Gênesis 41
Sbö Tjl̈õkwo (TFRNTPO) vs ARC
1 L̈u pjl̈ogl̈o pjök irgo ga shkër kjwara ga Egipto so pjl̈uyo yoĩk ga shäng Nilo diyo kjako.
1 E aconteceu que, ao fim de dois anos inteiros, Faraó sonhou e eis que estava em pé junto ao rio.
2 Ĩya ga sögl̈a wen tëm di roy dwayo dogl̈o kjäk (7), wol̈ëso, kjl̈o dike. Opshino ga jek tjeng kjl̈o sho uë jonge.
2 E eis que subiam do rio sete vacas, formosas à vista e gordas de carne, e pastavam no prado.
3 E irgo ga sögl̈a wen tëm di roy dwayo dogl̈o kjäk (7) obi, kjl̈o owa, sl̈osl̈oe. Tëm shrono tjeng kjl̈o dik l̈i zl̈ong bäng,
3 E eis que subiam do rio após elas outras sete vacas, feias à vista e magras de carne, e paravam junto às outras vacas na praia do rio.
4 ga döni ga sögl̈a kjl̈o dik l̈i uara sögl̈a sl̈osl̈o l̈irë drete.
4 E as vacas feias à vista e magras de carne comiam as sete vacas formosas à vista e gordas. Então, acordou Faraó.
5 pono jek obi. Ga yoĩno jek obi. Ĩya ga dwl̈a weno jong sok kjl̈ara, boryono l̈ok tjung wol̈ëso, pjl̈ogl̈o kjäk (7).
5 Depois, dormiu e sonhou outra vez, e eis que brotavam de um mesmo pé sete espigas cheias e boas.
6 E irgo ga weno sok kjl̈ara obi, boryono l̈ok pjl̈ogl̈o kjäk (7) obi, gueniyo owa, pira pjl̈uk kjl̈ikyorë beno kl̈uktënge.
6 E eis que sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental brotavam após elas.
7 Ga bo pjl̈ú l̈i uara bo owa l̈irë drete. Eshko ga pjl̈u wol̇l̇enoshko ga «Tja buk yoĩkdo» l̈e.
7 E as espigas miúdas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então, acordou Faraó, e eis que era um sonho.
8 Wẽshko kjok shröngto ga woyotjl̈ĩya ara kuzong ga ba parkagaga ichara ybi l̈öng kjl̈obi kjok eshko l̈i rokë, nopga kjok miydë ara l̈i rokë bakoe. Shrono l̈ok ga yoĩno l̇l̇ë l̈ara ba kong, gueniyo pjl̈ol̇l̇gwega ërë ba kong l̇l̇ëme.
8 E aconteceu que, pela manhã, o seu espírito perturbou-se, e enviou e chamou todos os adivinhadores do Egito e todos os seus sábios; e Faraó contou-lhes os seus sonhos, mas ninguém havia que os interpretasse a Faraó.
9 Eni ga ba di iokl̈o söga l̈i tjl̈ẽ ba kong ga «Woyoshrër kjl̈ay ga tja opshäryono owa.
9 Então, falou o copeiro-mor a Faraó, dizendo: Dos meus pecados me lembro hoje.
10 Kjupäbäshko ga pja iirkono pjl̈ung shosho suga kong, bor kong bakoe. Eshko ga tjawa ichorop bop u daga kägäyo ushko, tjawa bängzaya no shdũzl̈ong uyo roshko wl̈o.
10 Estando Faraó mui indignado contra os seus servos e pondo-me sob prisão na casa da guarda, a mim e ao padeiro-mor,
11 Shkër kjwara ga tjawa yoĩno obl̈ë obl̈ë, e l̈okl̈o dö l̇l̇ëme.
11 então, sonhamos um sonho na mesma noite, eu e ele, cada um conforme a interpretação do seu sonho sonhamos.
12 Tjawa l̈öngshko ga domer shäng kjl̈ara hebreo. E bop u daga kägäyo parkaga. Tjawa yoĩno l̈i l̈ororwa ba kong ga pjl̈ol̇l̇gwera borwa kong pjire.
