Gênesis 30

Sbö Tjl̈õkwo (TFRNTPO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ĩya Raqueldë ga wapga Jacob tjok l̇l̇ëm kuzong ga Lea ymoyotkara ara. Ga tjl̈ẽ ba l̈anma kong ga «Tja wapga woydë. Shäryëp sorë ga tja ber wapga tjok. L̇l̇ëm ga tja wol̈on» l̈e.
1 Quando Raquel viu que não dava filhos a Jacó, teve ciúmes de sua irmã e disse a Jacó: — Dê-me filhos, do contrário morrerei.
2 Gueniyo kuya ga iirkono ara ba kong, ga tjl̈ẽ ga «¿Eni l̈i pja wotjl̈ĩk ga tja Sbö l̈ëpde? Pja wa l̇l̇ëm kjwe l̈aga erë» l̈e.
2 Então Jacó ficou irado com Raquel e disse: — Será que eu estou em lugar de Deus, que a impediu de ter filhos?
3 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Bor parkaga Bilhá shäng ëre. Pja pos ba tjok. Eni ga wapga tjokshko ga epga ber l̈öng bor wapga wl̈eni. Eni ga tja wapga tjok l̈ër wl̈o» l̈e.
3 Então Raquel disse: — Eis aqui Bila, minha serva; tenha relações com ela, para que dê à luz e eu traga filhos ao meu colo por meio dela.
4 Eni ga Bilhá twara Jacob kong, ber ba boy obl̈ë ba parkaga wl̈eniyo wl̈o. Ga Jacob pono ba tjok,
4 Assim, Raquel lhe deu Bila, sua serva, por mulher; e Jacó teve relações com ela.
5 ga beno shäng kjl̈araso l̇l̇ëme. Wa buk kjl̈ara domer ga
5 Bila ficou grávida e deu à luz um filho a Jacó.
6 Raquel tjl̈ẽ ga «Tja syõ kura Sbörë. Tja l̇l̇gwera, ga beno pjl̈ú bor kong, ga tja kong wa twara kjl̈ara domer. E kjĩshko ga koiër Dan» l̈e.
6 Então Raquel disse: — Deus me fez justiça; ouviu a minha voz e me deu um filho. Por isso lhe chamou Dã.
7 E irgo ga Bilhá beno shäng kjl̈araso l̇l̇ëm obi. Ga wa buk kjl̈ara domer obi, Jacob tjok.
7 Outra vez Bila, serva de Raquel, ficou grávida e deu à luz o segundo filho a Jacó.
8 Eshko ga Raquel tjl̈ẽ ga «Tja dbonino bor wi tjok ara, ga zanor. E kjĩshko ga bor wa ëre koiër Neftalí» l̈e.
8 Raquel disse: — Com grandes lutas tenho competido com minha irmã e consegui vencer. Por isso deu ao filho o nome de Naftali.
9 Miydara Learë ga wa ame kuzong ga ba parkaga Zilpá twara Jacob kong, ber ba boy obl̈ë ba parkaga wl̈eniyo wl̈o. Ga Jacob pono ba tjok,
9 Quando Lia viu que ela mesma tinha cessado de ter filhos, tomou a sua serva Zilpa e a deu a Jacó por mulher.
10 ga beno shäng kjl̈araso l̇l̇ëme. Wa buk kjl̈ara domer ga
10 Zilpa, serva de Lia, deu a Jacó um filho.
11 Lea tjl̈ẽ ga «Tja kong l̇l̇ëbo weno pjl̈ú tjän. E kjĩshko ga bor wa ëre koiër Gad» l̈e.
11 Lia disse: — Afortunada! E deu ao filho o nome de Gade.
12 E irgo ga Zilpá beno shäng kjl̈araso l̇l̇ëm obi. Ga wa buk kjl̈ara domer obi, Jacob tjok.
12 Depois, Zilpa, serva de Lia, deu o segundo filho a Jacó.
13 Eshko ga Lea tjl̈ẽ ga «Tja woowa l̇l̇ëme. Ga wal̈ëga uunkong tjl̈ẽ ëng kong ga “Kjwe wopjl̈úe” l̈e. E kjĩshko ga bor wa ëre koiër Aser» l̈e.
