Gênesis 31

Sbö Tjl̈õkwo (TFRNTPO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Miydara Jacobdë ga Labán wapga to l̈öng tjl̈ẽ ëng kong ga «Bi data l̇l̇ëbo kjrara Jacobdë drete. E go ga beno dbur ara» l̈e.
1 Jacó ouvia os comentários dos filhos de Labão, que diziam: — Jacó se apossou de tudo o que era de nosso pai. Ele juntou toda essa riqueza a partir do que era de nosso pai.
2 Ĩya Jacobdë ga e ĩya Labándë bokkwo owa, dämär dik l̇l̇ëme.
2 Jacó, por sua vez, reparou que o rosto de Labão não lhe era favorável como anteriormente.
3 Eni ga Jehová tjl̈ẽ ba kong ga «Pja nom iröng bop data kjokshko, bop pjeyoga tjengshko. Eshko ga tja jëk shäng bop tjok» l̈e.
3 E o Senhor disse a Jacó: — Volte para a terra de seus pais e para a sua parentela; e eu estarei com você.
4 Raquel, Lea, e rokara Jacobdë ba shwoy, shäng ba öng dë l̈ishko,
4 Então Jacó mandou vir Raquel e Lia ao campo, para junto do seu rebanho,
5 ga tjl̈ẽ ba kong ga «Miydër ga bomi data, tja woyde dämär dik l̇l̇ëme. Gueniyo bor data Sbö, era shäng bor tjok ĩyado.
5 e lhes disse: — Vejo que o rosto do pai de vocês não me é favorável como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Miydëmi pjl̈ú ga tja parkono shäng bomi data kong pjl̈úe.
6 Vocês mesmas sabem que com todo empenho tenho trabalhado para o pai de vocês,
7 Gueniyo tja jyãpgwara, bor potjwl̈ẽkkl̈o kjl̈opswara enido. Gueniyo tja kjimtara, dara Sbörë.
7 mas ele me tem enganado e por dez vezes mudou o meu salário; porém Deus não permitiu que ele me prejudicasse.
8 Pjl̈ara ga bomi data tjl̈ẽ bor kong ga “Pja parkë öng bayo tjok l̈i ãska” l̈e. L̈e enishko ga wapga weno l̈öng bayo tjok uunkong. Pjl̈ara obi ga tjl̈ẽ bor kong ga “Pja parkë öng kjl̈o shrit l̈i ãska” l̈e. L̈e enishko ga wapga weno l̈öng kjl̈o shrit uunkong.
8 Se ele dizia: “Os salpicados serão o seu salário”, então todos os rebanhos davam salpicados; e, se ele dizia: “Os listrados serão o seu salário”, então os rebanhos todos davam listrados.
9 Eni ga bomi data öng l̈i döra Sbörë ba shjiryo, ga twara bor kong shara.
9 Assim, Deus tirou o gado do pai de vocês e o deu a mim.
10 »Dbar kjwara ga öng l̈öng wl̈ënggl̈a woydë dbaryo wl̈enishko ga yoyoĩnor ga wl̈ënggl̈a l̈öng bayo tjok, kjl̈o shrit l̈i jëk l̈öng ba popga tjok, wl̈ënggl̈a bayo l̇l̇ëm l̈i l̇l̇ëme.
10 — Pois, chegado o tempo em que os animais acasalavam, levantei os olhos e vi em sonhos que os machos que cobriam as ovelhas eram listrados, salpicados e malhados.
11 Era Sbö parkaga kjok dogo so, tja rokara. Tjl̈ẽ ga “Jacob.”
11 E o Anjo de Deus me disse em sonho: “Jacó!” E eu respondi: “Eis-me aqui!”
12 »Tjl̈ẽ ga “L̇l̇ëye shäryara Labándë bop kong dö l̈i ĩnor. E kjĩshko ga ĩp eshko ga öng wl̈ënggl̈a l̈öng bayo tjok, kjl̈o shrit l̈i jëk l̈öng ba popga tjok, wl̈ënggl̈a bayo l̇l̇ëm l̈i l̇l̇ëme.
