Gênesis 31

Sbö Tjl̈õkwo (TFRNTPO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Miydara Jacobdë ga Labán wapga to l̈öng tjl̈ẽ ëng kong ga «Bi data l̇l̇ëbo kjrara Jacobdë drete. E go ga beno dbur ara» l̈e.
1 Jacó, entretanto, ouviu as palavras dos filhos de Labão, que diziam: Jacó tem levado tudo o que era de nosso pai, e do que era de nosso pai adquiriu ele todas estas, riquezas.
2 Ĩya Jacobdë ga e ĩya Labándë bokkwo owa, dämär dik l̇l̇ëme.
2 Viu também Jacó o rosto de Labão, e eis que não era para com ele como dantes.
3 Eni ga Jehová tjl̈ẽ ba kong ga «Pja nom iröng bop data kjokshko, bop pjeyoga tjengshko. Eshko ga tja jëk shäng bop tjok» l̈e.
3 Disse o Senhor, então, a Jacó: Volta para a terra de teus pais e para a tua parentela; e eu serei contigo.
4 Raquel, Lea, e rokara Jacobdë ba shwoy, shäng ba öng dë l̈ishko,
4 Pelo que Jacó mandou chamar a Raquel e a Léia ao campo, onde estava o seu rebanho,
5 ga tjl̈ẽ ba kong ga «Miydër ga bomi data, tja woyde dämär dik l̇l̇ëme. Gueniyo bor data Sbö, era shäng bor tjok ĩyado.
5 e lhes disse: vejo que o rosto de vosso pai para comigo não é como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Miydëmi pjl̈ú ga tja parkono shäng bomi data kong pjl̈úe.
6 Ora, vós mesmas sabeis que com todas as minhas forças tenho servido a vosso pai.
7 Gueniyo tja jyãpgwara, bor potjwl̈ẽkkl̈o kjl̈opswara enido. Gueniyo tja kjimtara, dara Sbörë.
7 Mas vosso pai me tem enganado, e dez vezes mudou o meu salário; Deus, porém, não lhe permitiu que me fizesse mal.
8 Pjl̈ara ga bomi data tjl̈ẽ bor kong ga “Pja parkë öng bayo tjok l̈i ãska” l̈e. L̈e enishko ga wapga weno l̈öng bayo tjok uunkong. Pjl̈ara obi ga tjl̈ẽ bor kong ga “Pja parkë öng kjl̈o shrit l̈i ãska” l̈e. L̈e enishko ga wapga weno l̈öng kjl̈o shrit uunkong.
8 Quando ele dizia assim: Os salpicados serão o teu salário; então todo o rebanho dava salpicados. E quando ele dizia assim: Os listrados serão o teu salário, então todo o rebanho dava listrados.
9 Eni ga bomi data öng l̈i döra Sbörë ba shjiryo, ga twara bor kong shara.
9 De modo que Deus tem tirado o gado de vosso pai, e mo tem dado a mim.
10 »Dbar kjwara ga öng l̈öng wl̈ënggl̈a woydë dbaryo wl̈enishko ga yoyoĩnor ga wl̈ënggl̈a l̈öng bayo tjok, kjl̈o shrit l̈i jëk l̈öng ba popga tjok, wl̈ënggl̈a bayo l̇l̇ëm l̈i l̇l̇ëme.
10 Pois sucedeu que, ao tempo em que o rebanho concebia, levantei os olhos e num sonho vi que os bodes que cobriam o rebanho eram listrados, salpicados e malhados.
11 Era Sbö parkaga kjok dogo so, tja rokara. Tjl̈ẽ ga “Jacob.”
11 Disse-me o anjo de Deus no sonho: Jacó! Eu respondi: Eis-me aqui.
12 »Tjl̈ẽ ga “L̇l̇ëye shäryara Labándë bop kong dö l̈i ĩnor. E kjĩshko ga ĩp eshko ga öng wl̈ënggl̈a l̈öng bayo tjok, kjl̈o shrit l̈i jëk l̈öng ba popga tjok, wl̈ënggl̈a bayo l̇l̇ëm l̈i l̇l̇ëme.
12 Prosseguiu o anjo: Levanta os teus olhos e vê que todos os bodes que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados; porque tenho visto tudo o que Labão te vem fazendo.
13 Sbö weno shäng bop kong Betel kjokyo l̈i tja, ak kjing kjyo tjyoropshko, tjl̈õkwo l̈orop bor kong jl̈õkoyoshko. Pja nom kjok jũshko dwayo, pja jek iröng bop kjokshko, pja weno bukshko” l̈e bor kong» l̈e.
13 Eu sou o Deus de Betel, onde ungiste uma coluna, onde me fizeste um voto; levanta-te, pois, sai-te desta terra e volta para a terra da tua parentela.