13 Então Lia disse: — É a minha felicidade! Porque as mulheres dirão que sou feliz. E lhe deu o nome de Aser.
14 Dbar kjwara ga dwl̈a dgara bo kjrozl̈ong dbaryoshko ga Rubén jek kjl̈oshko. Eshko ga kjor l̈ok kjwöbö ko mandrágora. Bo wl̈ẽna Rubéndë ga söra, twara ba mekë Lea kong. Ĩya Raqueldë ga tjl̈ẽ Lea kong ga «Tja kjimtos sira. Tja kong bop kjor bo söra bop warë kjwe twos bor kong pjökde myare» l̈e.
14 Nos dias da colheita do trigo, Rúben saiu e achou umas mandrágoras no campo. Ele as trouxe para Lia, sua mãe. Então Raquel disse a Lia: — Dê-me algumas das mandrágoras que o seu filho trouxe.
15 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Bor l̈anma dörop bor shjiryo. ¿Ga pja wotjl̈ĩk ga l̇l̇ëbo shäryorop l̈i beno bor kong pjl̈ú l̈ëpde? ¿Era kjor bo söra bor warë ëre ëmdë ga döp woydë bor shjiryo bakore?»
15 Mas Lia respondeu: — Você acha pouco o fato de ter tomado de mim o marido? Vai tomar também as mandrágoras de meu filho? Raquel respondeu: — Ele poderá ter relações com você esta noite, em troca das mandrágoras de seu filho.
16 Kjok sëng ga Jacob tek shäng iröng ba pakshko dwayo ga wl̈okjrara Learë irbo. Tjl̈ẽ ba kong ga «Eeri shkëyo ga pja pë bor tjok. Pja tjwl̈ẽnor shäng pjir tjän, mandrágora bo söra bor warë bor kong l̈i go» l̈e. Eni ga e shkëyo ga Jacob pono ba tjok,
16 À tarde, quando Jacó voltava do campo, Lia saiu ao encontro dele e lhe disse: — Esta noite você terá relações comigo, pois eu aluguei você pelas mandrágoras de meu filho. E naquela noite Jacó teve relações com ela.
17 ga ba syõ kura Sbörë kjĩshko ga beno shäng kjl̈araso l̇l̇ëme. E irgo ga wa buk kjl̈ara domer. E tjok ga wapga tjeng domerga dogl̈o shkëng (5) tjän.
17 Deus ouviu Lia, ela ficou grávida e deu à luz o quinto filho.
18 Ga Lea tjl̈ẽ ga «Tja potjwl̈ẽna Sbörë, bor parkaga tworor bor l̈anma kong kjĩshko. E kjĩshko ga bor wa ëre koiër Isacar» l̈e.
18 Então Lia disse: — Deus me recompensou, porque dei a minha serva ao meu marido. E deu ao filho o nome de Issacar.
19 E irgo ga Lea beno shäng kjl̈araso l̇l̇ëm obi. Ga wa buk kjl̈ara domer obi, Jacob tjok.
19 E Lia engravidou mais uma vez e deu a Jacó o sexto filho.
20 Ga tjl̈ẽ ga «Tja kjimtara Sbörë. Tja sëna l̇l̇ëbo owa l̇l̇ëme. Tja wapga tjeng domerga dogl̈o tjer (6) bor l̈anma tjok kuzong ga tja poshrëya ara. E kjĩshko ga bor wa ëre koiër Zabulón» l̈e.
20 E disse: — Deus me concedeu excelente dádiva. Agora meu marido vai permanecer comigo, porque lhe dei seis filhos. E ela deu ao filho o nome de Zebulom.
