arara zröra l̈oke» l̈e.
13 E conforme a sua interpretação, assim mesmo aconteceu: eu fui restituído ao meu cargo, e ele foi enforcado.
14 Kuya ga no ichara José rokë, ga shira no shdũzl̈ong uyo roshko dwayo jekdo. José kä shtono, shwong kjl̈opswono, doyono pjir ga jek pjl̈u shwoy.
14 Então Faraó mandou chamar a José, e o fizeram sair apressadamente da masmorra. Ele se barbeou, mudou de roupa e apresentou-se a Faraó.
15 Eshko ga pjl̈u tjl̈ẽ ba kong ga «Tja yoĩno pjl̈ara ga pjl̈ol̇l̇gwega ërë bor kong l̇l̇ëme. Roy kuror ga pja yo pjl̈ol̇l̇gwek pjl̈úe» l̈e.
15 Disse Faraó a José: Eu tive um sonho e não há quem o interprete. Mas de ti ouvi dizer que, ouvindo contar um sonho, podes interpretá-lo.
16 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «E l̈ak tjarë l̇l̇ëme. Gueniyo pjl̈ol̇l̇gweya Sbörë ber pjl̈ú bop kong» l̈e.
16 Respondeu José a Faraó: Isso não está em mim, mas Deus é que dará uma resposta de paz a Faraó.
17 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Tja yoĩk ga tja shäng Nilo diyo kjako.
17 Então disse Faraó a José: Em meu sonho eu estava em pé à beira do rio Nilo,
18 Ĩnor ga sögl̈a wen tëm di roy dwayo dogl̈o kjäk (7), wol̈ëso, kjl̈o dike. Opshino ga jek tjeng kjl̈o sho uë jonge.
18 e subiam do rio sete vacas gordas e formosas à vista, e pastavam entre os juncos.
19 E irgo ga sögl̈a wen tëm di roy dwayo dogl̈o kjäk (7) obi, kjl̈o owa, sl̈osl̈oe. Sögl̈a ĩntë Egipto kjokyo kjl̈o owa eni l̇l̇ëme.
19 Após elas subiam outras sete vacas, fracas, muito feias à vista e magras de carne, tão feias quais nunca vi em toda terra do Egito.
20 Eshko ga sögl̈a kjl̈o dik l̈i uara sögl̈a sl̈osl̈o l̈irë drete.
20 As vacas magras e feias devoravam as primeiras sete vacas gordas.
21 Uara pjir ëmdë ga bë l̈öng sl̈osl̈o sorë ga beno l̈öng eni obi. Eshko ga tja wol̇l̇eno buk ga
21 Mas depois de as terem consumido, não se podia reconhecer que as houvessem consumido; a sua aparência era tão feia como no princípio. Então acordei.
22 tja pono jek obi. Ga tja yoĩno jek obi. Ĩnor ga dwl̈a weno jong sok kjl̈ara, boryono l̈ok tjung wol̈ëso, pjl̈ogl̈o kjäk (7).
22 Depois vi, em meu sonho, que de um mesmo pé subiam sete espigas cheias e boas.
23 E irgo ga weno sok kjl̈ara obi, boryono l̈ok pjl̈ogl̈o kjäk (7) obi, owa, pira pjl̈uk kjl̈ikyorë beno kl̈uktënge.
23 Após elas brotavam sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental.
24 Ga bo pjl̈ú l̈i uara bo owa l̈irë drete. L̈oror ybipga kong, gueniyo l̇l̇ëye miyde l̈ok l̇l̇ëme» l̈e.
24 As sete espigas miúdas devoravam as sete espigas boas. Contei-o aos magos, mas não houve quem o interpretasse.
25 Kuya ga tjl̈ẽ pjl̈u kong ga «Pja yoĩno pjl̈ogl̈o pjök, e l̇l̇ëbo kjrinaso l̈okl̈o döe. L̇l̇ëye shärye Sbörë bong kjönma l̈i, e l̈ayde bop kong.