12 Ele continuou: “Levante agora os olhos e veja que todos os machos que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados, porque vejo tudo o que Labão está fazendo com você.
13 Sbö weno shäng bop kong Betel kjokyo l̈i tja, ak kjing kjyo tjyoropshko, tjl̈õkwo l̈orop bor kong jl̈õkoyoshko. Pja nom kjok jũshko dwayo, pja jek iröng bop kjokshko, pja weno bukshko” l̈e bor kong» l̈e.
13 Eu sou o Deus de Betel, onde você ungiu uma coluna, onde me fez um voto. Levante-se agora, saia desta terra e volte para a terra de sua parentela.”
14 Kuya Raquel, Learë ga tjl̈ẽ ba kong ga «Tjawa kong l̇l̇ëbo twe borwa datarë, e wl̈ẽnwa ame.
14 Então Raquel e Lia disseram: — Será que ainda existe para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Tjawa iara beno l̈öng tjwl̈õ l̇l̇ëm, epenga l̇l̇ëm wl̈eni. Tjawa soynena, ga l̇l̇ëye kjrara borwa kjĩshko l̈i söra drete.
15 Não é verdade que ele nos considera como estrangeiras? Pois nos vendeu e consumiu tudo o que nos era devido.
16 Bek wl̈o ga l̇l̇ëbo tjeng kës döra Sbörë borwa data shjiryo l̈i, e borwatoy, borwa wapga ĩ bakoe. E kjĩshko ga l̇l̇ëye shäryëp l̈ara Sbörë bop kong l̈i shäryos eni» l̈e.
16 Porque toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faça tudo o que Deus pediu que você fizesse.
17 — ausente —
17 Então Jacó se levantou e, fazendo montar seus filhos e suas mulheres em camelos,
18 — ausente —
18 levou todo o seu gado e todos os seus bens que chegou a possuir, o gado de sua propriedade que havia acumulado em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 — ausente —
19 Enquanto Labão tinha ido fazer a tosquia das ovelhas, Raquel roubou os ídolos do lar que pertenciam a seu pai.
20 Labán jyãpgwara Jacobdë eni. Ga Jacob töktong to l̈ara ba kong l̇l̇ëme.
20 E Jacó enganou Labão, o arameu, não revelando que tinha planos de fugir.
21 Opshino, ba l̇l̇ëbo tjeng kës l̈i söra pjire. Ga jek öötong Éufrates diyo kjakoshko ga zara jek tas, ga jëktong jek l̈öng Galaad kjokyo dl̈up shwo l̈ëkong.
21 E fugiu com tudo o que lhe pertencia. Levantou-se, passou o Eufrates e tomou o rumo dos montes de Gileade.
22 Öötong dbar mya ga roy kura Labándë ga «Jacob to töktonge» l̈ëba.
22 No terceiro dia, Labão foi avisado de que Jacó ia fugindo.
23 — ausente —
23 Reuniu os seus parentes e saiu no encalço de Jacó, por sete dias de viagem, e o alcançou nos montes de Gileade.
24 — ausente —
24 De noite, porém, Deus veio em sonhos a Labão, o arameu, e lhe disse: — Cuidado! Não fale a Jacó nem bem nem mal.
25 — ausente —
25 Labão alcançou Jacó. Este havia armado a sua tenda naqueles montes. Também Labão armou a sua tenda com os seus parentes, nos montes de Gileade.
26 Wẽshko ga Labán tjl̈ẽ Jacob kong ga «¿L̇l̇ëye shäryoropdo? Tja jyãpgworop. Bor wapga wal̈ëga l̈ũyotkorop.
26 E Labão disse a Jacó: — Que foi que você fez? Você me enganou e levou as minhas filhas como se fossem prisioneiras de guerra.