14 Kuya Raquel, Learë ga tjl̈ẽ ba kong ga «Tjawa kong l̇l̇ëbo twe borwa datarë, e wl̈ẽnwa ame.
14 Então lhe responderam Raquel e Léia: Temos nós ainda parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Tjawa iara beno l̈öng tjwl̈õ l̇l̇ëm, epenga l̇l̇ëm wl̈eni. Tjawa soynena, ga l̇l̇ëye kjrara borwa kjĩshko l̈i söra drete.
15 Não somos tidas por ele como estrangeiras? pois nos vendeu, e consumiu todo o nosso preço.
16 Bek wl̈o ga l̇l̇ëbo tjeng kës döra Sbörë borwa data shjiryo l̈i, e borwatoy, borwa wapga ĩ bakoe. E kjĩshko ga l̇l̇ëye shäryëp l̈ara Sbörë bop kong l̈i shäryos eni» l̈e.
16 Toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; portanto, faze tudo o que Deus te mandou.
17 — ausente —
17 Levantou-se, pois, Jacó e fez montar seus filhos e suas mulheres sobre os camelos;
18 — ausente —
18 e levou todo o seu gado, e toda a sua fazenda, que havia adquirido, o gado que possuía, que havia adquirido em Padã-Arã, a fim de ir ter com Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 — ausente —
19 Ora, tendo Labão ido tosquiar as suas ovelhas, Raquel furtou os ídolos que pertenciam a seu pai.
20 Labán jyãpgwara Jacobdë eni. Ga Jacob töktong to l̈ara ba kong l̇l̇ëme.
20 Jacó iludiu a Labão, o arameu, não lhe fazendo saber que fugia;
21 Opshino, ba l̇l̇ëbo tjeng kës l̈i söra pjire. Ga jek öötong Éufrates diyo kjakoshko ga zara jek tas, ga jëktong jek l̈öng Galaad kjokyo dl̈up shwo l̈ëkong.
21 e fugiu com tudo o que era seu; e, levantando-se, passou o Rio, e foi em direção à montanha de Gileade.
22 Öötong dbar mya ga roy kura Labándë ga «Jacob to töktonge» l̈ëba.
22 Ao terceiro dia foi Labão avisado de que Jacó havia fugido.
23 — ausente —
23 Então, tomando consigo seus irmãos, seguiu atrás de Jacó jornada de sete dias; e alcançou-o na montanha de Gileade.
24 — ausente —
24 Mas Deus apareceu de noite em sonho a Labão, o arameu, e disse-lhe: Guardate, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 — ausente —
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó. Ora, Jacó tinha armado a sua tenda na montanha; armou também Labão com os seus irmãos a sua tenda na montanha de Gileade.
26 Wẽshko ga Labán tjl̈ẽ Jacob kong ga «¿L̇l̇ëye shäryoropdo? Tja jyãpgworop. Bor wapga wal̈ëga l̈ũyotkorop.
26 Então disse Labão a Jacó: Que fizeste, que me iludiste e levaste minhas filhas como cativas da espada?
27 ¿Tja jyãpgwëp eni ega? ¿Pja opjnek l̈ũtshko ega? L̇l̇ëye l̈opdë bor kong l̇l̇ëm obi. Woydoror ga pja opshik dbaryoshko ga pja kong dl̈i shäryër, shji ië ëng tjok, shji të, shji bërkë, shji l̇l̇ung l̇l̇ë të bakoe. L̈oror eni, gueniyo pja briktonge.
27 Por que fizeste ocultamente, e me iludiste e não mo fizeste saber, para que eu te enviasse com alegria e com cânticos, ao som de tambores e de harpas;
28 Bor wapga wal̈ëga, bor tjërga ëmdë ga iorop l̈õ shir wl̈o l̇l̇ëm, “Pjãy nome” l̈ër ba kong wl̈o l̇l̇ëm bakoe. Pja opshäryono kä l̇l̇ëm wl̈eni.
28 Por que não me permitiste beijar meus filhos e minhas filhas? Ora, assim procedeste nesciamente.
29 Pja kong l̇l̇ëbo owa shäryër wl̈o ga pjl̈ú, pjãy uunkong kong. Gueniyo l̈una shkëyo ga bop data Sbö tjl̈ẽno bor kong ga “Tja kuzong. Jacob, e kroyoywëp l̇l̇ëme” l̈e.
29 Está no poder da minha mão fazer-vos o mal, mas o Deus de vosso pai falou-me ontem à noite, dizendo: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Miydër pjl̈ú ga pja jek woydë ara bop data ushko iröng obi. ¿Gueniyo bor sböpga jyãgl̈o l̈ũyotkorop ega?» l̈e.