12 E estava ali conosco um jovem hebreu, servo do capitão da guarda, e contamos-lhos, e interpretou-nos os nossos sonhos, a cada um interpretou conforme o seu sonho.
13 L̈ara borwa kong sorë ga shäryono eni. Tjara shrono iröng bor pakshko, bor kjl̈arara zröra l̈oke» l̈e.
13 E como ele nos interpretou, assim mesmo foi feito: a mim me fez tornar ao meu estado, e a ele fez enforcar.
14 Kuya ga no ichara José rokë, ga shira no shdũzl̈ong uyo roshko dwayo jekdo. José kä shtono, shwong kjl̈opswono, doyono pjir ga jek pjl̈u shwoy.
14 Então, enviou Faraó e chamou a José, e o fizeram sair logo da cova; e barbeou-se, e mudou as suas vestes, e veio a Faraó.
15 Eshko ga pjl̈u tjl̈ẽ ba kong ga «Tja yoĩno pjl̈ara ga pjl̈ol̇l̇gwega ërë bor kong l̇l̇ëme. Roy kuror ga pja yo pjl̈ol̇l̇gwek pjl̈úe» l̈e.
15 E Faraó disse a José: Eu sonhei um sonho, e ninguém há que o interprete; mas de ti ouvi dizer que, quando ouves um sonho, o interpretas.
16 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «E l̈ak tjarë l̇l̇ëme. Gueniyo pjl̈ol̇l̇gweya Sbörë ber pjl̈ú bop kong» l̈e.
16 E respondeu José a Faraó, dizendo: Isso não está em mim; Deus dará resposta de paz a Faraó.
17 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Tja yoĩk ga tja shäng Nilo diyo kjako.
17 Então, disse Faraó a José: Eis que em meu sonho estava eu em pé na praia do rio.
18 Ĩnor ga sögl̈a wen tëm di roy dwayo dogl̈o kjäk (7), wol̈ëso, kjl̈o dike. Opshino ga jek tjeng kjl̈o sho uë jonge.
18 E eis que subiam do rio sete vacas gordas de carne e formosas à vista e pastavam no prado.
19 E irgo ga sögl̈a wen tëm di roy dwayo dogl̈o kjäk (7) obi, kjl̈o owa, sl̈osl̈oe. Sögl̈a ĩntë Egipto kjokyo kjl̈o owa eni l̇l̇ëme.
19 E eis que outras sete vacas subiam após estas, muito feias à vista e magras de carne; não tenho visto outras tais, quanto à fealdade, em toda a terra do Egito.
20 Eshko ga sögl̈a kjl̈o dik l̈i uara sögl̈a sl̈osl̈o l̈irë drete.
20 E as vacas magras e feias comiam as primeiras sete vacas gordas;
21 Uara pjir ëmdë ga bë l̈öng sl̈osl̈o sorë ga beno l̈öng eni obi. Eshko ga tja wol̇l̇eno buk ga
21 e entravam em suas entranhas, mas não se conhecia que houvessem entrado em suas entranhas, porque o seu aspecto era feio como no princípio. Então, acordei.
22 tja pono jek obi. Ga tja yoĩno jek obi. Ĩnor ga dwl̈a weno jong sok kjl̈ara, boryono l̈ok tjung wol̈ëso, pjl̈ogl̈o kjäk (7).
22 Depois, vi em meu sonho, e eis que de um mesmo pé subiam sete espigas cheias e boas.
23 E irgo ga weno sok kjl̈ara obi, boryono l̈ok pjl̈ogl̈o kjäk (7) obi, owa, pira pjl̈uk kjl̈ikyorë beno kl̈uktënge.
23 E eis que sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental brotavam após elas.
24 Ga bo pjl̈ú l̈i uara bo owa l̈irë drete. L̈oror ybipga kong, gueniyo l̇l̇ëye miyde l̈ok l̇l̇ëme» l̈e.
24 E as sete espigas miúdas devoravam as sete espigas boas. E eu disse-o aos magos, mas ninguém houve que mo interpretasse.