27 ¿Tja jyãpgwëp eni ega? ¿Pja opjnek l̈ũtshko ega? L̇l̇ëye l̈opdë bor kong l̇l̇ëm obi. Woydoror ga pja opshik dbaryoshko ga pja kong dl̈i shäryër, shji ië ëng tjok, shji të, shji bërkë, shji l̇l̇ung l̇l̇ë të bakoe. L̈oror eni, gueniyo pja briktonge.
27 Por que você fugiu em segredo, e me enganou, e não me disse nada? Eu o teria despedido com alegria, com cânticos, com tamborins e com harpa.
28 Bor wapga wal̈ëga, bor tjërga ëmdë ga iorop l̈õ shir wl̈o l̇l̇ëm, “Pjãy nome” l̈ër ba kong wl̈o l̇l̇ëm bakoe. Pja opshäryono kä l̇l̇ëm wl̈eni.
28 E por que não permitiu que eu beijasse meus netos e minhas filhas? Nisso você agiu como um tolo.
29 Pja kong l̇l̇ëbo owa shäryër wl̈o ga pjl̈ú, pjãy uunkong kong. Gueniyo l̈una shkëyo ga bop data Sbö tjl̈ẽno bor kong ga “Tja kuzong. Jacob, e kroyoywëp l̇l̇ëme” l̈e.
29 Tenho em minhas mãos poder para fazer mal a vocês, mas ontem à noite o Deus do pai de vocês me falou e disse: “Cuidado! Não fale a Jacó nem bem nem mal.”
30 Miydër pjl̈ú ga pja jek woydë ara bop data ushko iröng obi. ¿Gueniyo bor sböpga jyãgl̈o l̈ũyotkorop ega?» l̈e.
30 E agora que você partiu de vez, pois está com saudades da casa de seu pai, por que roubou os meus deuses?
31 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «L̈ër bop kong jl̈õkoyo ga pja bangkjroror ara. Tja wotjl̈ĩno ga bop wapga wal̈ëga döp bor shjiryo l̈oror.
31 Jacó respondeu: — Porque tive medo. Pensei assim: para que não aconteça que me tome à força as suas filhas.
32 Gueniyo ëye wl̈ẽnop jũshko, bop sböpga jyãgl̈o tjok ga zröy. Bi pjeyoga l̈öng ëre iër ber l̈öng ba miydaga. L̇l̇ëbo bopoya l̈ëp l̈i wl̈ẽs, ga sözong» l̈e. Gueniyo ba sböpga jyãgl̈o l̈ũyotkara Raqueldë to miydara Jacobdë l̇l̇ëme.
32 Que seja morto aquele com quem o senhor achar os seus deuses. Na presença de nossos parentes, verifique o que pertence ao senhor e, se estiver comigo, pode levar embora. Acontece que Jacó não sabia que Raquel os havia roubado.
33 — ausente —
33 Labão entrou na tenda de Jacó, na tenda de Lia e na tenda das duas servas, mas não achou nada. Tendo saído da tenda de Lia, entrou na tenda de Raquel.
34 — ausente —
34 Ora, Raquel havia pegado os ídolos do lar e, depois de colocá-los na sela de um camelo, estava sentada sobre eles. Labão apalpou toda a tenda e não os achou.
35 Eshko ga Raquel tjl̈ẽ ba data kong ga «Pja iirkë bor tjok l̇l̇ëme. Tja kojong bop bokshto ga äe. Eni tjok ga tja shäng bor dbar ĩk» l̈e. Eni ga ba sböpga jyãgl̈o wl̈ẽna däw ga wl̈ẽna l̇l̇ëme.
35 Então Raquel disse ao pai: — Não fique zangado, meu senhor, por eu não poder me levantar na sua presença, pois estou no meu período menstrual. Ele procurou, mas não encontrou os ídolos do lar.