25 Então disse José a Faraó: O sonho de Faraó é um só. O que Deus há de fazer, notificou-o a Faraó.
26 Sögl̈a dogl̈o kjäk (7) wol̈ëso l̈i, dwl̈a bo pjl̈ogl̈o kjäk (7) wol̈ëso l̈i, e l̈u pjl̈ogl̈o kjäk (7) l̈okl̈o pjöyĩkong. Pja yoĩno pjl̈ogl̈o pjök l̈i, e l̇l̇ëbo kjrinaso l̈okl̈o döe.
26 As sete vacas boas são sete anos, e as sete espigas boas também são sete anos; o sonho é um só.
27 Sögl̈a dogl̈o kjäk (7) owa, sl̈osl̈o l̈i, dwl̈a bo pjl̈ogl̈o kjäk (7) owa, pira pjl̈uk kjl̈ikyorë beno kl̈uktëng l̈i, e l̈u pjl̈ogl̈o kjäk (7) pjl̈i tjwe ara l̈okl̈o pjöyĩkong.
27 As sete vacas magras e feias que subiam após as primeiras, são sete anos, como as sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental: são sete anos de fome.
28 L̈ër shäng bop kong sorë ga shäryë eni. L̇l̇ëye shärye Sbörë bong kjönma l̈i, e l̈ayde bop kong.
28 Esta é a palavra que eu disse a Faraó: o que Deus há de fazer mostro-o a Faraó.
29 L̈u pjl̈ogl̈o kjäk (7) ga dl̈i wen tjwe Egipto kjokyo träk l̇l̇ëme.
29 Vêm sete anos de grande fartura em toda terra do Egito.
30 E irgo ga l̈u pjl̈ogl̈o kjäk (7) obi ga pjl̈i tjwe träk l̇l̇ëme. Eshko ga dl̈i ara dbaryo woyojekoba, nopga uunkong l̈öng Egipto kjokyo pjl̈i ara kjĩshko.
30 Depois deles levantar-se-ão sete anos de fome, e toda aquela fartura será esquecida na terra do Egito, e a fome consumirá a terra.
31 Pjl̈i tjwe träk l̇l̇ëm kjĩshko ga dl̈i ara dbaryo l̈i woyoshrëba l̇l̇ëme.
31 Não será conhecida a abundância na terra, por causa daquela fome que seguirá; porquanto será gravíssima.
32 L̇l̇ëye shärye Sbörë bong kjönma l̈e l̈i, e shärye jl̈õkoyo, e dörö bakoe. Pja yoĩno pjl̈ogl̈o pjök e kjĩshko. Pja yoĩno pjl̈ogl̈o pjök l̈i, e wen dörö l̈okl̈o.
32 Ora, se o sonho foi duplicado a Faraó, é porque esta coisa é determinada por Deus, e ele brevemente a fará.
33 »E kjĩshko ga l̈ër bop kong ga no wl̈ẽs kjl̈ara kjok miydë ara wl̈eniyo, kjok l̇l̇gwek pjl̈ú wl̈eniyo bakoe. E ber sök Egipto sopga uunkong ichaga.
33 Portanto, proveja-se agora Faraó de um homem entendido e sábio, e o ponha sobre a terra do Egito.
34 — ausente —
34 Faça isto Faraó: nomeie administradores sobre a terra, que tomem a quinta parte dos produtos da terra do Egito nos sete anos de fartura;
35 — ausente —
35 e ajuntem eles todo o mantimento destes bons anos que vêm, e amontoem trigo debaixo da mão de Faraó, para mantimento nas cidades e o guardem;
36 L̈u pjl̈ogl̈o kjäk (7), pjl̈i tjwe arashko ga nopga sëm e go, wol̈on l̇l̇ëm wl̈o» l̈e.
36 assim será o mantimento para provimento da terra, para os sete anos de fome, que haverá na terra do Egito; para que a terra não pereça de fome.