25 Kuya ga tjl̈ẽ pjl̈u kong ga «Pja yoĩno pjl̈ogl̈o pjök, e l̇l̇ëbo kjrinaso l̈okl̈o döe. L̇l̇ëye shärye Sbörë bong kjönma l̈i, e l̈ayde bop kong.
25 Então, disse José a Faraó: O sonho de Faraó é um só; o que Deus há de fazer, notificou-o a Faraó.
26 Sögl̈a dogl̈o kjäk (7) wol̈ëso l̈i, dwl̈a bo pjl̈ogl̈o kjäk (7) wol̈ëso l̈i, e l̈u pjl̈ogl̈o kjäk (7) l̈okl̈o pjöyĩkong. Pja yoĩno pjl̈ogl̈o pjök l̈i, e l̇l̇ëbo kjrinaso l̈okl̈o döe.
26 As sete vacas formosas são sete anos; as sete espigas formosas também são sete anos; o sonho é um só.
27 Sögl̈a dogl̈o kjäk (7) owa, sl̈osl̈o l̈i, dwl̈a bo pjl̈ogl̈o kjäk (7) owa, pira pjl̈uk kjl̈ikyorë beno kl̈uktëng l̈i, e l̈u pjl̈ogl̈o kjäk (7) pjl̈i tjwe ara l̈okl̈o pjöyĩkong.
27 E as sete vacas magras e feias à vista, que subiam depois delas, são sete anos, como as sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental; serão sete anos de fome.
28 L̈ër shäng bop kong sorë ga shäryë eni. L̇l̇ëye shärye Sbörë bong kjönma l̈i, e l̈ayde bop kong.
28 Esta é a palavra que tenho dito a Faraó; o que Deus há de fazer, mostrou-o a Faraó.
29 L̈u pjl̈ogl̈o kjäk (7) ga dl̈i wen tjwe Egipto kjokyo träk l̇l̇ëme.
29 E eis que vêm sete anos, e haverá grande fartura em toda a terra do Egito.
30 E irgo ga l̈u pjl̈ogl̈o kjäk (7) obi ga pjl̈i tjwe träk l̇l̇ëme. Eshko ga dl̈i ara dbaryo woyojekoba, nopga uunkong l̈öng Egipto kjokyo pjl̈i ara kjĩshko.
30 E, depois deles, levantar-se-ão sete anos de fome, e toda aquela fartura será esquecida na terra do Egito, e a fome consumirá a terra;
31 Pjl̈i tjwe träk l̇l̇ëm kjĩshko ga dl̈i ara dbaryo l̈i woyoshrëba l̇l̇ëme.
31 e não será conhecida a abundância na terra, por causa daquela fome que haverá depois, porquanto será gravíssima.
32 L̇l̇ëye shärye Sbörë bong kjönma l̈e l̈i, e shärye jl̈õkoyo, e dörö bakoe. Pja yoĩno pjl̈ogl̈o pjök e kjĩshko. Pja yoĩno pjl̈ogl̈o pjök l̈i, e wen dörö l̈okl̈o.
32 E o sonho foi duplicado duas vezes a Faraó é porque esta coisa é determinada de Deus, e Deus se apressa a fazê-la.
33 »E kjĩshko ga l̈ër bop kong ga no wl̈ẽs kjl̈ara kjok miydë ara wl̈eniyo, kjok l̇l̇gwek pjl̈ú wl̈eniyo bakoe. E ber sök Egipto sopga uunkong ichaga.
33 Portanto, Faraó se proveja agora de um varão inteligente e sábio e o ponha sobre a terra do Egito.
34 — ausente —
34 Faça isso Faraó, e ponha governadores sobre a terra, e tome a quinta parte da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 — ausente —
35 E ajuntem toda a comida destes bons anos, que vêm, e amontoem trigo debaixo da mão de Faraó, para mantimento nas cidades, e o guardem.