36 Eshko ga Jacob iirkono ara, ga tjl̈ẽno dbo go Labán kong. Tjl̈ẽ ga «¿Tja l̇l̇ëye wl̈ẽnop owa bop bokshtoro? ¿Tja irpjam ega? ¿L̇l̇ëye owa shäryoror bop kongdo?
36 Então Jacó ficou zangado e discutiu com Labão. Dirigiu-se a Labão, dizendo: — Qual é a minha transgressão? Qual o meu pecado, para o senhor me perseguir com tanta fúria?
37 Pja bor l̇l̇ëbo roĩno, sguinop drete. ¿Eni ga l̇l̇ëbo wl̈ẽnop bopoya tjokde? Wl̈ẽnop ga tek sös jũshko, bi pjeyoga ëre bokshto, shji kjone dey ga jëk l̈öng pjl̈o bek ĩya l̈ok wl̈o.
37 Havendo apalpado todos os meus utensílios, quais foram os utensílios de sua casa que o senhor encontrou? Coloque-os aqui diante dos meus parentes e dos seus parentes, para que julguem entre nós dois.
38 »L̈u pjl̈ogl̈o sak pjök (20) ga tja öör shäng parkë bop kong ga öng ushko so wa shguino do go kjl̈ara l̇l̇ëme. Bop öng ushko so wl̈ënggl̈a uotë kjl̈ara l̇l̇ëm bakoe.
38 Vinte anos eu estive com o senhor. As suas ovelhas e as suas cabras nunca perderam as crias, e não comi um só carneiro do seu rebanho.
39 Bop öng uara äya kjl̈oshko sorëshko ga ãska tworor bop kong enido. Dba ga l̈ũyotkarabashko ga tjwl̈õ shirop bor kong, ga l̈ũyotkaraba shkëshko ga tjwl̈õ shirop bor kong bakoe.
39 Não lhe apresentei os animais que eram despedaçados pelas feras; assumi o prejuízo. Da minha mão o senhor o requeria, tanto o roubado de dia como de noite.
40 Dba ga tja wl̈oyo dl̈orë. Shkë ga tja wl̈oyo smorë, tja pë eshko ga äe.
40 De maneira que eu andava, de dia consumido pelo calor, de noite, pela geada; e o meu sono me fugia dos olhos.
41 »Ga tja öör sök l̈u pjl̈ogl̈o sak pjök (20) bop ushko ga l̈u pjl̈ogl̈o sak kjwara kjingsho pkëng (14) ga tja parkono bop wapga wal̈ëga do pjök kjwe ãska, ga l̈u pjl̈ogl̈o tjer (6) ga tja parkono bor öng ushko so kjwe ãska. Bor potjwl̈ẽkkl̈o l̈i kjl̈opsworop enido.
41 Vinte anos permaneci em sua casa. Catorze anos trabalhei para o senhor pelas suas duas filhas e seis anos trabalhei para conseguir o seu rebanho; dez vezes o senhor mudou o meu salário.
42 Sbö shäng bor tjok ĩyado. E bor data Isaac Sbö, bor kjokë Abraham Sbö bakoe. Sbö shäng bor tjok l̇l̇ëm kjwe ga tja ichorop jek shäng or rorëe. Gueniyo ga tja song l̈i ĩna Sbörë. Bor pak kës shäryoror l̈i ĩna bakoe. E kjĩshko ga l̈una shkëyo ga shji l̇l̇gwera beno pjl̈ú bor kong» l̈e.
42 Se não fosse o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque, por certo o senhor me despediria agora de mãos vazias. Mas Deus viu o meu sofrimento e o trabalho das minhas mãos e ontem à noite ele repreendeu o senhor.
43 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Bor wapga wal̈ëga kjwe botoya. Bor tjërga kjwe botoya bakoe. Öng kjwe botoya bebi. L̇l̇ëbo ĩp uunkong ëre, e botoya eröe. ¿L̇l̇ëye shäryër eeri dbaryo bor wapga wal̈ëga kong, bor tjërga kong ga pjl̈ú? L̇l̇ëye shäryër ba kong ame.