21 E irgo ga Lea wa tjeng kjl̈ara obi wal̈ë. E koiara Dina.
21 Depois disto, deu à luz uma filha e lhe chamou Diná.
22 Gueniyo Sbö, Raquel woyotjl̈ĩna bakoe. Ba syõ kura, ga wa l̇l̇ëm l̈i döra.
22 Deus lembrou-se de Raquel, ouviu-a e a fez fecunda.
23 Ga Raquel wa buk kjl̈ara domer ga tjl̈ẽ ga «Tja l̈ök ara wa l̇l̇ëm kjĩshko l̈i döra Sbörë bor kong.
23 Ela engravidou e deu à luz um filho. Então disse: — Deus tirou de mim o meu vexame.
24 Woydër ga tja kong wa twe Jehovárë kjl̈ara domer obi. E kjĩshko ga koiër José» l̈e.
24 E deu ao filho o nome de José, dizendo: — Que o
25 Raquel wa José buk irgo ga Jacob tjl̈ẽ Labán kong ga «Tja ichos to bor kjokshko iröng obi.
25 Depois que Raquel deu à luz José, Jacó disse a Labão: — Deixe-me voltar ao meu lugar e à minha terra.
26 Bor boyga twos bor kong. Tja parkono bop kong ba kjĩshko tjän. Bor wapga twos bor kong bakoe. Tja ichos jek ba tjok. Tja parkono shäng bop kong sorë, e miydëp pjl̈úe» l̈e.
26 Dê-me os meus filhos e as mulheres, pelas quais trabalhei para o senhor, e partirei. O senhor sabe muito bem quanto e de que maneira o servi.
27 Gueniyo kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Rokër bop kong sira ga pja ber sök borwa tjok obi. Miydoror bor l̇l̇ëbo miydokl̈o go ga tja kjimtara Jehovárë bop kjĩshko.
27 Labão lhe respondeu: — Se puder me fazer este favor, peço que fique comigo. Descobri por meio de adivinhações que o
28 Pja dbur woydë kjöme l̈i l̈os bor kong, ga pja potjwl̈ẽn bayo eni» l̈e.
28 E Labão continuou: — Fixe o seu salário, que eu pagarei.
29 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Miydëp pjl̈ú ga tja parkono bop kong pjl̈ú, bop öng doror owa l̇l̇ëme.
29 Então Jacó disse: — O senhor sabe como tenho trabalhado e como cuidei do seu gado.
30 Dämär ga tja tjwayde l̇l̇ëm obishko ga pja l̇l̇ëbo ara l̇l̇ëme. Tja shäng bop tjok kjĩshko ga pja kjimtara Jehovárë, bop l̇l̇ëbo, e shdöktong träk l̇l̇ëme. Gueniyo eerishko ga tja parkë bor kong shara» l̈e.
30 Porque o pouco que o senhor tinha antes de eu chegar foi aumentado grandemente; e o Senhor Deus o abençoou com o meu trabalho. Mas quando vou começar a trabalhar também por minha própria casa?
31 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «¿Woydëp ga pja potjwl̈ẽn kjöm?»
31 Labão perguntou a Jacó: — Quanto você quer que eu lhe dê? Jacó respondeu: — Não precisa me dar nada. Voltarei a apascentar e a guardar o seu rebanho, se o senhor concordar com isto:
32 Eeri ga tja ichos jek shäng bop öng ushko so tjeng l̈i tjrëko. L̈öng bayo tjok tjok, e kjër dboye. Bop öng wl̈ẽp ushko so kjl̈o sĩ wl̈eniyo, e kjër dboy bakoe. Tja potjwl̈ẽp e go eröe. Öng bayo eni l̇l̇ëm wl̈eniyo ber bop kong.
32 Passarei hoje por todo o seu rebanho, separando para mim todas as ovelhas salpicadas e malhadas, todos os cordeiros negros, e todas as cabras malhadas e salpicadas. Isto será o meu salário.