30 Mas ainda que quiseste ir embora, porquanto tinhas saudades da casa de teu pai, por que furtaste os meus deuses?
31 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «L̈ër bop kong jl̈õkoyo ga pja bangkjroror ara. Tja wotjl̈ĩno ga bop wapga wal̈ëga döp bor shjiryo l̈oror.
31 Respondeu-lhe Jacó: Porque tive medo; pois dizia comigo que tu me arrebatarias as tuas filhas.
32 Gueniyo ëye wl̈ẽnop jũshko, bop sböpga jyãgl̈o tjok ga zröy. Bi pjeyoga l̈öng ëre iër ber l̈öng ba miydaga. L̇l̇ëbo bopoya l̈ëp l̈i wl̈ẽs, ga sözong» l̈e. Gueniyo ba sböpga jyãgl̈o l̈ũyotkara Raqueldë to miydara Jacobdë l̇l̇ëme.
32 Com quem achares os teus deuses, porém, esse não viverá; diante de nossos irmãos descobre o que é teu do que está comigo, e leva-o contigo. Pois Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 — ausente —
33 Entrou, pois, Labão na tenda de Jacó, na tenda de Léia e na tenda das duas servas, e não os achou; e, saindo da tenda de Léia, entrou na tenda de Raquel.
34 — ausente —
34 Ora, Raquel havia tomado os ídolos e os havia metido na albarda do camelo, e se assentara em cima deles. Labão apalpou toda a tenda, mas não os achou.
35 Eshko ga Raquel tjl̈ẽ ba data kong ga «Pja iirkë bor tjok l̇l̇ëme. Tja kojong bop bokshto ga äe. Eni tjok ga tja shäng bor dbar ĩk» l̈e. Eni ga ba sböpga jyãgl̈o wl̈ẽna däw ga wl̈ẽna l̇l̇ëme.
35 E ela disse a seu pai: Não se acenda a ira nos olhos de meu senhor, por eu não me poder levantar na tua presença, pois estou com o incômodo das mulheres. Assim ele procurou, mas não achou os ídolos.
36 Eshko ga Jacob iirkono ara, ga tjl̈ẽno dbo go Labán kong. Tjl̈ẽ ga «¿Tja l̇l̇ëye wl̈ẽnop owa bop bokshtoro? ¿Tja irpjam ega? ¿L̇l̇ëye owa shäryoror bop kongdo?
36 Então irou-se Jacó e contendeu com Labão, dizendo: Qual é a minha transgressão? qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Pja bor l̇l̇ëbo roĩno, sguinop drete. ¿Eni ga l̇l̇ëbo wl̈ẽnop bopoya tjokde? Wl̈ẽnop ga tek sös jũshko, bi pjeyoga ëre bokshto, shji kjone dey ga jëk l̈öng pjl̈o bek ĩya l̈ok wl̈o.
37 Depois de teres apalpado todos os meus móveis, que achaste de todos os móveis da tua casar. Põe-no aqui diante de meus irmãos e de teus irmãos, para que eles julguem entre nós ambos.
38 »L̈u pjl̈ogl̈o sak pjök (20) ga tja öör shäng parkë bop kong ga öng ushko so wa shguino do go kjl̈ara l̇l̇ëme. Bop öng ushko so wl̈ënggl̈a uotë kjl̈ara l̇l̇ëm bakoe.
38 Estes vinte anos estive eu contigo; as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca abortaram, e não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Bop öng uara äya kjl̈oshko sorëshko ga ãska tworor bop kong enido. Dba ga l̈ũyotkarabashko ga tjwl̈õ shirop bor kong, ga l̈ũyotkaraba shkëshko ga tjwl̈õ shirop bor kong bakoe.
39 Não te trouxe eu o despedaçado; eu sofri o dano; da minha mão requerias tanto o furtado de dia como o furtado de noite.
40 Dba ga tja wl̈oyo dl̈orë. Shkë ga tja wl̈oyo smorë, tja pë eshko ga äe.
40 Assim andava eu; de dia me consumia o calor, e de noite a geada; e o sono me fugia dos olhos.
41 »Ga tja öör sök l̈u pjl̈ogl̈o sak pjök (20) bop ushko ga l̈u pjl̈ogl̈o sak kjwara kjingsho pkëng (14) ga tja parkono bop wapga wal̈ëga do pjök kjwe ãska, ga l̈u pjl̈ogl̈o tjer (6) ga tja parkono bor öng ushko so kjwe ãska. Bor potjwl̈ẽkkl̈o l̈i kjl̈opsworop enido.
41 Estive vinte anos em tua casa; catorze anos te servi por tuas duas filhas, e seis anos por teu rebanho; dez vezes mudaste o meu salário.