43 Então Labão respondeu a Jacó: — As filhas são minhas filhas, os filhos são meus netos, os rebanhos são meus rebanhos, e tudo o que você está vendo é meu. Que posso fazer hoje a estas minhas filhas ou aos filhos que elas deram à luz?
44 E kjĩshko ga shji tjl̈õkwo twë ëng kong, ber ĩyado wl̈o, ga shji jëk ber l̈öng e go» l̈e.
44 Venha, pois, e façamos uma aliança, eu e você, que sirva de testemunho entre mim e você.
45 Eni ga Jacob ak kjrono, poyona, ga iara beno jong kojong.
45 Então Jacó tomou uma pedra e a erigiu por coluna.
46 Eshko ga tjl̈ẽ ba parkagaga kong ga «Ak tö̃zĩ, ak jong kjwe zl̈ong bäng» l̈e. E irgo ga iono l̈ok eshko.
46 E disse aos seus parentes: — Ajuntem pedras. Eles foram ajuntar pedras e fizeram um montão, ao lado do qual comeram.
47 — ausente —
47 Labão deu-lhe o nome de Jegar-Saaduta, mas Jacó lhe chamou Galeede.
48 — ausente —
48 E Labão disse: — Seja hoje este montão de pedras por testemunha entre mim e você. Por isso foi chamado de Galeede
49 Ga Labán tjl̈ẽ ba kong obi ga «Shji l̈öng pjola, shji ëng ĩk ame ga shji ĩga, daga ber Jehovárë» l̈e. E kjĩshko ga kjok eshko kowara beno Mizpa bakoe.
49 e Mispa, pois disse: — Que o
50 Eshko ga Labán tjl̈ẽ ba kong ga «Pja bor wapga bokrotkë wl̈eni, l̇l̇ëm ga pja orkwosmok wal̈ë obl̈ë tjok wl̈eni ga miydër l̇l̇ëme. Gueniyo woyoshros ga e miydaga ber Sbörë.
50 Se você maltratar as minhas filhas e tomar outras mulheres além delas, não estando ninguém conosco, lembre-se de que Deus é testemunha entre mim e você.
51 Ak tjeng dl̈uw ëre ĩzong. Ak kojonor beno jong shji pjök tjrëko jũ ĩs bakoe.
51 E Labão continuou: — Eis aqui este montão de pedras e esta coluna que levantei entre mim e você.
52 Kjring pjöyĩkong ber l̈öng ba miydokl̈o. Pja tek na l̈ë, bor barwë wl̈o l̇l̇ëme. Tja jek kal̈ë, bop barwë wl̈o l̇l̇ëm bakoe.
52 Seja o montão testemunha, e seja a coluna testemunha de que para mal não passarei para o lado de lá do montão e você não passará para o lado de cá do montão e da coluna.
53 Bop kjokë Abraham Sbö, e ber bi l̇l̇gwega. Bor kjokë Najor sbö, e ber bi l̇l̇gwega bakoe» l̈e.
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós. E Jacó jurou pelo Temor de Isaque, seu pai.
54 E irgo ga öng zröra kjl̈ara, sho sura kjrina, pjono dret Sbö poshrëkkl̈o, l̇l̇amo beno tjeng l̈i l̈ira ba pjeyoga kong. Uara l̈ok pjir ga pono l̈öng dl̈upshko.
54 E Jacó ofereceu um sacrifício na montanha e convidou seus parentes para uma refeição. Eles comeram e passaram a noite na montanha.
55 Wẽshko kjok shröngto ga Labán kojono, ba tjërga l̈õ shira, ba wapga wal̈ëga bakoe. Ga tjl̈ẽno beno pjl̈ú ba kong. E irgo ga sano jek ba kjokshko iröng obi.
55 Na manhã seguinte, Labão se levantou de madrugada, beijou os seus netos e as suas filhas e os abençoou. E, partindo, voltou para a sua casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.