36 L̈u pjl̈ogl̈o kjäk (7), pjl̈i tjwe arashko ga nopga sëm e go, wol̈on l̇l̇ëm wl̈o» l̈e.
36 Assim, será o mantimento para provimento da terra, para os sete anos de fome que haverá na terra do Egito; para que a terra não pereça de fome.
37 Kuya pjl̈urë ga beno pjl̈ú ba kong, ba pjl̈oyoga kong bakoe.
37 E esta palavra foi boa aos olhos de Faraó e aos olhos de todos os seus servos.
38 Eni ga pjl̈u tjl̈ẽ ba kong l̈ok ga «Domer ëre go Sbö Sëya. Wl̈ẽy obl̈ë pjl̈ú kjweni drete» l̈e.
38 E disse Faraó a seus servos: Acharíamos um varão como este, em quem haja o Espírito de Deus?
39 Ga tjl̈ẽ José kong ga «Ëye kjok miydë ara äär bopoya dik l̇l̇ëme. Ëye kjok l̇l̇gwek pjl̈ú bopoya dik l̇l̇ëm bakoe. Bop kjok miydë l̈i twaga Sbörë bop kong.
39 Depois, disse Faraó a José: Pois que Deus te fez saber tudo isto, ninguém há tão inteligente e sábio como tu.
40 Pja iër ber sök bor parkagaga ichaga, Egipto sopga uunkong kägäyo bakoe. L̇l̇ëye l̈ëp ba kong l̈i kol̈e l̈ok. Tja pjl̈u kjĩshko ga tja tjwl̈õ ber bop kjinmo, gueniyo ëye obl̈ë l̇l̇ëme.
40 Tu estarás sobre a minha casa, e por tua boca se governará todo o meu povo; somente no trono eu serei maior que tu.
41 Eeri jek l̈ëkong ga pja ber sök Egipto sopga uunkong kägäyo» l̈e.
41 Disse mais Faraó a José: Vês aqui te tenho posto sobre toda a terra do Egito.
42 Eshko ga pjl̈u, ba sakkwo iokl̈o goshko ba jyãgl̈o l̈i döra, iara José sakkwo go. Ga ba nopga ichara ba doyë, shwong ko pjl̈ubl̈ún, pjl̈ú tjwl̈õ ara wl̈eniyo go, ga bö pjrikkl̈o shäryak dbur sho shõyl̈ṍr go iara ba bëngshko.
42 E tirou Faraó o anel da sua mão, e o pôs na mão de José, e o fez vestir de vestes de linho fino, e pôs um colar de ouro no seu pescoço.
43 E irgo ga ichara opyë pjl̈u jëkkl̈o roy. Jek jëk l̈öng ga ba parkagaga ichara öö l̈ë, tjl̈ẽ ga «¡Ëre José, bi kägäyo!» José iara beno sök Egipto sopga uunkong kägäyo eni.
43 E o fez subir no segundo carro que tinha, e clamavam diante dele: Ajoelhai. Assim, o pôs sobre toda a terra do Egito.
44 E irgo ga pjl̈u tjl̈ẽ José kong ga «Tja pjl̈u ëmdë ga l̇l̇ëye shäryëba wl̈o ga kjakroke bop kong guing» l̈e.
44 E disse Faraó a José: Eu sou Faraó; porém sem ti ninguém levantará a sua mão ou o seu pé em toda a terra do Egito.
45 Wal̈ë shäng kjl̈ara ko Asenat, e Potifera wa. Potifera, e sök On kjokyo. E syõshtaga Egipto so sböpga kong. Eshko ga José koiara pjl̈urë Zafenat Panea, ga kong Asenat twara beno ba boy. E irgo ga José roy öötong Egipto kjokyo kjok kjwang jĩkong.
45 E chamou Faraó o nome de José Zafenate-Paneia e deu-lhe por mulher a Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om; e saiu José por toda a terra do Egito.
46 José l̈u pjl̈ogl̈o sak myashko (30) ga söra l̈ok öötong sök Egipto so pjl̈uyo shwoy. Eshko ga «Tja toe» l̈e pjl̈u kong, ga opshino to ba pak shäryë Egipto kjokyo kjok kjwang jĩkong.