42 Sbö shäng bor tjok ĩyado. E bor data Isaac Sbö, bor kjokë Abraham Sbö bakoe. Sbö shäng bor tjok l̇l̇ëm kjwe ga tja ichorop jek shäng or rorëe. Gueniyo ga tja song l̈i ĩna Sbörë. Bor pak kës shäryoror l̈i ĩna bakoe. E kjĩshko ga l̈una shkëyo ga shji l̇l̇gwera beno pjl̈ú bor kong» l̈e.
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque não fora por mim, certamente hoje me mandarias embora vazio. Mas Deus tem visto a minha aflição e o trabalho das minhas mãos, e repreendeu-te ontem à noite.
43 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Bor wapga wal̈ëga kjwe botoya. Bor tjërga kjwe botoya bakoe. Öng kjwe botoya bebi. L̇l̇ëbo ĩp uunkong ëre, e botoya eröe. ¿L̇l̇ëye shäryër eeri dbaryo bor wapga wal̈ëga kong, bor tjërga kong ga pjl̈ú? L̇l̇ëye shäryër ba kong ame.
43 Respondeu-lhe Labão: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e este rebanho é meu rebanho, e tudo o que vês é meu; e que farei hoje a estas minhas filhas, ou aos filhos que elas tiveram?
44 E kjĩshko ga shji tjl̈õkwo twë ëng kong, ber ĩyado wl̈o, ga shji jëk ber l̈öng e go» l̈e.
44 Agora pois vem, e façamos um pacto, eu e tu; e sirva ele de testemunha entre mim e ti.
45 Eni ga Jacob ak kjrono, poyona, ga iara beno jong kojong.
45 Então tomou Jacó uma pedra, e a erigiu como coluna.
46 Eshko ga tjl̈ẽ ba parkagaga kong ga «Ak tö̃zĩ, ak jong kjwe zl̈ong bäng» l̈e. E irgo ga iono l̈ok eshko.
46 E disse a seus irmãos: Ajuntai pedras. Tomaram, pois, pedras e fizeram um montão, e ali junto ao montão comeram.
47 — ausente —
47 Labão lhe chamou Jegar-Saaduta, e Jacó chamou-lhe Galeede.
48 — ausente —
48 Disse, pois, Labão: Este montão é hoje testemunha entre mim e ti. Por isso foi chamado Galeede;
49 Ga Labán tjl̈ẽ ba kong obi ga «Shji l̈öng pjola, shji ëng ĩk ame ga shji ĩga, daga ber Jehovárë» l̈e. E kjĩshko ga kjok eshko kowara beno Mizpa bakoe.
49 e também Mizpá, porquanto disse: Vigie o Senhor entre mim e ti, quando estivermos apartados um do outro.
50 Eshko ga Labán tjl̈ẽ ba kong ga «Pja bor wapga bokrotkë wl̈eni, l̇l̇ëm ga pja orkwosmok wal̈ë obl̈ë tjok wl̈eni ga miydër l̇l̇ëme. Gueniyo woyoshros ga e miydaga ber Sbörë.
50 Se afligires as minhas filhas, e se tomares outras mulheres além das minhas filhas, embora ninguém esteja conosco, lembra-te de que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Ak tjeng dl̈uw ëre ĩzong. Ak kojonor beno jong shji pjök tjrëko jũ ĩs bakoe.
51 Disse ainda Labão a Jacó: Eis aqui este montão, e eis aqui a coluna que levantei entre mim e ti.
52 Kjring pjöyĩkong ber l̈öng ba miydokl̈o. Pja tek na l̈ë, bor barwë wl̈o l̇l̇ëme. Tja jek kal̈ë, bop barwë wl̈o l̇l̇ëm bakoe.
52 Seja este montão testemunha, e seja esta coluna testemunha de que, para mal, nem passarei eu deste montão a ti, nem passarás tu deste montão e desta coluna a mim.
53 Bop kjokë Abraham Sbö, e ber bi l̇l̇gwega. Bor kjokë Najor sbö, e ber bi l̇l̇gwega bakoe» l̈e.
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós. E jurou Jacó pelo Temor de seu pai Isaque.
54 E irgo ga öng zröra kjl̈ara, sho sura kjrina, pjono dret Sbö poshrëkkl̈o, l̇l̇amo beno tjeng l̈i l̈ira ba pjeyoga kong. Uara l̈ok pjir ga pono l̈öng dl̈upshko.
54 Então Jacó ofereceu um sacrifício na montanha, e convidou seus irmãos para comerem pão; e, tendo comido, passaram a noite na montanha.
55 Wẽshko kjok shröngto ga Labán kojono, ba tjërga l̈õ shira, ba wapga wal̈ëga bakoe. Ga tjl̈ẽno beno pjl̈ú ba kong. E irgo ga sano jek ba kjokshko iröng obi.
55 Levantou-se Labão de manhã cedo, beijou seus filhos e suas filhas e os abençoou; e, partindo, voltou para o seu lugar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.