37 Kuya pjl̈urë ga beno pjl̈ú ba kong, ba pjl̈oyoga kong bakoe.
37 Esse parecer foi bom aos olhos de Faraó, e aos olhos de todos os seus servos.
38 Eni ga pjl̈u tjl̈ẽ ba kong l̈ok ga «Domer ëre go Sbö Sëya. Wl̈ẽy obl̈ë pjl̈ú kjweni drete» l̈e.
38 Perguntou, pois, Faraó a seus servos: Poderíamos achar um homem como este, em quem haja o espírito de Deus?
39 Ga tjl̈ẽ José kong ga «Ëye kjok miydë ara äär bopoya dik l̇l̇ëme. Ëye kjok l̇l̇gwek pjl̈ú bopoya dik l̇l̇ëm bakoe. Bop kjok miydë l̈i twaga Sbörë bop kong.
39 Depois disse Faraó a José: Porquanto Deus te fez saber tudo isto, ninguém há tão entendido e sábio como tu.
40 Pja iër ber sök bor parkagaga ichaga, Egipto sopga uunkong kägäyo bakoe. L̇l̇ëye l̈ëp ba kong l̈i kol̈e l̈ok. Tja pjl̈u kjĩshko ga tja tjwl̈õ ber bop kjinmo, gueniyo ëye obl̈ë l̇l̇ëme.
40 Tu estarás sobre a minha casa, e por tua voz se governará todo o meu povo; somente no trono eu serei maior que tu.
41 Eeri jek l̈ëkong ga pja ber sök Egipto sopga uunkong kägäyo» l̈e.
41 Disse mais Faraó a José: Vê, eu te hei posto sobre toda a terra do Egito.
42 Eshko ga pjl̈u, ba sakkwo iokl̈o goshko ba jyãgl̈o l̈i döra, iara José sakkwo go. Ga ba nopga ichara ba doyë, shwong ko pjl̈ubl̈ún, pjl̈ú tjwl̈õ ara wl̈eniyo go, ga bö pjrikkl̈o shäryak dbur sho shõyl̈ṍr go iara ba bëngshko.
42 E Faraó tirou da mão o seu anel-sinete e pô-lo na mão de José, vestiu-o de traje de linho fino, e lhe pôs ao pescoço um colar de ouro.
43 E irgo ga ichara opyë pjl̈u jëkkl̈o roy. Jek jëk l̈öng ga ba parkagaga ichara öö l̈ë, tjl̈ẽ ga «¡Ëre José, bi kägäyo!» José iara beno sök Egipto sopga uunkong kägäyo eni.
43 Ademais, fê-lo subir ao seu segundo carro, e clamavam diante dele: Ajoelhai-vos. Assim Faraó o constituiu sobre toda a terra do Egito.
44 E irgo ga pjl̈u tjl̈ẽ José kong ga «Tja pjl̈u ëmdë ga l̇l̇ëye shäryëba wl̈o ga kjakroke bop kong guing» l̈e.
44 Ainda disse Faraó a José: Eu sou Faraó; sem ti, pois, ninguém levantará a mão ou o pé em toda a terra do Egito.
45 Wal̈ë shäng kjl̈ara ko Asenat, e Potifera wa. Potifera, e sök On kjokyo. E syõshtaga Egipto so sböpga kong. Eshko ga José koiara pjl̈urë Zafenat Panea, ga kong Asenat twara beno ba boy. E irgo ga José roy öötong Egipto kjokyo kjok kjwang jĩkong.
45 Faraó chamou a José Zafnate-Paneã, e deu-lhe por mulher Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om. Depois saiu José por toda a terra do Egito.
46 José l̈u pjl̈ogl̈o sak myashko (30) ga söra l̈ok öötong sök Egipto so pjl̈uyo shwoy. Eshko ga «Tja toe» l̈e pjl̈u kong, ga opshino to ba pak shäryë Egipto kjokyo kjok kjwang jĩkong.
46 Ora, José era da idade de trinta anos, quando se apresentou a Faraó, rei do Egito. E saiu José da presença de Faraó e passou por toda a terra do Egito.