46 E José era da idade de trinta anos quando esteve diante da face de Faraó, rei do Egito. E saiu José da face de Faraó e passou por toda a terra do Egito.
47 Egipto kjokyo ga dl̈i weno ara l̈u pjl̈ogl̈o kjäk (7).
47 E a terra produziu nos sete anos de fartura a mãos-cheias.
48 Eshkoshko ga José dl̈i töno ara Egipto kjokyo kjok kjwang jĩkong. Kjrara l̈öngshko soshko ga dl̈i töna l̈ok, ga jnena beno tjeng eshko, u roshko, shtoyo obl̈ë obl̈ë. Shtoyo kjrina kjrina l̈i kjëryo shäryak ak go pjribri kjókshko.
48 E ajuntou todo o mantimento dos sete anos que houve na terra do Egito; e guardou o mantimento nas cidades, pondo nas cidades o mantimento do campo que estava ao redor de cada cidade.
49 Dl̈i töna bayo ara. Shtara ame, beno ara, l̈a sho tjeng dl̈ung kjako wl̈eni kjĩshko.
49 Assim, ajuntou José muitíssimo trigo, como a areia do mar, até que cessou de contar, porquanto não havia numeração.
50 Pjl̈i tjwe l̈e l̈i bäm go ga José wapga domerga do pjök, ba boy Asenat tjok.
50 E nasceram a José dois filhos (antes que viesse o ano de fome), que lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Ba wa domer bäm ĩyo bukshko ga José tjl̈ẽ ga «Tja kjimtara Sbörë, l̇l̇ëbo weno bor kong owa kjöme woyojeror pjir, bor pjeyoga woyojeror bakoe. E kjĩshko ga koiër Manasés» l̈e.
51 E chamou José o nome do primogênito Manassés, porque disse: Deus me fez esquecer de todo o meu trabalho e de toda a casa de meu pai.
52 E irgo ga ba l̈ëng bukshko ga José tjl̈ẽ ga «Bor kong l̇l̇ëbo weno owa ara kjok ëreshko. Jũshko ga bor kong wapga twara Sbörë» l̈e. Koiara Efraín e kjĩshko.
52 E o nome do segundo chamou Efraim, porque disse: Deus me fez crescer na terra da minha aflição.
53 L̈u to jek kjäk (7), dl̈i ara Egipto kjokyo l̈i dbaryo pjitonge.
53 Então, acabaram-se os sete anos de fartura que havia na terra do Egito,
54 E irgo ga pjl̈i tjwe l̈u pjl̈ogl̈o kjäk (7) l̈i soyarae. L̈ara Josérë sorë ga shäryono eni. Kjok shto obl̈ë obl̈ë dl̈i pjitong drete. Gueniyo Egipto kjokyo ga dl̈i tjok.
54 e começaram a vir os sete anos de fome, como José tinha dito; e havia fome em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Pjl̈i shrono Egipto kjokyo ga nopga uunkong dl̈i rokono pjl̈u kong. Eshko ga pjl̈u tjl̈ẽ ba kong ga «Pjãy to José ĩk, ga l̇l̇ëye l̈e bomi kong dö l̈i shäryëmi eni» l̈e.
55 E, tendo toda a terra do Egito fome, clamou o povo a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele vos disser fazei.
56 Pjl̈i shdöktong Egipto kjokyo kjok kjwang jĩkongshko ga José dl̈i jneno tjengshko uyo u bäng l̈i döra, dl̈i soyneya Egipto sopga kong wl̈o, dbar jek ga pjl̈i tjwe ara anmoyõ kjĩshko.
56 Havendo, pois, fome sobre toda a terra, abriu José tudo em que havia mantimento e vendeu aos egípcios; porque a fome prevaleceu na terra do Egito.
57 Kjok shto obl̈ë obl̈ë dl̈i l̇l̇ëm kjĩshko ga nopga tjwe l̈öng Egipto kjokyo, dl̈i tjwl̈ẽk José kong.
57 E todas as terras vinham ao Egito, para comprar de José, porquanto a fome prevaleceu em todas as terras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.