33 Eni bong kjönma ga pja tjwe shäng bor öng kjroror bor pak ãska l̈i ĩga ga pjl̈úe. Bor öng ber bayo tjok uunkong, ga bor öng wl̈ẽp ushko so ber kjl̈o sĩ eröe. Eni l̇l̇ëm ga miydëp pjl̈ú ga pja l̈ũyotkoror» l̈e.
33 Assim, a minha justiça responderá por mim, no dia de amanhã, quando o senhor vier conferir o meu salário. As cabras que não forem salpicadas e malhadas e as ovelhas que não forem negras, caso forem achadas comigo, o senhor pode considerá-las como roubadas.
34 Kuya ga «Jöl̈ö» l̈e ba kong.
34 Labão disse: — Está bem. Seja como você disse.
35 Gueniyo e dbaryo ga ba öng bayo tjok l̈i twara Labándë ba wapga kong, de wl̈o.
35 Mas, naquele mesmo dia, Labão separou os bodes listrados e malhados e todas as cabras salpicadas e malhadas, todos os que tinham alguma brancura e todos os cordeiros pretos; e os passou às mãos de seus filhos.
36 E irgo ga epga ichara opshino to jek kjok eshko dwayo ba öng l̈i tjok, Jacob sökshko ga jëktong dbargwo mya äär eshko wl̈o.
36 E pôs a distância de três dias de viagem entre si e Jacó. E Jacó apascentava o restante dos rebanhos de Labão.
37 Eshko ga kjor kowo kësong zara kjringgwo mya. E irgo ga poshtara beno sĩ, pjl̈ubl̈ún, ĩga wẽl̈ë wl̈o.
37 Jacó pegou galhos verdes de álamo, de aveleira e de plátano e lhes removeu a casca, em riscas abertas, deixando aparecer a brancura dos galhos.
38 — ausente —
38 Pôs esses galhos descascados em frente ao rebanho, nos canais de água e nos bebedouros, aonde os rebanhos vinham para beber água. E como acasalavam quando vinham beber,
39 — ausente —
39 as ovelhas ficavam prenhes diante dos galhos e davam crias listradas, salpicadas e malhadas.
40 Eshko ga Labán öng bayo tjok tjeng kjl̈öbö. Ga wl̈ënggl̈a l̇l̇ë jëk ba popga goshko ga ie Jacobdë ber öng bayo tjok l̈i bokshto, öng wl̈ẽp ushko so kjl̈o sĩ l̈i bokshto bako, ba wapga wen bayo eni wl̈o. Eni ga Jacob öng weno träk l̇l̇ëme. Ga iara beno tjeng Labán ĩ tjok l̇l̇ëme.
40 Então Jacó separou os cordeiros e virou o rebanho para o lado dos animais listrados e dos animais pretos nos rebanhos de Labão; e pôs o seu rebanho à parte e não o juntou com o rebanho de Labão.
41 Wl̈ënggl̈a jëk l̈öng ba popga tjokshko ga öng këskës, kjl̈o dik l̈i kong kjor kowo l̈i ie l̈ok ba bokshto.
41 E, todas as vezes que as ovelhas fortes ficavam prenhes, Jacó punha os galhos à vista do rebanho nos canais de água, para que ficassem prenhes diante dos galhos.
42 Gueniyo öng kjl̈o owa l̈i kong kjor kowo l̈i ie ba bokshto l̇l̇ëme.
42 Porém, quando o rebanho era fraco, não punha os galhos. Assim, os animais fracos eram de Labão, e os fortes eram de Jacó.
43 Eni ga Jacob beno shäng dbur ara, öng ara, parkagaga tjwl̈ẽk l̈öng pjir wl̈eniyo ara bakoe.
43 E o homem se tornou mais e mais rico; teve muitos rebanhos, servas, servos, camelos e jumentos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.