47 Egipto kjokyo ga dl̈i weno ara l̈u pjl̈ogl̈o kjäk (7).
47 Durante os sete anos de fartura a terra produziu com abundância;
48 Eshkoshko ga José dl̈i töno ara Egipto kjokyo kjok kjwang jĩkong. Kjrara l̈öngshko soshko ga dl̈i töna l̈ok, ga jnena beno tjeng eshko, u roshko, shtoyo obl̈ë obl̈ë. Shtoyo kjrina kjrina l̈i kjëryo shäryak ak go pjribri kjókshko.
48 e José ajuntou todo o mantimento dos sete anos, que houve na terra do Egito, e o guardou nas cidades; o mantimento do campo que estava ao redor de cada cidade, guardou-o dentro da mesma.
49 Dl̈i töna bayo ara. Shtara ame, beno ara, l̈a sho tjeng dl̈ung kjako wl̈eni kjĩshko.
49 Assim José ajuntou muitíssimo trigo, como a areia do mar, até que cessou de contar; porque não se podia mais contá-lo.
50 Pjl̈i tjwe l̈e l̈i bäm go ga José wapga domerga do pjök, ba boy Asenat tjok.
50 Antes que viesse o ano da fome, nasceram a José dois filhos, que lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Ba wa domer bäm ĩyo bukshko ga José tjl̈ẽ ga «Tja kjimtara Sbörë, l̇l̇ëbo weno bor kong owa kjöme woyojeror pjir, bor pjeyoga woyojeror bakoe. E kjĩshko ga koiër Manasés» l̈e.
51 E chamou José ao primogênito Manassés; porque disse: Deus me fez esquecer de todo o meu trabalho, e de toda a casa de meu pai.
52 E irgo ga ba l̈ëng bukshko ga José tjl̈ẽ ga «Bor kong l̇l̇ëbo weno owa ara kjok ëreshko. Jũshko ga bor kong wapga twara Sbörë» l̈e. Koiara Efraín e kjĩshko.
52 Ao segundo chamou Efraim; porque disse: Deus me fez crescer na terra da minha aflição.
53 L̈u to jek kjäk (7), dl̈i ara Egipto kjokyo l̈i dbaryo pjitonge.
53 Acabaram-se, então, os sete anos de fartura que houve na terra do Egito;
54 E irgo ga pjl̈i tjwe l̈u pjl̈ogl̈o kjäk (7) l̈i soyarae. L̈ara Josérë sorë ga shäryono eni. Kjok shto obl̈ë obl̈ë dl̈i pjitong drete. Gueniyo Egipto kjokyo ga dl̈i tjok.
54 e começaram a vir os sete anos de fome, como José tinha dito; e havia fome em todas as terras; porém, em toda a terra do Egito havia pão.
55 Pjl̈i shrono Egipto kjokyo ga nopga uunkong dl̈i rokono pjl̈u kong. Eshko ga pjl̈u tjl̈ẽ ba kong ga «Pjãy to José ĩk, ga l̇l̇ëye l̈e bomi kong dö l̈i shäryëmi eni» l̈e.
55 Depois toda a terra do Egito teve fome, e o povo clamou a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele vos disser, fazei.
56 Pjl̈i shdöktong Egipto kjokyo kjok kjwang jĩkongshko ga José dl̈i jneno tjengshko uyo u bäng l̈i döra, dl̈i soyneya Egipto sopga kong wl̈o, dbar jek ga pjl̈i tjwe ara anmoyõ kjĩshko.
56 De modo que, havendo fome sobre toda a terra, abriu José todos os depósitos, e vendia aos egípcios; porque a fome prevaleceu na terra do Egito.
57 Kjok shto obl̈ë obl̈ë dl̈i l̇l̇ëm kjĩshko ga nopga tjwe l̈öng Egipto kjokyo, dl̈i tjwl̈ẽk José kong.
57 Também de todas as terras vinham ao Egito, para comprarem de José; porquanto a fome prevaleceu em todas as terras.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.